සවස් කාලයේ වායුගෝලය තරමක් උණුසුම් වූ අතර, තෙත් වූ තාර පාරක සුවඳ සහ පාර අයිනේ කඩවලින් එන කොත්තු සුවඳ වාතයේ පාවෙමින් තිබුණි. අනුරාධ තම පරණ ಡೆලිවරි බෑගයේ පටිය සකස් කරගෙන, විශ්වාසවන්ත ස්කූටරය ස්ටාර්ට් කර ජංගම දුරකථනය පරීක්ෂා කළේය. නව යූබර් ඊට්ස් ඇණවුමක් තිරය මත දිස් විය: පික්අප් එක 'හෝටල් ඩි පිලා', ಡೆලිවරි එක කොළඹ 07.
අයියෝ, ආයෙත් කොළඹ 07 පැත්ත අනුරාධ තවමත් තනියම මුමුණා ගත්තේ මඳ සිනහවක් මුවඟට නඟා ගනිමිනි. ඔහු ඉහළ පෙළේ ಡೆලිවරිවලට ප්රිය කළේය; ඒවායින් වැඩි ඉඩක් ලැබෙනු ඇතැයි යන බලාපොරොත්තුවත්, වඩාත්ම වැදගත් ලෙස කුතුහලය දනවන හමුවීමක් සිදුවනු ඇතැයි යන හැඟීමත් නිතරම තිබූ බැවිනි
මිනිත්තු විස්සක් ඇතුළත ඔහු කොළඹ 07 හි නිස්කලංක, අඳුරු වීදි හරහා ගමන් කළේය. Bycycalaya ඔහුව විශාල සුඛෝපභෝගී නිවාස සංකීර්ණයක් ඉදිරියට කැඳවාගෙන ගියේය. ආරක්ෂක නිලධාරියා හිස වැනීමෙන් පසු අනුරාධ ඇතුළට ගිය අතර, ටික වේලාවකින් ඔහු උණුසුම් ලැම්ප්රයිස් පාර්සලයක් ළඟ තබාගෙන 402 වන මහල් නිවාසය ඉදිරියේ සිටගෙන සිටියේ.
ඔහු තම දෑතින් දොරට දෙවරක් තට්ටු කළේය.
ටොක්. ටොක්.
මහෝගනී දැවයෙන් කළ බර දොර විවෘත විය. අනුරාධ එකවරම ගල් ගැසුණු අතර, ඔහුගේ සූදානම් කරගත් වචන සියල්ල උගුරේ හිර විය.
දොරටුව අසල සිටගෙන සිටියේ චතුරි ය—නැතහොත් එළකිරි මධ්යම රාත්රී කතාබහක දැකගත හැකි අපූරු රුවක් ඇති තරුණියකි. ඇය මධ්යම රාත්රී නිල් පැහැති සිල්ක් ගවුමකින් සැරසී සිටි අතර, නාන කාමරයෙන් අ تازه (නැවුම්ව) පැමිණියාක් මෙන් ඇගේ කළු හිසකෙස් තරමක් තෙතබරිතව තිබුණි. අනුරාධ දෙස පුදුමයෙන් බැලූ ඇගේ දෑස් පුළුල් විය. ඇය දුටුවේ ඩියෝ ස්කූටරයේ නැඟී විඩාබර වූ, නිතරම අන්තර්ජාල (forums) වාද කරන අනුරාධගේ ස්වරූපයයි.