ඔබේ ප්රේමය ආධ්යාත්මිකද? නෑවතත් අසමි .... ඔබේ ප්රේමය ආධ්යාත්මිකද? ඔබට මදක් සිතන්නට ඉඩදී මම මට සිතෙන දේ කියන්නම්...
අද කලකට පසු..කලක් මගේ ප්රියතම වු ගීතයක් ඈසුවා,
ඔබ දෙපා බදා මා හෑඩූ තරම්
ලොව හෑඩුවා නම් ඒ යශෝදරා...
මා හෙලූ තරම් කදුලෑලි හෙලුවා
රජ කතන්දරේ එන සද කිදුරා...
http://www.mediafire.com/?99n77aj24p3ikpb
මා මේය දහස් වතාවක් අසා ඈති.. නමුත් අසන අසන හෑම මොහොතකම හිතට දෑනෙන්නේ ශෘන්ගාරයකට වඩා එහා ගිය ශාන්තියක්.
ඔබේන් යමෙක් ඈසුවොත් ඔබ අසා ඈති හොදම පෙම්වතුන් යුවල කවුද කියලා... ඔබ මොකක්ද දෙන පිලිතුර? දම්මි සුගත්? මොනිකා බ්රිටෝ? කසුන් චාපා? ජෑක් රෝස්? රෝමියෝ ජුලියට්? මාක් ඈන්තනී ක්ලියෝපෑට්රා? බොහේ දෙනෙක්ට මෙවෑනි අය මතක් වෙයි.. නමුත් මගේ මතය නම් මෙලොව පහල වු උතුම්ම පෙම්වතුන් යුවල සිදුහත් යශෝදරා දෙපලයි.
සූවිසි සන්ක්ය කප් ලක්ශයක් පෙරුම් පුරන ප්රේමයක් තරම් උතුම් පාරිශුද්ද පෙමක් වෙන කොයින්ද.. මට හෑගෙන දෑනෙන විදියට වර්තමානයේ අපි හෑමෝම අත්විදින්නේ සෑහෙන භොතිකකරනයකට ලක්වු ප්රේමයක්.. ප්රේමයේ අප ආධ්යාත්මය සුවපත් කරන මානයන් සන්ස්පර්ශ්නය කරන්නේ අප කීයෙන් කී දෙනාද? චිත්රපටයකට, හෝටල් කාමරයකට සීමාවු පෙම් කතන්දර අප අතර කෝතෙකුත් ඈත්ද?
සද කිදුරු ජාතකය ඔබ අසා ඈතිනම් එහි මදක් ගෑබුරට ගොස් කතාව විමසන්න.. අසා නෑතිනම් වහාම තම පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය සමග අසන්න... අසා ප්රේමයේ අස්වෑන්න වපුරන්න.
පුරුශයෙකුට ලෑබිය හෑකි උතුම්ම ප්රේමය යශෝදරාවන් සිදුහත් කුමරුන්ට දුන් ප්රේමයයි... සද කිදුරු දා කව සේම, යශෝදරා වත ද සියලුම පෙම්වතුන්/තියන් කියවිය යුතුය. සම්පුර්නයෙන්ම මතක නෑතත් මතක හෑටියට එහි පද පේලි කිහිපයක් ඔබට ගෙනහෑර දක්වන්න දෙන්න මට අවසර,
සිදුහත් කුමරුන්ගේ නික්මයාමට මොහොතකට පෙර ඔහු ඈය කෙරේ තිබු ප්රේමය ප්රකාශ වන එක් කවියක් මෙසේය,
සාගර ජලය මදි හෑඩුවා (1) මා හින්දා
කීකරු ලද ලියක් මේ ලොව් තුල ඈත්දා?
වෙන් කර අදම යන්නේ බුදු භව සින්දා
සුන් කර කෙලෙස් දුරු කර එක සිත් පෑහෑදා
පෑතුම් භලෙන් දෙන්නා ආවේ පේවී
කතුන් සෑමට නායක බිම්බා දෙවී
ඉතින් සසර ඈවිදින්නේ නෑත දේවී
ගොසින් බුදුව එනකල් සිටපන් දේවී
ඈය හෑර යෑම සිතට නෑඝෙන සෑම විටම.. ඔහුගේ සිතේ මෑවෙන්නේ ඈයගේ අප්රමාන ගුන සමුදායයි...
[(1) නිරොශා විරාජිනිගේ ගීයක මම මේම උපමාව අසා ඈත.. ]
පසුදා උදෑසන අවදි වු පසු ඈය තම ස්වාමියා සිහිකර වෑලපෙන්න පටන් ගනී..
භාවනාව තොර නොකරමි සිතින් අනේ
මාලිගාව අද අදුරුයි ස්වාමිනේ
කෑලේ තිබෙන කොයි දෙවත් රස වේවා
මලේ බබරු ලෙස පිරිවර ඈති වේවා
අවුවේ තිබෙන රෑස් මාලා අඩු වේවා
ගව්වේන් ගව්ව දිව මාලිග සෑදේවා(2)
කම් රස විදීමක් නෑත මම දිවුරනවා
වෙන් කර ගියත් මම සීලේ පිහිටනවා
[(2) ජොතිපාලයන්ගේ උන්මාදිනියේ වෙන්වී යන පිටුපාලා ගීතයේ බාවිතා වන්නේ මේම පද දෙකයි]
මෙසේ ඈරබෙන යශෝදරාවත තවත් දීර්ඝව ගලායයි.. අවසන බුදුන් වහන්සේගේ ආගමනය.. බිම්බා දේවිය බුදුන් වෑදීම, රාහුල කුමරුන් බෑහෑදෑකීම ආදී අවස්තාවන් විස්තර කරයි. මේ සියල්ලන්ගෙන්ම ගම්යවන්නේ සාන්සාරික ප්රේමයයි.. හදවතේ ගෑභුරුම තෑන කෑකෑරේන ආත්මීය ආදරයයි. ඔබ පෙම්වතෙක් නම් මදක් මේ ගෑන සිතන්න... ප්රේමයේ ඔබේ බලපොරොත්තුව කුමක්ද? ඔබ සෑබෑ ප්රේමය අත්විදිනවාද? සෑබෑ ප්රේමය තරම් සුවදෙන ඔසුවක් ලොව තවත් නෑත.
මේ ඔබේ ප්රේමයත් ආධ්යාත්මිකද යන්න සිතිමට කාලයයි...
නිදිදෙව් දුව යහනට මා කෑදවන නිසාත්, සමහර කොටස් අමතක නිසාත් දෑනට මෙතෑනින් නවතිමි. ඔබට සිතෙන දෙයක් ලියා යන්නේ නම් ඉතා වටින්නේය. කියේව්වාට තුති.
අද කලකට පසු..කලක් මගේ ප්රියතම වු ගීතයක් ඈසුවා,
ඔබ දෙපා බදා මා හෑඩූ තරම්
ලොව හෑඩුවා නම් ඒ යශෝදරා...
මා හෙලූ තරම් කදුලෑලි හෙලුවා
රජ කතන්දරේ එන සද කිදුරා...
http://www.mediafire.com/?99n77aj24p3ikpb
මා මේය දහස් වතාවක් අසා ඈති.. නමුත් අසන අසන හෑම මොහොතකම හිතට දෑනෙන්නේ ශෘන්ගාරයකට වඩා එහා ගිය ශාන්තියක්.
ඔබේන් යමෙක් ඈසුවොත් ඔබ අසා ඈති හොදම පෙම්වතුන් යුවල කවුද කියලා... ඔබ මොකක්ද දෙන පිලිතුර? දම්මි සුගත්? මොනිකා බ්රිටෝ? කසුන් චාපා? ජෑක් රෝස්? රෝමියෝ ජුලියට්? මාක් ඈන්තනී ක්ලියෝපෑට්රා? බොහේ දෙනෙක්ට මෙවෑනි අය මතක් වෙයි.. නමුත් මගේ මතය නම් මෙලොව පහල වු උතුම්ම පෙම්වතුන් යුවල සිදුහත් යශෝදරා දෙපලයි.
සූවිසි සන්ක්ය කප් ලක්ශයක් පෙරුම් පුරන ප්රේමයක් තරම් උතුම් පාරිශුද්ද පෙමක් වෙන කොයින්ද.. මට හෑගෙන දෑනෙන විදියට වර්තමානයේ අපි හෑමෝම අත්විදින්නේ සෑහෙන භොතිකකරනයකට ලක්වු ප්රේමයක්.. ප්රේමයේ අප ආධ්යාත්මය සුවපත් කරන මානයන් සන්ස්පර්ශ්නය කරන්නේ අප කීයෙන් කී දෙනාද? චිත්රපටයකට, හෝටල් කාමරයකට සීමාවු පෙම් කතන්දර අප අතර කෝතෙකුත් ඈත්ද?
සද කිදුරු ජාතකය ඔබ අසා ඈතිනම් එහි මදක් ගෑබුරට ගොස් කතාව විමසන්න.. අසා නෑතිනම් වහාම තම පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය සමග අසන්න... අසා ප්රේමයේ අස්වෑන්න වපුරන්න.
පුරුශයෙකුට ලෑබිය හෑකි උතුම්ම ප්රේමය යශෝදරාවන් සිදුහත් කුමරුන්ට දුන් ප්රේමයයි... සද කිදුරු දා කව සේම, යශෝදරා වත ද සියලුම පෙම්වතුන්/තියන් කියවිය යුතුය. සම්පුර්නයෙන්ම මතක නෑතත් මතක හෑටියට එහි පද පේලි කිහිපයක් ඔබට ගෙනහෑර දක්වන්න දෙන්න මට අවසර,
සිදුහත් කුමරුන්ගේ නික්මයාමට මොහොතකට පෙර ඔහු ඈය කෙරේ තිබු ප්රේමය ප්රකාශ වන එක් කවියක් මෙසේය,
සාගර ජලය මදි හෑඩුවා (1) මා හින්දා
කීකරු ලද ලියක් මේ ලොව් තුල ඈත්දා?
වෙන් කර අදම යන්නේ බුදු භව සින්දා
සුන් කර කෙලෙස් දුරු කර එක සිත් පෑහෑදා
පෑතුම් භලෙන් දෙන්නා ආවේ පේවී
කතුන් සෑමට නායක බිම්බා දෙවී
ඉතින් සසර ඈවිදින්නේ නෑත දේවී
ගොසින් බුදුව එනකල් සිටපන් දේවී
ඈය හෑර යෑම සිතට නෑඝෙන සෑම විටම.. ඔහුගේ සිතේ මෑවෙන්නේ ඈයගේ අප්රමාන ගුන සමුදායයි...
[(1) නිරොශා විරාජිනිගේ ගීයක මම මේම උපමාව අසා ඈත.. ]
පසුදා උදෑසන අවදි වු පසු ඈය තම ස්වාමියා සිහිකර වෑලපෙන්න පටන් ගනී..
භාවනාව තොර නොකරමි සිතින් අනේ
මාලිගාව අද අදුරුයි ස්වාමිනේ
කෑලේ තිබෙන කොයි දෙවත් රස වේවා
මලේ බබරු ලෙස පිරිවර ඈති වේවා
අවුවේ තිබෙන රෑස් මාලා අඩු වේවා
ගව්වේන් ගව්ව දිව මාලිග සෑදේවා(2)
කම් රස විදීමක් නෑත මම දිවුරනවා
වෙන් කර ගියත් මම සීලේ පිහිටනවා
[(2) ජොතිපාලයන්ගේ උන්මාදිනියේ වෙන්වී යන පිටුපාලා ගීතයේ බාවිතා වන්නේ මේම පද දෙකයි]
මෙසේ ඈරබෙන යශෝදරාවත තවත් දීර්ඝව ගලායයි.. අවසන බුදුන් වහන්සේගේ ආගමනය.. බිම්බා දේවිය බුදුන් වෑදීම, රාහුල කුමරුන් බෑහෑදෑකීම ආදී අවස්තාවන් විස්තර කරයි. මේ සියල්ලන්ගෙන්ම ගම්යවන්නේ සාන්සාරික ප්රේමයයි.. හදවතේ ගෑභුරුම තෑන කෑකෑරේන ආත්මීය ආදරයයි. ඔබ පෙම්වතෙක් නම් මදක් මේ ගෑන සිතන්න... ප්රේමයේ ඔබේ බලපොරොත්තුව කුමක්ද? ඔබ සෑබෑ ප්රේමය අත්විදිනවාද? සෑබෑ ප්රේමය තරම් සුවදෙන ඔසුවක් ලොව තවත් නෑත.
මේ ඔබේ ප්රේමයත් ආධ්යාත්මිකද යන්න සිතිමට කාලයයි...
නිදිදෙව් දුව යහනට මා කෑදවන නිසාත්, සමහර කොටස් අමතක නිසාත් දෑනට මෙතෑනින් නවතිමි. ඔබට සිතෙන දෙයක් ලියා යන්නේ නම් ඉතා වටින්නේය. කියේව්වාට තුති.
)
