මුහුණ ලස්සන වූවාට කටහඩේ නම් මෙලෝ ලස්සනක් නැත. ඇය ඉපදී සිටින්නේ බනින්නටම වාගේය. මම හනික ඇය වෙතට එකතු කළ කොළ මිටිය දුන්නෙමි. ඇය එය මගෙන් ගත්තා නොව, උදුරා ගත්තාය. කිසිවක් සිතාගත නොහැකිව මා ලතැවී සිටියදී ඇය මැණික්දිවෙල මහතාගේ කාමරය වෙතට යන හැටි මම බලා සිටියෙමි. ඇය මා පිළිබදව කුමක් හෝ වැරදි දෙයක් මැණික්දිවෙල මහතාට කියන්නට යනවාදැයි බියකින් මගේ හදවත දෙදරා ගියේය. එහෙත් මම ඇයට කිසිදු වැරැද්දක් නොකළෙමි. අප දෙදෙනා හැප්පෙන්නට ඇත්තේ අනිවා ඇයත් අහක බලාගෙන පැමිණි නිසා විය යුතුය. ඒ අනුව සිදුවූ වැරැද්දට අප දෙදෙනාම වැරදිකරුවන්ය. එසේ නම් ඇය මා හට බැනගෙන බැනගෙන ගියේ ඇයි..? හරි නම් මටත් තිබුණේ ඇයට ඇට්ටි හැලෙනතුරු බැනගෙන බැනගෙන යන්නටය. එවිටවත් ඇයගේ ඔය මහන්තත්ව ගති නැතිවන්නට පුළුවන. අනික මා ඇගේ හැපුනා කියා ඇයට ඔතරම් ඩෝං යන්න තරම් දෙයක් සිදුවූයේ නැත. හිත හොදටෝම සන්සුන් වෙද්දී මං මැණික්දිවෙල මහතා කියූ කාමරය වෙතට ආවෙමි. මෙ ්හරියේ නම් බතික් තිර වලින් බිත්ති ඒ තරමට සරසා නැත. එයින් පෙනෙන්නේ ආයතනයේ දෙවැනියා බතික් සැරසිලිවලට එතරම් ප්රියතාවයක් නැති බවද..?
no:You have given out too much Reputation in the last 24 hours, try again later.)
