වරද තියෙන්නේ එතනට යවපු උන්වත් ගිය උන්වත් නෙමෙයි මචන්. අවුරුදු 5කට 6කට සැරයක් රටේ ප්රතිපත්ති එහෙම පිටින්ම කනපිට පෙරලන එක. ඒකයි රටට ආයොජන කරන්න මිනිස්සු බය. මේ ආන්ඩුව ආයොජකයන්ට දෙන සහන ඊලග එවුන් ආපුවහම කපනවා, ඉතින් දීර්ග කාලීන ආයොජනවලට මිනිස්සු බයයි. උදාහරනෙකට බලහන්, විශ්ව විද්යාල උන්ට දුන්නු නායකත්ව පුහුනුව දැන් අලුත් ආන්ඩුවෙන් කපලා. ඒ වෙනුවට ඉන්ග්රීසි උගන්වනවා. මම කියන්නේ නායකත්ව පුහුනුවවත් ඉන්ග්රීසිවත් හොදයි කියලා හො නරකයි කියලා නෙමෙයි. ජාතික ප්රතිපත්තියක් තිබ්බා නම් නායකත්ව පුහුනුව කියන සාදකේ ආන්ඩු මාරුවත් එක්ක රටට නොගැලපෙන්න විදියක් නැ.
අනේ මංද බං.....ඕස්ට්රේලියාව දිහාට චුතවෙන්න අදහසක් නැද්ද?
මේ රට ගැන නම් නප්පියට ම කළකිරිල ඉන්නේ....
රටේ මිනිස්සු හරියට එක අවුරුදු 5ක් මහන්සිවෙලා වැඩ කලොත් මේ රට ගොඩ ගන්න එක මහ ලොකු දෙයක් නෙමෙයි. ඇෆ්ගනිස්තානේ, සිරියාව ඉරාකේ වගේ තැනකට තල්ලු වෙච්ච රටක් නෙමෙයිනේ මේක. මේක ඇතුලේ ඉන්න උන්ම වල ඉහගෙන කන්න ගිහින් තමා මේ තත්වේ ඇති වෙලා තියෙන්නේ. රටට ආදායම් ගෙනාවොත් දවසක ලැම්බොගිනි ගන්න බැරි උනත් අඩු තරමේ හැම කොල්ලෙකුටම කෙල්ලෙකුටම කාර් එකක්ල් ගන්න ආදායමක් ස්තිරව හදලා දෙන්න බැරි කමක් නැ. මම හිතන්නේ මේ අලුත් ආන්ඩුවේ තියන කර්මාන්ත කලාප, කෘශිකර්මාන්ත කලාප කියන සන්කල්පේ වටිනවා. ඊඉකෙන් අපිට පුලුවන් මුලු බාන්ඩයම නිමි නිපැයුමක් හැටියට වෙලදපොලට දෙන්න. එතකොට වෙලදපොල මත තීරනය වෙන තරගකාරී මිලක් ලැබෙනවා, අමුද්රව්ය වශයෙන් පිට රට පටවනවට වඩා.
same here 
