සෙල් මුවා හදවත
රිදුම් දෙන මුත් වර වර
ඔසු නොසෙව්වෙමි මග අසල
මුදලට දෙවන ඔසු නොපැකිළව
මා හද ඔසුව වල දමා ආ නියා දැන.....
කවියේ බොහෝ දෙයක් මේ කොටසේ ගැබ් වෙලා තියනවා කියලයි මට දැනෙන්නේ.
ගලක් වගේ ශක්තිමත් මගේ හිත රිදුනත් වරින් වර, ඒ රිදුම සුවපත් කරන්න කරන්න මම බෙහෙත් ගන්න යන්නේ නැහැ මග තොටේ ඇවිදලා. මගේ හිත සුවපත් කරපු නුඹව මට අහිමි කරපු හැටි මම දන්නවා, දෙවරක් නොහිතා ඔසුසල් වලින් මුදලට දෙන බෙහෙත් වලින්. මෙතනදී අදහස් කරන්නේ සිය දිවි හානි කරගැනීමක් නිදි පෙති වගේ දෙයකින්.
සමජ ප්රශ්න , යුද්දෙකට උනත් යන්න පුළුවන් යකෙක් වගේ හිතක් තිබුනත්
පට්ට විදියට දුකයි නේ මතක් වෙනකොට
අදරේ කියන තැනදී හිත දුර්වලයි. එකයි රිදෙන්න්නේ
මෙතන එයට ඕනි කොහෙන් හරි කෙල්ලෙක් නෙමයි
අදරේ කරපු කෙනවමයි. ඒ හිතමයි.
ඔය කියපු එක නෙමයි තරුම මම හිතන විදියට...
මෙතන සල්ලිවලට ගන්න ඔසු කියල තියෙන්නේ
මුදල් වලට ගන්න පුළුවන් ගැහැණු......
අද ගොළු බිහිරිව සිටින කළ
හමා එන මුදු මද නල පහසට
සෝපාහාස-අපහාස
දරා හුරු දෙසවනට
දැමු අගුල් නොබිදෙයි.......
ඒහි පස්සිකය නුඹට බැදි පෙම.........
නුඹ නොපැමිණියාට.........
නුඹ නොදුටුවාට...........
ඒ වියෝගයෙන් පස්සේ දාහක් ඇනුම් පද අහපු, අගුළු දාගෙන ඉන්න මගේ ආත්මයට ලං වෙන්න, තවත් සියුමැලි හිතකට ඉඩක් නැහැ. ඇවිත් බැලුවොත් නුඹ දකීවි, නුඹට මගේ හිතේ තවමත් ඇති ආදරය, නුඹ නාවාට, නුඹ නොදුටුවාට...ඒ ආදරය විඳින්න ආයිමත් කවදාවත් එන්නේ කොහොමද නුඹ...මේ ජිවිතෙන්ම නුඹ යන්න ගිහින්...
මම බොහෝ සිල්වත් වූ ඒ හීනය හොයනවා....
මන් හිතන්නේ මිනිසුන්ගේ සම්ච්චල් කිරීම්., ඇනුම් පද වගේ වදන් ගණන් ගන්නේ නැහැ.
මොකද මගේ ආදරේ දන්නේ මමම නිසා. දැක්කේ නැතත් නුබ ආවේ නැතත් ආදරෙයි තාමත්.
මොකද ඔය සිද්දියේ එන කෙනා වෙන රටක හරි දුර බැහැරක හරි ඉන්නේ....
මේ මම මේ නිර්මාණය වින්ද විදිය...මේකට බොහොමත්ම වෙනස් දෙයක් වෙන්න පුළුවන් ඔයාගේ අදහස...කොහොම උනත් ලස්සනයි...කවදත් කියනවා වගේ ටිකක් විතර බර වචන හරබය හන්දා නිර්මාණයේ තියන වේදනාව එළියට එන්නේ නැහැ...
. කොච්චරද කියනවා නම් මට නිකම් වත් හිතුනේ නැහැ මුදලට විකිනෙන ගැහැණු ගැන කතන්දරයක් 
