ඕපදූප - නිදහස් අද්‍යාපනය

[Solo Rider]

අපිත් කොලබ යැයි පාරම් බෑවද, රාත්‍රී 10 යනු හෝමගම නගරය නිදියන වෙලාවකි, බොහෝ කඩවල් වසා ඇත, ශෙඩ් එක වසා ඇත.
හන්දීයෙම ත්‍රීවීල් 2-3ක වීල් කරුවන් නිදි කිරමින්, සිගරැට් බොමින් කතා බහ කරනු ඇසේ.
බඩ මහත සාජන් කෙනෙක් සහ කෙසග කොස්සෙක් හන්දියේම කඩ දොරකට හේත්තු වී සිටිනු පෙනෙයි.
මම බොහො විට සමහර බැන්කු කටයුතු වලට යන්නෙ මේ වෙලාවටය.
දවල් වෙලාවට රාජ්‍ය බැන්කු වල ඒ ටී එම් වලට කිට්ටු වෙන්න බැරිය.

ලන්කා බැන්කුව අසල කිලිටි වස්ත්‍රය්ක් ඇදගත් ගැහනියක් හිගාකනු පෙනුනි.
හිගාකෑම වෙනුවට ඇය කරන්නෙ, යන අයට හදුන් කූරු දිගු කරමින් බැගෑපත් වීමය
සමහරෙක් ඇයට රුපියල් 20ක් දිගු කරයි

ඇය මටද හදුන් කූරු මිටියක් දිගු කලද මම එය අහක බලාගෙන ඇතුලට ගියෙමි.
උන්දෑ මගෙන් රුපියල් හෝ ගලවනු බොරුය.
බැන්කුවට ගොස් මගෙ කටයුත්ත අහවර වී, ශේශය පිරික්සු වෙමි

"මහත්තයා,"
මම හැරී බලන විට, අර හිගාන ගැහැනිය බැගෑපත් මුහුනින් මදෙස බලා සිටී.
"ඇයි"
"මහත්තය මට උදව්වක් කරන්න, මේ සල්ලි මේ නම්බරේට දාල දෙන්න"

අද බිස්නස් සරුද යනුවෙන් ඇසීමට මට සිතුනත්, එය යටපත් කරගතිමි.
හිගාකෑම සමාජයට කුඩු, අයිස් විකිනීම තරම් අහිතකර නැත.

"කෝ දෙන්න"
ගැහැනිය මට අපිරිසිදු කොල කැබැල්ලක ලොකු අකුරෙන් ලියු නම්බරයක් සහ රුපියල් 1000ක නෝට්ටුවක් දිගු කලාය.
මෙකල, රුපියල් 1000ක් යනු බැණ්කුවක් හරහා යැවීමට තරම් නොවෙ.
මගෙ වෙලාවත් අපරාදෙ, මට සිතුනි

"නමයි, අයිඩෙන්ටිටි නම්බරෙයි කියන්න "
ගැහැනිය , වර්ශ 61 උපත ලැබුවෙකි.
රෙෆරන්ස් එකට නම එබුවෙමි.

ලබන්නාගෙ නමද කොල කෑල්ලෙ සටහන් වී ඇති අයුරු දුටු විට, වාසගම එකම බව මට වැටහුනි
වර්ශ 2000ට කලින් තරුනියන්ට දමන නමකි

"කාටද මේ සල්ලි යවන්නෙ"
ඒ ටි එම් මැසිම සර බර හඩ නගමින්, තම කාර්‍ය ඉටු කරයි

"මගෙ දුවට මහත්තය,"
"එයා කොහෙද ඉන්නෙ"
මම මෙතෙක් වෙලා ආරුඩ කරගෙන සිටි මූසල මූන ඉවත් කරගනිමින් විමසුවෙමි

"දුව අනුරාදපුර කැම්පස් එකෙ මහත්තය"
මම කිසිත් නොපැසුවෙමි, ඒත් ඇතුලටින් කම්පාවටද, දුකටද , පුදුමයටද පත් උනෙමි.

"මෙන්න , රිසිට් එක"
"බොහොම ස්තුතියි මහත්තයා"
"හරි"

ගැහැනිය නික්ම ගියාය
මම එලියට විත් එදෙස බලාසිටියෙමි
පනාගොඩ දෙසට පයින් ඇදෙමින් සිටි ගැහැනිය නොපෙනි ගියාය

කලකට පෙර කිරියෙම දුටු ප්‍රවෞර්තියක් දෙකක් මතක් විය

'මවගෙ අනුදැනුම ඇතිව සුලු පියා දියනියන් ගනිකා වුර්තියෙහි යොදවයි '
'සූදු කෙලින්න ගොස් ණය වූ පියා දියනිය විකුනයි '


එහෙව් රටේ හිගා කකා, දරුවන්ට උගන්නන අම්මලාද සිටින බව මට මොහොතකට අදහාගත නොහැකි විය



සත්‍ය සිදුවීමකි

 

[Dead Cupid]

පට්ට දුක් සින් එකක් නේ.
උබ කියක්වත් දුන්නේ නැද්ද පස්සේ හරි ඒ ගනු කෙනා හොයාගෙන?​

 

[indiehacker]

අපිත් කොලබ යැයි පාරම් බෑවද, රාත්‍රී 10 යනු හෝමගම නගරය නිදියන වෙලාවකි, බොහෝ කඩවල් වසා ඇත, ශෙඩ් එක වසා ඇත.
හන්දීයෙම ත්‍රීවීල් 2-3ක වීල් කරුවන් නිදි කිරමින්, සිගරැට් බොමින් කතා බහ කරනු ඇසේ.
බඩ මහත සාජන් කෙනෙක් සහ කෙසග කොස්සෙක් හන්දියේම කඩ දොරකට හේත්තු වී සිටිනු පෙනෙයි.
මම බොහො විට සමහර බැන්කු කටයුතු වලට යන්නෙ මේ වෙලාවටය.
දවල් වෙලාවට රාජ්‍ය බැන්කු වල ඒ ටී එම් වලට කිට්ටු වෙන්න බැරිය.

ලන්කා බැන්කුව අසල කිලිටි වස්ත්‍රය්ක් ඇදගත් ගැහනියක් හිගාකනු පෙනුනි.
හිගාකෑම වෙනුවට ඇය කරන්නෙ, යන අයට හදුන් කූරු දිගු කරමින් බැගෑපත් වීමය
සමහරෙක් ඇයට රුපියල් 20ක් දිගු කරයි

ඇය මටද හදුන් කූරු මිටියක් දිගු කලද මම එය අහක බලාගෙන ඇතුලට ගියෙමි.
උන්දෑ මගෙන් රුපියල් හෝ ගලවනු බොරුය.
බැන්කුවට ගොස් මගෙ කටයුත්ත අහවර වී, ශේශය පිරික්සු වෙමි

"මහත්තයා,"
මම හැරී බලන විට, අර හිගාන ගැහැනිය බැගෑපත් මුහුනින් මදෙස බලා සිටී.
"ඇයි"
"මහත්තය මට උදව්වක් කරන්න, මේ සල්ලි මේ නම්බරේට දාල දෙන්න"

අද බිස්නස් සරුද යනුවෙන් ඇසීමට මට සිතුනත්, එය යටපත් කරගතිමි.
හිගාකෑම සමාජයට කුඩු, අයිස් විකිනීම තරම් අහිතකර නැත.

"කෝ දෙන්න"
ගැහැනිය මට අපිරිසිදු කොල කැබැල්ලක ලොකු අකුරෙන් ලියු නම්බරයක් සහ රුපියල් 1000ක නෝට්ටුවක් දිගු කලාය.
මෙකල, රුපියල් 1000ක් යනු බැණ්කුවක් හරහා යැවීමට තරම් නොවෙ.
මගෙ වෙලාවත් අපරාදෙ, මට සිතුනි

"නමයි, අයිඩෙන්ටිටි නම්බරෙයි කියන්න "
ගැහැනිය , වර්ශ 61 උපත ලැබුවෙකි.
රෙෆරන්ස් එකට නම එබුවෙමි.

ලබන්නාගෙ නමද කොල කෑල්ලෙ සටහන් වී ඇති අයුරු දුටු විට, වාසගම එකම බව මට වැටහුනි
වර්ශ 2000ට කලින් තරුනියන්ට දමන නමකි

"කාටද මේ සල්ලි යවන්නෙ"
ඒ ටි එම් මැසිම සර බර හඩ නගමින්, තම කාර්‍ය ඉටු කරයි

"මගෙ දුවට මහත්තය,"
"එයා කොහෙද ඉන්නෙ"
මම මෙතෙක් වෙලා ආරුඩ කරගෙන සිටි මූසල මූන ඉවත් කරගනිමින් විමසුවෙමි

"දුව අනුරාදපුර කැම්පස් එකෙ මහත්තය"
මම කිසිත් නොපැසුවෙමි, ඒත් ඇතුලටින් කම්පාවටද, දුකටද , පුදුමයටද පත් උනෙමි.

"මෙන්න , රිසිට් එක"
"බොහොම ස්තුතියි මහත්තයා"
"හරි"

ගැහැනිය නික්ම ගියාය
මම එලියට විත් එදෙස බලාසිටියෙමි
පනාගොඩ දෙසට පයින් ඇදෙමින් සිටි ගැහැනිය නොපෙනි ගියාය

කලකට පෙර කිරියෙම දුටු ප්‍රවෞර්තියක් දෙකක් මතක් විය

'මවගෙ අනුදැනුම ඇතිව සුලු පියා දියනියන් ගනිකා වුර්තියෙහි යොදවයි '
'සූදු කෙලින්න ගොස් ණය වූ පියා දියනිය විකුනයි '


එහෙව් රටේ හිගා කකා, දරුවන්ට උගන්නන අම්මලාද සිටින බව මට මොහොතකට අදහාගත නොහැකි විය



සත්‍ය සිදුවීමකි

අඩේ ඇත්ත seen එකක් ද?

මාත් දැකල තියෙනව ඔය ගෑනු කෙනාව. හැබැයි කවදාවත් හදුන්කුරු අරන් නැහැ.

මිට පස්සෙ ගිය වෙලාවක උදව්වක් කරන්න ඕනෙ

 

[asanka+++]

උබද ඕක ලීවෙ

 

[Mr UNKNOWN]

අඩෝ අතේ තියන විදිහට 5000ක් 10000ක් හරි දීලා එන්න එපෑ බං

 

[Solo Rider]

පට්ට දුක් සින් එකක් නේ.
උබ කියක්වත් දුන්නේ නැද්ද පස්සේ හරි ඒ ගනු කෙනා හොයාගෙන?​

නෑනෙ බන්
මට ඒ වෙලාවෙ එහෙම ඔලුවට ආවෙ නෑ
ලමයට දෙන්න කියල කීයක් හර් දෙන්න තිබුන

අඩේ ඇත්ත seen එකක් ද?

මාත් දැකල තියෙනව ඔය ගෑනු කෙනාව. හැබැයි කවදාවත් හදුන්කුරු අරන් නැහැ.

මිට පස්සෙ ගිය වෙලාවක උදව්වක් කරන්න ඕනෙ

මෙතන ගැණු දෙතුන් දෙනෙක් ඉන්නව බන්
ඔය කියපු එක්කෙනා ආයෙ දැක්කෙ නෑ

හෙන කෙට්ටු පරඩෑලක් වගෙ ගෑනු කෙනෙක්

උබද ඕක ලීවෙ

කාලෙකට කලින් මට වෙච්ච වැඩක්

 

[topkollek]

සිංහල තේරෙන්නෙ නැති අයට කතාව:

This story is set in Homagama, a town near Colombo, Sri Lanka, during a late night when most shops are closed. The protagonist observes a few tuk-tuk drivers dozing off and chatting while smoking. A heavy-set man named Sajan and a man with curly hair are seen hanging around a shop entrance.
The narrator often visits the bank for errands around this time to avoid daytime queues.
Near a Lanka Bank, a woman in dirty clothes is seen begging. Instead of asking directly for money, she extends a greeting hand to passersby, some of whom give her small amounts of money. The narrator notices her but walks past, ignoring her request. He completes his banking tasks and is about to leave when the woman approaches him, asking for help to deposit money into a specified account.

Although initially skeptical, the narrator feels a pang of empathy when he realizes the woman is sending money to her daughter, who is studying at Anuradhapura campus. He helps her with the transaction. This interaction leaves him with mixed feelings of sadness, surprise, and compassion.
The story subtly highlights the social issues in Sri Lanka, such as poverty and the struggles of people like the woman, who turns to begging to support her daughter’s education. It's a poignant reflection on the harsh realities faced by some sections of society and the complexities of human emotions and social responsibilities.

 

[හෙළයෙක්]

මම තියෙන වෙලාවට කල්පනා කර කර ඉන්නේ නෑ තිබ්බොත් දුන්න. උන් කුඩු ගැහුවත් ඒකයි එකෙන් ඔය වගේ වැඩක් කරත් ඒකයි.
ගොඩක් මිනිස්සුන්ට මේ කාලේ අමාරුයි

---

සිංහල තේරෙන්නෙ නැති අයට කතාව:

This story is set in Homagama, a town near Colombo, Sri Lanka, during a late night when most shops are closed. The protagonist observes a few tuk-tuk drivers dozing off and chatting while smoking. A heavy-set man named Sajan and a man with curly hair are seen hanging around a shop entrance.
The narrator often visits the bank for errands around this time to avoid daytime queues.
Near a Lanka Bank, a woman in dirty clothes is seen begging. Instead of asking directly for money, she extends a greeting hand to passersby, some of whom give her small amounts of money. The narrator notices her but walks past, ignoring her request. He completes his banking tasks and is about to leave when the woman approaches him, asking for help to deposit money into a specified account.

Although initially skeptical, the narrator feels a pang of empathy when he realizes the woman is sending money to her daughter, who is studying at Anuradhapura campus. He helps her with the transaction. This interaction leaves him with mixed feelings of sadness, surprise, and compassion.
The story subtly highlights the social issues in Sri Lanka, such as poverty and the struggles of people like the woman, who turns to begging to support her daughter’s education. It's a poignant reflection on the harsh realities faced by some sections of society and the complexities of human emotions and social responsibilities.

ඔය convert කරන්නේ GPt එකෙන්ද
------ Post added on Dec 10, 2023 at 6:39 PM

 

[Dead Cupid]

නෑනෙ බන්
මට ඒ වෙලාවෙ එහෙම ඔලුවට ආවෙ නෑ
ලමයට දෙන්න කියල කීයක් හර් දෙන්න තිබුන

උඹ මහ පවු කාරයෙක්.
අර නිකම අනුරදයට කොත්තු කන්න සල්ලි යවන එකේ
මේ මනුස්සයට රුපියල් 500 දුන්න නම් ලොකු පිනක්.​

 

[Sathira529]

පව් බන්

 

[Stimulus mind]

ඒ ගෑණු කෙනාට 'හිගන' කියන වචනෙ පාවිච්චි කරන එක එච්චර හරි නෑ නේද සහෝ. නිකන් සල්ලි ඉල්ලනවා නෙවේනෙ, හදුන්කූරු විකුණල හරි ඒ මනුස්සයත් කරන්නෙ මොකක් හරි වෙළදාමක්නෙ. මොනවා වුණත් මේ කාලකණ්ණි රටේ අසරණ මනුස්සයම තමයි මොනවා කළත් තැලෙන්නෙ, රට කරවන මුල් පුටුවල ඉන්න හොර හැත්තට මොන හෙණයක්වත් නෑ.

 

[Walter White]

 

[Solo Rider]

ඒ ගෑණු කෙනාට 'හිගන' කියන වචනෙ පාවිච්චි කරන එක එච්චර හරි නෑ නේද සහෝ. නිකන් සල්ලි ඉල්ලනවා නෙවේනෙ, හදුන්කූරු විකුණල හරි ඒ මනුස්සයත් කරන්නෙ මොකක් හරි වෙළදාමක්නෙ. මොනවා වුණත් මේ කාලකණ්ණි රටේ අසරණ මනුස්සයම තමයි මොනවා කළත් තැලෙන්නෙ, රට කරවන මුල් පුටුවල ඉන්න හොර හැත්තට මොන හෙණයක්වත් නෑ.

ඉනීශියල් ඉම්ප්‍රෙශන් එකෙන් ලියල තියෙන්නෙ බන්

 

[Dead Cupid]

ඒ ගෑණු කෙනාට 'හිගන' කියන වචනෙ පාවිච්චි කරන එක එච්චර හරි නෑ නේද සහෝ

මු මහ බල්ලෙක්.
මුට බල්ල කියන්නේ නිකන්ද?​

 

[dilann]

 

[elajani]

අපිත් කොලබ යැයි පාරම් බෑවද, රාත්‍රී 10 යනු හෝමගම නගරය නිදියන වෙලාවකි, බොහෝ කඩවල් වසා ඇත, ශෙඩ් එක වසා ඇත.
හන්දීයෙම ත්‍රීවීල් 2-3ක වීල් කරුවන් නිදි කිරමින්, සිගරැට් බොමින් කතා බහ කරනු ඇසේ.
බඩ මහත සාජන් කෙනෙක් සහ කෙසග කොස්සෙක් හන්දියේම කඩ දොරකට හේත්තු වී සිටිනු පෙනෙයි.
මම බොහො විට සමහර බැන්කු කටයුතු වලට යන්නෙ මේ වෙලාවටය.
දවල් වෙලාවට රාජ්‍ය බැන්කු වල ඒ ටී එම් වලට කිට්ටු වෙන්න බැරිය.

ලන්කා බැන්කුව අසල කිලිටි වස්ත්‍රය්ක් ඇදගත් ගැහනියක් හිගාකනු පෙනුනි.
හිගාකෑම වෙනුවට ඇය කරන්නෙ, යන අයට හදුන් කූරු දිගු කරමින් බැගෑපත් වීමය
සමහරෙක් ඇයට රුපියල් 20ක් දිගු කරයි

ඇය මටද හදුන් කූරු මිටියක් දිගු කලද මම එය අහක බලාගෙන ඇතුලට ගියෙමි.
උන්දෑ මගෙන් රුපියල් හෝ ගලවනු බොරුය.
බැන්කුවට ගොස් මගෙ කටයුත්ත අහවර වී, ශේශය පිරික්සු වෙමි

"මහත්තයා,"
මම හැරී බලන විට, අර හිගාන ගැහැනිය බැගෑපත් මුහුනින් මදෙස බලා සිටී.
"ඇයි"
"මහත්තය මට උදව්වක් කරන්න, මේ සල්ලි මේ නම්බරේට දාල දෙන්න"

අද බිස්නස් සරුද යනුවෙන් ඇසීමට මට සිතුනත්, එය යටපත් කරගතිමි.
හිගාකෑම සමාජයට කුඩු, අයිස් විකිනීම තරම් අහිතකර නැත.

"කෝ දෙන්න"
ගැහැනිය මට අපිරිසිදු කොල කැබැල්ලක ලොකු අකුරෙන් ලියු නම්බරයක් සහ රුපියල් 1000ක නෝට්ටුවක් දිගු කලාය.
මෙකල, රුපියල් 1000ක් යනු බැණ්කුවක් හරහා යැවීමට තරම් නොවෙ.
මගෙ වෙලාවත් අපරාදෙ, මට සිතුනි

"නමයි, අයිඩෙන්ටිටි නම්බරෙයි කියන්න "
ගැහැනිය , වර්ශ 61 උපත ලැබුවෙකි.
රෙෆරන්ස් එකට නම එබුවෙමි.

ලබන්නාගෙ නමද කොල කෑල්ලෙ සටහන් වී ඇති අයුරු දුටු විට, වාසගම එකම බව මට වැටහුනි
වර්ශ 2000ට කලින් තරුනියන්ට දමන නමකි

"කාටද මේ සල්ලි යවන්නෙ"
ඒ ටි එම් මැසිම සර බර හඩ නගමින්, තම කාර්‍ය ඉටු කරයි

"මගෙ දුවට මහත්තය,"
"එයා කොහෙද ඉන්නෙ"
මම මෙතෙක් වෙලා ආරුඩ කරගෙන සිටි මූසල මූන ඉවත් කරගනිමින් විමසුවෙමි

"දුව අනුරාදපුර කැම්පස් එකෙ මහත්තය"
මම කිසිත් නොපැසුවෙමි, ඒත් ඇතුලටින් කම්පාවටද, දුකටද , පුදුමයටද පත් උනෙමි.

"මෙන්න , රිසිට් එක"
"බොහොම ස්තුතියි මහත්තයා"
"හරි"

ගැහැනිය නික්ම ගියාය
මම එලියට විත් එදෙස බලාසිටියෙමි
පනාගොඩ දෙසට පයින් ඇදෙමින් සිටි ගැහැනිය නොපෙනි ගියාය

කලකට පෙර කිරියෙම දුටු ප්‍රවෞර්තියක් දෙකක් මතක් විය

'මවගෙ අනුදැනුම ඇතිව සුලු පියා දියනියන් ගනිකා වුර්තියෙහි යොදවයි '
'සූදු කෙලින්න ගොස් ණය වූ පියා දියනිය විකුනයි '


එහෙව් රටේ හිගා කකා, දරුවන්ට උගන්නන අම්මලාද සිටින බව මට මොහොතකට අදහාගත නොහැකි විය



සත්‍ය සිදුවීමකි

එහෙම ඉගෙන ඇවිත් තමයි
රටේ උන්ගෙ කරැමෙ පටන් ගන්නෙ
සැමෑජවෑදෙ ගාගෙන

 

[SHAN_22]

 

[beam_tech]

e kellath boho wita Art faculty ekaka..ita passe rakiya diyaw diyaw kiyala ka gahai...
lankawe educaion makawala hadanna one nattam hamadama duppath thama...
ane manda art faculty tika athe paye wada karana ewa karnna one

 

[dilann]

උබද ඕක ලිව්වේ බල්ලෝ??
ලස්සනට ලියලා තියනව

 

[CorD SaC]

කුනා කීයක්වත් දීලා නෑ. බර ටයිටල් එකකට හෑල්ලක් නම් ලියලා.