sinhala unicode lyrics {සින්දු}

[MAXPAYNE1]

පුන්පෝදා සෑ මළුවේ මට පිටුපා ඔබ උන්නේ..
සිටියා බලා ඔබ හිනැහෙයි කියා..
දුටුවේ නෑ පියමං කලා..
සඳ එළියේම නොපෙනී ගියා..
...
අප්පච්චී ළඟ උන්නා නැද්දෝ අයියා දුටුවේ..
හිනැහෙමි කියා මා සිතුවත් හොරෙන්..
දුක ඉවසාන පිටුපා ගියා..
ඒ දුක් ගින්න හදෙහි දරා..

සුදු ගවුමේ ඇයි මඩ ගෑවුනේ..
දැන් නම් ඉතින් ගෙදරින් බනී නංගෝ..
බොර ගං දියේ මල් යයි ඇදී..
අයියේ මගේ ගන්නයි ගියේ ඒ මල්..

ගංදෑල නම් නපුරුයි වගේ..
නාඩන් නගේ මං දැන් ළඟින් ඉන්නේ..
අයියා මගේ කවදත් හොඳයි..
සැමදා ළඟින් ඉන්නේ මගේ පණසේ..

 

[MAXPAYNE1]

හසක්‌ වාගෙ ඉහලින්
පොලවට වැටී අහසින්
වැටුනත් වැහි බිදු රහසින්
රිදුනෙත් නැනේ මට නම්..

...


දිලුනත් අහසෙ සද නම්
හිරුටත් ඇගේ සරදම්
දුටුවෙත් අහසේ තරු නම්
අදුරක්‌ නැනේ මට නම් //

දුන්නත් සෙනෙහේ සිතකින්
වින්දත් හදේ ගැඹුරින්
කිව්වෙත් නෑනේ මට නම්
ඉන්නෙත් නුඹ කොහෙද දැන්

දිලුනත් අහසෙ සද නම්
හිරුටත් ඇගේ සරදම්

දුටුවෙත් අහසේ තරු නම්
අදුරක්‌ නෑනේ මට නම් //

 

[sandhanuwan1]

උණුහුම මදි වගෙ නම් උණු කඳුලක දැවටෙන්නම්
හදවත ගැහෙන සරින් මා නැළවෙන්නම්
මට නිදිමත වෙනකම්තුරුලේ හැංගෙන්නම්
දෑඟිලි නළල පුරා සිතුවම් අදිමින්

හිරිවැටුනු මගෙ දෙතොලෙ සීතල නැති කරලා
හැංගිච්ච ඔය සුසුමෙ උණුහුම මට දීලා
හද ගැස්ම අද ඔබෙ නම් හොදටම වැඩි වීලා
කුළුදුල් හැඟුමේ රස ගී....

මට නිදිමත වෙන්නෑ කිමදෝ මම දන්නෑ
ඔබ ළඟ ඉන්නා විට ඇස් පිය වෙන්නෑ
යන්නට දෙන්නට බෑ අද නම් තනිවෙනු බෑ
තුරුලේ මියැදෙන්නට මට අවසර නම්

 

[MAXPAYNE1]

නිල් නුවන් දෑසින් ආදරේ පවසන්
මා උමතු වුණා ඔබේ ආදරෙන් වර්ෂා . . .//

රෑ අහස පුරා දිලෙනා තරුවක් සේ
...මා හද පෙමින් තබා ඔබ යයිදෝ වර්ෂා

නිල් නුවන් දෑසින් . . .

රෑ අහස පුරා . . .

සීත කඳුකරයේ ඔබයි මමයි තුරුලේ
ආදරයෙන් මාගේ හදවත පිරුණා රහසේ

ආදර හැඟුමන් ඔබමයි කුමරියේ
මා නෙත සැළුණා ඔබ දුටුදා වර්ෂා

 

[sandhanuwan1]

congrats machan MAXPANE
4000ta

keep posting

 

[sandhanuwan1]

සිනහ කෝ දැන් හීනයේ
ගං තෙරේ මා පාළුවේ
සොයා එන්නේදෝ
මුළු ජීවිතේ . . .

තනිව හඬනා පෙම් හීනයේ
සුසුම් එවමි තවරා මුළු ජීවිතේ . . .

විහඟ ගීවැල් රැව් දිදී
දවයි මා මේ තනිකමේ
සොයා එන්නේදෝ
මුළු ජීවිතේ . . .

හදෙහි රැඳෙනා සිත්තම් ඔබේ
සිතේ බොඳවී තිබුණා මුළු ජීවිතේ . . .

පැතුම මාගේ තුන්හිතේ
මා ඔබේ මා හීනයේ
සොයා එන්නේදෝ
මුළු ජීවිතේ . . .

අවදි කරව මතකය ඔබේ
කඳුළු සලමි හැරදා මුළු ජීවිතේ . . .

තනිව හඬනා පෙම් හීනයේ
සුසුම් එවමි තවරා මුළු ජීවිතේ . . .

 

[sandhanuwan1]

ආදරයේ උල්පත වූ අම්මා..
මා ඔබගේ පුතු වූ..
ඔබ මතු බුදුවන දවසේ..
මා රාහුල කුමරුන් සේ..
සෙවණ පතා අද මෙන් පැමිණෙන්නෙමි,
සුළඟිල්ලේ එල්ලී..

සඳ දියකොට කිරි වතුරෙන්,
ඒ දියරෙන් මුව දෝවා..
දිව මතුරක් වන් නැළැවිලි ගීයක,
මතකයි මා නැළැවූවා..
ජීවිතයෙන් ජීවිතයක් ගෙනදී..
ඒ ජීවිතයට දිරි දී පණ දී..
මා දැඩි කල අම්මා..

තුරුලට ගෙන අත් පා හැඩ ගස්වා,
නිදි ගන්වා යහන් ගැබේ..
සිහිනෙන් ගෑ මුදු සුවඳක් මෙන්,
සිහිවෙයි ඒ කිරි සුවඳ ඔබේ..
දවසින් දවසට සෙනෙහස ලබැඳී..
ගෙනදී දිවියට නව පණ ලැබදී..
මා දැඩිකල අම්මා..

 

[sandhanuwan1]

අමා දහර දිය ගලා ගලා
තුරු ලතා තුළින් මල් පියලි සලා
සිය හඬින් ලොවට සිහ නද පතුරා
ලෝ සත අතරින් ජනිත වුණා
සැපෙහි කිමිදී දුකෙහි ගැලීලා
මැදුම් පිළිවෙතින් අමා සුව ලබා
දහම් සුවඳ මල් දසතම පතුරා
සියල්ල කෙලෙස් මැඩ බුදුවූවා
අමා දහර.....
ජීවිතයේ ඇති නොනිමි අතිර බව
ලොවට පැතිරූ කරුණාවේ දම ගැන
සියළු සතුන් සදහම් රස වේ
කරුණාබර නෙත නිවී ගියා....

 

[sandhanuwan1]

අපෙ හැඟුම්වලට ඉඩදී මොහොතක්,
ඉඩ ලබා ගනිමු තරමින් වියතක්,
හඳපානේ මද අඳුරේ..
අත් පටලා යමු ආයේ..

ඔබ ඔබෙ හෙවනැල්ලෙන් මිදී..
මම මගෙ හෙවනැල්ලෙන් මිදී..
අවුදින් හෙමින් රහසින් මුමුණා..
හඳපානේ මද අඳුරේ..
හඳපානේ මද අඳුරේ..
අත් පටලා යමු ආයේ..

හිරකර හසරැල්ලෙන් හැඬුම්..
අපි හිනැහෙමු සපුරා පැතුම්..
මතු ආත්මයේ හමුවන පැතුමින්,
යමු වෙන්වී හිමිදිරියේ..
හඳපානේ මද අඳුරේ..
අත් පටලා යමු ආයේ..

 

[sandhanuwan1]

ශිල්ප සොඳින් දැනගන්න ගිහින් නුඹ
යහතින්දෝ කොළොම්පුරේ
ඉන්න නොවේ මියැදෙන්න හිතයි මට
නුඹ නැති හන්දා මං තනියේ

හැන්දෑ අවරට දැක්කද නංගෝ
තුරුළු වෙලා ඉන්නා ජෝඩූ
රංචු මිසක තනියෙන්ම නොයන්නේ
ඒ නුවරට උඹ කිරිකෝඩූ

නාමල් සුවඳක් පෙරදා වාගේ
අද නැහැ නොවැ ඇළ ඉස්මත්තේ
නාමල් සුවඳට බඹරු ඇදේදෝ
මගතොට නුඹ යනෙනා වාරේ

 

[sandhanuwan1]

වන්නි වනපෙතේ ගම් දනව් පුරා නිවහන
වංක ගිරි වනේ වෙසතුරු සදිසි පියවරුන්
අත් මුදුන් තබා බැතියෙන් වන්දනා කරම්

කන්ට බෑ කියා තනිවම එන්ට යැයි කියා ගමටම
බත් බුලත් නිතර දන් දුන් පියවරුන් වෙතින්
ජාත වී ඇතත් පූරුවෙ කරන ලද පවක් පල දී
බින්න බැස හිඳී නගරය අසල දූ පුතුන්
කල්පකාලයක්

පරපුර දුන්නු දන් ඇතත් හිත තුළමාසෙකට වරක් ලැබෙනුයෙ
සොච්චමක් බැවින් කන්ට ගත් ගමන් බත් පත
කවුරුවත් එතැයි බිය වැදදොර ජනෙල් වසා තනිවම බුදිති බෝ දුකින්

 

[sandhanuwan1]

අව්වට වැස්සට හුරු මිනිසුන්නේ
දෑතේ විරියෙනි රටවල් නැගුනේ
ඒ මිනිසුන්ගේ මළගම වෙනුවෙන්
මොන රජ මැදුරෙද සුදු කොඩි නැගුනේ

දා ගැබ් මහ වැව් කලා නිකේතන
නුඹලා දෑතිනි මිහි මත මැවුනේ
ඒ නුඹලාටයි දූ දරුවන්ටයි
මොන රජ මැදුරෙද දොරටුව හැරුනේ

රජ සැප විඳිනට රජ දරුවන් හට
නුඹලා දෑතිනි මන්දිර මැවුනේ
ඒ නුඹලාගේ දුක දැක ගන්නට
මොන රජ දරුවද පැලකට වැඩියේ

 

[sandhanuwan1]

හිමින් සැරේ පියා විදා
සුමුදු සයනේ සිනිඳූ ඇතිරිල්ලෙන්
පලා ඇවිත් සියොත් සියොතුන්

මලක් නම් එය මලක් වුව මැන
සිනිඳූ සුකොමල රුවෙන් සරසන
විලක් නම් එය විලක් වුව මැන
නීල ඉඳූවර දියෙන් උපදින

නැවුම් වත්සුනු රොනින් මත් වී
සිහින නිම්නය සුපුෂ්පිත වෙයි
සිහින් හඬකින් මහද අමතයි
මුදා හැරදා පවුරු සිරි යහනේ

 

[sandhanuwan1]

මේ අයුරින් අපි සංසාරේ ආදරයෙන් හමුවෙන්න ඇති.....
මේ අයුරින් අපි දවසක් දා සසර මඟදි වෙන් වෙන්න ඇති

සාලිය මාලා පෙම් බැදි දා මම සිටු කුමරෙක් වී ඉන්න ඇති
ඒ සිටු කුලයේ කුමරිය වී ඔබ මේ ලෙස මට රිදවන්න ඇති

ආත්ම ගනනක් ඔබ පය පාමුල මගෙ කඳුලෙන් සේදෙන්න ඇති
එදත් මගේ පෙම් ආයචනයට අද මෙන් ඔබ හිනහෙන්න ඇති....

 

[sandhanuwan1]

ඔබ හා මෙමා අතිනත් අරන්
අපගේ ලොවේ තනිවූ එදා
ඔබ මා දෙපා දෑතින් බදා
සිපගත් එදා සිහිවෙනවා

භවයෙන් භවේ මෙලෙසින් බැඳී
අප ආගමන් අමතක වුවත්
ඔබගෙයි මගෙයි හද මන්දිරෙන්
නැග ආ ස්වරේ එක්වූ දිනේ සිහිවෙනවා
නැග ආ ස්වරේ එක්වූ දිනේ සිහිවෙනවා

ඔබ මා දෙනෙත් මා ඔබේ දෙනෙත්
එක්වී වෙළී සෙනෙහස සෙවූ ඒ
සොඳූරු දා සිහිවෙනවා
ඒ සොඳූරු දා සිහිවෙනවා

 

[sandhanuwan1]

සිතට දැනෙන මේ ලතැවුල් ඉවසන්නම් ‍ඔබේ නමින්
ජීවිතයේ කෙදිනක හෝ සැනසෙන්නට පතා ඔබෙන්

අද ඔබ නැති බිම තනිවී සිත දවනා අදුරු හැගුම්
විදගන්නම් කවදා හෝ ඔබ හිමි වේ නම්

අද තනි යහනක වැතිරී රැය නොනිදා ගෙවන සුසුම්
ඉවසන්නම් කවදා හෝ ඔබ ලංවේ නම්"

 

[sandhanuwan1]

සොදුරු අතීතයේ නිමල පෑතුම වී
මගේ හද තුල ඔබ ඉන්න ඈතී...
ඒ හින්දා යලි සෙනෙහෙ සිතින් අපි
ආදරයෙන් හමු වෙන්න ඈතී...

කදුලු සුසුම් මෑද සතුටු සිනා මෑද
භවය පුරා ලග ඉන්න ඈතී...
එදත් මගේ සිත අද මෙන් කෑපවී
ඔබේ නමට පුද දෙන්න ඈතී.....

නොසෑලී නොතෑවී බාධක හමුවේ
ආ හින්දා ජය ගන්න ඈතී....
ආත්ම ගනනේ පුරුදු ලෙසින් අපි
මේ අයුරින් හමු වෙන්න ඈතී.....

 

[sandhanuwan1]

ඇස් දෙකක් හිනැහිලා මට ලංවුනා..
වැහි මල් ගෙනා සිහිලේ පවා හිත පිච්චුනා..
හිත් දෙකක් පෙම්කමින් ලෙන්ගතු වෙලා..
දොඩමළුවුනා ලඟටම වෙලා මගෙමයි කියා..

වහින්නේ.. වස්සානේ..
ළමැද ගුලිවෙලා ඔබ දඟකළා උනුහුම හොයා..
වරුසාවේ.. තෙමෙන්නේ..
ළඟම දැවටිලා හොරකම් කලා හිමිකම ඔයා..

වැහි හලා කළු වලා අහසින් ගියා..
තවමත් ඔයා ඇහිපිය වසා තුරුලට වෙලා..
ඔබ මගේ හිත පුරා සෙනෙහස තියා..
දැන් යන්න බෑ ඔබ හැරදමා හද බරවෙලා.

 

[sandhanuwan1]

අවපස අහසක තරු ලකුණක් සේ
අපමණ සයුරක තුරු දසුනක් සේ
දිගු දිවි ගමනේ ඉම ඔබ රැඳුනේ

මාවත අවහිර නිමවා දල රළ පෙළ සැතපෙනවා
සැලමුතු සෙනෙහස මද පවනක් වී
ගැඹරේ නිම මුමුණනවා

දෝතක අසෙනිය ගවසා
ඔබ පෙරමග හිනැහෙනවා
විකසිත සිහිනේ සුබ කවියක්වී
දෙනෙතේ සිත ලියැවෙනවා

 

[sandhanuwan1]

දෙවැනි බුදුන් ලෙස ලොවම උවම් කල
ලොවක පිදුම් ලද ලොවට උතුම් ළඳ
අම්මා අම්මා අම්මා අම්මා

දෙසවන් සනහා මා නැළවූ ඔබ
මියුරු මියැසියේ අරුත කියාදුනි
ඒ මියැසිය අද මා ගයනා විට
මා සිප ගන්නට ඔබ මා ළඟ නැත
අම්මා අම්මා අම්මා අම්මා

ඇසට හඬන්නට කඳුළැලි දුන් ඔබ
ලතැවුල් දරනා දිරිය ලබා දුනි
ඒ දිරියෙන් ලොව ජය ලබනා විට
මා සිප ගන්නට ඔබ මා ළඟ නැත
අම්මා අම්මා අම්මා අම්මා