මචං.. මම මේ ත්රෙඩ් එකේ ඔක්කොම රිප්ලයි කියවන්නෙ නැතුවයි මේක දාන්නෙ.. සමහර විට මම කියන කතාව මීට කලින් එකෙක් කියල තියෙයි..
කොහොම උණත් කසාදෙ කියන්නෙ සංකීර්ණ ගැටළුවක්.. කවදාවත් විසඳුමක් හොයා ගන්න හම්බවෙන්නෙ නෑ උඹටවත්, මටවත්, මේ ලෝකෙ කාටවත්.. අපිට කරන්න පුළුවන් එකම දේ පුළුවන් තරම් ගැටළුව සරළ කොටස් වලට කඩාගෙන ඒ ඒ කොටසින් කොටස පුළුවන් තරම් උපරිමේට විසඳන්න උත්සාහ කරන එක..
මේ දේවල් මගේ පෞද්ගලික අත්දැකීම්..
මම බැන්දෙ ලවු කරලා.. හැබැයි මම කසාද බැඳල ටික දවසකින් තේරුම් ගත්තා මේ ඉන්නෙ මම ලවු කරපු එකී නෙවී.. ඒකිගෙ මහසොහොන් අවතාරෙ වගේ ඩෑල් එකක් ය කියල.. මත ගැටුම් අම්බානක.. දවසින් දවස වලි වැඩි වෙන්න ගත්තා.. ඒ අතරෙ මේකිට මාව සැකයි.. මේ තත්ත්වෙ උග්ර වෙනකොට මටත් සිය දහස් වාරයක් හිතුනා දික්කසාද වෙන්න... මම ගෑණිට ආදරෙන් කියල, බැණල, ගහල (වීරකමක් නෙවෙයි ගෑණියෙකුට අත උස්සන එක. ඒත් ඉවසීමෙ උපරිමේ පැන්නම වෙච්චි දේවල්), දෙමවුපියන් ලවුව කියවල, යාළුවො ලවුව කියවල ඇති එයාගෙ වැරදි හදාගන්න.. හැබැයි එකක් වත් සාර්ථක නෑ... කරන්න එක දෙයක් තිබුණා.. ගෑණිව Psychiatrist කෙනෙක් ට පෙන්නන එක.. ඒත් මම කරන රැකියාවත් එක්ක ඒක කිරීමේ ප්රායෝගික ගැටළු ආවා.. අන්තිමට මම තීරණය කරා වෙනස් වෙන්න.. ගොළුවෙක් බීරෙක් වගේ ඉන්න... පොඩි එකා හම්බඋණාට පස්සෙවත් ගෑණි හරියයි කියල හිතුව.. දැන් අවුරුදු 7ක් පොඩි එකාට.. හැබැයි ගෑණි තාම කසාද බැඳපු දවස්වල හිටපු යක්ෂණී ම තමයි.. වෙනස තියෙන්නෙ දැන් රණ්ඩු නෑ.. මොකද මම ගොනා සේ ඉඳීම...
සමරිය
මචං.. විවාහයෙදි ගෑණිගෙ විතරක් නෙවෙයි, මිනිහගෙත් වැරදි තියෙනවා.. දෙන්නම අනිත් කෙනාව තමන්ට ඕනි විදියට හදාගන්න හැදුවොත් ඒක වෙන්නෙ නැති දෙයක්.. ඉතුරු වෙන්නෙ වලියක් විතරයි.. හොඳම දේ දෙන්නම අනිත් කෙනාට ඕනි විදියට තමන්ගෙ චර්යාවන් වෙනස් කරගන්න එක.... විවාහය කියන්නෙ තනිකරම කැපකිරීමක්...
උඹට දෙන උපදෙස
දික්කසාද වෙන්න හදිස්සි වෙන්න එපා.. ගෑණිව Psychiatrist කෙනෙක්ට පෙන්නපන්.. බොලා දෙන්නටම counseling කරාවි.. ඇත්තටම උඹේ පැත්තෙත් වැරදි තියෙනවද දන්නෑ.. අපි වැරදි කරනව කියල අපිට තේරෙන්නෙ නෑ.. ඉවසීම නැතුව මොනම පම්කක් වත් කරන්න බැරුවා..
කතා දෙකක් තියෙනව මතක තියා ගන්න
01. ඉවසීමෙන් සැනසීම (හෝ වැනසීම

) ලැබෙයි
02. සතුටින් ඉන්න වෙලාවට පොරොන්දු දෙන්න එපා.. දුකෙන් / තරහෙන් ඉන්න වෙලාවට තීරණ ගන්න යන්න එපා..
සුභ ගමන්..!!