මෙන්න මේ වගේ doc කෙනෙක්ගේ perspective එකක් ගන්න.
ඔය කියන මොලේ ගැන අදහස ඩොක්ටර් ගන්න පුලුවන් කොහොමද?
දොස්තරට පේන්නේ, ඇහෙන්නේ, දැනෙන්නේ නැත්තම් ඔය අදහස ගන්න විදිහක් නැහැ.
දොස්තරගේ ජීවිතය කියනනේම පේනවා, ඇහෙනවා, දැනෙනවා, හිතෙනවා කියන අවස්ථාවල වෙනස් වෙමින් වෙන ගලනයන්.
ඔය ගලනය තුල, independent පැවැත්මක් තියෙන මොළයක් තියෙන්න පුලුවන්ද? නැත්තම් ඒ ඒ අවස්ථාවේ හට ගන්න සම්භූතයකට කරන පැනවීමක්ද මොළය කියන්නේ?
උබ අහන දේ පොඩ්ඩක් පැහැදිලි මදි.
බ්රේන් එකේ ඩෙන්ඩ්රයිට් එකතු වෙලා නෙට්වර්ක් කරගත්ත එක තමයි අපි නමක් දාපු "මොලේ" නොහොත් සර්කිට් එක.
මොලේ "පැවතෙනව" කියන එකෙන් උබ කියන්නෙ මොකක්ද? මම කොහෙවත් ශුන්යතාවක් ගැන කිව්වෙ නෑ. ඒක පදාර්ත වල පැවැත්ම/නොපැවැත්ම ගැන නෙ, ඒක නිවනට අදාල නෑ එච්චරම.
මොලේ කියල දෙයක් තියෙනව ඉතින් ඩෙන්ඩ්රයිට් තියෙනව. ඒව මායාවල් නෙමෙයි. අතපය ඇස් කන් තියෙනව (ඔව් ඉතින් ඒව වෙනස් වෙනව). පදාර්ත ගැන වෙනම හොයන්න ඕනෙ නම් එහෙම කරපන්, අන්තිමට එනර්ජි විතරයි තියෙන්නෙ, ඒකත් මොලේ විසින් සෙන්ස් කරන විදිහ අනුව පදාර්ත වල ස්වභාවය වෙනස්.
උබට පේන නිල් පාටමද මට නිල් කියල පේන්නෙ, එහෙම නැත්තන් තව කෙනෙක්ට පේන රතු පාට තව කෙනෙක් ගෙ මොලෙන් රතු විදිහට පෙන්නනවද වගේ ඒවත් ඕනෙ නම් හොයන්න පුලුවන්. ඒව එච්චරම අදාල නෑ නිවනට. ඒත් පොඩි සම්බන්දයක් තියෙනව.
ඇස ගැන කතා කරමු.
ඇහැ කියලා අදහස් කරන්නේ මොකක්ද?
කන්නාඩියක් ඉස්සරහට ගියහම පේන, වහගත්තහම කළුවර වෙන ඇස් දෙකද, ඇහැ කියලා අදහස් කරන්නේ ඔයා?
ඇහැ කියන්නෙ අපි හදපු කැමරාව වගේම එකක්, ඒක අපේ බ්රේන් එකට සම්බන්ද එලියෙ තියෙන ආලෝකය සෙන්ස් කරල, ඒක විදුලි සිග්නල් විදිහට බ්රේන් එකට යවන්න තියෙන දෙයක්. ඔතනින් එන එක සිග්නල් එකක් ඉතින් එක ක්ශනයකට බ්රේන් එකෙන් සෙන්ස් කරනව, ඊලග ක්ශනයේ නැති වෙනව.
ඔව් ඉතින් ඇහැ කියන්නෙ උබේ පුකට නෙමෙයි, පුකට කියන්නෙ පුක කියල, ඇහැට කියන්නෙ ඇහැ කියල.

කන්නාඩියෙන් ඉතින් මූනෙ තියෙනව දකින ඇහැ තමයි බන්, උබට පුකේ තට්ටම් වලත් ඇස් තියෙනවද?
ඕක ඉතින් අට වසරෙ පාඩමක් නෙ බන්.
ඔච්චර සීමා මායිම් වෙන් කරන්න ඕනෙ නෑ බන්, ඇස කියන එක කොතනින්ද ඉවර වෙන්නෙ, පටන් ගන්නෙ කොතනින්ද වගේ ඒව හොදයි හාමුදුරුවන්ට බන කියන්න පාවිච්චි කරන්න නම්, ඌ පොරක් කියල පෙන්නන්න.
නිවන් දකින්න උබ විභාග පාස් කරන්න ඕනෙ නෑ. කව්රුවත් "නිවන දෙන්නම්, ඇස කියන එක නිර්වචනය කරපන්" කියල කියන්නෙත් නෑ.
ඇස කියල දාගන්නෙ නැතුව උබ අද ඉදල ඕකට "කැමරාව" කියල නම වෙනස් කරගනින්, ස්නායු වලට ඒ සිග්නල් ගෙනියන "වයර්" කියල හිතාගනින්.
සරලව හිතපන්. ඔච්චර දේවල් එකින් එකට දශමෙන් දශමෙට තේරුම් ගන්න අවශ්ය නෑ බන් සිත වැඩ කරන එක ගැන දැනගන්න.
විශේශයෙන් ඔය පාලි වචන පස්සෙ යන්න එපා උබ පාලි භාශාව 1st language එක විදිහට ගෙදර කතා කලේ නැත්තන්. අනිත් එක "ඇස" කියන එක අමාරු නම්, කැමරාව කියල අද ඉදන් හිතන්න පටන් ගනින්. එච්චරයි. වචන පස්සෙ හෝ සීමා පස්සෙ යන්න එපා.
පරමාර්ථ ධර්ම කියන්නේ ඇත්තටම පවතින දේවල්.
ඔතන පැවැත්ම කියන්නෙත් අපි ප්රඤප්තිමය වශයෙන් පනවන පැවැත්ම කියන සංකල්පයක් නෙමෙයි. ප්රඤප්ති කියන්නේ ඇත්තටම නොපවතින දේවල්.
චිත්ත, චයිතසික, රූප, නිබ්බාන තමයි පරමාර්ථ ධර්ම හතර. හැබැයි මෙතනත් පරමාර්ථ ධර්ම කියලා අදහස් කරන්නේ අපි සංකල්පයක් විදිහට හිතන් ඉන්න චිත්තයක්, චයිතසිකයක්, රූපයක්, නිබ්බානයක් ගැන නෙමෙයි.
දැන් ඔයා කියනවා මම කියලා කෙනෙක් නැහැ, තියෙන්නේ සිතේ ක්රියාවලියක් කියලා.
පුටුව කියන අදහස ගන්න පුලුවන් පෙනීමෙන්, දැනීමෙන්.
පෘථග්ජන කෙනෙක් ඒ "පුටුව" විස්තර කරනවා, මෙතන පුටුවක් නැහැ, තියෙන්නේ පරමාණුක, උප පරමාණුක අංශු ටිකක් විතරයි කියලා.
ඔය උඩ කියන සිද්ධිය වගේ තමයි නිත්ය, ආත්ම, සුඛ සංඤාව.
සේඛ උතුමෙක් දකිනවා පෙනීම, දැනීම තුල තියෙන ඇත්තටම යතාර්ථය. හරයක් නැති බව, වෙනස් වෙන බව, පාලනයක් නැති බව. මෙයා දකිනවා මේ ලක්ෂණ ඇත්තටම තියෙන තැනක වෙන පනවාගැනීමක් තමයි පුටුව සහ පුටුව ගැන කියන සියලු විස්තර.. කියලා.
මේ වගේ තමයි අනිත්ය, අනාත්ම, දුක්ඛ ලක්ෂණය.
අවස්ථා දෙක දෙකක්. පෘථග්ජනයා මඤ්ඤණා වෙනවා. සේඛ උතුමෙක් ඇත්ත ඇති සැටියෙන් දකිනවා.
මම අහන්නේ, ඒ වගේ, ඔයා කියන ඔය චිත්ත, චයිතසික ක්රියාවලියයි, ඔතන නැහැ කියන "මම" යි කියලා ඔයා අදහස් කරන්නේ මොකක්ද කියලා?
මගේ දෙමව්පියො අපේ ගෙදර පාලියෙන් නෙමෙයි බන් සින්හලෙන් කතා කලේ, ඒක නිසා මට පාලි බෑ බන්, සින්හලෙන් කියපන්. එතකොට පැහැදිලි කරන්නම්.
මම කියල රැවටෙන්නෙ සර්කිට් එකෙන්. සර්කිට් එකෙන් අර ආපු සිග්නල් ප්රොසෙස් කරනකොට ඒකෙ algorithm එකෙන් මම කියන එකා ඉන්නව කියල මැවෙනව (මැවෙන එකත් තියෙන දෙයක් නෙමෙයි, ඒක පැහැදිලි කරන්න වචන මදි බන්, කොටින්ම සර්කිට් එකෙන් ඌවම රවට්ටගන්නව දන්නෙ නැතුව. ඒ සර්කිට් එකේ ඩිෆෝල්ට් රන් වෙන algorithm එක නිසා වෙන්නෙ).
බල්ලෙක් මස් කට්ටක් කනව කියල හිතපන් (මස් නැති එකක්), ඌ උගෙ කට තුවාල වෙලා එන ලේ රහටම තමයි රැවටෙන්නෙ කට්ටෙන් රසක් එනව කියල. කරන්නෙත් ඌමයි රැවටෙන්නෙත් ඌමයි.
ඒ මොකෙක්ද? හුත්තිගෙ පුතෙක් ද?
අනේ බන් මම පාලි දන්නෙ නෑ යකෝ. සින්හලෙන් කියපන්.
සේඛ උතුමෙක් දකිනවා පෙනීම, දැනීම තුල තියෙන ඇත්තටම යතාර්ථය. හරයක් නැති බව, වෙනස් වෙන බව, පාලනයක් නැති බව. මෙයා දකිනවා මේ ලක්ෂණ ඇත්තටම තියෙන තැනක වෙන පනවාගැනීමක් තමයි පුටුව සහ පුටුව ගැන කියන සියලු විස්තර.. කියලා.
මේ වගේ තමයි අනිත්ය, අනාත්ම, දුක්ඛ ලක්ෂණය.
අවස්ථා දෙක දෙකක්. පෘථග්ජනයා මඤ්ඤණා වෙනවා. සේඛ උතුමෙක් ඇත්ත ඇති සැටියෙන් දකිනවා.
ඔය වගේ පොන්සි විදිහට "හරයක් නෑ" වගේ හිතන්න එපා බන්. නිවන පොන්න නෑ. නිවනෙන් කරන්නෙ මොකක්ද වෙන්නෙ කියල හරියටම ශුවර් වෙන එක. එතන සත්වයෙක් නෑ, මම කියල එකෙක් නෑ, ඒක නිසා මේ කරන කිසි දේකට මම වගකියන්නෙත් නෑ, දුක් වෙලා වැඩකුත් නෑ, අමුතුවෙන් සතුටු වෙලා වැඩකුත් නෑ. බවයෙන් බවයට මම කියල එකෙක් යන්නෙත් නෑ. අඩුම ගානෙ මම කියල එකෙක් ඇත්තෙත් නෑ. වගේ දෙයක්.
ඒක ශුවර් කරගත්ත කෙනාට ඕනෙ නම් සතුටෙන් ඉන්නත් පුලුවන්. මොකෝ ඒ බලන්නෙ ෆිල්ම් එකක් තමන්ගෙ ජීවිතේම. ෆිල්ම් එක ප්ලේ වෙනව. බලන්න විතරයි තියෙන්නෙ. ඒකෙ ඉන්නෙ නලුවො නිලියො තමනුත් ඇතුලුව.
ඕනෙ නම් අපි ඔක්කොම නලුවො අනේ අපොයි කියන්නත් පුලුවන්, නැත්තන් ඕනෙ පුකක් කියල ෆිල්ම් එක බලන්නත් පුලුවන් වොරි වෙන්නෙ නැතුව.
කොටින්ම කිව්වොත් උබ ඔය ලියනව නෙමෙයි, ලියවෙනව.
උබ මේ විශ්වයෙන් වෙනස් ව ජීවත් වෙන ජීවියෙක් නෙමෙයි, විශ්වය විසින්ම ඔටෝ රන් කරපු ප්රොසෙස් එකක්. අපි හැමෝම විශ්වයේ කොටස්.
වකුගඩු, අතපය, උබේ ශරීරයේ කොටස් නෙ, ඒව ඔක්කොම එකතු උනාම උබේ බොඩි එකනෙ, ඒත් එතනින් එහාට ගියාම උබේ බොඩි එකත් විශ්වයේ එක කොටසක්, වෙනස් ව දුවන එකක් නෙමෙයි. අපිම තමයි විශ්වය.
උබේ මොලේ උනත් වෙනම රන්වෙන එකක් නෙමෙයි, එලියෙන් එන සිග්නල් වල හේතුව නිසා පලයක් හට ගැනීමක්, ඒ හේතුව නැති වීමක්, නැවත හට ගැනීමක්. ඔය ඇතිවෙන පලය උනත් ඇතුලේ (බ්රේන් එක, බොඩි එක වගේ) ඇති වෙන්නත් පුලුවන් එලියෙ හටගහන්නත් පුලුවන්. උබ ගලක් අරන් විසිකරනව, ඒ උබ එලියට දෙන අවුට්පුට් එකක්, ඒකෙන් ආපහු විශ්වයේ අනිත් කොටස් රන් වෙනව, ගල වැදිච්ච තැන ඩෙන්ට් වෙනව, පොඩි පොඩි කූබියො වගේ ඉන්න රොබෝල කැඩෙනව, වගේ දේවල්. ඒත් ඒක මුලු විශ්වයේ එක කොටසක් විතරයි.
අපි හැමෝම එකම දෙයකට එකම rithm එකකට ඔටෝ වැඩ කරන දේවල්.