HIKE

[S.Akalanka]

එහෙනම් තනියෙන් යන්න පුලුවන් හොද තැනක් කියපන්කෝ, මව පිස්සෙක් වෙලා ඉන්නෙ ගෙදෙට්ටම වෙලා ඉදලා.

freelancing or e-money da karanne ​

 

[Roxxy2K]

පුතේ උඹ තනියෙම නම් යන්න හිතන් ඉන්නේ....අනික A/L විභාගේ කරන්නත් නම් ඉන්නේ, මුලින්ම සිරිපාදේ නැගපන්. රත්නපුර පාරෙන් සතියේ දවසක. රෑ උඩ මළුවේ ඉඳල පහුවදාට කැමති පැත්තකින් බැහැපන්.

උඹ පාරක් තොටක් නොදැන, අලගල්ල වංගෙඩි ගල වගේ නගින්න ගිහින් අතරමන් වෙලා හෝ මොනයම්ම කරදරයක් වුනොත් උඹේ ජීවිතේ පලවෙනි කඳු නැගිල්ල අමතක නොවෙන අමිහිරිම අත්දැකීමක් වෙනවා.සමහරවිට එතනින් පස්සේ ආපහු ජීවිතේට ඒ දේ කරන්න හිතෙන එකකුත් නෑ...ඒක නිසා එහෙම වෙන්න දෙන්න එපා.
උඹව අධයිරය කරනවා නෙමේ...නමුත් දෙයක් පටන් ගනින් පුංචිම තැනින්.එතකොට වැටෙන අඩිතාලම හරි ශක්තිමත්.


ලංකාවේ ඕනෙම ඉස්කෝලෙක mountaineering club වලින් උනත් මුලින් එක්කන් යන්නේ සිරිපාදේ.
මුලින් ඒ අත්දැකීම ගනින්.ඊට පස්සේ පුළුවනි හිමින් සීරුවේ එකින් එක උඩට යන්න.

Well said
මමත් මූට කිව්වා ඕක මුලින්.

වංගෙඩිගල ම යන්න දගලනවා

 

[Sachira123]

පරවියංගල යන්න.. උබ ඒක සක්සීඩ් නම් ආයි ඉතිං මලාට කාටවත් උබව නවත්තන්න බෑ .............

 

[jayalathjayath]

ඔන්න අයියලා කියන දේ අහන්නැතුව ගියා වංගෙඩිගල. ගමන් මාර්ගේ වුනේ කොලබ දුම්රියපොළේ සිට හපුතලේන් බැහැලා හපුතලේන් ගත්ත කොලබ බස් එක, ඊට පස්සෙ කලුපහනෙන් බැස්සා. එතනින් බබර ඇල්ලට ටුක් ටුක් එකක තමා යන්න වෙන්නේ.

ආ මම බැග් එකකුයි කුඩාරමකුයි කුලියට ගත්තා. එක් දවසකට දෙකටම උනේ රු 500 යි. ඒ අයියගාව තම ඔය වගෙ ගමන් වලට ඔනේ ශොයි බඩු තිබ්බා.

කොච්චියේ තුන්වෙනි පංතියට නැග්ග වෙලේ ඉදලා අත්දැකිම් ගොඩයි. ඒ මදිවට එකෙක් ඔලුවත් පලගත්තා ෆුට්බොර්ඩ් ගිහිල්ලා. මම ගියෙ සිකුරාදා, ගම්වල නැන්දල මාමලා නිවාඩුවට ලමයි බලන්න ගෙවල් වලට යන හින්දා සූ ගාල සෙනග.

දෙයියන්ගේ පිහිටට මට ඔහිය ලගට වෙනකන් සිට් එකක් හම්බුන්නෑ. ගොඩක්ම ගියේ ෆුට්බොර්ඩ් තමා ඉදගෙන. රෑ අහසේ තරු ගැන ගැන සිතල ගැව්වා පැයගානක්, එකේ ආතල් එක දන්නේ ගිය වුන් විතරයි. සමහර කදුවල දලා තියන ලයිට් මාව රැවැට්ටුවා තරු කියලා. ඒතරම් කරුවලයි.

ඉතින් ඔන්න බබර ඇල්ල ගවටත් ආවා,එද්දි අයියල සෙට් එකක් වංගෙඩිගල නගින්න ලැහැස්තිය, උන් මගෙන් අහපු දේ ඔන්න” මල්ලි උබට පිස්සුද බන් තනියෙන් කදු නගින්න, අනික් තනියෙන් කිසි ආතල් එකක් නෑනේ.” ඒ උනාට මට ආතල් ඔයී, මම එක කියන්න ගියෙ නෑ සුහද හිනවක් පාල කඩේට ගොඩ උනා, එතන තිබ්බ කඩෙන් හොද පොල් රොටියකුත් බඩට විසික් කරගෙන උදේම ගියා බබර ඇල්ලෙන් නාන්න. අනේ අම්මෝ පට්ටම පට්ටම සිතලයි.

……………………………………………………….

ඔන්න ඔහොමයි කාතාව. තව තියනවා රස කතාව දිගට, අහන්න ආසනම් කියන්න මන් ලියන්නම්.

 

[Roxxy2K]

ඔන්න අයියලා කියන දේ අහන්නැතුව ගියා වංගෙඩිගල. ගමන් මාර්ගේ වුනේ කොලබ දුම්රියපොළේ සිට හපුතලේන් බැහැලා හපුතලේන් ගත්ත කොලබ බස් එක, ඊට පස්සෙ කලුපහනෙන් බැස්සා. එතනින් බබර ඇල්ලට ටුක් ටුක් එකක තමා යන්න වෙන්නේ.

ආ මම බැග් එකකුයි කුඩාරමකුයි කුලියට ගත්තා. එක් දවසකට දෙකටම උනේ රු 500 යි. ඒ අයියගාව තම ඔය වගෙ ගමන් වලට ඔනේ ශොයි බඩු තිබ්බා.

කොච්චියේ තුන්වෙනි පංතියට නැග්ග වෙලේ ඉදලා අත්දැකිම් ගොඩයි. ඒ මදිවට එකෙක් ඔලුවත් පලගත්තා ෆුට්බොර්ඩ් ගිහිල්ලා. මම ගියෙ සිකුරාදා, ගම්වල නැන්දල මාමලා නිවාඩුවට ලමයි බලන්න ගෙවල් වලට යන හින්දා සූ ගාල සෙනග.

දෙයියන්ගේ පිහිටට මට ඔහිය ලගට වෙනකන් සිට් එකක් හම්බුන්නෑ. ගොඩක්ම ගියේ ෆුට්බොර්ඩ් තමා ඉදගෙන. රෑ අහසේ තරු ගැන ගැන සිතල ගැව්වා පැයගානක්, එකේ ආතල් එක දන්නේ ගිය වුන් විතරයි. සමහර කදුවල දලා තියන ලයිට් මාව රැවැට්ටුවා තරු කියලා. ඒතරම් කරුවලයි.

ඉතින් ඔන්න බබර ඇල්ල ගවටත් ආවා,එද්දි අයියල සෙට් එකක් වංගෙඩිගල නගින්න ලැහැස්තිය, උන් මගෙන් අහපු දේ ඔන්න” මල්ලි උබට පිස්සුද බන් තනියෙන් කදු නගින්න, අනික් තනියෙන් කිසි ආතල් එකක් නෑනේ.” ඒ උනාට මට ආතල් ඔයී, මම එක කියන්න ගියෙ නෑ සුහද හිනවක් පාල කඩේට ගොඩ උනා, එතන තිබ්බ කඩෙන් හොද පොල් රොටියකුත් බඩට විසික් කරගෙන උදේම ගියා බබර ඇල්ලෙන් නාන්න. අනේ අම්මෝ පට්ටම පට්ටම සිතලයි.

……………………………………………………….

ඔන්න ඔහොමයි කාතාව. තව තියනවා රස කතාව දිගට, අහන්න ආසනම් කියන්න මන් ලියන්නම්.

උඹට හොදට ලියන්න පුලුවන්. ත්‍රෙඩ් එකක් දාපන්.

අනික උඹ හොදම කොල්ලෙක්. උඹේ ඔය මනුස්සකම දිගටම තියා ගනින්.ඒකට හේතුව;

මගෙ මේ ID එක ෆේක්. නමුත් හරි ID එකෙන් ඉන්න කාලෙ මම මේකෙ ගොඩක් උන්ට උදව් කරලා තියෙනවා. ඒ වගේම සැබෑ ජීවිතේ අම්බානෙකට. මුදලට දෙන්න ඕනෙ සර්විස් එක. මම නොමිලේ දීලා තියෙනවා මිනිස්සු වෙනුවෙන්. ඒත් උදව් ගත්තට පස්සෙ තෑන්ස් කිරීමක් මම බලාපොරොත්තු නොවුනත් "වැඩේ හරි" කියලවත් කියන්න මනුස්ස කමක් තියෙන මිනිස්සු මට හම්බුවෙලා තියෙන්නෙ අතේ තියෙන ඇගිලි ගානටත් අඩුවෙන්. ට්‍රිප් එක ගිහින් ඇවිත් පෞද්ගලිකවම PM එකක් දාන්න තරම් උඹ නිහතමානී කියන්නෙ උඹේ ඔය මනුස්සකම හැමදාටම තියා ගනින්.

ඉස්සෙල්ලා හොදට A/L කරගනින් දැන්.

 

[jayalathjayath]

ආ හොදම කැල්ලක් අතහැරුනා, ඔන්න කොච්චියේදී මන් කිව්වා නෙද සීතලේමයි ආවේ කියලා. මෙහෙමයි මම අපේ ගමෙන් බනිස් තමා ගෙනිච්චෙ කන්ද උඩදි කන්න. ඉතින් බනිස් ටික තිබ්බෙ උඩින්ම තමා. පොඩි උනොත් ගුලිවෙනවනේ. ඔන්න ඉතින් ශොයි අක්කල ටිකකුයි අයියල ඊටත් අඩුවෙනුයි හිටියා. පට්ටිපොලදී ආවේ නැද්ද සීතලක් මාව නිකන් ගල් වුනා වගේ. ඔන්න ඉතින් මට ජෙකට් එක ගන්න විදිහක් නෑ, එක තියෙන්නේ බනිස් වලට පහලින්, අක්කලා මගේ බනිස් දකී කියලා මන් හපුතලේටම සිතලේමයි ආවේ.මොකද බැග් එක තිබ්බේ ඒ අක්කලට උඩින්. කොහොම වුනත් දුකට කාරනේ කියන්නේ මන් එතනම තමා හිටියේ කෑම එහාට මෙහාට උඩින් ගියා “ මල්ලි කන්න ටිකක් කියන්න එක අක්කෙග්ගෙ අයියෙක්ගේ හිත කරුනාවන්ත වුන්නෑ”.

හැබැයි මන් දේයක් හිතාගත්තා, සතුට තියෙන්නේ කාගාවත් ලග නෙමේ අපි ලගමයි කියලා, ඒවගේම එකට සල්ලි ටිකක් වියදම් කරන්නත් ඔනේ කියලා මොකද මේ චාරිකාවට ටිකක් ලොකු ගානක් ගියා. මෙකෙ උන් “මන් තනිවෙලා බන් තනිවෙලා බන් “ සුත්‍රය කට පාඩම් කරනවට වඩා කියක් හරි එකතු කරන් මේ වගේ ගමනක් ආවොත් හිතට ගුනා තමා කියන්න් තියේන්නේ. ආ ඒ වගේම තනියෙන් යනවනම් වැඩිය සෙනග නැති පැත්තකට පලයන්. ගෙදර තනියෙන් ඉන්නවට වඩා දුකක් දැනෙනවා වෙන උන් පවුලේ කට්ටියත් එක්ක ට්‍රිප් යනවා දැක්කාම.

ඔන්න අයේත් කතාව…

එතන තිබ්බ කඩෙන් හොද පොල් රොටියකුත් බඩට විසික් කරගෙන උදේම ගියා බබර ඇල්ලෙන් නාන්න. අනේ අම්මෝ පට්ටම පට්ටම සිතලයි…....

සීතලේම ගැහිගැහි නාලා කඩේට ගොඩ වෙලා හොද කොපි එකක් හලා ගත්තා. ඊටපසේ කන්ද නගින්න කලින් කොමඩ් එකට තමා නැගේ, කලුගල් සුප් වගේ.. ඒ වගේම මහම මහ සද්දෙත් එක්ක. පොලිමක් තියන එකකට ගියානම් ඇතුලේ බෙල්ල වැල දාගන්න තමා වෙනේ. කඩේ මාමා නම් කිව්වේ සීතලට වෙන්න ඇති කියලා.

තනියෙන් ආපු එකට මොකද ඇති පදමට හොදට සංග්‍රහනම් කලා කඩේ මාමා නැන්දනම්, ඒත් මෙහෙම කරන්නේ අවසානෙට හම්බෙන මුදලටද නැත්නම්, වෙන මොකදෝ ගමේ මිනිස්සුන්ගේ හිතේ තියන හොදකමකටදෝ කියලා මගේ හිතින් ප්‍රශ්න කලා.

නැගීම පහසුව තකා, අනවශ්‍ය බඩුබාහිර කඩෙන් තියලා, වැඩි මුලදලකුත් මාමාගේ අතේ තියලා මන් නගින්න ගියා කන්ද, ඔන්න යකෝ පඩිපෙල් දෙකක් පහලට බහින්න, බබර ඇල්ලේ පැත්තෙන් හම්බෙන පලවෙනි පඩිපෙලෙන් තමා පහලට බැස්සේ, කියන්න සතුටුයි ඒක නෙමේ හරි පඩිපෙල දෙවනියට හම්බෙන එක. කොහෙන් කොහොම හරි මගෙ වයසෙද කොහෙද ගම්බට්ටියක් ඉන්න ගෙදරක් ඇතුලෙන් යන්නත් සිද්ද වුනා.
කන්ද නගින්නැතුව එහෙ නතර වෙන්න හිතුනත් එකිගේ අම්මා තාත්තගෙන් සංග්‍රහය හම්බෙන්න කලින් මම ගියා.

මට හම්බුන උපදෙස තමා පාලම ගාවින් ගලක් තියනවා එක එකෙන් හැරිලා උඩට යන්න. ඒ වගේම පුංචි දොල පාරක් තියනවා එකෙන් හිස්බොතල් වලට වතුර පුරෝ ගන්න. ඒත් මන් පලම කෙලින්ම උඩට යන්නැතුව ගොඩදෙනක් ගිය අඩිපාර දිගේ දොල පාර දිගේ පහලට ගියා, මගදි මෙන්න හිතුනා” යකෝ මන් පහලටනේ යන්නේ, කන්දක් නගින්නෑනේ “ කියලා(ඒත් ඒක තමා හරි එක, බුදුපිලිමේ හම්බේන්නේ එකේ.). ගත්තා මාමගේ 4න් නම්බරේට. “මාමේ අර දොල පාර දිගේ පහලට ගියාම හරි නේද”
“පුතේ පලම ගාව ගලගාවින් හැරිලා උඩට ගියේ නැද්ද” ඔන්න ඔහොම කතාවක් තමා වැරදිලා හරි සිද්ද වෙලා මන් පාර වරද්ද ගත්තේ.

ඔන්න ඉතින් පුතා 10.00 පෙරවරු නැග්ගා ගලගාවින් කෙලින්ම උඩට, ඒ පාර වැරදුනත් එකේ තිබ්බ අඩිපාරවල් පාර හරි කියලා මට කිව්වා. එක හින්දා වැඩිය සෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතිව අඩිපාරවල් දිගේ මම ගමනේ. සමහර පාරවල් 3 බෙදෙනවා, තවත් ඒවා 2 බෙදෙනවා, ඔලුව නිකන් පික්කු වගේ. කොහොම හරි උඩට තියන පාර දිගේ උඩටම ගියා. ඔන්න හෙල වගේ කන්ද, මගදි මට හිතේයි යකෝ ගෑනු කොහොමෑයි මෙක නැග්ගේ කියලා, මොකද සමහර වෙලාවට මම නැග්ගෙත් ගස් අල්ල ගෙන එල්ලිලා, සමහර වෙලාවට බැග් එක උඩට දාලා.

කොහොම හරි උඩදි තිබ්බ අඩි පාරවල් ඒවා ඇත්තටම අඩි පාරවල් නෙමේ, සත්තු ගියපුව, ඒ වගේම කන්දේ වතුර පහලට ගලා යද්දි නිර්මානය උන එවා.

ඒ මදිවට බැග් එක කන්ද උඩට දාන්න ගිහිල්ල තිබ්බ ලොකුම වතුර බෝතලේත් හෙන හෙලකට පතබෑ වුනා. ඔන්න දැන් තමයි එලකිරියේ අයියලගේ කටවල් වලට අර මොනාද දානන මතක් වුනේ. ඒතරමට මට කදු නැගිල්ලත් එපා වුනා, කවුරුත් භාවිත නොකරපු පාරක් නිසා කටුගස් මාව හිරුවේ මගේ අහින්සක මුනවත් නොබලා. කොස්ගහට පිහිපාරක් ගහලා කිරි එන්නා සේ මගේ එක් තකින් ලේත් ඇවිත් මටත් හොරෙන්.
ඒ මදිවට එක් අත්තක් ඇල්ලුවා එකේ තඩි දැලබුවෙක්, උගේ බූවා මගේ අත සිපගත්තත් ගමන් වෙහෙස නිසා එක ගානක් වත් වුන්නෑ. ගෙදර වුනානම් “ මුගේ අම්මට #$%# ” .

ඉතින් වචනේට හරවන්න බැරි තරම් වෙච්ච දෙවල් එක්ක කන්ද උඩටම ගියා, ලොකු ගලක් වගේම ලනුවක් මාර්ගයෙන් මිසක් නැගිමට අපහසු තැනක් “ උබට මෙතනින් නම් උඩටයන්න බෑ, බැහැපන් පල්ලෑහෑට” කිව්වා. වටෙන් කෙසේ හෝ උගේ ඇග උඩට ගොඩ වෙන්න හැදුවත් කෙසෙවත් එය කිරිමට බැරි වුනා.

වතුරත් නැතුව උඩට නැගල උගුර කට වේලිලා මැරෙන්න ආසවක් තිබුන්නැති නිසා ආපු අඩිපාරක්වත් හොයාගන්න බැරුව ලහි ලහියේ බැස්සා පහලට, මොකද ඒ වෙනකොටත් කෑලේම කරුවල වෙලා. ඒ වගේම වැස්සොත් කුඩාරම ගහගන්න තරම් සමතලා බිමක් පාලම ගාවින් මිසක් එතනින් උඩටනම් හම්බුන්නෑ. කුලී බෑගයත් ඊරාගෙන, කලිසමේ බෙල්ට් එකත් කඩාගෙන ඒ වෙනකොට. හැබැයි කූඩාරමනම් සැපේ කිසිම හානියක් නෑ.

පහල දොල පහරේ සද්දේ හොයාගෙන අයියා ගමනේ. ඔන්න ඉතින් බහිනවා බහිනවා බහිනවා මේ දොල ලබ්බ ලන්වෙන්නෙත් නෑ සද්දේ වැඩි වෙන්නෙත් නෑ. කලුවරයි වැහි වලාකුලුයි මාව හොදටම බය කලා. කොහොම හරි පහලට ආපු මාව පිලිගත්තේ හොද ගස් තියන මඩ ගොහුරක්, සමහර ගස් අතර හිරවෙලා විනාඩි 10 වඩා හිටිය මුකුත් කරගන්න බැරුව. චුටි වතුර පාරක් ෆුල් ටැන්ක් ගහල දුන්න මගේ වෙලි වෙලි තිබ්බ කටටයි හිස් බොතලේටයි. ඔන්න තඩි ගලකින් පහලට බැහැපු මට දොල පාර හිනාවක් දැම්මේ “ ඇද්ද තොට තනියෙන් පඩි කමට කදුනැගලා”. ඒ වනකොටත් දහඩියෙන් තෙත්ව තිබ්බ ඇදුනුයි ඇගයි 4න් පැත්තකින් තියලා හැංගුනා දිය පහරේ. මොකද ඇග කහනවා ඉන්නම බෑ. කටුවලට හිරුන තුවාල වලටනම් අයිස් වගේ වතුර ගැලපුනේ නෑ, මාර දැවිල්ලක් ආවේ. ආ ඒවාගේම කූඩැල්ලාස් ගොඩක් මගේ කකුලේ එල්ලිලා බොලේ වගේ වෙන්න ලේ බීලා. උන්ට තව ටිකක් බොන්න දිලා මන් ගලෝල විසික්කරා.

ඔන්න වෙලාව හවස 6 කිට්ටුයි. කුඩාරම දිග ඇරගත්තා, රැය පහන් කරන්නම පහලදීම, පට්ට දුකක් ආවේ කන්ද නැගගන්න බැරි උන එකට.

ටික වෙලාවකින් මෙන්න යකෝ 14ක් විතර කන්ද නගින්න පාලම ගාවට එනවා,

“ අයියේ අයියේ කන්ද නගින්නද?”
“ ඔව් මල්ලි මොකෝ සීන් එක,”
“ මත් වැරදි පාරකින් නැගල, අතරමංවෙලා දැන් තමා පහලට බැස්සේ, ඕගොල්ලන් යනවනම් මත් එක්ක යන්න පුලුවන්න්ද”
“හරි අව්ලක් නෑ, කෝ අනික් කට්ටිය?”
“මන් විතරයි අයියේ, ආවේ”
“ඈ මල්ලි පිස්සුද, ඔහොම ගමන් එන්න, හරි හරි වරෙන් එහෙනම්”

මන් හරියට පොඩි කාලේ ඉස්කෝලේ යන්න කිරිකොකා වගේ එලියට බැහැලා මඩනාගෙන පිස්සා වගේ ගෙදර එන එකෙක් වගේ. මුන් මගේ දිහා බලන් හිටියේ කන්දට වැටිච්ච පිටසක්වලෙක් දිහා බලනවා වගේ. ඒතරමට පිස්සා වගේ ලේ පෙරාගෙන.

කදු නගින අයියල නොවුනත් දවස ගානේ හදට නගින අයියල සෙට් එකක්, මොරටුව පැත්තේ සෙට් එකක් පට්ටම හොදයි, උන්ගේ එකෙක්ට වගේ සැලකුවේ මට.

ඔන්න උන් එක්ක මම ඉස්සෙල්ලා ගිය දොල පාර දිගේ කන්ද නගිනවා. ඒ වනකොටත් මගේ උඩුකය නිර්වස්ත්‍රව තිබුන නිසා පිටෙත් එල්ලි රසට ලේ බිව්ව කුඩෙල්ලෙක් පිටිපස්සෙ හිටපු අයියෙක් ගලෝලා විසික් කලා. ඌනම් පව් වැඩිය ලේ බීලත් නෑ.

බුදුපිලිමේ පිටිපස්සෙන් කන්ද නගින්න පටන් ගත්තා අපී. මටනම් පාන් කියාගන්න බෑ. ඇයි ඉතින් කන්දක් නැගල බැහැපු ගමන් ආයේ නගිනවනේ. මගෙ වෙහෙස හංගාගෙන එය උන්ට බරක් නොවෙන්න වගබලා ගත්තා මන්.

කලුවර රාක්ශයා ගිලගත්තා කන්දම. දැන්නම් ඇස්දෙක පියාගෙන නගිනවා වගේ පට්ටම කලුවරයි, ඉරට බම්බු ගහගන්න කියලා අයියලගෙ ටොච් ටික වැඩේට බැස්සා……………

 

[Roxxy2K]

එල ඉතිරි ටිකත් දාපන්.

මල්ලි ඊගාව පාර යද්දි තව එකෙක් සෙට් කර ගනින්. තනියම යන්න එපා.

 

[Dodo Mahaththaya]

අම්මටසිරි...තෝ ගියාද...උඹ හිත හයිය කොල්ලෙක් නේ....

කමක් නෑ දැන් කොහොම හරි කරදරයක් නැතුව ගෙදර ආවනේ.ගමනේ ඊළඟ කොටසත් ලියපන්.

විභාගේ හොඳට ලියපන්.....ඊට පස්සේ විනෝදාංශයක් විදිහට වැඩේට බැහැපන්.

 

[jayalathjayath]

කලුවර රාක්ශයා ගිලගත්තා කන්දම. දැන්නම් ඇස්දෙක පියාගෙන නගිනවා වගේ පට්ටම කලුවරයි, ඉරට බම්බු ගහගන්න කියලා අයියලගෙ ටොච් ටික වැඩේට බැස්සා……………………...

කන්ද උඩටම ලංවෙද්දී, උදේ කන්ද නැග්ග උන්ගේ ප්‍රතිචාරයක් ලබා ගන්න අපි හුකියන්න පටන් ගත්තා.
අපේ නඩේ එකෙක් කියපි මෙහෙම, එකටනම් හති හැර හැර හොදට හිනා වුනා.
“ හූ හූහූ හූ ”
පිලිතුරු හූවක් නොලැබුනු නිසා.අපේ එකා
“හූවක් තියපන්කෝ හුත්තෝ.”

විදුලි පන්දමේ එලියෙන් පේන එහෙමෙහෙ අත ගලා යන මිදුම, සුද්දන්ගේ චිත්‍රපටයක තියන මොකද්දෝ අත්භූත සිද්දියක් වගේ. මිදුම, සිතල අපිව වෙලා ගත්තද මටනම් දැඩි මහන්සිය නිසා සිතල ඩින්ගිත්තක්වත් දැනුන්නෑ.

වංගෙඩිය ලගටම ලංවුන අපිට, ගල් වලින් වට වුන තැනක් ගමන් විඩාව නිවාගන්න ඉඩ දුන්නා. ගමන් මලු නිදහස් කරලා අයියල හතර පස් දෙනෙක් ඉස්සරහ මොනාවා තිබේදැයි බැලිමට ගියා. පැය බාගයකට පසුව උන් ටික ආවේ තවත් බොහොදුරක් ඉස්සරහට යන්න තියනවා කියාගෙන.

ඉස්සරහට යන එක බොරුවැඩක් වගේම ගොඩක් රෑ වූ නිසා අපි එතනම කදවුරු බදින්න සුදානම් උනා. කට්ටිය බෙදිලා දර හොයන්නයි, අනන් මනන් වැඩ බෙදා ගත්තා. මම නම් තඩිගලක දිගා වෙලා, ගගගාව හිටියනම් හොදා කියලා කල්පනාවකට වැටුනා. එත් කමක් නෑ, පාර හරි දැනගත්තනේ.

සොසේජස්, බිත්තර වගේම සිතලට ඇග රත්කරන්න බොතල් 3 කුත් ගෙනත් තිබ්බා. කුඩාරම පැත්තකින් ගහගත්ත අපි අපේ බොන උත්සවය පටන් ගන්නයි ලක ලැහැස්තිය.
“මල්ලි බොනවද?”
ලැජ්ජාවෙන් “ඔව් අයියේ”

තවත් ටික දෙනෙක් කූඩාරමට ඇතුල් වෙලා හදට යන්න රොකට් හදනවා. කැලේ කවුරුත් නොවන නිසාවෙන් කට්ටිය හොදට කටේ හිරි හැරෙන්න කුනුහරප කියනවා.
“හුත්තෝ දර ගෙනාපන් , මේ ටිකෙන් ලබ්බක් කරන්නද”
#$%$%#$@.........

මුන්ගේ නාඩගම් බල බල මම පැත්තක. ඔන්න ලොකු කාර්පට් එකක් බිම එලපු එකේ උඩ බයිට් සහ බොතල්. බයිට් එකට පලතුරුත් තිබ්බා. කෝප්ප වලට වක්කර එකට වද්දා සව්දිය පුරපු අයියලා වැඩේ පටන් ගත්තා. මත් ඔන්න ඔහේ හලා ගත්තා කොප්ප දෙක තුනක්. ගමන් මහන්සිය නිසාද, ගෙදරදි කොප්ප 5න් වදින එක මෙහෙදි කොප්ප 1න් වැදුනා.

“අවසාන මොහොත මාගේ පොරකය දෑස මානේ……….” ඒ සින්දුව මට මතක් කලා මන් කන්ද උඩ අතරමං වුන මොහොත

ඔන්න දැන් වෙලාව රෑ 10.30 විතර ඇති. කන්ද උඩින් මෙන්න ටෝච් එලි දෙකක්,
“කව්ද යකෝ මේ මහ රෑ?”
“මචන් මේ ගන්ජා ටික ඔන්න කොහෙහරි ගලක් අස්සේ ගහපන්, කියන්න බෑනේ බන්, වනජිවි එකෙන්දවත් දන්නෑ නේ”
ලොක්ක අයියගේ විධානයට ඉක්මනින් ක්‍රියත්මක වුන අයියා ගන්ජා ටික බන්කර් කරේය.

“මල්ලිලා මේ දැන් අපේ අතල් එකේ කතාව යන් එන එකෙක් ආපුදෙන්,”

ටිකකින් ටොච් එලි දෙක අපි ලගට ලංවිය. එත් අයියල දෙන්නෙක්, උන් දෙන්නත් හවස 4 බහින්න පටන් ගෙන පාර වැරදිලා දැන් තමා බහින්නේ.
“මල්ලි උඩ කට්ටිය ඉන්නවද?”
“ඔව් අයියා, කුඩාරම් 7 විතර ගහල තියනවා,”

අපි ආපු මාර්ගය උන් දෙන්නට පැහැදිලි කරා. අපි උන්ට කිව්වත්, අපිත් එක්ක ඉදලා හෙට උදේම බැහැපන් කියලා උන්ගේ කඩිකුලප්පුවට, උන් බැස්සේ නැතෑ කියහන්කෝ.

අපේ උත්සවේ ඉවර වෙද්දි පාන්දර 2.30 කිට්ටු වුනත් මත් තවත් ටිකදෙනෙක් වෙරිමරගාතෙන් කෙලින්.
කුඩාරම ඇතුලේ ඉදන් එකෙක් මෙහෙම කෑ ගහනවා,

තනකොල වෙසියෙක්, හල්මිල්ල හුත්තෙක් , ලැප්ටොප් හුත්තියක්, බෙබි ක්‍රිම් කැරියෙක්……..#$#%#$%


හැබැයි කෙසේ වෙතත් කන්දේ උඩටම නැග්ගේ නැති එක හොදයි, නැත්තන් අපි කියන කුනුහරප වලට නිදහසක් උඩ ඉන්න උන්ගෙන් හම්බෙන්නෑ.


ගිනිමැලයත් නිදාගන්න ලන්වෙද්දි ඌව ඇහැරවන්න අහල පහල තියන පයිනස් ගස්වල ගෙඩි තොගයක් ඌට දීලා අපි කූඩාරම් ඇතුලට රින්ගා ගත්තේය. පිට මැදින්ම තඩි ගලක් ඇනුනත් වෙරි මතයි මහන්සියයි එක ගනන් ගන්නැතුව හොද නින්දක් දුන්නේය.

ඔන්න ඔහොමයි කතාව ඉතින්, වචන වලින් කියන්න බැරි පට්ටම පට්ට අත්දැකීමක්, මන් අයේ නගිනවා. ඒ වගේම වචනයකින් හරි උදව්කරපු එලකිරි අයියලට ස්තුතී. ඒ වගේම, මගේම හොදට වචනෙකින් හරි ගමනෙ අවදානම ගැන පැහැදිලි කරපු අයියලටත්. මොකද උන් කියපුව මතක් වුනා මන් අතරමං වුන වෙලාවේ. AL ඉවර වෙලා මන් අයේ කදු නගී එහෙම උනොත් මේ අකවුන්ට් එකෙන්ම එකේ විස්තර 4ටො එක්කම දානම්.

 

[Roxxy2K]

එල සුපිරි

 

[jayalathjayath]

http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?p=21044194

wangedigala පලයන් කලුපහනට පලයන් එතන ඉදන් 5 km වගේ තියෙනවා කන්දේ උඩට ගියාම ටෙන්ට් එක ගහගෙන අතල් එකේ ඉන්න පුළුවන් වන්ගේදිගලම තව කදු දෙකක් තියෙනවා උදේම ගියොත් හවස ඒ දෙකත් බලල අතල් එකේ රැට ඉදල උදේට බාබර කන්ද ඇල්ල ලංකා ඇල්ල ත් බලල කමතිනනම් බබරකන්දදත් නැගල නාලා එන්න පුළුවන් අපි cover කර ඔය ටික දවස් දෙකෙන් පට්ට අපි බස් වල තමා ගියේ වැඩි විස්තර ඕනනම් pm dapan

කදු නගින්න එපා. හෝටන් ප්ලේන් වගේ තැනකට යමන්කො.
කන්දක් ඕනෙම නම් ශ්‍රී පාදෙ යමන්.

අලගල්ලෙන හොදයි

apith uba wage thamai mul kale.yanna kauruth na.ekka gya un baninawa unta katta kanna bari nisa.ganan gannepa kohen hari set ekak set wei.eka yaluwek hari athi uba wage.ethakan siripade negapan.paraawal godak thiyei.mulin common paraka ghn balaganin ube physical strength eka health eka thaniyama hike ekak yanna puluwn mentality ekak thiyeida kiyala.ewa sure unath kamak na siripade negala idapan.kadu nagina ekekta hoda boost ekak dena thanak .kawadawath epa wennathi thanak.anika eka pattama feeling ekak kiyanna therennathi.

පුතේ උඹ තනියෙම නම් යන්න හිතන් ඉන්නේ....අනික A/L විභාගේ කරන්නත් නම් ඉන්නේ, මුලින්ම සිරිපාදේ නැගපන්. රත්නපුර පාරෙන් සතියේ දවසක. රෑ උඩ මළුවේ ඉඳල පහුවදාට කැමති පැත්තකින් බැහැපන්.

උඹ පාරක් තොටක් නොදැන, අලගල්ල වංගෙඩි ගල වගේ නගින්න ගිහින් අතරමන් වෙලා හෝ මොනයම්ම කරදරයක් වුනොත් උඹේ ජීවිතේ පලවෙනි කඳු නැගිල්ල අමතක නොවෙන අමිහිරිම අත්දැකීමක් වෙනවා.සමහරවිට එතනින් පස්සේ ආපහු ජීවිතේට ඒ දේ කරන්න හිතෙන එකකුත් නෑ...ඒක නිසා එහෙම වෙන්න දෙන්න එපා.
උඹව අධයිරය කරනවා නෙමේ...නමුත් දෙයක් පටන් ගනින් පුංචිම තැනින්.එතකොට වැටෙන අඩිතාලම හරි ශක්තිමත්.


ලංකාවේ ඕනෙම ඉස්කෝලෙක mountaineering club වලින් උනත් මුලින් එක්කන් යන්නේ සිරිපාදේ.
මුලින් ඒ අත්දැකීම ගනින්.ඊට පස්සේ පුළුවනි හිමින් සීරුවේ එකින් එක උඩට යන්න.

පරවියංගල යන්න.. උබ ඒක සක්සීඩ් නම් ආයි ඉතිං මලාට කාටවත් උබව නවත්තන්න බෑ .............

එල සුපිරි

 

[gangsterz]

❤❤❤

 

[jackpolkichcha]

Patta malli..

 

[තොත්ත බබා]

ගෙදරටම වෙලා ඉදලා එපා වෙලා, කොහෙ හරි කන්දක් නගින්න ආසයි. පුලුවන්නම් කියන්න හොද කන්දක්, හැබැයි කොලබ ඉදල ට්‍රෙන් එකේ යන්න පුලුවන් තැනක්, තව මම තනියම තමා යන්න ඉන්නේ, වෙන කවුරුත් නෑ. දවසක් රෑ ඉන්න උන්ත් පුලුවන්

රෙන්නෙ කැලේ ද ?

 

[tha123]

up

 

[Kodiya97]

වංගෙඩිගල

 

[tha123]

කලුවර රාක්ශයා ගිලගත්තා කන්දම. දැන්නම් ඇස්දෙක පියාගෙන නගිනවා වගේ පට්ටම කලුවරයි, ඉරට බම්බු ගහගන්න කියලා අයියලගෙ ටොච් ටික වැඩේට බැස්සා……………………...

කන්ද උඩටම ලංවෙද්දී, උදේ කන්ද නැග්ග උන්ගේ ප්‍රතිචාරයක් ලබා ගන්න අපි හුකියන්න පටන් ගත්තා.
අපේ නඩේ එකෙක් කියපි මෙහෙම, එකටනම් හති හැර හැර හොදට හිනා වුනා.
“ හූ හූහූ හූ ”
පිලිතුරු හූවක් නොලැබුනු නිසා.අපේ එකා
“හූවක් තියපන්කෝ හුත්තෝ.”

විදුලි පන්දමේ එලියෙන් පේන එහෙමෙහෙ අත ගලා යන මිදුම, සුද්දන්ගේ චිත්‍රපටයක තියන මොකද්දෝ අත්භූත සිද්දියක් වගේ. මිදුම, සිතල අපිව වෙලා ගත්තද මටනම් දැඩි මහන්සිය නිසා සිතල ඩින්ගිත්තක්වත් දැනුන්නෑ.

වංගෙඩිය ලගටම ලංවුන අපිට, ගල් වලින් වට වුන තැනක් ගමන් විඩාව නිවාගන්න ඉඩ දුන්නා. ගමන් මලු නිදහස් කරලා අයියල හතර පස් දෙනෙක් ඉස්සරහ මොනාවා තිබේදැයි බැලිමට ගියා. පැය බාගයකට පසුව උන් ටික ආවේ තවත් බොහොදුරක් ඉස්සරහට යන්න තියනවා කියාගෙන.

ඉස්සරහට යන එක බොරුවැඩක් වගේම ගොඩක් රෑ වූ නිසා අපි එතනම කදවුරු බදින්න සුදානම් උනා. කට්ටිය බෙදිලා දර හොයන්නයි, අනන් මනන් වැඩ බෙදා ගත්තා. මම නම් තඩිගලක දිගා වෙලා, ගගගාව හිටියනම් හොදා කියලා කල්පනාවකට වැටුනා. එත් කමක් නෑ, පාර හරි දැනගත්තනේ.

සොසේජස්, බිත්තර වගේම සිතලට ඇග රත්කරන්න බොතල් 3 කුත් ගෙනත් තිබ්බා. කුඩාරම පැත්තකින් ගහගත්ත අපි අපේ බොන උත්සවය පටන් ගන්නයි ලක ලැහැස්තිය.
“මල්ලි බොනවද?”
ලැජ්ජාවෙන් “ඔව් අයියේ”

තවත් ටික දෙනෙක් කූඩාරමට ඇතුල් වෙලා හදට යන්න රොකට් හදනවා. කැලේ කවුරුත් නොවන නිසාවෙන් කට්ටිය හොදට කටේ හිරි හැරෙන්න කුනුහරප කියනවා.
“හුත්තෝ දර ගෙනාපන් , මේ ටිකෙන් ලබ්බක් කරන්නද”
#$%$%#$@.........

මුන්ගේ නාඩගම් බල බල මම පැත්තක. ඔන්න ලොකු කාර්පට් එකක් බිම එලපු එකේ උඩ බයිට් සහ බොතල්. බයිට් එකට පලතුරුත් තිබ්බා. කෝප්ප වලට වක්කර එකට වද්දා සව්දිය පුරපු අයියලා වැඩේ පටන් ගත්තා. මත් ඔන්න ඔහේ හලා ගත්තා කොප්ප දෙක තුනක්. ගමන් මහන්සිය නිසාද, ගෙදරදි කොප්ප 5න් වදින එක මෙහෙදි කොප්ප 1න් වැදුනා.

“අවසාන මොහොත මාගේ පොරකය දෑස මානේ……….” ඒ සින්දුව මට මතක් කලා මන් කන්ද උඩ අතරමං වුන මොහොත

ඔන්න දැන් වෙලාව රෑ 10.30 විතර ඇති. කන්ද උඩින් මෙන්න ටෝච් එලි දෙකක්,
“කව්ද යකෝ මේ මහ රෑ?”
“මචන් මේ ගන්ජා ටික ඔන්න කොහෙහරි ගලක් අස්සේ ගහපන්, කියන්න බෑනේ බන්, වනජිවි එකෙන්දවත් දන්නෑ නේ”
ලොක්ක අයියගේ විධානයට ඉක්මනින් ක්‍රියත්මක වුන අයියා ගන්ජා ටික බන්කර් කරේය.

“මල්ලිලා මේ දැන් අපේ අතල් එකේ කතාව යන් එන එකෙක් ආපුදෙන්,”

ටිකකින් ටොච් එලි දෙක අපි ලගට ලංවිය. එත් අයියල දෙන්නෙක්, උන් දෙන්නත් හවස 4 බහින්න පටන් ගෙන පාර වැරදිලා දැන් තමා බහින්නේ.
“මල්ලි උඩ කට්ටිය ඉන්නවද?”
“ඔව් අයියා, කුඩාරම් 7 විතර ගහල තියනවා,”

අපි ආපු මාර්ගය උන් දෙන්නට පැහැදිලි කරා. අපි උන්ට කිව්වත්, අපිත් එක්ක ඉදලා හෙට උදේම බැහැපන් කියලා උන්ගේ කඩිකුලප්පුවට, උන් බැස්සේ නැතෑ කියහන්කෝ.

අපේ උත්සවේ ඉවර වෙද්දි පාන්දර 2.30 කිට්ටු වුනත් මත් තවත් ටිකදෙනෙක් වෙරිමරගාතෙන් කෙලින්.
කුඩාරම ඇතුලේ ඉදන් එකෙක් මෙහෙම කෑ ගහනවා,

තනකොල වෙසියෙක්, හල්මිල්ල හුත්තෙක් , ලැප්ටොප් හුත්තියක්, බෙබි ක්‍රිම් කැරියෙක්……..#$#%#$%


හැබැයි කෙසේ වෙතත් කන්දේ උඩටම නැග්ගේ නැති එක හොදයි, නැත්තන් අපි කියන කුනුහරප වලට නිදහසක් උඩ ඉන්න උන්ගෙන් හම්බෙන්නෑ.


ගිනිමැලයත් නිදාගන්න ලන්වෙද්දි ඌව ඇහැරවන්න අහල පහල තියන පයිනස් ගස්වල ගෙඩි තොගයක් ඌට දීලා අපි කූඩාරම් ඇතුලට රින්ගා ගත්තේය. පිට මැදින්ම තඩි ගලක් ඇනුනත් වෙරි මතයි මහන්සියයි එක ගනන් ගන්නැතුව හොද නින්දක් දුන්නේය.

ඔන්න ඔහොමයි කතාව ඉතින්, වචන වලින් කියන්න බැරි පට්ටම පට්ට අත්දැකීමක්, මන් අයේ නගිනවා. ඒ වගේම වචනයකින් හරි උදව්කරපු එලකිරි අයියලට ස්තුතී. ඒ වගේම, මගේම හොදට වචනෙකින් හරි ගමනෙ අවදානම ගැන පැහැදිලි කරපු අයියලටත්. මොකද උන් කියපුව මතක් වුනා මන් අතරමං වුන වෙලාවේ. AL ඉවර වෙලා මන් අයේ කදු නගී එහෙම උනොත් මේ අකවුන්ට් එකෙන්ම එකේ විස්තර 4ටො එක්කම දානම්.

පිස්සු %ත්තෙක්. කමක් නැහැ පරිස්සමට ගිහින් ආවනෙ

 

[thinking_guy]

හිකේ කියල දැකපු ගමන් මොකක්ද කේස් එක කියල බලන්න ආවෙ.