
රෑ අහසින් වැටෙනා බින්දු බින්දු
පිණි බින්දු නොපිපි මල සොයනවා
මුවා වී ඉන්න එපා හරි සීතයි
ලඹ සවන් රන් පටින්
දන නෙතින් තදින් බදිමින්
මිණි මෙවුල හඩවමින්
පිපි සමන් කුසුම් දරමින්
රන හසුන් පීරමින්
යනවානම් අනේ මන් අරන්
යන තැනකට යන්න රත්තරන්
හිගා කකා කොලපතක් අරන්
ලුනුයි බතුයි කමුකො රත්තරන්..
ලා දලු ගොයමේ නෑඹුල් සුවදින් ඔකද වෙලා
එගොඩ ගොඩේ ඔබ කවි කියනා විට පැලට වෙලා
දුනුකේ ඉහිරුනු නිල් තන පලසේ වාඩිවෙලා
මෙගිඩ ගොඩේ මම අසා සිටින්නම් උදේ හවා..
වෙස්සන්තර බිසෝ නුඹව දන් දෙන්න බෑ නාටකේ
රූ සෝබා අලංකාරේ උන්මාද වේ ජීවිතේ
රන් පුන්සඳ වැනි බිසොවුන් රූ සිරි
නැතිදා පලක් වේද සිංහාසනේ
ලියන්නට පෙම් හසුනක් ඔබේ සිත ගන්න
උපන් සහසක් හැඟූමන් ලියා තැබුවා මං
හිතේ පූදින පෙම් මල් ඔබට පුදදෙන්න
වසන්තය යලි එනකල් බලන්
ලියතබරා මුදුකුසුමකි ඈ තවුසන්ගෙ දැහැනේ සම බිඳිනා- නෑ ලෝකෙ ජීවේ ඈයයි
ටනිවී සිටින්නයි මා අදහස් කළේ
ඔබමයි සොයාවිත් එය වෙනස් කලේ
ටනිවී සිටින්නයි මා අදහස් කළේ........



ලොවම නිදන රාත්රියේ
මා නොනිදන මේ රැයේ
සිහින ගෙනාවේ....
සිහින ගෙනාවේ....