මා මළ දා සුදු ඇඳගත් වතුසුදු ගහ වාගේ නුඹ තවමත් සුදු ඇඳගෙන ඇයි මැණිකේ මාගේ මා සිහිකර සුසුම් ලමින් නුඹ දුක්වන ගානේ කදුළක්වත් පිස දමන්න මං නුඹ ළග නෑනේ ඉටිපන්දම් දල්වන විට නුඹ තවමත් සොහොනේ මම කොහොමද තව භවයක උපදින්නේ නෝනේ