ම්ම්.... කොහෙන් පටන් ගන්නේ කියල මම මේ කල්පනා කරේ. හරි මම මුල ඉඳන්ම මගේ කතාව කියන්නම්කො. අපේ ගෙවල් වලට ගෙවල් 7ක් විතර ඈතින් ගෙයක් තියෙනවා. අපේ ගේ ඉස්සරහයින් යන කොන්ක්රීට් පාරෙමයි. මේ ගෙදරට එන අය වැඩි කල් හිටියෙ නෑ. ඇත්තටම මම දන්නෙ නෑ මොකද්ද හේතුව කියලා. ආපු අය ගේ විකුණලා යනවා. 2012 මම A/L කරපු අවුරුද්දට කිලින්, ඒ කියන්නෙ 2011 දි මේ ගෙදරට අළුත් කට්ටියක් ඇවිත් තිබුණා. පස්සෙ සති කීපයකට පස්සෙ ඒ කට්ටිය අපේ අවට අසල්වාසීන් සමඟ සුහද වුණා. මටත් දවසක් කතා කරන්න ලැබුණා ඒ අය එක්ක. වයස අවුරුදු 6ක වගේ පොඩි නංගියෙකුයි සාමාන්ය උස මහත මනුස්සයෙකුයි එයාගෙ වයිෆ් තමයි ඒ ගෙදර හිටියෙ. මුලින්ම මට කතා කරන්න ලැබුනෙ ඒ පොඩි නංගි එක්ක. මාත් එක්ක කතා කරලම යාළු වුණා.
ඔහොම දින සති මාස ගණන් ගෙවිලා යද්දි මට ඒ ගෙවල් අවටින් යන්න වුණා. මොකක් හරි වැඩකට සයිකලෙන් යනකොට අර නංගි පාරෙ ඉඳලා අයියේ කියලා කතා කරා. මාත් ඉතිං සයිකලේ තකහනියක්ම හරවන් ඇවිත් "ආ.. හලෝ කෙහොමද ?" කියලා කතා කරා. මේ පොඩ්ඩා මට කියනවා සරුංගලයක් හදලා දෙන්නලු. මමත් "හා.. මම හදලා දෙන්නම්" කියලා කිව්වා. ඔහොම කතා කර කර ඉඳලා කොහොම හරි එතනින් ෂේප් වෙලා ගියා. යන ගමන් පොඩි උන් පාරට තනියම එවනවා කිය කිය මම හිතින් බැන බැන ගියේ ඇත්තටම.
ආයෙ සතියකින් විතර ඒ ගෙවල් ඉස්සරහින් යන්න මට සිද්ධ වුණා. පොඩි එකාට සරුංගල් හදන වැඩේ එදා ඒ වෙලාවෙම සෙනිකයෙන් අමතක වෙලා ගියත් ඒ ගේ ඉස්සරහින් යද්දි ආයෙ මතක් වුණා. ඒ නිසාම ඒ හරියෙන් යද්දි සයිකලෙන් විදගෙන ගියේ. මගේ වැඩේ කරගෙන මම ආයෙ හවස 4ට විතර ඒ ගේ ඉස්සරහින් ආවා. මළකෙළියයි පොඩි එකා පාරෙ සෙල්ලම් කරනවා බෝලයක් තියන්. ඒ නිසාම බයිසිකලේ ස්ලෝ කරගෙන ගියේ. මාව දැක්ක ගමන්ම ඇහුවා අයියෙ සරුංගලේ හදල ඉවරද කියලා. මම කිව්ව අනේ මට අමතක වුණානේ කියලා. ඇත්තටම මට දුක හිතුනා ඒ අහපු විදිහට. ඉතින් මම කිව්වා මම බයිසිකලේ ගෙදරට දාලා මම සරුංගලේ හදලා දෙන්න එන්නම් කියලා. ඇත්තටම බොරුවක් කරන අදහසින් නෙමෙයි මම එහෙම කිව්වේ. මූණට ලස්සන හිනාවක් ආවා. ඇත්තටම හරි පිං පාට මම දැකපු ලස්සනම කෙල්ලෙක්. (වල් හිතකින් නෙමෙයි කිව්වෙ)
බයිසිකලේ ගෙදරින් දාලා මම ඒ ගෙදරට යන්න පිටත් වුණා. කෙල්ල මං එනවා දැකලා අතින් කතා කරා එන්න කියලා. පස්සෙ එයාලගෙ ගේට්ටුව ඇරලා මට කිව්වා ඇතුළට එන්න කියලා. ඉතින් මම එහෙම යන්න බය නිසා "කෝ.. තාත්ති ඉන්නවද ?" කියලා අහගෙනමයි ගියේ. ඒකි කිව්වා තාත්තා ඉන්නේ රට කියලා. මාව සීතල වෙලා ගියා. ඇත්තටම මම ඒ අංකල් එක්ක තමයි කතා කරලා තියෙන්නේ. ඒ දුවගෙ අම්මව දෙතුන් වතාවක් දැකලා තිබුණත් කොයි වගේ කෙනෙක්ද කියලා නම් මීටර් නැහැ. ඒ අංකලාව ගොඩක් කාලෙකින් දැක්කෙ නැත්තෙ ඒක තමයි කියලා මට හිතුණා. ආයෙ "ඔයා දැන් ඉන්නෙ කාත් එක්කද ?" කියලා අහන්න මම පැකිලුණේ නැහැ. පස්සෙදි එයා කිව්වා "මං ඉන්නෙ රොෂෙල් ආච්චියි අම්මියි එක්ක" කියලා කිව්වා.
ගේ ඇතුලෙන් "බබා.... කව්ද?" කියලා කටහඬක් ඇහුණා. ඒ දුවගෙ අම්මගෙ කට හඬ කියලා මට තේරුම් ගියා. පස්සෙදි පොඩි කෙල්ල "අයියා කෙනේ..ක්" කියලා මහ හයියෙන් එයාගෙ අම්මට ඇහෙන්න කෑ ගැහුවා. "කව්ද" කියාගෙනම දොරේ උළුවස්සෙන් ඔළුව දාලා බලපු එයාගෙ අම්මා මාව අඳුරගෙන හිනා වුණා. "ආ... ඇයි පුතා " කියලා හිනා වෙන ගමන්ම මගෙන් ඇහුවා. ඉතින් මාත් හිනා වෙලාම කිව්වා "මෙයාට සරුංගලයක් හදලා ඉල්ලුවා මගෙන් දවස් දෙකක්ම"කියලා. "හයියෝ ඔයා අර අයියට වද දෙනවනේ" කියලා පස්සෙ ඒ දුවගෙ අම්මා කිව්වා. පස්සෙදි එයා මට ගෙට කතාකරලා වාඩි වෙන්න කිව්වා. "ඔන්න නිකං කොළ වලින් මොනා හරි හදල දෙන්න මල්ලී.." කියලා සුදු සන් නූල් පන්දකුයි හාෆ්ෂීට් කොළ 4කුයි ගම් බෝතලයකුයි ස්ටූල් එක උඩ ගෙනත් තිබ්බා. මේ මොන මගුලක් කියනවද මන්ද කියල හිත හිත මම ඒ වෙලාවෙ හාෆ්ෂීට් කොළ 4 කොන් දාර 4 එකට තියලා ඇලෙව්වා. හරියටම මෙන්න මේ විදිහට.
ඔය විදිහට කොළ 4 අලවලා ලොකු පාවෙන රොකට් එකක් හදලා රොකට් එකේ ඉස්සරහින් හිල් කරලා නූලක් දාලා ගැට හැහුවා. සරුංගලේ වගේ නූලෙන් රොකට් එක ඇදන් දුවන්න තියෙන්නෙ. කොහොමද මගෙ ටිකිරි මොළේ..
මොළේ ඇළේ වැටෙන කතාව වෙන්නෙ දැන් තමයි. එයාගෙ අම්මා මට තේකක් හදල එහෙම ගෙනත් දීලා මාත් එක්ක පොඩි කතාවකට සෙට් වුණා. "පුතා අංකල් සව්දි ගියා.."කියලා කියද්දි මටත් බුම්මගෙන ඉන්න බැරි නිසා සහ පුක කහනවට මාත් "කවද්ද ?, කවදද එන්නෙ ?" ඔය වගේ ප්රශ්ණ ටිකක් ඇහුවා. "අද මෙයාගෙ ආචිචිත් නෑ මට තමයි සේරම කරන්න වෙන්නෙ" කියලා කිව්ව ගමන් මගේ හිතට අමුත්තක් දැනුණා.
(හරි මං සිද්ධ වෙච්ච කතාව ඔයාලට කියන්නම්. ඒ ගෑනි මගේ ජීවිතයට පසුතැවීමක් එකතු කරා. ඇත්තටම "ඒ ගෑනි" කියන වචනයට වඩා ගැළපෙන්නෙ "ඒ වේසි" කියන වචනය. නමුත් මගේ හිතේ අර පොඩි කෙල්ලට තියෙන ආදරය නිසා ඒ නමින් මම එයාගෙ අම්මට කතා කරන්නෙ නෑ. මේ මට සිද්ධ වෙච්ච කතාවේ කරුණු අඩු මිසක් වැඩියෙන් එකතු කරපුව නැහැ.)
සරුංගලය වෙනුවට රොකට් එකක් ලැබුණ පොඩි කෙල්ල ඒක අරන් ගෙයි හතර වටේ දුවන්න ගත්තා. "තරූ..ෂි.. දුවන්නෙ බලාගෙන.." කියලා නැගිටලා මගේ පැත්ත හැරිලා "ටිකක් ඉන්න පුතා" කියලා ඒ ගෑනි ගේ ඇතුලට ගියා. විනාඩි 5කින් විතර කොස්සකුත් අරන් ආයෙ ආවා. මම උණුවෙන් තේ බොද්දි ගොඩක්ම නිවිලා බොන්නෙ නිසා හෙමින් තමයි තේ එක බිව්වෙ. ඒ ගෑන් ඉස්සෙල්ලා ඇඳන් හිටපු බ්ලවුස් එක නෙවෙයි වෙන එකක් ආයෙ ඇඳන් ආවේ. සාය නම් ඉස්සර වෙලා ඇඳන් හිටපු එකමයි. මම හිතුවා මොනා හරි ඇඳුමෙ හැලෙන්න ඇති කියලා. මගේ පාඩුවෙ මම තේ එක හෙමින් බිව්වා. ගෙයි දොර ළඟ ඉඳන් අතුගාගෙන ඇවිත් ස්ටූල් එකේ යට අතු ගාන්න එයා දෙකට නැවුනා විතරයි අර බ්ලවුස් එකේ කර අස්සෙන් එයාගෙ තඩි සයිස් තන් දෙක පෙනුනා. බ්රෙසියර් එකක් වත් ඇඳලා නැහැ නිපල් දෙකත් හොඳටම කළුවට ඩොට් එකට පෙනුනා. එහෙම පාත් වෙලා ඉඳලම එක පාරට මගේ මූණ දිහා බලලා පුතා පොඩ්ඩක් කකුල උස්සන්න කියලා කිව්වා. මම එයාගෙ තන් දෙක දිහා බලන් හිටියා කියලා මාට්ටු වුණා. මගේ මූණ බලලා ආයෙ එයාගෙ තන්දෙක දිහා එයාම බලලා මම වාඩි වෙලා හිටපු ප්ලාස්ටික් පුටුව යට තියෙන අතු ගාන්න ගත්තා. එයාගෙ මූණෙ පොඩි හිනාවකුත් තියෙන බව මම දැක්කා. මාව සීතල වෙලා ගියා.
~ මතු සම්භන්ධයි ~
ඉතුරු ටිකත් දාපන්කෝ
