තමන්ගෙ බිරිද ගියා හරි කමක් නෑ ... දුව ඉන්නවනේ කියල හිතාගෙන මහාචාර්ය තුමා හිටිය....
දැන් වැඩ ඇරිල ගෙදර එනකොට දුවගෙන ඇවිත් තමන්ව බලාගන්නෙ දුව... තාත්ත බෙහෙත් ගැන, කෑම ගැන බලන්නෙ නෑ... ඉතින් තාත්තගෙ කෑම බීම ගැන බලන්නෙ මේ දුව තමා.... බිරිදට වඩා සෙනෙහසින් මේ වයසක මහාචාර්යවරය දැන් දුව ආදරෙන් බලාගන්නව....
කවන්නිය පොවන්නිය ... මා ගැන දුක් වන්නිය...
වනයේ දුකක්විද... සොයන්නිය... බලන්නිය....
මෙහෙම කාලයක් යනකොට දුවත් මහාචාර්යතුමාගෙ හොදම ගෝලයත් එක්ක පැනල ගියා. අම්මවගේ මාව දාල ගියේ ඇයි දුවේ... උඹටවත් මාව තේරුම් ගන්න බැරිඋනාද?... උඹටවත් මගේ ලග ඉන්න බැරිඋනාද...?
ඇයි සුදු දුවණිය නුඹවත් නොසිටියෙ..... ඇයි සුදු දුවණියෙ නුඹවත් නොසිටියෙ.......
==============================
ගල්ලෙන බිදලා
ලෙන් දොර ඇරලා
සින්හබා.... සින්හබා.... සින්හබා
මා සොදුර.....///
සින්හ සීවලී..... මා ප්රිය දියණිය
ගල්ලෙන බිදලා
ලෙන්දොර ඇරලා
ගොසින් සැමදෙන
නැතේ කිසිවෙක්
මම දැන ගතිමි
මම සැක කලෙමි
සින්හබා.....///
ලෙනතුල නොවෙති
පෙරලා නො එති
මම දැනගතිමි
මම සැක කලෙමි
සින්හබා......//
ඔන්න ඔහොමයි සිංහල නාට්යන කලාවේ ශේෂ්ඨතම නාට්ය දෙක බිහි වීමේ මුලික අඩිතාලම වැටුනේ....
කොහොමද මහාචාර්යතුමාට තව ළමයි හිටියනම්.........