වසන්ත රාගය
චංචල කම්පිත මෟදු මද පවනේ
නන් අත දිව යන මල් සුවදයි
සුපිපුනු එරබදු නා තුරුවදුලේ
විහඟුන්ගේ ගී මදු වැගිරෙයි
පියකරු තුරුණු වසන්තේ
පොද පොද වැස්සට තෙමෙනා සියපත
මල් රොන් ගන්නා ඔඔර කැලයි
අඔතුරු වදුලේ පෙම්වතියක සිට
වසන්ත රාගයක ගීය කියයි
පියකරු තුරුණු වසන්තේ
උළිඳුව වත නෙත ඈ වෙත ඇත
සිරිදුව මිහිකත කැඳවූ වැනි වේ
තොල් මත මඳි මද චංචල බව ඇත
වසන්ත රාගයක ගීය ගැයේ
පියකරු තුරුණු වසන්තයේ
කෙලෙසක පවසමි ආදරයේ බස
මා හද කුලුනැංවී තියෙනා
නොම වෙද ඒ හේතුව මා පෙම්වතිය
මහ මිහිතලයම පෙම් කෙලිනා
පියකරු තුරුණු වසන්තේ....