මම ඉස්සර හමදාම පන්තියෙ 15, 16....මට ගෙදරින් පලු යන්න බැනුම් රිපෝට් කාඩ් එක අත්සන් කරන්න ගෙදර ගේන දවස් වලට....තාත්ත තමඉ හැමදාම අත්සන් කරන්නෙ ඉතින් අම්මට දුන්නොත් බැරිවෙලාවත් ඉතින් අම්ම මෝ නෑ....එක පාරක් රෙකෝඩ් එක තියල 19 උනා....මට බඩු ගෙදර අරන් යන්න නම් බෑ.....ඉන්ග්රීසි 62....මම 6 ශේප් එකේ 8 කලා....තව 2-3කුත් වැඩි කරා....ගෙදර ගියාම අපේ රෙද්දේ අය්යා රෙපොර්ට් එක අරගන බලලා....ඌ ලකුනු වෙනස් කරපු එක මීටර් කරගන අම්මට කිව්වා......මට හොදි නෑ.....අම්මා පකුන් යන්න බැන්නා....හවස් වෙනකොට තාත්තා අවා ගෙදර....එයාට කිව්වා සීන් එක....එයා මාව වාහනේට දාගන ටවුන් යමු කියලා එක්ක ගිහින් මග කාර් එක නවත්තලා කොහෙන්ද රෙපොර්ට් එක එලියට අරගත්තා....අරගන මට කියනවා 'බලපන් චූටි පුතේ මේවගෙ ලකුනු වෙනස් කරොත් එකතුවයි සාමාන්යයි වෙනස් කරපන් නැත්තම් අම්මට මාට්ටු වෙනවනෙ කියලා'.... from that day I started my career...
13 wasaredi mama panthiye 2nd.
ටික දවසක් ඉඳලා කොහොමහරි වැඩේ ගොඩදාගන්න කියලා පර්ස් එකේ නම්බර් එක ලියලා තිබුන කොල කෑල්ලක් අරගෙන අතේ තිබුන හයිය හිතට අරන් මම නලුව වගේ කෙල්ල ලඟට ගියා.
ගට්ස් ගත්තා.
හුස්ම පිටකරා.
වචනයක් දෙකක් කතාකලා.
නම්බරේ දුන්නා ඒකි එපා කිව්වා දෙවැනි පාර දුන්නම ගත්තා.
මෙන්න ඒ යෝධි නම්බරේ තිබුන කොලේ හපලා තූ කියල බිමට කෙල ගැහුවා.
වටේ කෙල්ලො කොල්ලො පිරිලා ඉරිදා පොල වගේ සෙනග හැමතැනම, එදායින් පස්සෙ ඒකිගෙ මූන දිහාවත් මමනම් බැලුවෙ නෑ චාටර් එකටම.හෆොයි එහෙම බලුවීමක්.
ඔහොම බොන ගමන් එක එක ඔතනට කඩා පාත් උනා අපරදෙ කියන්න බැ පුදුම සහයෝගයක් බොතල් ගෙන්න පැනල ඉදිරිපත් වෙන්නෙ
කොහොම කොහොම හරි 12ක් විතර දැන් ඉන්නවා එකෙක්ගෙ පවුල(වයිෆ්) ප්රෙග්නන්ට් ,
අන්තිම වෙද්දි ගලුත් ගහලා කොහොම හරි දානෙ ගෙදරක ගියා කියල ගෙදරත් ශෙප් කරගෙන රැ නිදගෙන උදෙ නැගිටලා වැසිකිලියට එහෙම ගිහිලා කරන්න ඔනෙ එවා ඔක්කොම කරලා ඉවර වෙලා දොර ඇරලා එලිය ඇවිල්ලා ආයෙ එහෙම්මට ඇතුලට දුවල දොර වහ ගත්තා සරම කරෙ දාගත්ත එක තාමත් එහෙම්මම කරෙ 
කවුරුත් දැක්කෙ නැතත් මටම මැවිලා පෙනවා මම සරම කරෙ දාගෙන හිටපු විදිය බත්ඩේ පාර්ටිය දිපු පරයා මමම තමයි
සර් අහපි කෝ ගෙනාවද කියල මාත් දික් කරා ලීක්ස් කොලේ 
