පිදිය යුත්තන් පිදීම උතුමා ගුණයක්. එක නිසයි අපි උන්වහන්සේට නමස්කාර කරන්නේ.
පිදීම සහා නමස්කාරය කියන්නේ දෙකක්. පිදිම කියන්නේ දන් දීම වගේ දේවල් වලටයි.
නමස්කාරය කියන්නේ වන්දනාමාන කිරිමටයි. වන්දනාමාන කිරිමේ අරමුණ තමයි පිහිට බලාපොරොත්තු වීම නමුත් වැදිමෙන් පිහිටක් ලබන්න බෑ,මෙතන පිහිටක් ලැබිමේ අර්ථය තමයි නිවන් දැකීම, සුගති ගාමී වීම, දේපළ වස්තු බෝග ලැබීම ආදියටයි. මේ එකක් වත් ලැබෙන්නේ නෑ බුදුන්ට තියා රහතන් වහන්සේ කෙනෙක්ට වැන්දත්. දැන් මෙතන පිදීම කියන්නේ එතකොට දන් දීමටයි ප්රධාන වශයෙන්.මෛත්රි කිරිමටත් කියනවා.
දන් දීමෙන් පිහිටක් ලබන්න බැරිවුනත්
කුසල් කර්ම එකතු වෙනවා මේක වටිනවා. ඒකයි පිදිය යුත්තන් පිදීම වටිනා දෙයක් කියන්නේ.
අධ්යාත්මික ශක්තිය වර්ධනය කරගත්, යහපත් දිවියක් පවත්වා ගෙන යන ඕනෙම කෙනෙක්ට දන් දෙනවා නම් කුසල කර්ම සාපෙක්ෂ ලෙස දුසරිතේ හැසිරෙන කෙනෙක්ට දන් දෙනවට වඩා රැස් කරගන්න පුලුවන්.
ඒකෙන් නිවන් දකින්න බෑ නමුත් කුසල කර්ම රැස් කරගන්න පුලුවන්. වැඩි කුසල කර්ම -> සුගති ගාමි වීමේ සම්භාවිතාව වැඩි වෙනවා.
බෞද්ධාගම ගැන හරියට අධ්යයනය නොකර බොරු කියන්න එපා ඒක නිසා.