වෑවයි දාගෑබයි ගමයි පන්සලයි. කොච්චර සුන්දරද..නිදහස්ද.. සෑහෑල්ලුද. මේ මහා කොන්ක්රීට් වනාන්තරයෙන් මිදිලා රජරට ගෑමියෙක් වෙලා ආගම දහමත් එක්ක ජීවත් වෙන්න තිබ්බා නම්, පාන්දර ඉරත් එක්ක ඈහෑරිලා දුම්දාන කහට කෝප්පයක් බීලා හේනේ කුබුරේ වෑඩට යන්න තිබ්බානම්, හවස ඉර බෑහෑගෙන යන වෙලාවට වෑවු කන්ඩිය අයිනේ කඩ පිලේ වාඩිවෙලා හකුරු කෑල්ලක් එක්ක බෙලිමල් උගුරක් බොන්න තිබ්බා නම්.. ගොම්මන් වෙනකොට පෑලට ගිහින් රජරට සේවයේ පිරිත් අහගෙන නින්දට යන්න තිබ්බානම්.. මා කෙතරම් වාසනාවන්තද





