ඇයි බං කිව්වේ ඒකිත් සුරණි වගේමයි කියල. තව මොනවා කියන්නද බං?ඉවරද..? කෝ D කෑල්ල..?
ඒකත් දාපන්කො.. වෙනස් කරලා..
හිතාගනින් ඉතින් ගැනී ගැන

ඇයි බං කිව්වේ ඒකිත් සුරණි වගේමයි කියල. තව මොනවා කියන්නද බං?ඉවරද..? කෝ D කෑල්ල..?
ඒකත් දාපන්කො.. වෙනස් කරලා..

ඇයි බං කිව්වේ ඒකිත් සුරණි වගේමයි කියල. තව මොනවා කියන්නද බං?
හිතාගනින් ඉතින් ගැනී ගැන![]()


එත් දරුවා ගැන මතක් වෙද්දී දුකයි...
අපේ ඔෆිස් එකේ මහත්වරු මැදිහත් වෙලා අයිත් අපිව එකතු කෙරුව...
ඒ වෙද්දී දරුවට අවුරුදු 2 ....
අපි අයිත් වෙනම ගෙදරකට ගිය...
ටික දවසක් සතුටින් හිටියා..
එත් මෙය උයන්නේ නැහැ...
මම උදේට දවල්ට රෑට කඩෙන් කන්න ගෙන්න ඕන...
මේක වදයක් උනා...
ඒ අතරේ දරුවට හෙම්බිරිසාව හදුනා....
බෙහෙත් අරගෙන දෙන්න සල්ලිත් දුන්න මම එද්දී රෑ වෙන නිසා...
පස්සේ ඒ සල්ලි වල දරුවට අයිස් ක්රීම් අරගෙන දීල... හෙම්බිරිසාව තියෙන දරුවෙක්ට ඒවා දෙන්න හොඳයිද කියල ඇහුවම කිවුවේ දරුවොන්ට හැමදේම පුරුදු කරන්න ඕන කියල...
මතකයිනේ කාලයක් තිබුන ඒකල පැත්ත යට උනා වතුරෙන්... අන්න ඒ කාලේ..
මම ඔෆිස් ඉන්නකොට කෝල් එකක් ආවා දරුවට හොඳටම උන කියල...
මම දුවල ගියා..
පයින් යන දුර...
ඩිස්පෙන්සරි එකට එක්ක යන්න යද්දී ගොඩක් අමාරු උන නිසා... එයාව මගේ ඇඟට හේත්තු කරගෙන එක්කන් ගියේ...
බෙහෙත් ගන්න ගියාම ඩොක්ටර් ඇහුව ෆිට් එක හැදුනද කියල...
සුරනි නෑ කිවුව...
එත් එලියට එන්න හදද්දී ෆිට් එක හැදුන...
ඒ වෙලාවේ තමයි මෙකි කිවුවේ කලින් දෙපාරක් හැදිලා තියෙනවා කියල...
ඉක්මනින් ත්රිවිල් එකක් අරගෙන රාගම හොස්පිටල් එකට එක්කන් ගියා...
මග දිගට ෆිට් එක හැදුන....
ත්රිවිල් එකේ අයියගේ වතුර බෝතලෙන් දරුවා නාව නාව එක්කන් ගියේ...
අයිස් ක්රීම් කන්න දුන්න වේසි වගේ නෙවි විඳවන්නේ අහිංසක දරුවා...
කොහොම හරි ඉස්පිරිතාලෙන් වාට්ටුවට යන්න චිට් එකක් ලියල දුන්න...
රාගම ගියපු කෙනෙක් දන්නවා ඇති OPD එකේ ඉඳල ළමා වාට්ටුවට කොච්චර දුරයිද කියල....
අරය දරුවා වඩාගෙන පැද්දි පැද්දි යද්දී මම දරුවා උදුරාගෙන දිවුවා...
මට හිතෙන්නේ මගේ ජිවිතේ මම වේගෙන්ම දුවන්න ඇත්තේ එදා...
දරුවා වඩාගත්තු වෙලාවේ මගේ දිහා බැලුව.... ඇස් උඩ ගිහින්... කට ඇද වෙලා... අමාරුවෙන් තාත්තේ කිවුව... පපුව හෝස් ගාල ගියා...
දරුවා ගැහෙනවා...
එන්න එන්නම සිතල වෙනවා...
මම දුවද්දී පාරේ ඉන්න කට්ටිය ඉඩ දෙනවා...
මගේ ෆෝන් එක වැටුන..
සෙරෙප්පු කැඩුන....
මිනිස්සු කෑ ගැහුව ලිෆ්ට් එකේ යන්න කියල....
තුන් වෙනි තට්ටුවට යන්න ඕන...
මම පඩි පෙලේ දිවුව...
වාට්ටුවට යද්දී බබෙක් ලැබෙන්න ඉන්න නර්ස් කෙනෙක් දරුවා ගත්ත..
ඉන්ජෙක්ෂන් එකක් දුන්න...
තව සුළු මොහොතක් පරක්කු උනා නම් එයා අපිව දාල යනවලු....
ඩොක්ටර්ලා බන්නේ මට....
අරකි ඒකිට නෙවි වගේ හිටිය...
පස්සේ මම ගිය අයිත ඒකල ගෙදරට දරුවාගේ විස්තර ගෙන්න...
මට එදා දවල්ට කන්නත් නැහැ..
ඒ මදිවට මහන්සිය..
ඒකල ඉඳල අයිත් ඉස්පිරිතාලේ ඉඳල එද්දී සුරනිගේ තාත්ත කොල් කළා එහෙ ගෙදර එන්න කියල..
----->





ලයිව් ටයිප් කලේ යාලුවනේ... එකයි පරක්කු උනේ.... ඕන දෙයක් අහන්න... ගල් , මල් ඕන දෙයක් බාර ගන්නවා...

ජීවිතේ ප්රශ්න වලට මුහුණ දෙන්න වෙන්නේ කොහොමද කියලා අපිම තේරුම් ගන්න ඕනි සහෝ...මේ තරම් නම් අපිට ඉවසන්න බැරි වෙයි.ජීවිත අත්දැකීම අපිත් එක්ක බෙදා ගත්තට බොහොම පින්.තව කෙනෙකුට මේ අත්දැකීම අත්වැලක් වෙයි ප්රශ්න වලින් නැගී සිටින්න .........![]()
අර බබා වඩාගෙන හොස්පිටල් ගිය එක කලින් ලිවුවා නේද වෙන ත්රෙඩ් එකක? සෙන්සිටිව් අවස්තාව මොකක්ද වගේ ත්රෙඩ් එකක![]()
මට මතකයි බන්,උබ වෙන ත්රෙඩ් එකකත් මෙහෙම දෙයක් දාල තිබ්බා,උබ හොඳ වැඩියි බන්,හොඳට කල්පනා කරල වැඩ කරපන්,සුබ පතනව උබේ අනාගතේට...![]()
D කොටසක් කියල එකක් කියන්න ගියෝතින් මේකෙන් ගන්න පුළුවන් දේ නැති වෙනවා... දවස් දෙකකින් දෙන්නම් ඒකත්.... එපා වෙනවා ලයිව් ටයිප් කරන්න ගියාම... උරහිස් දෙක රිදෙනවා.... කිසිම බොරුවක් මෙතන දාල නැහැ.... මුහුණ දීපු සත්ය සිදුවීම් පෙළක් දාල තියෙන්නේ... එකෙත් ගොඩක් කොටස් අත ඇරලා දැම්මේ... එයාලත් ගම්පහට අයිති කොටසක ඉන්න පිරිසක් නිසයි ගම නොදැම්මේ.... ඒක මගේ දරුවට හොඳ නැහැ...

D කොටසක් කියල එකක් කියන්න ගියෝතින් මේකෙන් ගන්න පුළුවන් දේ නැති වෙනවා... දවස් දෙකකින් දෙන්නම් ඒකත්.... එපා වෙනවා ලයිව් ටයිප් කරන්න ගියාම... උරහිස් දෙක රිදෙනවා.... කිසිම බොරුවක් මෙතන දාල නැහැ.... මුහුණ දීපු සත්ය සිදුවීම් පෙළක් දාල තියෙන්නේ... එකෙත් ගොඩක් කොටස් අත ඇරලා දැම්මේ... එයාලත් ගම්පහට අයිති කොටසක ඉන්න පිරිසක් නිසයි ගම නොදැම්මේ.... ඒක මගේ දරුවට හොඳ නැහැ...
man godak watila hitiye machan dan mata hithenawa mata thibune prashnada kiyala
hithata maara hayyak aawa bn meeka kiyawaddi
man meeka ude hawasa kiyawanawa
godak pin macho meewa apith ekka beda gaththata 