මගේ පන්තියට නෙමෙයි කොහෙට ආවත් නිහතමානි කමක් නැති මිනිහෙක්ට මම කියා දෙන්නේ නැ. මගේ පන්තියට අද වෙනකන් ලොකු කම් කියවන ඇය ඇවිත් නැ. එහෙම ආවත් මම පලවෙනි දවසෙම කියනවා ආයේ එන්න එපා කියල. මොකද එහෙම අයට කවදාවත් මේ විෂයේ නියම දැනුම ලැබෙන්නේ නැ.
සුර අසුර යුද්ධයෙන් පසු සුරයන් සහ අසුරයන් අමෘතය බෙදාගන්න හදනකොට, විෂ්ණු තේරුම් ගත්ත අසුරයන් අමෘතය බිවුවොත් අසුරයන් අමරණිය වෙන වග. ඊට පස්සෙ විෂ්ණු මෝහිණිගෙ වෙස් අරගන සුරයන් සහ අසුරයන් කණ්ඩායම් කරල දෙපැත්තට කරල සුරයන්ට විතරක් අමෘතය දෙන අතරෙ, අසුරයන්ට අමෘතය වගේ වෙන දෙයක් දුන්න. අසුරයෝ අතරෙ හිටිය ස්චර්භාණු කියල එක අසුරයෙක් විෂ්ණු කළ වැඩේ දැක්ල, කාටත් හොරෙන් සුරයන්ගෙ පැත්තට ආව. විෂ්ණු අමෘතය බෙදාගන යනකොට ස්වර්භාණුගෙ වාරෙ ඇවිත් ස්වර්භාණුට අමෘතය පොවනකොටන චන්ද්රයා ඇවිත් කීව ඔය ඉන්නෙ අසුරයෙක් කියල. විෂ්ණු ඒ එක්කම මෝහිණිගේ ස්වරුපයෙන් සැබෑ තත්වයට පත්වෙලා චක්රය අරගන ස්වර්භාණුට පහර දුන්න. ස්වර්භාණුගෙ හිස කඳෙන් වෙන්උනා. නමුත් ඒ වෙනකොට අසුරයා අමෘතය පානය කරල ඉවරයි. ඒ හිසයි, කඳයි තමයි රාහු සහ කේතු උනේ. ඒ අනුව හිස අමරණියටත්වයට පත් උනත් කඳ අමරණියත්වයට පත් උනේ නැහැ.
මේකෙන් උගන්වන සැගවුණ අර්ථය කුමක්ද ?
අර ස්වර්භාණු වගේ බාගෙට අමෘතය බීපු අයත් සමාජගතවෙලා ඉන්නවා. ඒ අය අමරණියත්වයට පත්වෙන්න උත්සහ කරන්නෙ බලයෙන් සහ ධනයෙන්. අද ජ්යෝතිෂය අවභාවිත වීම සිද්ධවෙන්නෙ ඒ අය අතින්.
මෙන්න මේ නිසාම, මුල්ගුරු පරපුරකට අයත් ඕනැම කෙනෙක් ජ්යෝතිෂය උගන්වන්නෙ, ඒකට සුදුසු, දැනුමට ගෞරව කරන, දැනුම පිපාසයෙන් සිටින, විශේෂයෙන් තමන් නොදන්නා බව දන්න කෙනෙකුට විතරයි. (මිට අමතරව සැඟවුණු ජ්යෝතිෂ සිද්ධාන්ත කිපයක්මත් මෙම කතාවේ තියෙනවා)
මතක තියා ගන්න පාර විද්යා දැනුම කියන්නේ සප්රාණික ශක්තියක්. එම දැනුම නුසුදුස්සෙක් අතට නොයන ලෙස දැනුම විසින්ම ආරක්ෂා කරනවා. ඔබ ඊට නුසුදුස්සෙක්නම් ඔබට එම දැනුම බලෙන් ලබන්න්නටවත් ඔබ ඊට සුදුස්සෙක්නම් ඔබට එම දැනුම ලැබීම වැලක්වීමට වත් බැහැ. කල හැකි එකම දේ එම දැනුම ලැබීමට සුදුස්සෙක් වීම පමණයි.
