ඇත්ත මචන්,මේ සින්දුව මමත් අපේ රේඩියෝ එකක අහලා නෑ..මම ඇහුවෙත් තරු ඔන්ලයින් රේඩියෝ එකෙන්.අපේ රටේ රේඩියෝ ටී.වී වලට ලිංගික අල්ලස් වලට ගෑනුයි,පස්ස පැත්ත අල්ලන්න පුලුවන් පොන්නයෝ ටිකකුයි රිංගුවා.ඒක තමයි ලොකු විනාශයක් වුනේ..............ahalath ne ne me sinduwa..
yioutube ekewath ne!
thank u Anyway
ඇසට අසුවන මායිමේ
බඹර සැණකෙළි මල් විලේ
ලසෝ ලැවිගිනි ඇව්ලුනා සිත
ඔබ මගෙන් වෙන්වූ දිනේ....
සියපතක් මත විසුල පිණිකැට
සැඬ සුළං වැද සරසරින් වෙද
මගෙන් රිදවුම් දෙවුණු මොහොතක
ඔබේ වත මට නැඟේ සිහියට
සතර අත පෙති විහිද විකසිත
මලේ මල් මී මමනයුරු දැක
ඔබේ ලවනත සැදුන මීවිත
මත්කළා මතකයි මගේ සිත...
ගායනය - කරුනාරත්න දිවුල්ගනේ
අපිත් හොදට කන බොන මිනිස්සු අයියා..![]()

හරි හරි උඹටත් කතා කරන්නම්කෝ ඊලග සැරේ සෙට් වෙද්දි.......!! 

ඔයා හරි Saslit මේ අලුත් සංගීතය නිසා සමහර සිංදුවල අලංකාරය නැතිවෙලා ගිහින් තියෙන්නෙ.... මේ වගේ සිංදු හරිම නිස්කලංකවයි අහන්න ඕන.. එතකොට ඒකෙ රසය උපරිමයෙන් ගන්න පුලුවන් .....
ලොක්ක ඇවිල්ල නේද,ඔය තියෙන්නේ මචන් ලස්සනට විග්රහකරලා,ගොඩක් ස්තුතියි ..මේ ගීතය ගැන ලොකු විචාරයක් නොකර ඉන්නයි මගේ අදහස... හේතුව පහලින් මා දමා තිබෙන වීඩියෝවෙහි ඇති රූප රචනය මගින් බොහෝදේ අපිට කියනවා.... ඒ ගීතය නරඹද්දි මා වෙත දැනුනු දුක්මුසු, අනුකම්පාසහගත හැගීම ඔබටත් අනිවාර්යයෙන්ම දැනේවි...
මල්ලියේ කියන දේ අහන්න.... මම කියන දේ හොදට අහගන්න.. නැත්නම් අපි ජීවිතේ පරදියි.... ලෝකය අපි හිතන තරම් සුන්දර නෑ.... අපිව බලාගන්නවට වඩා අපිව දඩයම් කරන, අපේ ජීවිත එක්ක ඔට්ටු දාන, අපේ ජීවිත වලට ලන්සු තබන සමාජයක් දැන් තියෙන්නෙ..... උඹට තාම තේරෙන්නෙ නෑ.... හැගීම් මරලදාල ජීවත් වෙන සමාජක උඹට මට ජීවත් වෙන්න වෙලා තියෙන්නෙ....
අපිට නිදහසේ ජීවත් වෙන්න නෑ මල්ලියෙ... මේක කැලෑ නීතියක්.. ඉතින් අපිට හෙට හුස්ම ගන්නනම් අද යුද්ධ කරන්නම වෙනව... ඒත් ඒ යුද්දෙට තවම උඹ පොඩියි.. මේ තිරිසනුන්ගෙ යකඩ සපත්තුවලට පුන්චි උඹ පෑගිලා විනාස වෙයි... මුන් උඹව විනාස කරයි.. ඉතින් පුන්චි උඹට තවම මේ ජීවිත රේස් එක දුවන්න බෑ කියල මම දන්නවා.... ඒත් උඹ මම හින්දනේ මේ දුවන්න හදන්නෙ... උඹ මම හින්ද නේද මල්ලියෙ යුධ පිටියට බහින්න හදන්නෙ... එපා මගේ මල්ලියෙ එපා.... උඹ තවම පොඩියි... ... උඹට බෑ... අපිට බෑ මුන් එක්කල තරගකරල දිනන්න.... ඒ දේ තේරුම් ගන්න කාලය එනකල් ඉන්න නැත්නම් විනාස වෙන්නෙ උඹයි.... උඹ විනාස උනොත් මම............?
තාර පාර දිග පාට පාට කඩ සල් පිල් සෙවනැල්ලේ
ගිනි හුළගින් දූවිලි ඇවිලෙනවා - ඒ ගින්නෙන් නුඹ දැවෙයි මලේ
රූප පෙට්ටි කෙළි සෙල්ලම් නගරය - කාසි තරගයට සූදු කෙළිනවා
ජීවිතයේ රණ බිමට වඩින්නට - මලේ නුඹට කල දවසක් එනවා
බෝල ලොසින්ජර දිව රස කෙරුවට - බඩගින්දර නැහැ නිවා දමන්නේ
කීරි ගැහෙන කල වාරු නැති දෙපා - කොහොමද නුඹ දිගු ගමනක් යන්නේ
ගායනය - මාලනී බුලත්සිංහල
පද බැදුම - ප්රණීත් අබේසුන්දර
සංගීතය - ආනන්ද ගමගේ
නව සංගීතයෙන් මේ ගීතය විනාසකරල තිබුනත් මම මේ වීඩියෝව මෙතන දාන්නෙ මෙහි තිබෙන රූප රචනය ගැන හිතල.... මෙතෙක් අප ගෙනා රසය, මෙතෙක් අප පවත්වාගෙන ආ වින්දනයට ඉන් බාධාවක් වුනා නම් සමාව ඉල්ලමි.....


ඇසිදිසි මානය
ලසෝ ලැව් ගිනි ඇවිලූනා සිත
ඔබ මගෙන් වෙන් වූ දිනේ
කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ ගයන මේ ගීතය ඇසෙන හැම විටෙකම මම මහත් දුකින් ඊට සවන් දෙමි.
ලසෝ ලැව් ගිනි
ඇවිලුනා සිත
ඔබ මගෙන්
වෙන් වූ දිනේ...........
දරාගත නොහැකි ගී ඛණ්ඩය එයයි.
මෙයින් වසර ගණනාවකට පෙර කැලණිය විශ්වවිද්යාලයේ සිදු වූ එක් ශෝචනීය ප්රේම කතාවක ෙ€දනීය අවසානය මේ මොහොතේ සිහිපත් වෙයි.
සරසවියේදී ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් එකිනෙකා සමඟ ප්රේම සබඳතා ඇති කර ගැනීම සාමාන්ය දෙයකි.
එක් ශිෂ්යාවක් දකුණෙන් පැමිණි ශිෂ්යයකු හා පෙමින් බැඳුණි. නමුත් ඇයට යෝජිත විවාහයක් තිබුණි. එම යෝජිත තැනැත්තා සිටියේ පිටරටක රැකියාවකය.
ඇයට වඩාත් ළං වූයේ පිට රටක සිටින යෝජිත තැනැත්තා නොව එදිනෙදා සරසවියේදී මුණගැසෙන පෙම්වතාය.
වසර 4 ක් අවසානයේ සරසවියෙන් නික්ම යැමට කාලය එළැඹුණි. ශිෂ්යයාව තම පෙම්වතාට ඇත්තම කීවාය.
පෙම් කළ බව ඇත්තයි. නමුත් ඔබට පෙර මා විවාහ විය යුතුයි යෝජිත කෙනෙක් ඉන්නවා. මට සමාවෙන්නැයි ඇය ඉල්ලා සිටියාය.
සරසවි පෙම්වතාට ඉහිලුම් නැති විය. ඊට පසුවදා ඔහු විශ්වවිද්යාල භූමියට ආවේ පිහියක්ද රැගෙනය. ඔහු ඇයට ඇන මරා දැමුවේය. අනතුරුව වස බීවේය. නමුත් ඔහු මිය ගියේ නැත.
මේ සිද්ධිය පුවත්පත්වලට කදිම මාතෘකාවක් විය. ඒ දිනවල ප්රධාන කතාව වූයේ එයයි. මෙම ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් මම එකල උනන්දු වීමි.
සිද්ධිය පසුපස හඹා ගිය අපගේ වාර්තාකරුවෙක් මිනීමරු ශිෂ්යයාගේ දිනපොත ස්වල්ප වේලාවකට මට ගෙනැවිත් දුන්නේය.
එහි එක් පිටුවක ඔහු මෙසේ ලියා තිබුණි.
ලසෝ ලැව් ගිනි
ඇවිලුනා සිත
ඔබ මගෙන්
වෙන් වූ දිනේ
ඔහු පෙම්වතිය මරා දැමුවේ මේ සටහනින් පසුව දිනකය.
ඇය ඝාතනය කිරීම කිසිසේත්ම අනුමත කළ නොහැක. මේ තත්ත්වය තුළම සිsටි සුගත් දම්මි මරා දැමුවේ නැත. පියල් නන්දා මරා දැමුවේ නැත.
එහෙත් අප පිළිගත යුතු දෙයක් තිබේ. තම පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය තමා ප්රතික්ෂේප කළ කල්හි, නැතහොත් තමා අතහැර ගිය කල්හි දැනෙන වේදනාව ඉතාම දරුණු සිත් වේදනාවක්ය යන්නය.
එම වේදනාවේ තරම එවැනි වේදනාවක් විඳි තැනැත්තෙක්ම මිස අන් කිසිවකුට නොදැනේ.
එය විරහව නොවේ. විරහව යනු රාමාට සීතා පැහැරගෙන යැමක් වැන්න. මේඝදූතයෙහි එන පරිදි සිර දඬුවමකට ලක්වූ යක්ෂයාට ස්වල්ප කාලයකට තම අලුත් බිරිඳ අහිමි වීමකි.
මේ විරහව තාවකාලිකය. නමුත් ආලයෙන් වෙලී බැඳී කාලයක් ඇවෑමෙන් ඔබ මට නොගැලපෙතැයි හෝ වෙන යම් හේතුවක් කියා කෙනකු ඔබ අතහැර ගිය විට දැනෙන්නේ සිඟිරි කා මියයන තරමට ඇතිවන තද දුකකි.
පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය ඔබ අත්හැර දැමුවාය යනු ප්රතික්ෂේප කිරීමකි. ඒ ප්රතික්ෂේපය ගෙල වැලලාගෙන මියෙන තරමට හිත් වේදනා දෙන්නකි.
පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය ඔබ අත්හැර ගිය කල්හි දැනෙන දුක සිත පමණක් නොව ඇඟේ මස් ලේ නහර පවා වේදනාවෙන් දවන්නකි. පරාජිත සිතකට ලොව සියලු සුන්දර දේවල් පෙනෙන්නේ දුක්මුසු දේ විදියටය.
ජීවිතය යනු තව බොහෝ දුර යා හැකි ගමනකැයි නොසිතන, අහිමි ප්රේමයේ වේදනාවෙන්ම සිය දිවි හානි කර ගන්නා අය සිටිත්.
මේ සටහන ලියන මා පඬිවරයෙක් යෑයි සිතූ තරුණ ගැහැනු ළමයෙක් නොබෝදා ටෙලිෆෝනයෙන් කතා කොට මහත් දුක්ගැනවිල්ලක් කීවාය.
ඕ දුප්පත් යුවතියකි. පොහොසත් එමෙන්ම උසස් රැකියාවක් කරන අයෙක් ඇය සමග යහළු විය. වසර දෙකක් ගතවීමෙන් පසු ඔහු ඇය දුප්පත් නිසා විවාහ කරගත නොහැකි යෑයි කියා ඇගෙන් වෙන් විය.
ඇය දුක් වූයේ පොහොසත් පෙම්වතා අහිමි වීම නිසා නොවේ. වසර දෙකකට පසු ඇගේ දුප්පත්කම නිසා ඔහු ඇය අතහැර දැමීම නිසාය.
සැබෑ ප්රේමය නම් සීමා මායිම් කිසිවකටත් යටත් නොවේ. සැබෑ ප්රේමය වූ කලී මුහුදම සොයා යන ගංගාවක් වැන්න. අතරමඟ ගල්කුළු කඳුවැටි තිබුණා යෑයි කියා ගලන ගඟක් නවතින්නේ නැත.
ඉහත කී යුවතිය ප්රේම චෞරයකුට හසු විය. දැන් ඇය දිවි නසා ගන්නා තරම් දුකින් සිටී.
කොළ පාට මිදිවලින් වයින් ඉල්ලීම අසාධාරණ යෑයි කියමනක් ඇත. අධර්මිෂ්ට පෙම්වතෙකුගෙන්a පිරිසිදු ප්රේමයක් පැතීමත් එවැනිමය.
අන්ධකාරය වනාහී පෙරුම් පුරන අරුණලු ම වන්නේ ය. කිසිවෙකුටත් රාත්රියේ මාවතේ ගමන් නොකොට අරුණලු කරා ළඟා විය නොහැක්කේය.
මේ කියමන් දෙකම ඛලීල් පිබ්රාන් නම් දාර්ශනික කවියාගේය.
අහිමි වූ ප්රේමය දුකකි. මා ආලය කළ තරුණිය ඊට පසුවදා වෙනත් පෙම්වතකුගේ අතෙහි එල්ලී යනු මම මගේ දෑසින්ම දුටුවෙමි.
ලසෝ ලැව් ගිනි
ඇවිලුනා සිත
ඔබ මගෙන්
වෙන්වූ දිනේ
මේ ගීතය ඒ දවස්වල තිබුණේ නැත.
ප්රේමා ලෝකය නිවී ගියා
ඔබෙ රූපය මා හද තියා ගියා
පිපුණු මලක් එම අත්තෙහි නාවෙද
ආලය ඒ ලෙස මැකී ගියා
ප්රේමයෙන් පැරැදී සිටි අයට ඒ දිනවල මේ ගීතය අසා සිටින්නට බැරි තරම් දුක් දෙන ගීතයක් විය.
ඔහු හෝ ඇය ඔබ අත්හැර ගිය කල්හි සිඟිරි කා මිය යන්නට ඔබට සිතේ නම් එය පුදුමයක් නොවේ. ඒ පරාජයේ වේදනාව අති මහත්ය. එහි දුක දන්නේ පරාජය ලද හදවත්මය.
නමුත් සිය දිවි නහ නොගෙන ජීවත් වීමෙන් ඔබට ලැබෙන්නේ ජයග්රහණයමය.
අරුණලු උදාවන්නේ අන්ධකාරයෙන් පසුවය.
ඔබ මතක තබා ගත යුතු දෙයත් එයයි
ප්රේමයෙන් ලද පරාජයේ අන්ධකාරය දිගේ ගමන් කරන්න. ඉතා හොඳ උදෑසනක් ඔබට මුණ ගැසෙනු ඇත.
දිවි නසා ගැනීම යනු පස් ගොඩකට යට වීම පමණි. නමුත් ජීවත් වීම යනු දිගුකාලීන ජයග්රහණයන් රාශියක් ඉතිරි කර ගැනීමකි.
චන්ද්රසිරි දොඩන්ගොඩ
http://www.divaina.com/2011/03/13/nimna03.html
http://www.mediafire.com/?fikam7vqxlpdx8b
http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1083277


මමත් මේ වගේ සින්දු හතරක විතර නිදාන කතා ලීයලා තියනවා මගෙ බ්ලොග් එකේ.කැමති නම් මේවත් බලන්න...
ගීයක සුලමුල 1-හන්තානට පායනසඳ
ගීයක සුලමුල 2-මගේ පුංචි රෝසමලේ
ගීයක සුලමුල 3-ඔබ එදා නම් සඳවගේ මැයි
ගීයක සුලමුල 4 - උතුරින් එන දුම්රියදේවී.......
ඔන්න ඉතින් යාළුවනේ මේ ඔයාල හොදට දන්න ගීතයක්.... ඒ වගේමයි මෙහි නිධාන කතාවත් හරිම ජනප්රියයි... ඒත් මට හිතුන මේ ගීතය නොදැම්මොත් ලොකු අඩුවක් කියල.... එනිසයි මේ විචාරය කරන්න කලාපනා කලේ....
තනි තරුවේ...
ඔබත් ඔහොම ඔතැන ඉන්න
මමත් මෙහෙම මෙතැන ඉන්නවා
නෙතඟ නෙතඟ පැටලි පැටලි
මුවඟ මුවඟ ඇලලි ඇලලි
මෙතෙක් දුරක් එක්වී පැමිණී
තනි තරුවේ...
මහද අරණ ළතැවි ළතැවි
රැඳෙනු බැරි ව ඉගිළි ඉගිළි
මගෙන් ඉවත ඇදිලා සැනසී
තනි තරුවේ....
ගී පද - ප්රේමකීර්ති අල්විස්
සංගීතය හා ගායනය – වික්ටර් රත්නායක
ප්රේම කීර්ති මුහුදු වෙරලෙ හාන්සිවෙලා ඉදගෙන ”තනි තරුවේ” කියල කෑ ගැහුවලු. මේක අහගෙන හිටිය වික්ටර් කීවලු ”මචං... ප්රේම් අන්න එහෙම සින්දුවක් ලියපං... ” කියල....
මේකනේ ඉතින් අපි දන්න කතාව.... ඒත් ඇයි ප්රේම කීර්ති එහෙම කෑ ගැහුවෙ.... මොකද්ද මේ ගීතයෙන් කෑ ගහල අපිට කියන්න උත්සාහ කරන්න හදන්නෙ කියල අපි ටිකක් අධ්යනය කරල බලමු....
තනි තරුවේ
ඔබත් ඔහොම ඔතැන ඉන්න
මමත් මෙහෙම මෙතැන ඉන්නවා
අහසෙ තරුවක් තියෙනව... එසේ මෙසේ තරුවක් නෙමෙයි තනිවෙච්චි තරවුක්.... මම මහපොළවෙ.... තරවෙ ඔයා අහසෙ ඉන්න ... මම පොළවෙ මෙතැන ඉන්නම්... ඔයත් තනිවෙලා... මමත් තනිවෙලා.... අපි අපි දෙස බලාගෙන ඉන්නවා... දුරස් වී එකිනෙකා දෙස බලා ඉන්නවා ඇරෙන්න වෙන කුමක් කරන්නද?
තව දුරටත් මේ ගීතය අපේ හදවත් තුලට දැනෙන්න නම් කවුද මේ තනි තරුව කියන එක අපි දැනගත යුතුමයි ...... මේ තරුව ඔහුගේ ළඟින් ම සිටියා තරුවකි. ඔහුට ආදරය කළ තරුවක්. ජීවන ගමන්මඟ එළිය කළ තරුවක්. තනි නොවී සිටි තරුවක්. එහෙත් දැන් තනි තරුවක්.... වෙනකෙකු නොව ඔහුගේ බිරිදමයි මේ තනි තරුව.......
මගේ නෙත් ඔයාගෙ නෙත් වල කෙතරම් නම් රැ දෙන්න ඇද්ද.... අපි දෙදෙන කෙතරම් ප්රේමයෙන් වෙලෙන්න ඇද්ද.... කෙතරම් ආදරෙන් ඉන්න ඇද්ද.... ජීවිතේ දුක් කරදර ජයගෙන සන්තෝෂය විදගෙන අපි දෙදෙන ආදරෙන් මෙතෙක් දුරක් ඇවිත්.... දෙපැත්තට වෙලා තනිවුනා......
”නෙතඟ නෙතඟ පැටලි පැටලි
මුවඟ මුවඟ ඇලලි ඇලලි
මෙතෙක් දුරක් එක්වී පැමිණි
තනි තරුවේ.....
මගේ ලග ඉන්න බෑ කියල දුක්වෙවී ඉදල, ලතවෙවී ඉදල ඇති හොදටෝම ඇති කියල ඔයා යන්න ගියා... යන්න ගියා විතරක් නෙමෙයි ඔයා දැන් සැනසීමකුත් ලබල ඒකෙන්....ඔයා සැනසීම තොසාගෙන ගිය තැන සැනසීම තියෙනවනේ.... ඒ ඇති මට, හොදටෝම ඇති... කොහේ හිටියත් ඔයා සන්තෝසෙන් ඉන්නවනම් මට හොදටම ඇති. මම ප්රාර්ථනා කරන්නෙත් එපමණයි...ඉතින් ඔයා එහෙනම් ඔතන ඉන්න.... මම මෙහෙට වෙලා ඉන්නම්.....
”මහද අරණෙ ළතැවි ළතැවි
රැඳෙනු බැරිව ඉගිළි ඉගිළි
මගෙන් ඉවත ඇදිලා සැනසී
තනි තරුවේ”
මේ ගීතය පුරාවටම තමා අතහැර ගිය බිරිද දෙස උපේක්ෂාවෙන් බැලීමක් තමා කරන්නෙ.... මගේ ලග ආදරෙන් ඉදල .... මේ ජීවිතේ අපි එකට ගොඩාක් දුර පියමං කරගෙන අපි ආව... ඒත් හදිස්සියෙ ඔයාට මගේ අඩු පාඩු පේන්න ගත්ත... මම හොදනැති උනා... මාව එපා උනා... එපා වුන මගේ ලග ඉන්න බෑ, මගේ ලග ඔබට සැනසීමක් නෑ කියල ඔයා ගියා යන්න සැනසීමක් තියෙන තැනක් හොයාගෙන. ඔයා දැන් එතන ඉන්නව ... අනේ මේ මම තාමත් ඒ හිටපු තැනමයි.... ඔයා හොදින් ඔතැනට වෙලා ඉන්න සොදුරියෙ... මම මට පුළුවන් විදියට මෙහෙට වෙලා ඉන්නම්....
එදා ප්රේම කීර්ති ”තනි තරුවේ” කියල කෑ ගහුවේ... හිතේ තියෙන වේදනාවට තමන්ගෙ බිරිද සිහිවුනාම දරාගන්න බැරි දුකට .... කොච්චර පවුද.... තමන්ගෙ බිරිදගෙ නම කියල කෑ ගහන්න බැරි කමට තනි තරුවේ කියල කෑ ගහනවා.... එවෙලේ ”තනි තරුවේ” කියලා කෑ ගහපු තාලයම තමා මේ ගීතයේ තියෙන්නෙත්..... ආදරේ, විරහව මහ පුදුමාකාරයි.....
ඇසිදිසි මානය
ලසෝ ලැව් ගිනි ඇවිලූනා සිත
ඔබ මගෙන් වෙන් වූ දිනේ
කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ ගයන මේ ගීතය ඇසෙන හැම විටෙකම මම මහත් දුකින් ඊට සවන් දෙමි.
ලසෝ ලැව් ගිනි
ඇවිලුනා සිත
ඔබ මගෙන්
වෙන් වූ දිනේ...........
දරාගත නොහැකි ගී ඛණ්ඩය එයයි.
මෙයින් වසර ගණනාවකට පෙර කැලණිය විශ්වවිද්යාලයේ සිදු වූ එක් ශෝචනීය ප්රේම කතාවක ෙ€දනීය අවසානය මේ මොහොතේ සිහිපත් වෙයි.
සරසවියේදී ශිෂ්ය ශිෂ්යාවන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් එකිනෙකා සමඟ ප්රේම සබඳතා ඇති කර ගැනීම සාමාන්ය දෙයකි.
එක් ශිෂ්යාවක් දකුණෙන් පැමිණි ශිෂ්යයකු හා පෙමින් බැඳුණි. නමුත් ඇයට යෝජිත විවාහයක් තිබුණි. එම යෝජිත තැනැත්තා සිටියේ පිටරටක රැකියාවකය.
ඇයට වඩාත් ළං වූයේ පිට රටක සිටින යෝජිත තැනැත්තා නොව එදිනෙදා සරසවියේදී මුණගැසෙන පෙම්වතාය.
වසර 4 ක් අවසානයේ සරසවියෙන් නික්ම යැමට කාලය එළැඹුණි. ශිෂ්යයාව තම පෙම්වතාට ඇත්තම කීවාය.
පෙම් කළ බව ඇත්තයි. නමුත් ඔබට පෙර මා විවාහ විය යුතුයි යෝජිත කෙනෙක් ඉන්නවා. මට සමාවෙන්නැයි ඇය ඉල්ලා සිටියාය.
සරසවි පෙම්වතාට ඉහිලුම් නැති විය. ඊට පසුවදා ඔහු විශ්වවිද්යාල භූමියට ආවේ පිහියක්ද රැගෙනය. ඔහු ඇයට ඇන මරා දැමුවේය. අනතුරුව වස බීවේය. නමුත් ඔහු මිය ගියේ නැත.
මේ සිද්ධිය පුවත්පත්වලට කදිම මාතෘකාවක් විය. ඒ දිනවල ප්රධාන කතාව වූයේ එයයි. මෙම ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් මම එකල උනන්දු වීමි.
සිද්ධිය පසුපස හඹා ගිය අපගේ වාර්තාකරුවෙක් මිනීමරු ශිෂ්යයාගේ දිනපොත ස්වල්ප වේලාවකට මට ගෙනැවිත් දුන්නේය.
එහි එක් පිටුවක ඔහු මෙසේ ලියා තිබුණි.
ලසෝ ලැව් ගිනි
ඇවිලුනා සිත
ඔබ මගෙන්
වෙන් වූ දිනේ
ඔහු පෙම්වතිය මරා දැමුවේ මේ සටහනින් පසුව දිනකය.
ඇය ඝාතනය කිරීම කිසිසේත්ම අනුමත කළ නොහැක. මේ තත්ත්වය තුළම සිsටි සුගත් දම්මි මරා දැමුවේ නැත. පියල් නන්දා මරා දැමුවේ නැත.
එහෙත් අප පිළිගත යුතු දෙයක් තිබේ. තම පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය තමා ප්රතික්ෂේප කළ කල්හි, නැතහොත් තමා අතහැර ගිය කල්හි දැනෙන වේදනාව ඉතාම දරුණු සිත් වේදනාවක්ය යන්නය.
එම වේදනාවේ තරම එවැනි වේදනාවක් විඳි තැනැත්තෙක්ම මිස අන් කිසිවකුට නොදැනේ.
එය විරහව නොවේ. විරහව යනු රාමාට සීතා පැහැරගෙන යැමක් වැන්න. මේඝදූතයෙහි එන පරිදි සිර දඬුවමකට ලක්වූ යක්ෂයාට ස්වල්ප කාලයකට තම අලුත් බිරිඳ අහිමි වීමකි.
මේ විරහව තාවකාලිකය. නමුත් ආලයෙන් වෙලී බැඳී කාලයක් ඇවෑමෙන් ඔබ මට නොගැලපෙතැයි හෝ වෙන යම් හේතුවක් කියා කෙනකු ඔබ අතහැර ගිය විට දැනෙන්නේ සිඟිරි කා මියයන තරමට ඇතිවන තද දුකකි.
පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය ඔබ අත්හැර දැමුවාය යනු ප්රතික්ෂේප කිරීමකි. ඒ ප්රතික්ෂේපය ගෙල වැලලාගෙන මියෙන තරමට හිත් වේදනා දෙන්නකි.
පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය ඔබ අත්හැර ගිය කල්හි දැනෙන දුක සිත පමණක් නොව ඇඟේ මස් ලේ නහර පවා වේදනාවෙන් දවන්නකි. පරාජිත සිතකට ලොව සියලු සුන්දර දේවල් පෙනෙන්නේ දුක්මුසු දේ විදියටය.
ජීවිතය යනු තව බොහෝ දුර යා හැකි ගමනකැයි නොසිතන, අහිමි ප්රේමයේ වේදනාවෙන්ම සිය දිවි හානි කර ගන්නා අය සිටිත්.
මේ සටහන ලියන මා පඬිවරයෙක් යෑයි සිතූ තරුණ ගැහැනු ළමයෙක් නොබෝදා ටෙලිෆෝනයෙන් කතා කොට මහත් දුක්ගැනවිල්ලක් කීවාය.
ඕ දුප්පත් යුවතියකි. පොහොසත් එමෙන්ම උසස් රැකියාවක් කරන අයෙක් ඇය සමග යහළු විය. වසර දෙකක් ගතවීමෙන් පසු ඔහු ඇය දුප්පත් නිසා විවාහ කරගත නොහැකි යෑයි කියා ඇගෙන් වෙන් විය.
ඇය දුක් වූයේ පොහොසත් පෙම්වතා අහිමි වීම නිසා නොවේ. වසර දෙකකට පසු ඇගේ දුප්පත්කම නිසා ඔහු ඇය අතහැර දැමීම නිසාය.
සැබෑ ප්රේමය නම් සීමා මායිම් කිසිවකටත් යටත් නොවේ. සැබෑ ප්රේමය වූ කලී මුහුදම සොයා යන ගංගාවක් වැන්න. අතරමඟ ගල්කුළු කඳුවැටි තිබුණා යෑයි කියා ගලන ගඟක් නවතින්නේ නැත.
ඉහත කී යුවතිය ප්රේම චෞරයකුට හසු විය. දැන් ඇය දිවි නසා ගන්නා තරම් දුකින් සිටී.
කොළ පාට මිදිවලින් වයින් ඉල්ලීම අසාධාරණ යෑයි කියමනක් ඇත. අධර්මිෂ්ට පෙම්වතෙකුගෙන්a පිරිසිදු ප්රේමයක් පැතීමත් එවැනිමය.
අන්ධකාරය වනාහී පෙරුම් පුරන අරුණලු ම වන්නේ ය. කිසිවෙකුටත් රාත්රියේ මාවතේ ගමන් නොකොට අරුණලු කරා ළඟා විය නොහැක්කේය.
මේ කියමන් දෙකම ඛලීල් පිබ්රාන් නම් දාර්ශනික කවියාගේය.
අහිමි වූ ප්රේමය දුකකි. මා ආලය කළ තරුණිය ඊට පසුවදා වෙනත් පෙම්වතකුගේ අතෙහි එල්ලී යනු මම මගේ දෑසින්ම දුටුවෙමි.
ලසෝ ලැව් ගිනි
ඇවිලුනා සිත
ඔබ මගෙන්
වෙන්වූ දිනේ
මේ ගීතය ඒ දවස්වල තිබුණේ නැත.
ප්රේමා ලෝකය නිවී ගියා
ඔබෙ රූපය මා හද තියා ගියා
පිපුණු මලක් එම අත්තෙහි නාවෙද
ආලය ඒ ලෙස මැකී ගියා
ප්රේමයෙන් පැරැදී සිටි අයට ඒ දිනවල මේ ගීතය අසා සිටින්නට බැරි තරම් දුක් දෙන ගීතයක් විය.
ඔහු හෝ ඇය ඔබ අත්හැර ගිය කල්හි සිඟිරි කා මිය යන්නට ඔබට සිතේ නම් එය පුදුමයක් නොවේ. ඒ පරාජයේ වේදනාව අති මහත්ය. එහි දුක දන්නේ පරාජය ලද හදවත්මය.
නමුත් සිය දිවි නහ නොගෙන ජීවත් වීමෙන් ඔබට ලැබෙන්නේ ජයග්රහණයමය.
අරුණලු උදාවන්නේ අන්ධකාරයෙන් පසුවය.
ඔබ මතක තබා ගත යුතු දෙයත් එයයි
ප්රේමයෙන් ලද පරාජයේ අන්ධකාරය දිගේ ගමන් කරන්න. ඉතා හොඳ උදෑසනක් ඔබට මුණ ගැසෙනු ඇත.
දිවි නසා ගැනීම යනු පස් ගොඩකට යට වීම පමණි. නමුත් ජීවත් වීම යනු දිගුකාලීන ජයග්රහණයන් රාශියක් ඉතිරි කර ගැනීමකි.
චන්ද්රසිරි දොඩන්ගොඩ
http://www.divaina.com/2011/03/13/nimna03.html
http://www.mediafire.com/?fikam7vqxlpdx8b
http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1083277
හෙමින් සැරේ පියා විදා..//
සුමුදු සයනේ සිනිදි ඇතිරිල්ලෙන්
පලා ඇවිත් සිතුම් සියොතුන්
සුමුදු සයනේ සිනිදු ඇතිරිල්ලෙන්
.........................................
මලක් නම් එය මලක් උව මැන
සිනිදු සුකුමල....රුවෙන් සරසන
විලක් නම් එය විලක් උව මැන
නීල ඉදුවර ......දියෙන් උපදින
..................................
නැවුම් වත්සුනු රොනින් මත්වී
සිහින නිම්නය...සුපුෂ්පිත වෙයි
සිහින හදකින් මහද අමතයි
මුදා හැරදා...කවුලු සිරියහනේ
.................................
හෙමින් සැරේ පියා විදා......
සුනිලා අබේසේකර සහ ටි.එම් ජයරත්න
මෙන්න මෙ සින්දුවට විචාරයක් දෙන්න කවුරුහරි??


matath ehemay bun sinduwa therum ganna puluwan anith ayata kiyann terenne na hariyata kohomahari me song eka ganath wicharayak danna kawruhariමමත් හිතන්නෙ මේ ගීතයේ විචාරයක් දෙනවනම් හොදයි.
ත්රෙඩ් එක දිගටම අරගෙන යමු
මේක බොහෝ දෙනෙකුට අනාගතයේදී හෝ ප්රයෝජනවත් වෙයි
අපි දන්න දේවල් බෙදාගමු, ඒත් කරුමෙකට වගේ මට ගීත විචාරය කරන්න තේරෙන්නෙ නෑ. ඒත් ගීත විචාර වලට ලොකු ආසාවක් තියෙනවා
සියළු දෙනාට ජය!

මමත් හිතන්නෙ මේ ගීතයේ විචාරයක් දෙනවනම් හොදයි.
ත්රෙඩ් එක දිගටම අරගෙන යමු
මේක බොහෝ දෙනෙකුට අනාගතයේදී හෝ ප්රයෝජනවත් වෙයි
අපි දන්න දේවල් බෙදාගමු, ඒත් කරුමෙකට වගේ මට ගීත විචාරය කරන්න තේරෙන්නෙ නෑ. ඒත් ගීත විචාර වලට ලොකු ආසාවක් තියෙනවා
සියළු දෙනාට ජය!








හරි.... කමෙනට්ස් වලට බොහොම ස්තූතියි යාළුවනේ...... මම ඔයාලවත් සහභාගී කරගෙනයි ඊළග ගීතය විචාරය කරන්න හදන්නෙ.... ඔබට 0.0000001% හරි රසඥතාවයක් තිබෙනවානම් උත්සාහයක් දරන්න..... අපේ යාළුවො දරණ උත්සාහය අනුව තමා මම මේ ගීතය විචාරය කරන්නෙ... මොකද සැබෑවටම මුළු ශ්රී ලංකා ද්විපයෙන්ම මේ ගීතය තවමත් විචාරය කරල තියෙන්නෙ 3 දෙනෙක් පමණයි....
ඔවුන් ගෙනුත් එක්කෙනෙක් රචකයාගේ හිතවතෙක්ලු.... ඔන්න අපේ එළකිරි.කොම් වෙබ් අඩෙවිය දෙකෝටි ගානකට බැරි උනදේ කරන්න හදන්නෙ.... මෙන්න ගීතය... උත්සාහයක් දරන්න.....
ආදර සැමරුම් කැටිවූ නෙතු කඳුළින් මුතු පබළු
නිමා කළෙමි සිහිවටනය යමුනා තීරේ..යමුනා තීරේ..
එවන් නිමල මැදුර බලා වඩින්න දේවියේ..
මහද අඳුරු ලෙන අතහැර වඩින්න දේවියේ..
දහසක් මිණි මල් ලිය කම්..පෙම පිදු වූ රන් කැටයම්..
යමුනාවේ තරඟ මතින් මත පිළිබිඹු වේවා..
චමත් කාර අතීත සඳ යළිත් ජනිත වේවා..
අපගේ පෙම් පුරාවතින් දෙරණ හෙළු කඳුළු ගලා
මැදුරත කිරිගරුඬ පවුරු පබා කැළුම් දේවා..
සනාතන වූ පෙම් සිතුවම් එහි සටහන් වේවා..
ආදර සැමරුම් කැටිවූ නෙතු කඳුළින් මුතු පබළු
නිමා කළෙමි සිහිවටනය යමුනා තීරේ..යමුනා තීරේ..
එවන් නිමල මැදුර බලා වඩින්න දේවියේ..
හෙටදින මා එනතුරු එහි නිදන්න දේවියේ..
ආදර සැමරුම් කැටිවූ නෙතු කඳුළින් මුතු පබළු
නිමා කළෙමි සිහිවටනය යමුනා තීරේ..යමුනා තීරේ..
එවන් නිමල මැදුර බලා වඩින්න දේවියේ..
මහද අඳුරු ලෙන අතහැර වඩින්න දේවියේ..
ආදරේ ගොඩක් වෙලාවට හිනා වෙලාම ඉන්නෙ නෑ ආදරේ කරන කොට හිනාව නැමති මුතු පබළුත් තියෙනව කඳුළුත් තියෙනව ඒ ඕක්කොම එකතු වෙලා තමා ආදර සැමරුම් වෙන්නෙ.ආදරය කරන අයට මේ සතුට දුක කියන දෙකම සැමරුම්.
මේ ඔක්කොම එකතු කරල අපි සිහිවටනයක් හදුව යමුනා ගඟ අයිනෙ.
අපි හිතමු ඒක ටජ් මහල් කියල.
ටජ් මහල් හදපු රජතුමා සහ එතුමාගේ ආදරණීය බිරිඳ දැන් මිය ගිහින් ඒ උනත් ඒ දෙන්නගේ ආදර සැමරුම් එකතු කරල හදපු ටජ් මහල් තාම තියෙනව.
රජතුමා තම්න්ගෙ ආදරණීය බිරිඳට කියනව ඒ මන්දිරයට යන්න කියනව.
මහද අඳුරු ලෙන අතහැර වඩින්න දේවියේ..
මේ පදය නම් ටිකක් මට තේරෙන් නෑ.
පෙම්වතා පෙම්වතියට ආදරේ නෑ කියලත් හිතෙනව ඒ උනාට සින්දුවෙ අග කියනව නෙ
හෙටදින මා එනතුරු එහි නිදන්න දේවියේ..
ඒක නිසා ඒක නොවෙන්නත් පුලුවන්.
මට තේරෙන විදියට පටන් ගත්තට මගට යනකොට අවුල් වගේ...
sasliit සහෝ මේකේ හරි තේරුම කියල දෙන්න..තෑන්ක්ස් සහෝ ඔයාට මම මේ නූල ගොඩක් ආසවෙන් බලනව....