ගොඩක් අය මේ වගේ දිග කතාවක් දැක්කාම අපෝ වෙලා නෑ කියවන්න පස්සේ කියවනවා කියල හිතනවා. නමුත් මෙක කියවන්න යන්නේ විනාඩි 4 වැනි සුලුකාලයක්.( මට විනාඩියකට වචන 200 කියවන්න පුලුවන්. මේකේ වචන 563 තියනවා.)
ජීවිතේ කොයි වෙලාවෙද කියලා අපි දන්නෙනෑ .ඒ කෙටිකාලෙදි අපි කොච්චර බැදීම හදාගන්නවද?මම ඇයගේ මෘත ශරීරය දිහා අවදානයෙන් බලා සිටියා.කලු පෙටීයක් තුල නිහඩව සතපලා ඉන්න මෙම නිසල ජිවීයාගේ සජීවී චලනයන්ට මම ඒ කාලයේ කොයිතරම් ආදරය කලාද. ඒ කාලයේ ඇය මගෙ ලගට ලංවන විට හැමුව ඕඩිකොලොන් සුවද වෙනුවට මට එදා දැනුනේ බෙහෙත් සුවදක්.
අනේ මන්ද බන් මට මෙන්න මේ කෑල්ල තුන් හතර වරකට වඩා කියවුණා ඇයි කියල දන්නෙ නෑ
+
