සුන්දර ගීයක ඇරබුම,..

[sasliit]

mulin daala thibba eka wenas kalada?

 

[~|| Niranji ||~]

Good Thread.

 

[maheshsenadheera]

200 ට සුභ පැතුම්!!!!!!!!

 

[thomian]

200.......

 

[akila sapumal]

wish ur all the best -200 post

 

[sasliit]

200 ට සුභ පැතුම්!!!!!!!!

 

[Pink panther]

නුලේ 2000 ට සුභ පැතුම්.............

 

[gepa]

ආවාට නොකියාම ජීවිතෙන් නවතින්න හිතුවාද ආයෙමත් ආදරෙන්

සුගත්... දම්මිට හුඟාක්‌ ආදරේ කළා.... ධම්මිත් ආදරය කළා.... ඒත්... අන්තිමේදී ඇය සුගත්ව දාල ගියා..... සුගත්ගෙ හදවත ගොළු වුණා... තනිකම... පාළුව දරාගන්නම බැරි තැන සුගත්ගෙ හිතවතා වුණේ මධුවිත.... දුම්වැටිය... දම්මි සුගත්ගෙන් ඈත් වුණත් මධුවිතයි දුම්වැටියයි සුගත්ව අතැර ගියේ නැහැ.... මේ බව දැනගත් දම්මි... ආයෙත් සුගත් ගැන හිතන්න පටන් ගත්තා.....

ගොළු හදවතේ දම්මිලා.... අදත් අප අතර ඉන්නවා.... දම්මිලා නිසා පාළුව තනිකම එක්‌ක දවස ගෙවන සුගත්ලාත් ඉන්නවා...

පෙනෙන නොපෙනෙන දුරක ඉඳන්
නුඹ ඇවිත් හිත ළඟට හොරෙන්
ආවාට නොකියාම ජීවිතෙන්
නවතින්න හිතුවාද ආයෙමත් ආදරෙන්

ඔයා මගේ ජීවිතේට ආවේ හුඟාක්‌ දුරක ඉඳලා නොවේ... මේ ළඟම ඉඳලා තමයි ඔයා මගේ හිත හොරා ගත්තේ.... නොකියාම මගේ ජීවිතයට එකතුවුණ ඔයා යන්න ගියා... ආයමෙත් ආවා... ඒත් මට බයයි... නැවතත්... ආදරෙන් පලා යාවි කියලා....

රචිතා වාකිෂ්ඨ... කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ සිසුවියක්‌... ඇය තමයි මේ ගීය ලියුවේ....

මේක ඇත්තටම කැම්පස්‌ එකේ මට ගොඩාක්‌ම හිතවත් මිතුරෙකු මුහුණ දුන් අත්දැකීමක්‌... ඔහු හම්බන්තොට දුෂ්කර ගමක ඉඳලා කැම්පස්‌ එකට ආවේ... ඉගෙන ගන්න හරිම දක්‍ෂයි. මෙයා නුවර ඉඳලා කැම්පස්‌ ආ ගැහැනු ළමයෙක්‌ එක්‌ක යාළු වුණා.... ඒ ගෑනු ළමයම තමයි සම්බන්ධෙ පටන් ගත්තේ... මගේ මිත්‍රයා... ඇයට හුඟාක්‌ ආදරේ කළා....

දකින හිමිවන හීනේ... නුඹ කොතැන හිටියා
මතක සැමරුම් අතරේ ජීවිතේ තිබුණා
හඬන හිනැහෙන නෙත් නුඹේ උරහිසේ තිබුණා
ඇත්තමයි නුඹ අහසක්‌a වගේමයි හිතුණා

ඔහු ඇයට කොතරම් ආදරේ කළා ද කිව්වොත් මොහොතකට දෙනෙත් පියාගත්තත් පෙනෙන්නේ ඇයමයි.... වෙලාවකට ඇය ඔහුගේ උරතලයේ හිස තියාන හඬනවා... වෙලාවකට හිනාවෙනවා... ඔයාත් හරියට අහස වගේමයි... ඔහු ඇයට කියූ වාර ගණන අප්‍රමාණයි... ඒ මතක සැමරුම් ඔහුගේ ජීවිතය හා සමානයි....

මගේ මිත්‍රයා ඇයට කොතරම් ආදරේ කළත්... ඇය ටික කලකදී ඔහුව මඟහරින්න පටන් ගත්තා.... ඔයා හද්ද වන්නියේ... අනෙක දුප්පත්... µeමිලි බැක්‌ග්‍රවුන්ඩ් එකත් මට ගැළපෙන්නෙ නෑ..." එහෙම කියලා ඇය ඔහුව ප්‍රතික්‍ෂේප කළා....

කැම්පස්‌ එකේ තියෙනවා බිත්ති පුවත්පතක්‌.... ඇය කොයිතරම් රිදවූවත් ඔහු ඇයට දොස්‌ කිව්වෙ නැහැ... තරහා ගියෙත් නෑ... ඇයට ඔහු ප්‍රතිචාර දැක්‌වූයේ බිත්ති පුවත් පතින්... ඔහු බිත්ති පුවත්පතට තමන්ගේ හැඟීම් ලියුවා... තවමත් ආදරෙයි... කියලා ඔහු ලියුවා....

නුහුරු නුපුරුදු හීන අරන්
ළඟට ඇවිදින් තුරුළු වෙමින්
ආවාට නොකියාම ජීවිතෙන්
නවතින්න හිතුවාද ආයෙමත් ආදරෙන්

ඔහු තනිවුණා.... හරියට ගොළු හදවතේ සුගත් වගේ.... තමන්ටම වධ දෙන්න පටන් ගත්තා.... තනිකමට.... පෙම්කරන්න පටන් ගත්තා...

මිරිඟුවක හිත තියලා නුඹ දුරක ඇදුණා
රංචු ගැහෙනා රෑනේ තනිකමක්‌ දැනුණා
ඇසිල්ලක දුටු හීනෙන් හිත හුඟක්‌ රිදුණා
අරුත නොදකින සෙනෙහේ ඔය නමත් රැඳුනා

ඇය ඈතට ඈතට යන්න ගියා... ඒ ඔහුට මිරිඟුවක්‌ පෙන්නලා... ඇගේ ආදරේ ආයෙත් කිසිදාක ලැබෙන එකක්‌ නෑ.... ඔහුට හිතුණා... කැම්පස්‌ එකේ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ අතර රංචු ගැහිලා හිටියත්.... ඈ නැති තනිකම දැනුණා... ඇයගේ හමුවීම.... තුරුලුවෙලා ආදරය කළ අයුරු.... හරියට ඉක්‌මනින්ම පෙනිලා නොපෙනී යන හීනයක්‌ වගේ... මගේ හිත හුඟක්‌ රිදුණා.. මේ ආදරය කිසිම අර්ථයක්‌ නැහැ කියලා වෙලාවකට හිතෙනවා.....

මගේ මිතුරා දුක්‌විඳින්න ගත්තා.... ඒත් ඒ ගෑනු ළමයා ආයෙත් ඔහුට ළං වුණා.... ඔහුට අදහා ගන්නත් බැහැ... ආයෙත් බිත්ති පුවත්පතට ඔහු මෙහෙම ලියනවා... එයා ආයෙත් නොකියාම මගේ ජීවිතේට ළං වුණා.... මට බයයි.... ආයෙත් මාව දාලා යාවිද කියලා....

මේ ගීය ගැළපෙන්නේ ආත්මා ලියනගේ හැඟුම්බර හඬකට. රචිතා වාකිෂ්ඨ ගීය ලියුවේ තිළිණ රුහුණගේගේ මෙලෙඩි එකකට. මෙලෙඩි එකත්, පදමාලාවන් දුටු ආත්මා එකපයින් ගීය ගයන්න එකඟ වෙලා... දවසින් දෙකෙන් ගීතයේ වැඩ අවසන්... මෙලෙඩි එක හදපු තිළිණ හිරු එµa එම් සංගීත අධ්‍යක්‍ෂවරයා... රචිතා... තවමත් සරසවි දියණියක්‌....

ඇගේ පියාත් ප්‍රවීණ ගීත රචකයෙක්‌. ඔහු චන්ද්‍රd වාකිෂ්ඨ. උතුරු කොනේ නුඹ හිනැහේ.... නඩරාජා මල්ලියේ..." කපුගේ ගැයූ ගීයේ රචකයාත් රචිතාගේ පියා....

ආත්මා ලියනගේ ගයන පෙනෙන නොපෙනෙන ගීය මේ දිනවල තරුණ පරපුර අතර වඩාත් ජනප්‍රිය ගීයක්‌... මේ ගීය හිට්‌ වෙන්න බලපෑවේ පද මාලාවත්, තනුවත්, ගායනයත් තුනම ඉස්‌තරම්ම මට්‌ටමක තියෙන නිසා බවනම් නිසැකයි.

මීවිත

 

[sasliit]

ඇය ඈතට ඈතට යන්න ගියා... ඒ ඔහුට මිරිඟුවක්‌ පෙන්නලා...

 

[Tharaka24]

lovet na

 

[achalaachalaachala]

"සඳකඩ පහණක කැටයම් ඔපලා" කියන ගීතය විචාරය කරන්න පොඩි බයක් හිතට දැනෙනෙ ගීයක්. මෙම ගීතය ඒ තරම්ම අර්ථවත් මෙන්ම විවිද මත ගැටුම් වලට ලක් වුන ගීතයක්. නමුත් බොහෝම සුන්දරව sasliit මිතුරා කල විචාරයට මගෙ අදහස එකතු කිරීමක් පමනක් මෙමගින් සිදුවේ.
පෙර මිතුරා කියු පරිදි සඳකඩ පහණ අපූර්වත්වය සහ සියුම් බව මෙන්ම දිගු කාලයක ස්ථාවරත්වය කියාපානව. නමුත් දේදුන්න එහෙමද? කොයිවෙලාවෙ එයිද?.... කොයිවෙලාවෙ යයිද?..... කියල කාටද කියන්න පුලුවන්... නමුත් ආපු වෙලාවට ලස්සනට තියනව. පාට ගොඩයි. එනම් දෙදුන්නක් වැනි අස්ථාවර ආදරයකට සඳකඩ පහණක කැටයම් වැනි වෙනස් නොවන ආදරයක් පාවාදීමට සිදුවීම මෙම ගීතය පුරාවට විස්තර වෙනව.

සඳකඩ පහණක කැටයම් ඔපලා
පාවෙන දේදුණු ලැගුම් ගනී
කැළැතුණ රසයක පැන ආ බුබුලක්
අකුරු වැලක් දෙහදක ලියැවේ
තමන්ගෙ දුව පොහොසතෙකුට දීග දීම කියන කාලයක් තිස්සෙ හිතේ කැලැතෙන අදහසින් යුතු දෙමාපියන් ගන්නා ජල බුබුලක් උඩට නැග එන්නාක් වැනි ඉක්මන් තීරනයක් හමුවේ ආදරයෙන් නොව නීතියෙන් සිදුවන විවාහයක් සදහා තම පිවිතුරු ආදරය අමතක කරන්නට මෙම පෙම්වතියට සිදුවෙනවා.
මෙකී කැලැතුනු රසය ඒයම බව රචකයා අවසාන පද පේලි වල යොදන "රුවන් විමානෙන්" යන යෙදුමෙන් අපට ස්ථිර කරනවා.

යුගයෙන් යුගයට නොමියන දහනක
දිවියක පදනම මතුවෙද්දී
නොපෙනෙන ඈතක ඈ ගෙන යනවා
සියුමැලි කැකුලක් මැලැවෙද්දී //
යුග ගනන් නොනැසෙන අතීතය නටබුන් වලින් ලොකයට පෙනෙනව වගෙම යුග ගනන් නොනැසෙන මෙ ආදරය ගැන දැන දැනම ඒ ආදරයේ නටබුන් වත් නොපෙනෙන දුරක මෙ අවිහින්සක පෙම්වතියව බලෙන් ඇදගෙන යනව. ඒ ඇය මැලවෙද්දි, අඩද්දි, වැලපෙද්දි.
අවසාන පද පේලිය දෙවරක් ගායනවීම නිසා ඇයගෙ නොකැමැත්ත අපිට තදින්ම පෙන්වනවා.

දහසක් පෙතිමත රහසක් කොඳුරා
තුඩින් තුඩට ගෙන යන බින්දු
ගව්වක් ඉහළට ගොනු කොට රඳවා
පොපියන දෙතොලක් එහි රැුන්දු
අහසක් ගුගුරා කලූවක් වපුරා
ඒ හා මුහුවුණ වැහි බින්දු
ඈ ගෙන යද්දී නටබුන් අතරක
තවෙතෙක් ඈ වෙත හද රැන්දු //
මී මැස්සා මලින් මලට ගොස් එකතු කර ගන්නා මල් පැණි තුඩින් තුඩ එක් කරමින් වදය වෙත ගෙන යයි. එසේ වෙහෙස ගෙන එක්රැස් කළ පැණි තැන්පත් කරමින් වදය බඳින්නේ ගවුවක් පමණ ඉහළ ස්ථානයකය. නමුත් අහස ගුගුරුවා වහින වැස්සෙන් මෙසේ දුක් මහන්සිවී ඒකතු කරගන්නා පැණි වල අගය වතුර එකතු වීම නිස බාල වෙයි. අගය නතිවී යයි. එලෙසම මෙම පෙම්වතා දුකින් සාදා ගත් ආලය බාල කොට විනාශ කොට ඒ නටබුන් ඇ වෙනකෙකු වෙත ගෙනයදිදී මෙ අව්‍යාජ පෙම්වතාගේ හැගීම මොනවගෙ වෙන්න ඇත්ද?
ජීවිතයෙ කෙනෙකු සාර්ථක ආදරයක් ගොඩනගා ගැනීමට දරන වෙහෙස පදරචකයා ඉතා සියුම්ව විදහාපෑමට ගත් උත්සහය බලන්න. මේ පදරචකයාගේ සිංහල භාශාව හැසිරවීමෙ සකසුරුවම් භාවයයි, ප්‍රවීන භාවයයි, වියත් භාවයයි.

හද විල ඉපැදුණ කැකුලක් නොකලෙක
නටුවෙන් ගලවා දුරක යවා
මිහිලිය තෙත් කොට ගිළිහුණ කඳුලත්
සත් සමුදුරකට මුහුව ගියා
මෙ මල් කැකුල කල් යල් බලා පිපෙන්නට පෙර නටුවෙන් ගලවා ඒ ගැන ඉගියක් හො නැතිවෙන තරම් දුරක යවා ඇත. ඒ නිසා ආදරයෙ නාමයන් ඇසට නැගෙන කදුලු බින්දු පොලවට වැටී මහ සාගරය දක්වාම ගලාගෙන යනව. ඒ අතර ඒ කදුලෙ බර බලන්න ඒ දුක මොනවගෙද බලන්න කවුරුත් නෑ. කාටවත් තේරෙන්නෙත් නෑ.
සියලු බලපෑම් හමුවේ ආදරයෙ ඇතිවන වේදනාව, ඒ වේදනව බෙදාගැනීමට කිසිවකු නොසිටීම නිසා ඇතිවන තනිකම ඒ වේදනාව දෙගුන තෙගුන කරන හැටි පෙන්වීමට පද රචකයා සිංහල භාශාව කැටයම් කොට ඇති අපූරුව.

ඔබට උරුම වූ රිදුණ තැවුණ හද
එක්ටැම් මැදුරක කවුළු අරා
රුවන් විමානෙන් පියඹා එනතුරු
පොපියන හදවත සිටී බලා.... //
පෙම්වතට මෙන්ම පෙම්වතියට ඇතිවන විරහ වේදනාව හමුවෙ ඇය සියලු භාදක බැමි බිද දමමින් සැප ස්ම්පත් හැරදා නැවත මෙ පෙම්වතාගෙ තුරුලට ඒනතුරු ඔහු වේදනාත්මක හදකින් යුතුව මගබලා සිටී.
ඇත්තටම ඇය නැවත නාවොත්... ඔහු බලාගෙන ඉදීවි. ඇය එන්නෙම නැත්තම්...... ඒත් ඔහු බලාගෙන ඉදීවි. ජීවිතේ අවසාන මොහොත වෙනකම් ඔහු බලාසිටීවි ඒ ඇත්ත ආදරේ නමයෙන් ඔහු අනේක වෙදනා වෙන් බිහිකරගත් පරම පිවිතුරු ආදරේ නමයෙන් ඒ......... ඇත්ත්ම ආදරේ.

mama dan paya 12 eka digata me thread eka kiyawanawa ,,,me wenakan mata hmbuna hndama wicharaya meyai,,,user52 obage wichara shakthiya agayakalautui,,

 

[Lokka Ayya]

ආවාට නොකියාම ජීවිතෙන් නවතින්න හිතුවාද ආයෙමත් ආදරෙන්

සුගත්... දම්මිට හුඟාක්‌ ආදරේ කළා.... ධම්මිත් ආදරය කළා.... ඒත්... අන්තිමේදී ඇය සුගත්ව දාල ගියා..... සුගත්ගෙ හදවත ගොළු වුණා... තනිකම... පාළුව දරාගන්නම බැරි තැන සුගත්ගෙ හිතවතා වුණේ මධුවිත.... දුම්වැටිය... දම්මි සුගත්ගෙන් ඈත් වුණත් මධුවිතයි දුම්වැටියයි සුගත්ව අතැර ගියේ නැහැ.... මේ බව දැනගත් දම්මි... ආයෙත් සුගත් ගැන හිතන්න පටන් ගත්තා.....

ගොළු හදවතේ දම්මිලා.... අදත් අප අතර ඉන්නවා.... දම්මිලා නිසා පාළුව තනිකම එක්‌ක දවස ගෙවන සුගත්ලාත් ඉන්නවා...

පෙනෙන නොපෙනෙන දුරක ඉඳන්
නුඹ ඇවිත් හිත ළඟට හොරෙන්
ආවාට නොකියාම ජීවිතෙන්
නවතින්න හිතුවාද ආයෙමත් ආදරෙන්

ඔයා මගේ ජීවිතේට ආවේ හුඟාක්‌ දුරක ඉඳලා නොවේ... මේ ළඟම ඉඳලා තමයි ඔයා මගේ හිත හොරා ගත්තේ.... නොකියාම මගේ ජීවිතයට එකතුවුණ ඔයා යන්න ගියා... ආයමෙත් ආවා... ඒත් මට බයයි... නැවතත්... ආදරෙන් පලා යාවි කියලා....

රචිතා වාකිෂ්ඨ... කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ සිසුවියක්‌... ඇය තමයි මේ ගීය ලියුවේ....

මේක ඇත්තටම කැම්පස්‌ එකේ මට ගොඩාක්‌ම හිතවත් මිතුරෙකු මුහුණ දුන් අත්දැකීමක්‌... ඔහු හම්බන්තොට දුෂ්කර ගමක ඉඳලා කැම්පස්‌ එකට ආවේ... ඉගෙන ගන්න හරිම දක්‍ෂයි. මෙයා නුවර ඉඳලා කැම්පස්‌ ආ ගැහැනු ළමයෙක්‌ එක්‌ක යාළු වුණා.... ඒ ගෑනු ළමයම තමයි සම්බන්ධෙ පටන් ගත්තේ... මගේ මිත්‍රයා... ඇයට හුඟාක්‌ ආදරේ කළා....

දකින හිමිවන හීනේ... නුඹ කොතැන හිටියා
මතක සැමරුම් අතරේ ජීවිතේ තිබුණා
හඬන හිනැහෙන නෙත් නුඹේ උරහිසේ තිබුණා
ඇත්තමයි නුඹ අහසක්‌a වගේමයි හිතුණා

ඔහු ඇයට කොතරම් ආදරේ කළා ද කිව්වොත් මොහොතකට දෙනෙත් පියාගත්තත් පෙනෙන්නේ ඇයමයි.... වෙලාවකට ඇය ඔහුගේ උරතලයේ හිස තියාන හඬනවා... වෙලාවකට හිනාවෙනවා... ඔයාත් හරියට අහස වගේමයි... ඔහු ඇයට කියූ වාර ගණන අප්‍රමාණයි... ඒ මතක සැමරුම් ඔහුගේ ජීවිතය හා සමානයි....

මගේ මිත්‍රයා ඇයට කොතරම් ආදරේ කළත්... ඇය ටික කලකදී ඔහුව මඟහරින්න පටන් ගත්තා.... ඔයා හද්ද වන්නියේ... අනෙක දුප්පත්... µeමිලි බැක්‌ග්‍රවුන්ඩ් එකත් මට ගැළපෙන්නෙ නෑ..." එහෙම කියලා ඇය ඔහුව ප්‍රතික්‍ෂේප කළා....

කැම්පස්‌ එකේ තියෙනවා බිත්ති පුවත්පතක්‌.... ඇය කොයිතරම් රිදවූවත් ඔහු ඇයට දොස්‌ කිව්වෙ නැහැ... තරහා ගියෙත් නෑ... ඇයට ඔහු ප්‍රතිචාර දැක්‌වූයේ බිත්ති පුවත් පතින්... ඔහු බිත්ති පුවත්පතට තමන්ගේ හැඟීම් ලියුවා... තවමත් ආදරෙයි... කියලා ඔහු ලියුවා....

නුහුරු නුපුරුදු හීන අරන්
ළඟට ඇවිදින් තුරුළු වෙමින්
ආවාට නොකියාම ජීවිතෙන්
නවතින්න හිතුවාද ආයෙමත් ආදරෙන්

ඔහු තනිවුණා.... හරියට ගොළු හදවතේ සුගත් වගේ.... තමන්ටම වධ දෙන්න පටන් ගත්තා.... තනිකමට.... පෙම්කරන්න පටන් ගත්තා...

මිරිඟුවක හිත තියලා නුඹ දුරක ඇදුණා
රංචු ගැහෙනා රෑනේ තනිකමක්‌ දැනුණා
ඇසිල්ලක දුටු හීනෙන් හිත හුඟක්‌ රිදුණා
අරුත නොදකින සෙනෙහේ ඔය නමත් රැඳුනා

ඇය ඈතට ඈතට යන්න ගියා... ඒ ඔහුට මිරිඟුවක්‌ පෙන්නලා... ඇගේ ආදරේ ආයෙත් කිසිදාක ලැබෙන එකක්‌ නෑ.... ඔහුට හිතුණා... කැම්පස්‌ එකේ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ අතර රංචු ගැහිලා හිටියත්.... ඈ නැති තනිකම දැනුණා... ඇයගේ හමුවීම.... තුරුලුවෙලා ආදරය කළ අයුරු.... හරියට ඉක්‌මනින්ම පෙනිලා නොපෙනී යන හීනයක්‌ වගේ... මගේ හිත හුඟක්‌ රිදුණා.. මේ ආදරය කිසිම අර්ථයක්‌ නැහැ කියලා වෙලාවකට හිතෙනවා.....

මගේ මිතුරා දුක්‌විඳින්න ගත්තා.... ඒත් ඒ ගෑනු ළමයා ආයෙත් ඔහුට ළං වුණා.... ඔහුට අදහා ගන්නත් බැහැ... ආයෙත් බිත්ති පුවත්පතට ඔහු මෙහෙම ලියනවා... එයා ආයෙත් නොකියාම මගේ ජීවිතේට ළං වුණා.... මට බයයි.... ආයෙත් මාව දාලා යාවිද කියලා....

මේ ගීය ගැළපෙන්නේ ආත්මා ලියනගේ හැඟුම්බර හඬකට. රචිතා වාකිෂ්ඨ ගීය ලියුවේ තිළිණ රුහුණගේගේ මෙලෙඩි එකකට. මෙලෙඩි එකත්, පදමාලාවන් දුටු ආත්මා එකපයින් ගීය ගයන්න එකඟ වෙලා... දවසින් දෙකෙන් ගීතයේ වැඩ අවසන්... මෙලෙඩි එක හදපු තිළිණ හිරු එµa එම් සංගීත අධ්‍යක්‍ෂවරයා... රචිතා... තවමත් සරසවි දියණියක්‌....

ඇගේ පියාත් ප්‍රවීණ ගීත රචකයෙක්‌. ඔහු චන්ද්‍රd වාකිෂ්ඨ. උතුරු කොනේ නුඹ හිනැහේ.... නඩරාජා මල්ලියේ..." කපුගේ ගැයූ ගීයේ රචකයාත් රචිතාගේ පියා....

ආත්මා ලියනගේ ගයන පෙනෙන නොපෙනෙන ගීය මේ දිනවල තරුණ පරපුර අතර වඩාත් ජනප්‍රිය ගීයක්‌... මේ ගීය හිට්‌ වෙන්න බලපෑවේ පද මාලාවත්, තනුවත්, ගායනයත් තුනම ඉස්‌තරම්ම මට්‌ටමක තියෙන නිසා බවනම් නිසැකයි.

මීවිත

eka nam lassana sinduwakk.thnx bro

 

[thomian]

ආවාට නොකියාම ජීවිතෙන් නවතින්න හිතුවාද ආයෙමත් ආදරෙන්

 

[don03]

ගී කිරිල්ලියේ නුබ...

දිගු කලෙක පටන් මෙම හුය නිහඩවම විදිමි, යමක් ලියන්නට කෑදර කම අපරිමිත වුවත් විවේකය ඉතා මදය. හපුතල් නගින අම්බරුවන් දක්කන්නට සීපද කියන්නාක් මෙන් පෑය 24ම හින්දි බයිලා නන්ස්ටොප් ගසමින් රට දක්කන්නේ කොයිබටද යන්න සමහර මාද්‍ය මහතුන්ගෙන් ඈසිය යුතු කරුනකි. එවන් කලෙක මෙවන් හුයක් ඉඩොරයට වසින මුරුගසන් වරුසාවක් සේ ගෙනෑන්නේ මදකට හෝ අස්වෑසිල්ලකි. මෙහි නිර්මාන පලකල සෑමට හිස නමා ආචාර කරමි.

ඊයේ සවස එක්තරා හෝටලයකට යෑමට නවම් මාවත්ට හෑරුනෙමි. බේරේ වෑව අයිනට වී ලමා මහලු තරුන වෑඩිහිටි සියලු දෙනා ප්‍රීති වනු දෑකගන්නට ලෑබිනි. ටික දුරක් යනවිට වාහනයක් නතර කරගෙන පවුලක් සිසිල් සුලන් පොදක පාවී එන සෑදෑ සුවද කමින් බොමින් විදිනු දිටිමි. නමුත් එයට පවුලක් යෑයි කිව නෝහෑකි බව වෑටහුනේ පවුලේ ජීවනාලිය වන මව එහි නොසිටිය නිසාය. පියාත් අවුරුදු 4-6 පමන පොඩි දරුවන් දෙදෙනෙක් පමනි. කල්වේලා තිබූ නිසා මාද අනෙක් පස නවතා මදක් එහි සිටි සියල්ලන්ම දෙස බලා සිටියෙමි. මවට සිදුවුයේ කුමක්ද හෝ මව නොපෑමිනියේ මන්ද යන්න සොයනවාට වඩා සන්වේදී සුයාමයකට මිනිත්තු කීපයකට හෝ සමවදින්නට සිතා දිවුල්ගේ මේ ගීත්ය සෙමින් වාදනය වන්නට ඉඩ හරින ලදී.,

ගී කිරිල්ලියේ නුබ කොයි ඉසව්වකද නොදෑනේ
අපි අපට අහිමි සද පෑටවුන්ට නොවෙද රිදුනේ

මහ රෑයේ මගේ තුරුලට ගුලිවී
උන් නුබයි සොයා හෑඩුවේ සොදුරී
තන කිරි වෙනුවට මුලු රෑ ඈහෑරී
මන් මගේ කදුලු පෙව්වා සොදුරී

අප දෙමග ගියත් කුල ගෙය ඈවිලී
පෑටවුන්ට විසයි ඒ දුක සොදුරී
යස ඉසුරු මොටද සෙනෙහස ගිලිහී
නුබ උන්ට එකම අම්මා සොදුරී

කොතෙක් අටලෝ දහමින් කම්පා නොවීමට උත්සාහ කලත් ප්‍රියෙහි විප්පයෝගය ඈතිවූ කල්හී කම්පා නොවීමට තරම් සිත දියුනු කරවුන් අල්පය. ලෙයින් කදුලින් සහ මවගේ කිරි වලින් සෑදුනු ලොවේ මවු සෙනෙහසට සම කල හෑක්කක් නෑත. කොතෙක් යස ඉසුරු ඈතත් දෙමවුපියන්ට ඔවුනොවුන් අහිමි වූ කල, රිදෙන්නේ පෑටවුන්ට බව සිහිගන්වනු කෑමෑත්තෙමි.

 

[sasliit]

දිගු කලෙක පටන් මෙම හුය නිහඩවම විදිමි, යමක් ලියන්නට කෑදර කම අපරිමිත වුවත් විවේකය ඉතා මදය. හපුතල් නගින අම්බරුවන් දක්කන්නට සීපද කියන්නාක් මෙන් පෑය 24ම හින්දි බයිලා නන්ස්ටොප් ගසමින් රට දක්කන්නේ කොයිබටද යන්න සමහර මාද්‍ය මහතුන්ගෙන් ඈසිය යුතු කරුනකි. එවන් කලෙක මෙවන් හුයක් ඉඩොරයට වසින මුරුගසන් වරුසාවක් සේ ගෙනෑන්නේ මදකට හෝ අස්වෑසිල්ලකි. මෙහි නිර්මාන පලකල සෑමට හිස නමා ආචාර කරමි.

ඊයේ සවස එක්තරා හෝටලයකට යෑමට නවම් මාවත්ට හෑරුනෙමි. බේරේ වෑව අයිනට වී ලමා මහලු තරුන වෑඩිහිටි සියලු දෙනා ප්‍රීති වනු දෑකගන්නට ලෑබිනි. ටික දුරක් යනවිට වාහනයක් නතර කරගෙන පවුලක් සිසිල් සුලන් පොදක පාවී එන සෑදෑ සුවද කමින් බොමින් විදිනු දිටිමි. නමුත් එයට පවුලක් යෑයි කිව නෝහෑකි බව වෑටහුනේ පවුලේ ජීවනාලිය වන මව එහි නොසිටිය නිසාය. පියාත් අවුරුදු 4-6 පමන පොඩි දරුවන් දෙදෙනෙක් පමනි. කල්වේලා තිබූ නිසා මාද අනෙක් පස නවතා මදක් එහි සිටි සියල්ලන්ම දෙස බලා සිටියෙමි. මවට සිදුවුයේ කුමක්ද හෝ මව නොපෑමිනියේ මන්ද යන්න සොයනවාට වඩා සන්වේදී සුයාමයකට මිනිත්තු කීපයකට හෝ සමවදින්නට සිතා දිවුල්ගේ මේ ගීත්ය සෙමින් වාදනය වන්නට ඉඩ හරින ලදී.,

ගී කිරිල්ලියේ නුබ කොයි ඉසව්වකද නොදෑනේ
අපි අපට අහිමි සද පෑටවුන්ට නොවෙද රිදුනේ

මහ රෑයේ මගේ තුරුලට ගුලිවී
උන් නුබයි සොයා හෑඩුවේ සොදුරී
තන කිරි වෙනුවට මුලු රෑ ඈහෑරී
මන් මගේ කදුලු පෙව්වා සොදුරී

අප දෙමග ගියත් කුල ගෙය ඈවිලී
පෑටවුන්ට විසයි ඒ දුක සොදුරී
යස ඉසුරු මොටද සෙනෙහස ගිලිහී
නුබ උන්ට එකම අම්මා සොදුරී

කොතෙක් අටලෝ දහමින් කම්පා නොවීමට උත්සාහ කලත් ප්‍රියෙහි විප්පයෝගය ඈතිවූ කල්හී කම්පා නොවීමට තරම් සිත දියුනු කරවුන් අල්පය. ලෙයින් කදුලින් සහ මවගේ කිරි වලින් සෑදුනු ලොවේ මවු සෙනෙහසට සම කල හෑක්කක් නෑත. කොතෙක් යස ඉසුරු ඈතත් දෙමවුපියන්ට ඔවුනොවුන් අහිමි වූ කල, රිදෙන්නේ පෑටවුන්ට බව සිහිගන්වනු කෑමෑත්තෙමි.

උපරිමයි සහෝදරයා... උපරමයි...

 

[dath kimbula]

දිගු කලෙක පටන් මෙම හුය නිහඩවම විදිමි, යමක් ලියන්නට කෑදර කම අපරිමිත වුවත් විවේකය ඉතා මදය. හපුතල් නගින අම්බරුවන් දක්කන්නට සීපද කියන්නාක් මෙන් පෑය 24ම හින්දි බයිලා නන්ස්ටොප් ගසමින් රට දක්කන්නේ කොයිබටද යන්න සමහර මාද්‍ය මහතුන්ගෙන් ඈසිය යුතු කරුනකි. එවන් කලෙක මෙවන් හුයක් ඉඩොරයට වසින මුරුගසන් වරුසාවක් සේ ගෙනෑන්නේ මදකට හෝ අස්වෑසිල්ලකි. මෙහි නිර්මාන පලකල සෑමට හිස නමා ආචාර කරමි.

අප වුවද අවිවේකය මධ්‍යයේම ඇදගෙන යන හුයට සාදරයෙන් පිළිගනිමි............
ලැබෙන පරිදි ඔබ විදින ගීත ඔබේ සිතිවිළි තුලින් රසවිදීමට කැමතිය........
එහෙයින් සෙට් වෙත්වා........
මේ ව්‍යායාමය හුදෙක් පෝස්ට් ගනන වැඩි කර ගැනීමට නොව සුභාවිත ගීතය රසාස්වාදනයේ නිම් වළලු පුළුල් කිරීමේ පරමාර්ථයෙනි....!!!!!!

 

[charithadesilva]

නියමයි කිබුල....

මේක කියවනකොට මට මතක වෙන තව ගීතයක් තමයි "මන්නාරම් කන්‍යාරාමය". නියමය් සහෝ. දිගටම යමු.

 

[charithadesilva]

යාළුවනේ පැරණි ගීත නිධාන කතා, විචාර ගොඩාක් තියෙනව දෙන්න.... ටිකෙන් ටික දෙන්නම්.... ඒත් මම මගේ කලින් පෝස්ට් එක වගේම අදත් අරන් ආවෙ අළුත්, සීනිබෝල, චාටර්... වැඩකට නැති ගීතයක්.....

ඇයි ඒ වගේ ගීතයක් අරගෙන ආවේ කියල අපේ යාළුවො හිතනව ඇති නේද...? හේතුව තමයි යාළුවනේ මේ ගීතය අසන විටදි පේරාදෙණිය සරසවියේ 2003-2004 අධ්‍යයන වර්ෂයේ සිසුන් ගොඩාක් සංවේදී වෙනව.... ගීතය නෙමෙයි... මම ඔයාලට මේ කියන සත්‍ය කතාව හොදින් කියවන්න..... කියවලා අවසන් වෙලා දැනෙන දේ කියන්නකෝ...... එහෙනම් මෙන්න කතාව....

2003-2004 අධ්‍යන වර්ෂය ආරම්භ කරමින් පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයට එනව තරුණයෙක් පොල්ගහවෙල ඉදල... අපේ යාළුවො දන්නව ඇතිනේ ලංකාවේ සරසවියක තිබෙන එකම දුම්රියපොල තියෙන්නෙ පේරාදෙණිය සරසවියෙ.... ඉතින් ඒ තරුණයට ඒක ගොඩාක් පහසුවක්......

පේරාදෙණිය විද්‍යාලයට පීඨයට පැමිණි මේ තරුණායාට සුපුරුදු පරිදි කාඩ් එකකුත් වැදුනා... කාඩ් එක තමා බොනපාට්... මම මෙතනින් ඉදිරියට මේ තරුණයව හදුන්වන්නෙ බොනපාට් කියල... මොකද මුළු සරසවියම ඔහුව හදුනගත්තෙ බොනපාට් යන නමින්....

ඉතින් පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයට ආපු මේ බොනපාට් සරලවම කියනවනම් පට්ටම සංවේදී... පට්ටම මීටරයක්... ඔහු පැමිණියේ භූගර්භ විද්‍යා උපාධිය හදාරන්න.... ඔය උපාධිය ලංකාවෙන්ම පවත්වන්නෙ පේරාදෙණිය සරසවියේ පමණයි... ඔවුන්ගෙනුත් විශේෂ භූගර්භ විද්‍යා උපාධිය සදහා තේරෙන්නෙ 10 දෙනෙක් පමණයි... අපේ මේ බොනපාට් ඒ 10දෙනා අතරට තේරුණාම කොහොමද මිනිහගෙ මීටරේ කියල අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෙ නෑනේ යාළුවනේ...... කෙටියෙන්ම කියනවනම් වසරකට භූගර්භ විද්‍යා විශේෂ උපාධිධාරීන් ලංකාවෙන්ම බිහිවෙන්නේ 10 දෙනයි..... (මේ භූගර්භ විද්‍යා විශේෂ උපාධිය තියෙන ඕනම කෙනෙකුට ඕනෑම රටකින් නොමිලේ රැකියා සහ වීසා දෙනව.... කොහොමද උපාධියෙ තත්වය යාළුවනේ)

පවුලේ එකම දරුවා වූ මේ බොනපාට්ට ආදරේ සෙනෙහස එතරම් අවශ්ශ්‍ය උනේ නෑ... මොකද දෙමාපියන්ගෙ මුළු ලෝකයම උනේ මේ බොනපාට්.. සරසවියට එනකල්ම ඔහුටත් ආදරයක් අවශ්‍ය උනේ නෑ... ඒ තරම් දෙමාපියන් ඔහුට ආදරය සෙනෙහස දුන්න... කොහොමින් හරි සරසවියේ තනිවුන, පොත් අතර කාළය ගෙවුණු මේ බොනපාට්ටත් තනිකම කාන්සිය නිසා සරසවි ආලය ටිකෙන් ටික දැනෙන්න පටන්ගත්ත.... ඔහු සම්බන්ධයක් ඇති කරගත්ත සරසවියේ තරුණියක් සමග... ඇයටත් කාඩ් එකක් තියෙනව... එය තමයි සොබනි. ඇයත් පොල්ගහවෙලමයි... ඔන්න ඉතින් අපේ මේ බොනපාට් සොබනිත් එක්ක ආදරය කරන්න පටන් ගත්ත....

යාළුවනේ හැඩි දැඩි සිරුරක් ,ලස්සනක් තිබුණ මේ බොනපාට් පුදුම මීටරයක්.... ඒ වගේ කෙනෙක් සරසවිය තුලදි නිරායාසයෙන්ම ජනප්‍රියයි... අනික යාළුවන්ට තියෙන ආදරයත් උපරිමයි. සරසවි බාශාවෙන් සිරා බොක්කෙ කොල්ලෙක් ඔහු.. කොහොමින් හරි මේ දෙන්න දැන් සරසවියෙ ඉන්නෙ එකට, එකම ගමේ නිසා ගමට යන්නෙ එකට , නැවත එන්නෙ එකට... ගෙවල් වලිනුත් කැමතියි දෙදෙනාටම.... ඉතින් අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෙ නෑ... මුළු සරසවියම දන්නව බොනපාට් තව වසර 2කින් 3කින් නවතින්නෙ ඇමරිකාවේ නැතිනම් යුරෝපයේ කියල.... ඒ නවතින්න යනවිට සොබනි ඔහුගේ බිරිද වෙයි කියලා අපි හැමෝමත් බොනපාට් සහෝදරයත් හිතුව. අනිත් සරසවි පෙම්වතුන් වගේම මොවුන් දෙදෙනත් ආදරෙන් වෙලෙමින් කාලය ගතකලා.....

මුදල් ප්‍රශ්ණයක් නැතිනම්, බොනපාට් පුදුම ලස්සනයිනම්, ඇමෙරිකාව පුරවැසිභාවය දීමට ආරාධනා කරන උපාධියක් තිබෙනවනම්, අනාගතේ පැහැදිලිනම්, සොබනිට ගෙදරිනුත් කැමතිනම්.... කොතරම් වාසනාවන්තයෙක්ද යාළුවනේ අපේ මේ බොනපාට්... අනික සොබනිත් වාසනාවන්තයි බොනපාට් ලැබුනට... සරසවියෙ හැමෝම හිතුවෙ එහෙමයි....

නමුත් ඔබ දන්නවද සොබනි හිටි හැටියේම බොනපාට්ව අත ඇරියා.... හරිනම් බොනපාට් තමා සොබනිව අතාරින්න ඕන. සොබනි කියන්නෙ සාමාන්‍ය තරුණියක්. ඇය ලස්සනයි. නමුත් අපි දකින විදියට බොනපාට්ගෙ ලගදි ඇය නවදැලි හේනක පෑව වැදිරි රුවක් හා සමානයි.... ඒත් සොබනි බොනපාට්ව අතෑරියා... කොහොමද දෙවියනේ මේවගේ දෙයක් වෙන්නෙ.. නමුත් එහෙම දෙයක් උනා... බොනපාට් තනිවුනා... ඇය ඔහු තනිකලා....

නමුත් මේ බොනපාට් මම කලින් කිවුව වගේ පුදුමාකාර චරිතයක්... ඔහු මේ සම්බන්ධය නවත්වපු බවක් සරසවියේ කිසිම කෙනෙකුට හැගෙවුවෙ නෑ... පෙන්නුවෙත් නෑ.... නමුත් සම්බන්ධය නවත්වලා.... බොනපාට් උත්සාහ කරන්න ඇති සොබනිව නැවත කැමති කරවගන්න. බොනපාට් උත්සාහ කරන්න ඇති නැවතත් සොබනි එක්ක සරසවි දුම්රිය ස්ථානයෙන් ගෙදර යන්න, ආයෙ එන්න... සරසවියෙ ඇවිදින්න... නමුත් ඇය ඔහු අතෑරලා.... ඔහු මේක සගවගෙන විවිධ හේතු දක්වමින් මගෑරියා.... ඔහු තනිවම විදවන්න පුළුවන් උපරිම දුක්වින්දා.... ලොකයෙන්ම දුකක් සගවගෙන දුක්වෙන එක හරිම අමාරුයි... ඒත් මේ කතාවේ අවාසානය වෙනකල් ඔහුගේ අතිජාත මිත්‍රයන්වත්... ඔහුගේ රූමවත් දන්නෙ නෑ... සොබනි ඔහුට බූට් එක තියල කියල... ඒ තරමටම මොහු සොබනිව ආරක්ෂා කලා....

ගෙදර හුරතලේකට හැදුනු බොනපාට්ට ආයේ මේ දුක දරාගන්න නම් ලේසිනම් නෑ යාළුවනේ... ඔහු දුක විදින්න, විදවන්න තියෙන උපරිම විදියට උත්සාහ කලත් මේ දුක ඔහුට දරාගන්න බෑ..... ඔහු ගත්ත තීරණයක්..... අනාගත සුපිරි විද්‍යාඥයා විශ්ව විද්‍යාලයෙන් හොරෙන් ගත්ත රසායනික කැට ටිකක්.... ගියා හන්තානේ මාකස් නේවාසිකාගාරයට ඈතින් ෆයිනස් යායේ තිබෙන ගල් තලාවක් මතට.... අවසන් උත්සාහය දැරුව ඔහු ඇමතුමක් අරගෙන සොබනිට... වැඩක් නෑ... ඇය අසංවේදීයි.. ඇයට බොනපාට්ගේ හදවත දැනෙන්නෙ නෑ... ඔහු කරන්න යනදේ ගැන වැටහීමක්වත් සංවේදීතාවයක්වත් නෑ....

උනදේ කියාගන්නත් බෑ යාළුවනේ.... සරසවි සිසුන්ට බොනපාට්ව මුණ ගැහුනේ ඊට දින දෙකකට පසුව... යාළුවනේ ඩෙනිම් කලිසමත් නිල් ඉරි ටීෂර්ට් එකත් ඇදගෙන මුනිං අතට මැරිල ඉන්නව අපේ අනාගත භූගර්භ විද්‍යාඥයා ගල් තලාව මත....

ඔහු මිය ගිහින් තියෙන්නෙත් බොලද විදියට නෙමෙයි... ඔහුගේ මියයාම, ඔහුගේ දුක, වේදනාව ගැන විවිධ ඉගි කිරීම් සදහන් කරමින් ඔහු සටහනක් පොතක ලියල තිබුණ.... නමුත් ඔහුගේ බුද්ධියෙන් දෙන ඉගි තේරුම් ගැනීම ඉතා අපහසුයි... ඇයි ඔහු ඉගි විතරක් දුන්නෙ ... මිය යන්න හේතුව සරලවම කියන්න තිබුනනේ... ඇයි ඔහු එහෙම නොකිව්වෙ.... සොබනිට නොදැනුනාට ඔහු ඒ තරම් සොබනිට ආදරෙයි.... සොබනි නිසා මැරුණ කිවුවොතින් සොබනිට වෙනදේ ඔහු දන්නව.... ඉගිවලින් දුන් පණිවිඩය අපිට නොතේරුණාට සොබනිට හොදටම වැටහෙන්න ඇති.....

හමුවෙන්නට සමුගන්නට ඇවිත් යන එන
දුම්රියපොල පෙම්වතුන්ගේ සරසවි උයන
අවුරුද්දෙම තුරුලිය ගොමු මලින් සැරසුන
අපි දෙන්නා එනතුරු මග බලයි සැම දින

මට දැනෙන විදියට රජෙක් වගේ මුළු විශ්ව විවිද්‍යාලයපුරා ප්‍රචලිත වෙලා සිටි බොනපාට්, සොබනිලගට ගිහින් කියන්න ඇති.... එන්න අපි යමු කෝච්චියෙ ගමේ වෙනද වගේ කියල... කොතරම් නම් ඉල්ලීම් කරන්න ඇත්ද ඔහු සොබනි ලග වැද වැටිල....

මලක නැවුම් සුවඳ පිරුන සොදුරු මදනල
ඔබ ගැන තොරතුරු විමසයි මගදි හමුවෙන
සඳ ඇවිදින් ගියා වගේ කිසිත් නොකියම
ඔබ සැඟවී ගිහින් මගේ හිතත් අරගෙන

දුක දරාගෙන ඉදල ඉදල බැරිම තැන මැරෙන්න තීරණය කරපු අපේ මේ බොනපාට් අන්තිම මොහොතෙදිත් කෝල් එකක් අරගෙන තියෙන්නෙ සොබනිට.... මොනව කියන්න ඇත්ද..? අඩ අඩා ආදරේ ඉල්ලන්න ඇති නේද...? මගේ කදුලු බිදු වැටෙන්න නොදී එන්න සොබනි ආයෙත්... කියන්න ඇති නේද...? දෙවියනේ මේ තරම් සියුමැළිද කළුගල් කියල සින්දු ලියපු රටේ දැන් කියන්න තියෙන්නෙ මේ තරම් රළු ඇයිද හදවත් කියල.... ‍

නෙතින් නෙතට එබී බලා ගන්න හදවත
ඉස්සර මෙන් ඇවිත් යන්න සරසවි බිමට
ඔබ වෙනුවෙන් පෙරුම් පුරා ඉනූ කදුලට
බිම වැටෙන්න දෙන්න එපා රිදෙයි හොඳටම

ගීතය අහන්න අත්‍යාවශ්‍ය නෑ... අකමැතිනම් එය අමතක කරල කතාව විතරක් කියවන්න... හැබැයි මෙහෙදී මම එක දෙයක් සදහන් කරන්න ඕන... සොබනි දැන් හොදින් ජීවත් වෙනවා.. ඇය සාර්ථක පවුල් ජීවිතයක් ගෙවනවා... ඒ නිසයි මෙහි සියළු නම් සදහන් කලේ නැත්තෙ... අනික මට මෙහිදී හිතට වැදුණු දෙයක් තියෙනවා.... ඒ තමයි ඔහුගේ හොදම යාළුවෙක් කියපු කතාවක්....

මේ යාළුව බොනපාට්ගේ මලගෙදරට සහභාගී වුනේ නෑ... ඇයි කියල ඇහුවම ඔහු දීපු පිළිතුරෙත් හිතන්න දෙයක් තියෙනවා... අම්ම තාත්තගෙ එකම ලෝකය කෙල්ලෙක් නිසා බොනපාට් නැති කරගත්තෙ ඌ,ඌ ගැන වටිනාකමක් නැති නිසා.... ඉතින් ඌට ඌ වටින්නෙ නැත්නම්... එහෙම එකෙක් මට කෙහොමත් වටිනාකමක් නෑ. ඒ නිසා මම මලගෙදර යන්නෙ නෑ......

සිතන්න ඉඩ තියල සමුගන්නවා සස්ලිට්.....

උපරිමය් යාලු. හිතට වැදුනා පුදුම විදියට. සරල ගීතයක් පිටුපස තියෙන මහමෙරක් තරම් කතාවක්.

 

[user52]

කොතෙක් අටලෝ දහමින් කම්පා නොවීමට උත්සාහ කලත් ප්‍රියෙහි විප්පයෝගය ඈතිවූ කල්හී කම්පා නොවීමට තරම් සිත දියුනු කරවුන් අල්පය. ලෙයින් කදුලින් සහ මවගේ කිරි වලින් සෑදුනු ලොවේ මවු සෙනෙහසට සම කල හෑක්කක් නෑත. කොතෙක් යස ඉසුරු ඈතත් දෙමවුපියන්ට ඔවුනොවුන් අහිමි වූ කල, රිදෙන්නේ පෑටවුන්ට බව සිහිගන්වනු කෑමෑත්තෙමි.

නියමයි සහෝ......
එකම එක සිදුවීමක් දස දෙනෙක් දස ආකාරයට දකීවි. ඒ දස ආකාරයම තවකෙකුට අලුත් ආකාරයකට සිතන්නට මං කියාවි. එනම් කැරකෙන ලොකයට යටවී මියැදෙන්නට නොව කැරකෙන ලොකය සමග හරි පැත්තට කැරකෙන අයුරු කියාදේවි...........

 

[chamal89]

මුලින්ම 2000 වෑනි පෝස්ට් එකට සුබ පෑතුම්.. හෑමෝටම...

සමාව ඉල්ලනව වෙනවෙනම කමෙන්ට් කරන්න බෑරිවෙන එකට.. මේ දවස් ටිකෙ ඔලුව ලගටම වෑඩ.. තවත් වරක් දත් කිබුල, සස්ලිට්, යූසබ්52 ගොරා සහ අනෙකුත් ලියුම් කරුවන් සියලු දෙනාටන හිස නමා ආචාර කරමි