අයත් ආයතනයක. කොහොමහරි මට තේරුන විදියට මුන්ටත් කරන කියන දෙයක් හිතා ගන්ඩ බැරුව ඉන්නේ. අහපු ප්රශ්න ගොඩකට ඩිරෙක්ට් උත්තර දෙන්ඩ බැරිඋනා කාටවත්.
ලොක්කො ගොඩක් රෙදි නැතුවනේ ඉන්නේ කරපු ගොං වැඩ නිසා. ඒක නිසා අව්ලක් නෑ
. ලංකාවෙ උන්ට මොන පහසුකම් තිබ්බ්බත් වැඩක් නෑ උන් ඉගෙනගන්නෙ පන්න පන්න ඉගැන්නුවොත් විතරයි
. ආය ස්කෝල පටන් ගන්නකොට මුන්ට අයන්නෙ ඉදන් ඉගෙනගන්න වෙන ලයින් එකක් තියෙන්නෙ
සිරා කතාව අහ්හ්, ඉස්සරහ generation එක මොන මගුලක් වෙයිද දන්නේ නැඅපේ ගෙදර පොඩි එකයි උගෙ යාලුවො ටිකයි ස්කෝල වැහුවත් හරි මාස දෙක තුනකින් වත් පොතක් අල්ලල නෑ
යටිතල පහසුකම් වැඩිදියුණු කරනවා කීවා. ක්රියාත්මක වෙන හැටි ගැන මොකුත් නෑ. නිළධාරීන්ට හිග වැටුප් ගෙවන්ඩ තියෙනවා. ඒවත් මොනවත් නෑ. ඉල්ලුම් කරපු කීප දෙනෙක්ට කියල තිබුනා සල්ලි නෑ කියලා. සල්ලි නෑ. ඔච්චරයි කෙටියෙන්.
ඒක නම් දන්නේ නැත. කොහොමත් ප්රාතමික අංශ වලට වෙනම ප්රොසීඩියර් හදන්නේ.
ඇයි දැන් ඔය මාසෙකට විතර කලින් ඉන්ටනෙට් ඇක්සස් නැති ලමයි ගැන වාර්තා කැදෙව්වා නේද? කයිය විතරයි බන්අපේ අම්මා teaching කරන හින්දා දන්නවා ඔය online කෙරුවාව ලංකාව ඇතුලේ කොච්චර අසාර්ථක ද කියලා. අම්මා උගන්නන්නේ ප්රාථමික ශ්රේණි වලට. 1 වසරේ පන්තිය බාරව ඉන්නේ,පොඩි ඉස්කෝලයක් ,1 වසරේ ඉදන් 5 වසරට පන්ති තියනවා.ඉස්කෝලෙම ළමයි ගාණ 100 කටත් අඩුයි. 1 පන්තියේ ළමයි ඉන්නේ 4 දෙනයි. එක ගෑණු ළමයෙක්ගේ අම්මා දාලා ගිහිල්ලා.තාත්තා මුහුදු රස්ස්සාව කරන්නේ.ඒ ළමයා ඉන්නේ ආච්චි ළග,අම්මා පාඩම් හදලා අඩුම තරමේ සතියකට සැරයක් whatsapp හරහා යවනවා. අර ආච්චි ගාව ඉන්න ළමයව තාම සම්බන්ධ කරගන්න විදිහක් නෑ. දන්න අයටත් පණිවිඩ දුන්නා ඒ ළමයගේ ගෙදරට කියලා පාඩම් වැඩ එවනවා phone number එකක්වත් එවන්න කියලා.මේ වෙනකන් කිසිම ආරන්චියක් නෑ ඒ කට්ට්ටියගෙන්.ඒ පැත්තේ කොරෝනත් සෑහෙන තදට තියෙනවා.ඒ හින්දා කවුරුවත් ගෙදරට ගිහිල්ලාවත් පණිවිඩයක් දෙන්න බයයි.අනෙක් ළමයින්ගෙනුත් එක්කෙනෙක්ගේ පවුලේ අයට විතරයි phone එකක් හරි තියෙන්නෙ. හිතවත් හරි,නෑදෑ වෙන කෙනෙක්ගේ phone එකට තමයි පාඩම් ටික යවන්නේ. ඔන්න ඕක තමයි ලංකාවේ online education වල බහුතරයක ඇත්ත තත්වය. කොරෝනා ලංකාවට ආවේ ගිය අවුරුද්දේ මාර්තු වල වගේ. එදා ඉදන් අවුරුදු එකහමාරක් යනකන් ආණ්ඩුවටයි,අර වියත් මගක් ද මොකද්ද මගුලටයි මේ ප්රශ්ණ වලට විසදුමක් සැලසුම් කරන්න ඔලුවට ආවෙම නැද්ද?
