“බාහිය, මෙසේම පුහුණු වන්න.mewa kiyanwa wage krannath lesi wuna nam![]()
දැකීමේදී — දැකීම පමණක් වේවා.
ඇසීමේදී — ඇසීම පමණක් වේවා.
හැඟීමේදී — හැඟීම පමණක් වේවා.
දැනීමේදී — දැනීම පමණක් වේවා.
එසේ නම් බාහිය, ඔබට ‘මම’ යන හැඟීමක් එහි නොවන්නේය.
‘මම’ නොමැති විට, ‘මගේ’ යන්නත් නොමැති වේ.
‘මගේ’ නැති විට, ඔබ මෙහිද නොසිටිනවා, එතැනද නොසිටිනවා, අතරමැදද නොසිටිනවා.
මෙයම දුක්ඛයෙහි අවසානයයි.”