සම්මානනීය ප්රවීණ රංගන ශිල්පිනී ලීනා ද සිල්වා මහත්මිය කැනඩාවේදී අභාවප්රාප්තවූ බව එරටින් ලැබෙන ආරංචි මාර්ග සඳහන් කරයි. ඔන්ටාරියෝ ප්රාන්තයේ පිකරින් හි පිහිටි සිය දියණියගේ නිවසේදී මියයනවිට 86 හැවිරිදි වියෙහි පසුවූ ඇගේ රංගන දිවිය දශක හයකට වැඩි කාලයක් දිව යයි.
‘ගඟ අද්දර’ (1980) චිත්රපටයේ වසන්ති චතුරානිගේ මවට රඟපෑ ඇය ‘වාලම්පූරි’, ‘ආරාධනා ‘, ‘යස ඉසුරු’, ‘යහළු යෙහෙළි‘ (1982), ‘කලියුගය’, ‘කිරි මදු වල්’, (1985), ‘කොටි වලිගය’, ‘අවරගිර’ ඇතුළු සිනමා නිර්මාණ රාශියක රංගනයෙන් දායකවී තිබේ.
1991දී ඇය කැනඩාවට සංක්රමණය වූයේ ඇගේ දරුවන් එහි වාසය කරමින් සිටි බැවිනි.
ඇගේ පුතා සහ දුව ඔවුන්ගේ පවුල් සමඟ කැනඩාවේ ජීවත් වෙමින් සිටි ඇයට මුණුබුරන් තිදෙනෙක් සහ එක් මිනිපිරියක සිටී.
කෙසේ වෙතත් ඇය විදෙස්ගතව සිටියත් ශ්රී ලංකාවේ නිර්මාණවලට වරින් වර එක්ව සිටියය.‘සීමා පවුරු’ (1996), ‘අනුරාගයේ අනන්තය’ (2000), ‘පොරොන්දුව‘ (2001) යන චිත්රපටවලද රඟපෑවාය. සිනමාව පමණක් නොව, වේදිකාව හා ටෙලිනාටක වලද රංගනයෙන් දායක වූ ලිනා ද සිල්වා ගේ රංගනය ප්රබලව මතුවන්නේ සැමියා වන රවින්ද්ර රූපසේනගේ හදිසි වියෝව නිසා කෙටි කලක් අතහැර ඇය රිදී තිරයෙන් ඈත් වී සිටි වකවානුවකින් පසු සිදුවන වෙනසක් සමගිනි. සැමියා නැතිව දරුවන් සමග තනිවූ නමුත් පසුව ශක්තිමත්ව සිනමාවට එක්වූවාය.
සැමියා වයස අවුරුදු 49 දී හෘදයාබාධයකින් අභාවප්රාප්ත විය. කුඩා දරුවන් දෙදෙනෙකු සමඟ ලීනා කම්පාවටත් ශෝකයටත් පත් වූයේ රූපසේනගේ වියෝව නිසා ඇගේ කලා කටයුතු අවුල්ව යන්නට වේ යයි කියාය.
ලීනා තම සැමියාගේ වියෝව මැඩගෙන කෙටි කාලයකින් යළි සිනමාවට පිවිසි ඉතා ශක්තිමත් ගැහැනියකි. ලීනාට එය දුෂ්කර කාලයකි, ලීනා තමන්ට ලැබෙන ඕනෑම චරිතයක විශිෂ්ට රංගනයක් ඉදිරිපත් කළ හැකි ස්වභාවයෙන්ම දක්ෂ නිළියකි.
'ඇත්තටම මාව සිනමාවට හඳුන්වා දුන්නේ මගේ නර්තන ගුරුවරයා වන ශේෂා පලිහක්කාර. මම 9 ශ්රේණියේ සිටියදී එස්.එම්.නායගම්ගේ අහංකාර ස්ත්රී නාට්යයේ පෙනී සිටියා. මම ඒකේ ලංකා මාතා විදිහට නර්තන අනුපිළිවෙලක් කළා. ශේෂා පලිහක්කාර තමයි මේ චිත්රපටයේ නර්තන නිර්මාණය කළේ. මෙම චිත්රපටයෙන් පසුව සිරිල් පී අබේරත්න ජබීර් විසින් නිෂ්පාදනය කරන ලද ඔහුගේ සුරතලී චිත්රපටයේ ප්රධාන කාන්තා චරිතය නිරූපණය කිරීමට කලාකරුවෙකු සොයමින් සිටියා. මගේ නැසීගිය සැමියා රවීන්ද්ර රූපසේන තමයි මාව සිරිල් අබේරත්නට හඳුන්වා දුන්නේ. රවීන්ද්ර තමයි මේ චිත්රපටයේ ප්රධාන පිරිමි චරිතය කළේ මම එක්ක.
රවීන්ද්ර මට මුණගැසුණේ මගේ පළමු චිත්රපටය වන අහංකාර ස්ත්රී. මේක රවීන්ද්රගෙයි මගෙයි දෙන්නගෙම කුළුඳුල් ෆිල්ම් එක වෙන්නෙත් අහම්බෙන් වගේ! ඊට පස්සේ සුරතලී, සොහොයුරෝ, සුන්දර බිරින්ද, සුනීතා, නළඟන කියන චිත්රපට කිහිපයකම අපි එකට රඟපෑවා. සුනීතා චිත්රපටිය හදන කාලෙ තමයි අපි දෙන්නා ආදරයෙන් බැඳුණේ. 1960 අපේ විවාහයෙන් පස්සේ අපි සුලලිතා සෝභනි, සුජාගේ රහස, අමතක වූද, රන් රස වගේ තවත් චිත්රපට කිහිපයකටම පෙනී සිටියා.
විශේෂයෙන්ම 1978 රවීන්ද්රගේ අභාවයෙන් පස්සේ මම කවදාවත් චිත්රපටවලට එන්න බැරිව ගියා. බැරෑරුම්ව සැලකුවේ නැහැ. මම සැපවත් ජීවිතයක් ගත කළ නිසා චිත්රපටවලට ආරාධනා ලැබුණම මුදල් නෙවෙයි මාව පෙළඹෙව්වා. මම හිතන්නේ හැම කලාකරුවෙකුටම එහෙම හිතෙනවා, ගග අද්දර පෙළඹවීමක් වුණා.
මම සුමිත්රා පීරිස්, ආචාර්ය ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස් වගේ අය එක්ක වැඩ කරන්න බලාගෙන හිටියා. ශේෂා පලිහක්කාර මහතා ඔවුන්ට මා හදුන්වා දුන්නා ඒ අනුව 1980 සිට යලි මගේ ගමන අලුත් විදිහට ඇරමුණා.මගේ දෛවය එහෙමයි'ඇය වරක් කියා තිබුණි.
