බොරු සහ මම 1: කොටස
බොරු හා අසත්ය අතර වෙනස.
සංකල්ප හා වස්තු දේවල් හා සම්බන්ධතා කෙරේ ඒවා බොරු ය යන්නෙන් කියැවෙන්නේ ඒ ඒ සංකල්ප, වස්තු, දේවල් හා සම්බන්ධතා සංස්කරණය කෙරුණු දෑ මිස මනසට බාහිර යථාර්ථයක්, ස්වායත්ත පැවැත්මක් නොවන බව ය.
සත්ය හා අසත්ය යනු ප්රස්තුත (proposition) කෙරෙහි යෙදෙන්නකි. ප්රස්තුතයක් යනු තර්ක අගයන් දිය හැකි සම්පූර්ණ ප්රකාශනයකි. වාක්යයකි.
අසත්යය හා බොරු දෙකකි.
තරමක් මෙපිට උදාහරණයකට ආවොත්
1. මකරා යනු තීන්ත විදිනා සත්ත්වයෙකි.
2. මකරා යනු ගිනි පිටකරන සත්ත්වයෙකි.
බොහෝ මෙපිට සරල අර්ථයන් ම මකරා යනු සංස්කරණය කරගත් බොරුවකි. මකරා බොරුවක් නිසා ඉහත ප්රස්තුත දෙක ම බොරු ය. බොරු කතා ය.
එහෙත් පළමුවැනි ප්රස්තුතය අසත්ය වන අතර දෙවැන්න සත්ය වේ. නමුත් දෙක ම බොරු ය.
ප්රශ්නය වන්නේ සාමාන්ය ව්යවහාරයේ අසත්ය යන තේරුමින් ද බොරු යන්න යෙදීමයි. මෙය පටලවා නොගත යුතු ය.
මකරා යනු ගිනි පිටකරන සත්ත්වයකු යන්න බොරු නිසා මකරා ගිනි පිටකරන සත්ත්වයකු නො වේ යන්න සත්ය වන්නේ නැත.
යමක් බොරු වීමෙන් එහි නිෂේධය සත්ය නො වේ. යමක් අසත්ය වීමෙන් නම් එහි නිෂේධය සත්ය වේ.
මකරා තීන්ත විදින සත්ත්වයකු නො වේ යන්න සත්ය වද්දී,
මකරා ගනි පිටකරන සත්ත්වයකු නො වේ යන්න අසත්ය වේ.
තවදුරටත් මේ දෙක මත් බොරු වේ.
සියලු සංකල්ප බොරු ය කීවිට එය ද ප්රකාශනයක් සංකල්පනයක් වේ. එනිසා සියලු සංකල්ප බොරු ය යන්න ද බොරු ය.
එහෙත් එයින් සියලු සංකල්ප බොරු ය යන්න අසත්ය වන්නේ නැත
සියලු සංකල්ප බොරු ය යන්න සත්ය වූ බොරුවකි.
යම් ප්රස්තුතයක් සත්ය වීමෙන් එය ඇත්තක් වන්නේ නැත.
උදාහරණ ලෙස
පරමය පරමය වේ යන්න සත්ය මෙන් ම සැමවිට ම සත්ය සර්වසාම්යයකි. එහෙත් එයින් එය ඇත්ත වන්නේ නැත. මකරාගේ ගිනි පිටකිරීම මෙන් එය සත්ය වූ බොරුවකි.
මේ මූලික වෙන් කිරීම අදාළ වන්නේ ඊළඟ කාරණ වූ "මම හෝ ලෝකය හෝ බොරුවක් ය" කීමේ දී "මම" පූර්වෝපකල්පනය කරනවා ද එනිසා ම එය බොරුවක් කීමේ හැකියාව අහෝසිවනවා ද යන්න නිරවුල්ව වටහා ගැනීමට ය.
නමුත් ඊට පෙර දෙවනි කොටසේ නිශ්චලතාවය පිළිබඳව වෛදික/ඇරිස්ටෝටලියානු තර්කය ගැන උදාහරණයක් වශයෙන් කතා කිරීම වැදගත් වන්නේ වංගීස හා මෙයසූ ඊට සමගාමී වූ පටලවා ගැනීමක් කරන බැවිනි.
වෛදිකයන්ට ජ්යෝතිෂවේදීන්ට අවශ්ය වූයේ සියල්ල දරා සිටින ආධාරකය සොයාගැනීමට ය. මෙයසූ උත්සාහ කරන්නේ නිර්කල්පිත පරමයක් සොයා ගැනීමට ය.
FB thamalu
බොරු හා අසත්ය අතර වෙනස.
සංකල්ප හා වස්තු දේවල් හා සම්බන්ධතා කෙරේ ඒවා බොරු ය යන්නෙන් කියැවෙන්නේ ඒ ඒ සංකල්ප, වස්තු, දේවල් හා සම්බන්ධතා සංස්කරණය කෙරුණු දෑ මිස මනසට බාහිර යථාර්ථයක්, ස්වායත්ත පැවැත්මක් නොවන බව ය.
සත්ය හා අසත්ය යනු ප්රස්තුත (proposition) කෙරෙහි යෙදෙන්නකි. ප්රස්තුතයක් යනු තර්ක අගයන් දිය හැකි සම්පූර්ණ ප්රකාශනයකි. වාක්යයකි.
අසත්යය හා බොරු දෙකකි.
තරමක් මෙපිට උදාහරණයකට ආවොත්
1. මකරා යනු තීන්ත විදිනා සත්ත්වයෙකි.
2. මකරා යනු ගිනි පිටකරන සත්ත්වයෙකි.
බොහෝ මෙපිට සරල අර්ථයන් ම මකරා යනු සංස්කරණය කරගත් බොරුවකි. මකරා බොරුවක් නිසා ඉහත ප්රස්තුත දෙක ම බොරු ය. බොරු කතා ය.
එහෙත් පළමුවැනි ප්රස්තුතය අසත්ය වන අතර දෙවැන්න සත්ය වේ. නමුත් දෙක ම බොරු ය.
ප්රශ්නය වන්නේ සාමාන්ය ව්යවහාරයේ අසත්ය යන තේරුමින් ද බොරු යන්න යෙදීමයි. මෙය පටලවා නොගත යුතු ය.
මකරා යනු ගිනි පිටකරන සත්ත්වයකු යන්න බොරු නිසා මකරා ගිනි පිටකරන සත්ත්වයකු නො වේ යන්න සත්ය වන්නේ නැත.
යමක් බොරු වීමෙන් එහි නිෂේධය සත්ය නො වේ. යමක් අසත්ය වීමෙන් නම් එහි නිෂේධය සත්ය වේ.
මකරා තීන්ත විදින සත්ත්වයකු නො වේ යන්න සත්ය වද්දී,
මකරා ගනි පිටකරන සත්ත්වයකු නො වේ යන්න අසත්ය වේ.
තවදුරටත් මේ දෙක මත් බොරු වේ.
සියලු සංකල්ප බොරු ය කීවිට එය ද ප්රකාශනයක් සංකල්පනයක් වේ. එනිසා සියලු සංකල්ප බොරු ය යන්න ද බොරු ය.
එහෙත් එයින් සියලු සංකල්ප බොරු ය යන්න අසත්ය වන්නේ නැත
සියලු සංකල්ප බොරු ය යන්න සත්ය වූ බොරුවකි.
යම් ප්රස්තුතයක් සත්ය වීමෙන් එය ඇත්තක් වන්නේ නැත.
උදාහරණ ලෙස
පරමය පරමය වේ යන්න සත්ය මෙන් ම සැමවිට ම සත්ය සර්වසාම්යයකි. එහෙත් එයින් එය ඇත්ත වන්නේ නැත. මකරාගේ ගිනි පිටකිරීම මෙන් එය සත්ය වූ බොරුවකි.
මේ මූලික වෙන් කිරීම අදාළ වන්නේ ඊළඟ කාරණ වූ "මම හෝ ලෝකය හෝ බොරුවක් ය" කීමේ දී "මම" පූර්වෝපකල්පනය කරනවා ද එනිසා ම එය බොරුවක් කීමේ හැකියාව අහෝසිවනවා ද යන්න නිරවුල්ව වටහා ගැනීමට ය.
නමුත් ඊට පෙර දෙවනි කොටසේ නිශ්චලතාවය පිළිබඳව වෛදික/ඇරිස්ටෝටලියානු තර්කය ගැන උදාහරණයක් වශයෙන් කතා කිරීම වැදගත් වන්නේ වංගීස හා මෙයසූ ඊට සමගාමී වූ පටලවා ගැනීමක් කරන බැවිනි.
වෛදිකයන්ට ජ්යෝතිෂවේදීන්ට අවශ්ය වූයේ සියල්ල දරා සිටින ආධාරකය සොයාගැනීමට ය. මෙයසූ උත්සාහ කරන්නේ නිර්කල්පිත පරමයක් සොයා ගැනීමට ය.
FB thamalu
