මගේ තාත්තා නැතිවෙලා දැන් අවුරුදු 11ක් ... ඒ අඩුපාඩුව අපි මැරෙනකන් පුරවන්න බෑ කාටවත්. ජීවිතයට මූන දුන්නෙ තනියම, කිසිම අත්දැකීමක් නැතුව, හොඳ නරක අහගන්න කෙනෙක් නැතුව. හයියක් වෙන්න තිබුණ තාත්තා ඕනම වෙලාවක නැති වුනා ...


අම්මා අසනීප උනා ... කාගෙවත් උදව්වක් නැතුව තනියම ආපු තැන ගැන සතුටුයි ... නමුත් තාත්තාගේ හයිය, ආශිර්වාදය තිබුන නම් මීට වඩා ගොඩක් සාර්ථක වෙන්න තිබුණ...
ලොකුම දුක අපි හම්බ කරපු දේකින් සලකන්න බැරි උන එක ...

