යායට පායනා පෝ දා සඳ - තෙත බේරනා පිණි දෝරෙක.
කවදාද ආයෙ එන්නේ
හමුවන්න මා ඉතින්
දෙනුවන් අයා සිටින්නේ
හමුවන්න ඔබේ දසුන්
යායට පායනා පෝ දා සඳ - තෙත බේරනා පිණි දෝරෙක.
නිල් නුවන් පෙඟෙන අඳුර ගලා නුරාවෙන් වෙලී..
නිල් අහස් තලේ අගේ නෑ වලාකුළු
ලස්සනයි පුරා හඳේ රැස් විහිදිලා..
දෙකොපුල් කඳුලින් තෙමා
තොල්පෙති නළලත තබා
නික්මුණ දා හිස සිඹ මා
ලතැවෙමි රෑ තුන්යාමේ
සුහදිනියේ
ලස්සන රෝස මලක් මට ලස්සන නෑ
ලස්සන සමනලයන් මට ලස්සන නෑ
වහින්නට හැකි නම් ගිගුම් දී
වියලි ගම් බිම් වලට ඉහළින්
ඉදෙන්නට හැකිනම් බතක් වී
බතක් නොයිදෙන පැළක රහසින්
නුවර වැවට හාදු දිදී මානෙල් මල් පිපුන තරම්
සොඳුරු සිතට රුවැත්තියේ නුඹ එනවද හාදු අරන්..
විසල් තුරු මුදුන් ඵල නැත නොපිපුණු කැකුළු~
දසන් දෙතිස කුමටද නැති විට මුව මුකුළු~
![]()