හේෂාන් තරුණයාගේ දවසක් ආරම්භ වුණේ තරමක් උණුසුම් හැඟීමකින්. කොළඹ නගරයේ කාර්යබහාරයෙන් පිටවෙලා, ඔහුගේ ශරීරය තුළ තිබුණු ආතතිය ටිකක් වත් නිවා ගන්න ඕනෑ කියලා හැඟුණා. ඔහුගේ මිතුරෙක් ටික දෙනෙක් කියලා තිබුණේ, "එක ස්පා එකකට යන්න. ලංකාවේ තියෙන හොඳම එකක්. එකේ මැනේජර් කියන්නේ රවී කියන තරුණයෙක්. ඔයාට ලස්සනට සුවය දෙයි." හේෂාන් ඒකට සිනහාවක් දුන්නා. "හොඳයි, යමු." ඔහු හොඳට ඇඳගෙන, ටිකක් පරිසුද්ධියෙන් එකට ගියා. ස්පා එක තිබුණේ නගරයේ රහස්මයක පිටුපස, නිහඬ උද්යානයක ඇතුළත. දොරටුව ඇරෙනකොටම ලස්සන සුවඳක් – ලැවැන්ඩර් සහ යුකැලිප්ටස් – ඔහුගේ නාසයට ගැහැගුණා. ඇතුළත තිබුණේ මෘදු ආලෝකයන්, නිහඬ සංගීතයක්, සහ තවත් එක තැනක තිබුණේ රවී.රවී මැනේජර් තරුණයෙක්. වයස අවුරුදු තිස් ගානේ. උස තරමක් ඉහළ, උකුල් පැහැති, ඇස් දෙකේ තිබුණේ උණුසුම් සුවදායක බැල්මක්. ඔහු හේෂාන්ට සිනහාවකින් පිළිගත්තා.
"ආවාද? මම රවී. ඔයාට ඕනෑම සේවාවක් මම ලබාදෙන්නම්." හේෂාන් ටිකක් ලැජ්ජාවෙන් සිනහාවක් දුන්නා. "අපේ මිතුරෙක් කිව්වා... ඔයා ලස්සනට සුවය දෙනවා කියලා." රවී සිනහාවෙන් ඔහුගේ උරහෙ පිට ටිකක් තට්ටු කළා. "එහෙමයි. ඔයාගේ ශරීරය මට කියන්න දෙන්න. මම ඔයාට ලස්සනට සුවය දෙන්නම්." ඔවුන් එකට ගියේ පෞද්ගලික කාමරයකට. රවී ඔහුට තේ එකක් දුන්නා. තේ පානය කරනකොට ඔවුන් කතා කළා. හේෂාන්ගේ ජොබ් එක, ඔහුගේ තනිකම, ඔහුගේ දිනපතා ආතතිය. රවී ඔහුගේ ඇස් දෙකට බලාගෙන ඇහුණා. ඔහුගේ කටහඬය මෘදුයි. එක වචනයකින්වත් බල නොකළා. ඒත් ඔහුගේ වචනවල තිබුණේ ගැඹුරු තේරුමක්. "ඔයාට තනිකම තියෙනවා නේද?" රවී අසාගෙන ඉන්නකොට හේෂාන්ගේ හදවත ටිකක් වේගයෙන් ගැහැගුණා.
"ඔව්... ටිකක්." රවී ඔහුගේ අත තට්ටු කළා. ඒ ස්පර්ශය උණුසුම්. "අද ඔයාට තනිකම ඕනෑ නැහැ. මම ඔයා එක්ක ඉන්නම්. සම්පූර්ණයෙන්ම." මසාජ් කාමරයට ගියා. රවී ඔහුට තුවාලයක් දුන්නා. "අඳුරු කරලා ඇඳුම් ගලවන්න. මම ඔයාගේ ශරීරයට තෙල් ආලේප කරන්නම්." හේෂාන් ටිකක් ලැජ්ජාවෙන් ඇඳුම් ගලවා ඇඳේ ඉදිරිපිට බඳුන් ගත්තා. රවී තෙල් බෝතලය අරගෙන ආවා. ඔහුගේ අත් දෙක හේෂාන්ගේ පිටේ තැබුණා. මෘදු චලනයකින් තෙල් ආලේප කළා. ඒ ස්පර්ශය තුළ තිබුණේ උණුසුමක්, ආදරණීයකමක්. හේෂාන්ගේ ශරීරය සුවයෙන් පිරුණා. ඔහුගේ හුස්ම ටිකක් ගැඹුරු වුණා. "හොඳයිද?" රවීගේ කටහඬය ඔහුගේ ඇස් ඉහළින් ආවා.
"ඉතාමත්... හොඳයි." රවීගේ අත් ඔහුගේ උකුල් පැත්තට ගියා. මෘදුව, ටික ටික. හේෂාන්ගේ හදවත ගැහැගුණා. ඔහු ටිකක් බියෙන්, ඒත් තවත් තුළ තිබුණේ අලුත් ආශාවක්. රවී ඔහුගේ ඇහුණේ තට්ටු කළා.
"ඔයාට ඕනෑ නම් නවත්තන්න කියන්න. නැත්නම්... මම ඔයාට තවත් ලස්සන තැනකට ගෙනියන්නම්." හේෂාන් ඇස් දෙක වසාගෙන තොල් අතරින් කිව්වා. "නවත්තන්න ඕනෑ නැහැ... රවී." රවී ඔහුගේ ඇහුණ තට්ටු කරමින් ඔහුගේ උකුල් අතරට ඇතුළු වුණා. ඔහුගේ තෙල් ආලේප කළ අත් තුළ හේෂාන්ගේ උණුසුම් තැන් තට්ටු වුණා. හේෂාන්ගේ ශරීරය ටිකක් වෙව්ලුණා. රවී ඔහුගේ ඇහුණේ තට්ටු කරමින් කිව්වා, "ඔයා ලස්සනයි... ඉතාමත් ලස්සනයි." ඔහුගේ තෙල් ආලේප කළ ඇඟිලි හේෂාන්ගේ පුකේ ඇතුළට ටික ටික ගියා. මෘදුව. ආදරණීයව. හේෂාන්ගේ හුස්ම ගැඹුරු වුණා. ඔහුගේ ශරීරය තුළ තිබුණේ අලුත් උණුසුමක්, තෘප්තියක්. රවී ඔහුගේ ඇඟිලි දෙකෙන් ඔහුව ටික ටික සුවපත් කළා. "මම ඔයාට එන්නම්... ඔයාට ඕනෑද?" රවී අසාගෙන ඉන්නකොට හේෂාන් ඔහුගේ උකුල් ටිකක් ඉහළට ඔසවාගත්තා.
"ඕනෑ... රවී... ඔයාට ඕනෑ." රවී තමන්ගේ ඇඳුම් ගලවාගත්තා. ඔහුගේ ශරීරය උණුසුම්, දෘඩ. ඔහු තෙල් ආලේප කරගෙන හේෂාන්ගේ උකුල් අතරට ගියා. ඔහුගේ උණුසුම් තලය හේෂාන්ගේ පුකේ ටික ටික ඇතුළට ගියා. හේෂාන්ගේ ශරීරය ටිකක් තද වුණා. ඒත් රවීගේ අත් ඔහුගේ උරහෙ පිට තට්ටු කළා.
"නිවාරණයෙන්... මම ඔයාට කරන්නම්." ඔහු ටික ටික ඇතුළට ගියා. හේෂාන්ගේ හුස්ම ගැඹුරු වුණා. ඔහුගේ ඇස්වල තිබුණේ උණුසුම් කඳුළු කුඩාවක්. රවී ඔහුගේ ඇහුණේ තට්ටු කරමින් ඔහුව තදින් තද කළා. ඔහුගේ චලනයන් මෘදු, ඒත් උණුසුම්. හේෂාන්ගේ ශරීරය තුළ තිබුණේ අලුත් තෘප්තියක්, ආදරණීයකමක්. ඔවුන් එකට උණුසුම් වුණා. රවීගේ හුස්ම හේෂාන්ගේ ඇහුණේ වැටුණා. "ඔයා මගේ... අද ඔයා මගේ." හේෂාන්ගේ ශරීරය තුළ තිබුණේ උපරිම තෘප්තිය. ඔහු රවීගේ නම කියමින් ඔහුව තදින් තද කළා. ඔවුන් දෙදෙනා එකට උච්චස්ථානයට ගියා. උණුසුම්, තද, ආදරණීය. ඔවුන් ඇඳේ එකට ඉන්නකොට රවී හේෂාන්ගේ ඇස්වලට බලාගෙන කිව්වා, "ඔයාට හැඟුණේ කොහොමද?" හේෂාන් සිනහාවෙන් ඔහුගේ උකුල් තුළ තදින් තද කළා. "මම කවදාවත් මෙච්චර සුවයක් දැනුණේ නැහැ... රවී. ඔයා මට ලස්සන සුවයක් දුන්නා." රවී ඔහුගේ තොල් තුළ සිපගත්තා. මෘදුව. ආදරණීයව.
"මේක අපේ රහසක්. නමුත් ඔයාට ඕනෑ නම්... මම ඔයාට තවත් දවස් ගණන් මෙහෙම සුවය දෙන්නම්." හේෂාන් ඔහුගේ උකුල් තුළ තදින් තද කරමින් සිනහාවක් දුන්නා. ඔහුගේ හදවත තුළ තිබුණේ නව උණුසුමක්. තනිකම නිම වුණා. සුවය ආරම්භ වුණා. ස්පා එකේ ආලෝකය මෘදුව ඔවුන් දෙදෙනා මත වැටුණා. ඔවුන්ගේ හුස්ම එකට ගැළපුණා. එය ආරම්භයක් වුණා... ලස්සන, උණුසුම්, ආදරණීය ආරම්භයක්.