මාස 9 කට පස්සේ මොකද උනේ ? (ලොකු ළමයි විතරයි)
එකමත් එක රටක හිටපු එකමත් එක යාලුවෝ දෙන්නෙක් දවසක් ඒ රටේ කඳුකර පලාතට පොඩි ට්රිප් එකක් ගියාලු. ඔහොම යනකොට යනකොට ඔන්න ඉතින් ටිකටික රෑ බෝවෙන්න පටන්ගත්ත නිසා දෙන්නා රෑට නවතින්න තැනක් හොයන්න පටන්ගත්තලු. මේ පැත්තේ වැඩිය මිනිස්සු ඉන්න පැත්තක් නෙවෙයිලු. ඒක නිසා රෑ බෝවෙනකම්ම නවතින්න තැනක් හොයාගෙන ගියත් කිසිම තැනක් හම්බු උනේ නැතිලු…. 
එක පාරම මේ දෙන්නා දැක්කලු ලොකු වත්තක් මැද තියෙන ලොකු ගෙයක්. අද රෑට මෙහේ හරි නවතිමු කියලා දෙන්නා කාර් එක වත්තේ නවත්තලා ගෙදර දොරට තට්ටු කළාලු. ලස්සන නෝනා කෙනෙක් දොර ඇරියලු. මේ දෙන්නා ඇහුවලු රෑට මේ ගෙදර නවාතැන් ගන්න පුළුවන්ද කියලා. එතැනින් එහාට මෙන්න කතාව!
නෝනා ටිකක් නලවලා කියනවා, “මේ විසාල ගෙදර නම් ඉන්නේ මං විතරයි. මේ වැස්ස වෙලේ කවුරු හරි උදව්වක් ඉල්ලුවම නොකරත් බෑ. ඒ උනාට මම කණවැන්දුම් ගෑණු කෙනෙක් නිසා රට්ටු මොනවා නොකියයිද?”
පළවෙනි යාළුවා, ඒ කියන්නේ විචිත්ර ටක් ගාලා නෝනට උත්තර දුන්නා, “අයියෝ මැඩම්. ඒ ගැන වොරි වෙන්නෙපා. අපි අර එහා පැත්තේ මඩුවේ නිදාගන්නම්. හෙට උදේ එලිය වැටෙන්න කලින් කාටත් නොපෙනී යන්නම්කෝ…”
ඒ යෝජනාවට නෝනා එකඟ උන නිසා විචිත්රයි, එයාගේ යාළුවා හේෂානුයි දෙන්නා එදා රෑ මඩුවේ රැය පහන් කරන්න ලෑස්ති උණා. නෝනට පොරොන්දු උණා වගේම දෙන්නා උදේම කුකුළත් කිහිල්ලේ ගහන්ම කාටවත් නොපෙනී නෝනගේ චරිතේ රැකෙන විදිහට පිටවෙලා ට්රිප් එක කන්ටිනියු කළා.
මාස නවයකට විතර පස්සේ විචිත්රගේ නමට ලියුමක් ආවා ගම්බද පැත්තක ලෝයර් කෙනෙක්ගෙන්. ටිකක් වෙලා ලියුම කියවන කොට විචිත්රට හීන් දාඩියයි, මහ දාඩියයි දෙකම දාන්න පටන්ගත්තා. ලියුම එවලා තිබුනේ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි, අර ලස්සන කණවැන්දුම් නෝනගේ ලෝයර්. වෙවුලන අතින් හේෂාන්ට කෝල් එකක් ගත්ත විචිත්ර වහාම හේෂාන්ව හම්බුවෙන්න ගියා.
‘හේෂාන්, උඹට මතකද අපි මීට මාස නවයකට විතර කලින් උඩරට ට්රිප් එකක් ගිය වෙලේ රෑ නැවතිච්ච ගෙදර හිටපු කණවැන්දුම් ගෑණි?” විචිත්ර ලියුමත් අතේ තියන් මාතෘකාවට බැස්සා.
“ඔව්. මට මතකයි! මොකෝ කේස් එක?” හේෂාන් උත්තර දුන්නා.
‘උඹ එදා මහ රෑ නැගිටලා ගේ ඇතුළට ගිහිල්ලා ඒ ගෑණිත් එක්ක මොනවා හරි නාඩගමක් නැටුවා නේද? ඇත්ත කියපන්?” විචිත්ර හේෂාන්ගේ ඇස් දෙක දිහා කෙලින්ම බලාගෙන ඇහුවා. විචිත්රගේ ඇස් දෙක දිහා බලන් උත්තර දෙන්න අපහසු වෙච්ච නිසා හේෂාන් බිම බලාගෙන උත්තර දුන්නා, ‘ඔව් මචං. මට එදා මාව පාලනය කරගන්න බැරි උණා.”
හේෂාන් ට මීට මාස 9 කට ඉස්සෙල්ල අර නෝනාත් එක්ක ඉදපු හැටි මැවිලා පෙනුනා
සුදු .. ඉන්න බෑ හ්හ් ... හයියෙන් ගහන්න මගේ පැටියෝ .. මගේ හු** පලන්න මගේ දෙයියෝ ..
ආහ්හ් ... ආ ... ම්හ්හ් ... ම්හ්හ් ... ඉවසන්න බෑ හ්හ්හ් ....
ආහ්හ් ... හේෂාන් .... ම්හ්හ් ... තව හයියෙන් කරන්න මට යන්න එන්නේ .. ආ .............
මාර සැපක් ගත්තේ .......
“ඒ ඔක්කොමත් කරලා අන්තිමට උඹේ නම ගම මොකක්ද කියලා ඇහුවම උඹ උඹේ විස්තර නොකියා මගේ නම ගම ඒ ගෑණිට දුන්නා නේද?” විචිත්ර නළලේ දාඩිය එක අතකින් පිහිදාන ගමන් හේෂාන්ගෙන් ටිකක් තදින් ඇහුවා.
හේෂාන්ගේ අඳුරු පාට මුණ තවත් අඳුරු උණා. ඒ මදිවට මූණට ලේ පිරිලා රතු උණා. ලැජ්ජාවෙන් වගේ කකුලේ ඇඟිල්ලෙන් බිම කොණහන ගමන් හේෂාන් උත්තර දුන්නා, “ඔව් මචං. මට සමාවෙයන්. මං එදා එහෙම කලා තමයි. දැන් මොකද වෙලා තියෙන අවුල!?”
“අවුල?” ලෝයර් එවපු ලියුම හේෂාන්ට දික් කරන ගමන් විචිත්ර උත්තර දුන්නා,
“අන්න ඒ ගෑණි මැරිලා. ඔක්කොම දේපල ටික මගේ නමට ලියලා!”
එක පාරම මේ දෙන්නා දැක්කලු ලොකු වත්තක් මැද තියෙන ලොකු ගෙයක්. අද රෑට මෙහේ හරි නවතිමු කියලා දෙන්නා කාර් එක වත්තේ නවත්තලා ගෙදර දොරට තට්ටු කළාලු. ලස්සන නෝනා කෙනෙක් දොර ඇරියලු. මේ දෙන්නා ඇහුවලු රෑට මේ ගෙදර නවාතැන් ගන්න පුළුවන්ද කියලා. එතැනින් එහාට මෙන්න කතාව!
නෝනා ටිකක් නලවලා කියනවා, “මේ විසාල ගෙදර නම් ඉන්නේ මං විතරයි. මේ වැස්ස වෙලේ කවුරු හරි උදව්වක් ඉල්ලුවම නොකරත් බෑ. ඒ උනාට මම කණවැන්දුම් ගෑණු කෙනෙක් නිසා රට්ටු මොනවා නොකියයිද?”
පළවෙනි යාළුවා, ඒ කියන්නේ විචිත්ර ටක් ගාලා නෝනට උත්තර දුන්නා, “අයියෝ මැඩම්. ඒ ගැන වොරි වෙන්නෙපා. අපි අර එහා පැත්තේ මඩුවේ නිදාගන්නම්. හෙට උදේ එලිය වැටෙන්න කලින් කාටත් නොපෙනී යන්නම්කෝ…”
ඒ යෝජනාවට නෝනා එකඟ උන නිසා විචිත්රයි, එයාගේ යාළුවා හේෂානුයි දෙන්නා එදා රෑ මඩුවේ රැය පහන් කරන්න ලෑස්ති උණා. නෝනට පොරොන්දු උණා වගේම දෙන්නා උදේම කුකුළත් කිහිල්ලේ ගහන්ම කාටවත් නොපෙනී නෝනගේ චරිතේ රැකෙන විදිහට පිටවෙලා ට්රිප් එක කන්ටිනියු කළා.
මාස නවයකට විතර පස්සේ විචිත්රගේ නමට ලියුමක් ආවා ගම්බද පැත්තක ලෝයර් කෙනෙක්ගෙන්. ටිකක් වෙලා ලියුම කියවන කොට විචිත්රට හීන් දාඩියයි, මහ දාඩියයි දෙකම දාන්න පටන්ගත්තා. ලියුම එවලා තිබුනේ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි, අර ලස්සන කණවැන්දුම් නෝනගේ ලෝයර්. වෙවුලන අතින් හේෂාන්ට කෝල් එකක් ගත්ත විචිත්ර වහාම හේෂාන්ව හම්බුවෙන්න ගියා.
‘හේෂාන්, උඹට මතකද අපි මීට මාස නවයකට විතර කලින් උඩරට ට්රිප් එකක් ගිය වෙලේ රෑ නැවතිච්ච ගෙදර හිටපු කණවැන්දුම් ගෑණි?” විචිත්ර ලියුමත් අතේ තියන් මාතෘකාවට බැස්සා.
“ඔව්. මට මතකයි! මොකෝ කේස් එක?” හේෂාන් උත්තර දුන්නා.
‘උඹ එදා මහ රෑ නැගිටලා ගේ ඇතුළට ගිහිල්ලා ඒ ගෑණිත් එක්ක මොනවා හරි නාඩගමක් නැටුවා නේද? ඇත්ත කියපන්?” විචිත්ර හේෂාන්ගේ ඇස් දෙක දිහා කෙලින්ම බලාගෙන ඇහුවා. විචිත්රගේ ඇස් දෙක දිහා බලන් උත්තර දෙන්න අපහසු වෙච්ච නිසා හේෂාන් බිම බලාගෙන උත්තර දුන්නා, ‘ඔව් මචං. මට එදා මාව පාලනය කරගන්න බැරි උණා.”
හේෂාන් ට මීට මාස 9 කට ඉස්සෙල්ල අර නෝනාත් එක්ක ඉදපු හැටි මැවිලා පෙනුනා
සුදු .. ඉන්න බෑ හ්හ් ... හයියෙන් ගහන්න මගේ පැටියෝ .. මගේ හු** පලන්න මගේ දෙයියෝ ..
ආහ්හ් ... ආ ... ම්හ්හ් ... ම්හ්හ් ... ඉවසන්න බෑ හ්හ්හ් ....
ආහ්හ් ... හේෂාන් .... ම්හ්හ් ... තව හයියෙන් කරන්න මට යන්න එන්නේ .. ආ .............
මාර සැපක් ගත්තේ .......
“ඒ ඔක්කොමත් කරලා අන්තිමට උඹේ නම ගම මොකක්ද කියලා ඇහුවම උඹ උඹේ විස්තර නොකියා මගේ නම ගම ඒ ගෑණිට දුන්නා නේද?” විචිත්ර නළලේ දාඩිය එක අතකින් පිහිදාන ගමන් හේෂාන්ගෙන් ටිකක් තදින් ඇහුවා.
හේෂාන්ගේ අඳුරු පාට මුණ තවත් අඳුරු උණා. ඒ මදිවට මූණට ලේ පිරිලා රතු උණා. ලැජ්ජාවෙන් වගේ කකුලේ ඇඟිල්ලෙන් බිම කොණහන ගමන් හේෂාන් උත්තර දුන්නා, “ඔව් මචං. මට සමාවෙයන්. මං එදා එහෙම කලා තමයි. දැන් මොකද වෙලා තියෙන අවුල!?”
“අවුල?” ලෝයර් එවපු ලියුම හේෂාන්ට දික් කරන ගමන් විචිත්ර උත්තර දුන්නා,
“අන්න ඒ ගෑණි මැරිලා. ඔක්කොම දේපල ටික මගේ නමට ලියලා!”
