මේ කියන විදියේ තීරණාත්මක තත්ත්වයකට මීට බොහෝ කලකට පෙර (සමහර විට මේ ලියන බොහොමයක් දෙනා උපදින්නත් පෙර), මම මුහුණ දුන්නා. ඒක බොහොම දුක්බර විදියට (මගේ පැත්තෙන් වගේම එයාගේ පැත්තෙනුත්) නිමා උනා. ඊට හේතු උනේ එයාගේ අම්මාගේ මෝඩ උපදෙස් කියලයි මම හිතන්නේ.
මේ affair එක මගේ දෙමව්පියනුත් යම් තරමකට දන්නවා. එයාගේ කුලයේ යම් අඩුපාඩුවක් තිබුනත්, මම, මට හිතුන දේ කරන බව දන්නා නිසා අපේ ගෙදරින් ලොකු විරෝධතාවයක් තිබුනේ නැහැ.
මම ඕස්ට්රේලියාවට සංක්රමණය වෙනවා කියලා තීරණය කරපුවාම, මගේ අම්මා තාත්තා කරපු එකම ඉල්ලීම උනේ, තනිකඩව යන්නේ නැතිව, බැඳලා යන්න කියන එක විතරයි. ඒකට එයාගේ කැමැත්ත තිබුනත්, එයාගේ අම්මා ගනං උස්සලා, නොයෙකුත් කොන්දේසි පනවන්න උත්සාහ කරපු නිසා මම සුහදව මේ ගැන පැහැදිලි කරලා, වෙන් උනා.
ඊට පස්සේ, එයාගේ තාත්තා අපේ ගෙදර ඇවිත්, මගේ දෙමව්පියන් සමග කතා කර, මාව එයාට propose කළා. නමුත් එතකොට පරක්කු වැඩියි. ඒ වෙද්දී මට proposal එකක් ඇවිත්. මේ කතාව විස්තර ඇතුව ලිව්වොත්, නවකතාවක් වගේ දිගයි. නිවාඩුවක් ලැබුන විටකදී කවදා හෝ ලියන්නත් බලාපොරොත්තුවක් තියනවා.
මගේ අත්දැකීම අනුව මට දෙන්න තියන උපදේශය නම්, දෙමව්පියන්ගේ ආශිර්වාදය නැතිව බඳින්න එපා. ඇය ඔබගේ ආදරය වෙනුවෙන්, දෙමව්පියන් සම්පුර්ණයෙන්ම අත හැර දාලා එනවා නම්, ඔබත් ඒක විශ්වාස කරනවා නම්, ඉහත උපදේශය නොසලකා හරින්න.
එකෙක්ටවත් කෙල්ලට ආදරෙන් බලාගන්න කොල්ලෙක් නෙමෙයි ඕනෙ. මේක නම් පම්කේ රටක් තමයි අම්මප.මාත් පිටරටක හිටපු නිසා දන්නව මේ ඔක්කොම ගොන් වැඩ මේ අමුතු ඇටේ විතරයි තියෙන්නෙ .ගෝට රනිල් පැන්නුවට විතරක් මේව හදන්න පුලුවන් රටවල් නෙමෙයි.උබව දැනටම වටිනව මදි කියන්නෙ උබව අමාරුවෙ වැටුන දවසක කොහොමත් හලනව.ඕකට ඔච්චර දත කන්න ඕනයැ.වෙන අතක් බලාගනින් .උබ කැමති නෙවෙයි උබට කැමති උන්ව බලපන්.කරන්න අමාරුයි තමා මාත් කරා අමාරුවෙන්.මටත් ඒවගේ එකක් හම්බෙලා නෑ තාම
