අද උදේ කඩේට ගියේ නිකන් මාගේ කඩේට යනවා මෙනි. සෙනසුරාදා උන සිද්දියෙන් පසුව තවදුරටත් මෙය මට පිට කඩයක් නොවිය. යනකොටත් මේස පුටු උදෑසන ආහාරයට පැමිණි අයගෙන් පිරි ඉතිරි තිබිණි. අක්ක සහ නංගි යුහුසුළුව කඩේ වැඩ කරමින් සිටියේය.
මා කෙලින්ම ගියේ කුස්සියටය. අහ එන්න අයියේ කියා සාදරයෙන් පිළිගත් නංගි .. " මොනවද මගේ අයිය බබෝ අද කන්නේ " යනුවෙන් ඇසුවාය. " දැන්ම බඩගින්නක් නැහැ නංගී. එවිටම අක්ක පැමිණ " ආ ළමයා කොහොමද. පෙරේදා පිට කොටුවේ ඇවිදලා එපා උනා නේද ? " යන්වෙන් අසා ඇය පාන් කැපීමට ගියාය.
මා දුටුවේ සින්ක් එක ළඟ කා ඉතුරු වූපිඟන් ගොඩ ගැසී ඇති ආකාරය ය. ඒ සියල්ලම සේදුවෙමි. නංගි මහන්සි වෙනවා දැකීමද දුකකි.
පසුව අක්කා පැමිණ " නංගි මම යනවා අද දුවගේ ඉස්කෝලේ ගුරු දෙගුරු රැස්වීම තියනවා හවස. තව මට රෙදි ගොඩක් තියනවා සොදන්නත්. දැන් මල්ලිත් ඉන්නවනේ . අනේ මල්ලියෝ නංගිට අද පොඩි සපෝර්ට් එකක් දෙන්න. පුළුවන් පුළුවන් අක්කේ අද මම නිවාඩු. වැඩට යන්නේ නැහැ. කුමක්දෝ දෙයකට මා නිවාඩු යයි බොරුවක් ඇදබෑවෙමි.
උදේ 10 වෙනකොට කඩේ සෙනග අඩුවුයේය. පෙරද උන සිද්දියෙන් පසුව මට නංගිව ඕනෙමය. ඇය නැතුව බැරි ගානටම පැමිණ ඇත. නොනවත්වාම නැගෙන රාග ගින්නෙන් මත් වී ඇති මා තවදුරටත් ස්වයන් පාලනය යටතේ රැඳී සිටීමට අපහසු විය. උදේ 10:00 පමණ කඩේ කවුරුවත්ම නැති විය. මා ගොස් නංගිව බදාගත්තෙමි. එක දිගටම යට හාදු දෙමින් අයගේ පියයුරු ලොකු තද රන තිසරු මිරිකුවෙමි. " අනේ අයියේ කවුරු හරි අවොත් විනාසයි. ඉන්න මන් කඩේ දොර වහලා දාන්නම්." කඩේ ක්ෂණිකව තාවකාලිකව වසා දැමුනි. කඩේ පිටිපස ඇති පැදුරක් එලාගෙන අපි අපේම ලෝකයේ තනි උනෙමි. සියල්ල අවසන් වුන පසුව " නංගි මට ගෙදර වැඩ වගයක් තියනවා. ඒ ටික කරලා ආයේ හවසට එන්නම්. හොඳයි අයිය පැටියෝ. හවසට එන්න මන් ඔය එනකම් බලන් ඉන්නවා කියා ඇය මා තදින් වැළඳ ගත්තාය.
පසුව මා එලියට පැමිණ ළඟ සිල්ලර කඩේකින් ගෝල්ඩ් ලිෆ් එකක් අරගෙන බිබී එන ගමන් කල්පනා කලේ කවද හරි නංගිට කසාදයක් හොඳ තැනකින් කර දියයුතු බවය. නැත්නම් අසරණ කෙල්ල වයසට යනකොට කාත් කවුරුවත් නැති වෙනවා.
Last edited:
තව මාස තුනකින් විතර නංගිට අසනීප වෙයි 
