sinhala unicode lyrics {සින්දු}

[sandhanuwan1]

කලේ පැන් ඇත නැවුම් රහ නැත
මොකද මන්දා ලිඳට වූයේ
පුළුස්සගත් රොටි‍ය කරවී
මොකද මන්දා ලිපට වූයේ
හදාගත් ලුණු මිරිස රහ නැත
මොකද මන්දා දිවට වූයේ..

සැලේ ගහකොළ සුළඟ ඇත එද
සිහිළ කොයි අත ගියාදෝ
කෝල බව මුසු සිනා හඬ නැත
සවන් බිහිරිව ගියාදෝ...

පුරුදු නිවහන නුහුරු වීනම්
කාට මේ ගැන කියන්නෙම්
කාට මේ ගැන කියන්නෙම් මම
බිරින්දෑ නෑ ගම් ගොහින්..

 

[sandhanuwan1]

මහ වැස්සක් බිමට හලා නිදහස් වූ අහසක් සේ
ඔබ නිසොල්මනේ එපා හිඳින්න...
ඔබේ නිහඩ බව මට බෑ දරාන ඉන්න
අනේ තව ටිකකින් හිනාවෙලා කතා කරන්න
ඔබේ නිහඩ බව මට බෑ දරාන ඉන්න...

විරසක සුසුම් මහගෙයි පුරා ඇසෙන්නේ...
කවුළු දොරින් ගෙට එන නිදි නැති අටවක සඳ
තනි යහනේ සරදම් රටා වියන්නේ...

විස කටු ඇනී ආතුර වූ සිතට ඔබේ
ඔබ මට කියාදුන්න සෙත් කවියක් කියන්න
නිවැරදි මිනිසුන් කොයි දෙසද ඉපදුනේ..

 

[sandhanuwan1]

පැන මඩ කඩිති වැවු තාවුලු වැහි කාලේ
පෙන්වා මග නොමග නොවැටී යන තාලේ
සිප් කිරි පෙවූ මූසිලයින් උඩු මාලේ
අපෙ ගුරුතුමා යයි තාමත් ඉස්කොලේ

සාමා අමර විකුණති බස් පොලේ කජු
කුමාරෝද පිටු දන්දෙති එයින් මතු
උගත මනා ශිල්පය පිල් කඩ නොපැතූ
වේවැල වටා ඉකිබිද දඩුවමක් පැතූ

රන්මසු පට පිලී අභරණ උරණ වෙලා
සමන් පිච්ච කැකුලිය ගෙයි මිලින වෙලා
ගුරු නිවහනේ කදුලට උල්පතක් වෙලා
ලොකු හාමිනේ ඇත බිතු සිතුවමක් වෙලා

 

[sandhanuwan1]

චන්ද්‍ර මණඩලේ සැතපුණ පුංචි සාවියේ
මන්ද කියාපන් නොකියා හැංගිලා ගියේ
පාන නිවුණ සේ පාළුයි ලැයිම් කාමරේ
මන්ද නුඹ ගියේ කියපන් පුංචි සාවියේ

ලාභ රත්තරං දිලිසෙන පාළු වීදියේ
ගෑණු ළමයි පියාඹලා ඉස්සරත් ගියේ
උන්ට සෙයිළමේ මග තොට පාර වැරදුනේ
අන්න ඒ නිසයි මට දුක රත්තරං දුවේ

මාල බැදන් සුදු යකඩින් රෝස මල් වනේ
මාල ගිරව් ගේ දොරකඩ සිංදු කිවු වෙලේ
හීනෙනුත් හිතුනෙ නෑ මට මොකද කාරණේ
පාර මතක නම් තාමත් ගේ ළඟයි දුවේ...

 

[sandhanuwan1]

රුදුරු තුරු වදුලේ
තියුණු කටු අතරේ
දිලෙන සියුමැලියේ
ඔබයි ජීවන සුවඳ දෙන්නේ
‍රෝස කුසුම ‍මගේ

මහදේ රන්සුමුගේ ඔබ තබලා
නිරන්තරේ රැක ගනිමි පුබුදුවලා
සුවඳ විඳිමින් හිදිමි සෑමදා
දෑස ‍වැසෙන තුරා

මිහිරී රූසිරි මිහිරී ජනනියේ
සිත සැනසේ ඔබ දසුනේ
මුදුමතී මුදුමතී
සිත සැනසේ ඔබ දසුනේ

 

[sandhanuwan1]

මගේ හිතට එය දැනුණා, මට ආදරේ හිතුණා
මගෙ හීනයේ මට තුරුළු වූ ඒ ඔබමදැයි
මගෙ නෙතට එය දැනුණා උණු කඳුලකින් තෙමා
ඒ රාත්‍රියේ මට හීතලෙන් තුරුළුවූ

මගේ ජීවිතේ පුරා ඔය රුව සටහන් වෙලා
මට ජීවිතේ දුන් ආදරියේ ඔබමදැයි

මම ලියූ පෙම් කතාවේ සුර කුමරියක් උන්නා
ඒ කුමාරිගේ හිනාවේ මට ආදරේ තිබුණා //

මම හීනයක් දුටුවා ඔයරුව මගෙමදැයි කියා
මගෙ හිත් කොනේ බැඳි ආදරී ඒ ඔබම දැයි

මගෙ හීනයේ ඇවිත් ඔයා
මගේ ආදරේ අලුත් කලා //
මම ආදරේ වෙලා මටත් හොරා ඒ ඔබටදැයි

සිහිනයෙන් දුටු කතාවේ මගෙ තොල්පෙතිත් තෙමුණා
ඔබ ළඟින් උන් වෙලාවේ සිත ආලකම් කෙරුවා //

මම ලෝබකම් කෙරුවා ඔබ මට අහිමිවෙයි කියා
මගෙ හිත්කොණේ බැඳි ආදරී ඒ ඔබමදැයි

මගේ හිතට එය දැනුණා, මට ආදරේ හිතුණා
මගෙ හීනයේ මට තුරුළු වූ ඒ ඔබමදැයි
මගෙ නෙතට එය දැනුණා උණු කඳුලකින් තෙමා
ඒ රාත්‍රියේ මට හීතලෙන් තුරුළුවූ

ඔබ කීව ඒ කතා මා මුව ගීතයක් වෙලා
මම මගෙ හිතින් මගෙ ජීවිතෙන් ආදරේ කලා
මා දෙස ආදරෙන් බලා මගේ හිත කොණිත්තයි ඔයා
සත්තයි ප්‍රියේ මම දන්නේ නෑ ඒ ඔබ කියා

 

[sandhanuwan1]

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි
දිවි අරණේ මධු මල් පිපෙනා
බිඟු රැව් නැගෙනා
මේ ප්‍රථම වසන්තයයි......

තරු නැගෙන තුරා නිදිබර අඹරේ
සඳු නැගෙන තුරා සිටියදි අඳුරේ
ඔබ සුපුන් සඳක් සේ පායා
පහන් රැයක් වී ආවේ......

සිත පවස දරා මිරිඟුව අතරේ
දිය පහස පතා සිටියදි කතරේ
ඔබ සිහිල් දොලක් සේ පාවී
වසන්තයක් වී ආවේ

 

[sandhanuwan1]

සඳ සාවී මා . . .
සඳ මඩලේ පාළුවේ මෙදා
බඹර ගලින් රූටාලා
සඳ නිවුනිද කියපන් මයෙ මලයා
සඳ නිවුනිද කියපන් මයෙ මලයා
...

දෙමස්සිනාලා . . .
මල් පැණි බීවා දෝ...
බඹර කපන්ටා..බඹර කපන්ටා
බමන මතින් කරනම් ගස්වාදෝ
තනි වූවේ මාවයි මයෙ මලයා
තනි වූවේ මාවයි මයෙ මලයා

සිත පෑරීලා
බඹරුන් ඇන්නා දෝ...
අම්මාපල්ලා ...අම්මාපල්ලා
උන් ඒ වග දන්නේ නැතුවාදෝ
තනි වූවේ මාවයි මයෙ මලයා
තනි වූවේ මාවයි මයෙ මලයා

 

[sandhanuwan1]

සඳ සාවි හැඬුවාට සඳ නෑ රැයේ..
කළුපාට වැහි මීදුමේ..
දේදුන්න වී පායන්නකෝ..
හැමදාම සිත ගාව ඔබෙ ආදරේ..

පෙම් මාලිගේ පෙම් අප්සරා..
හඬවන්නේ ඇයි සිහිනෙන් පවා..
පිළිගන්න මගෙ ආදරේ..
පවසන්න ඔබෙ ආදරේ..

සඳපාන සේ ඔබ ළං වුනා..
තරු රෑන සේ මා පෙම් කලා..
සුවඳයි මලයි වාගෙ නේ..
ඔබගෙයි මගෙයි ආදරේ..

 

[sandhanuwan1]

සඳ තරු මල් මට දන් දුන් මගේ රුසිරු නුඹ අරගන්
හිරු තෙදවන් මට දන් දුන් මගේ ඔටුනු නුඹ ලාගන්
දායාද එයයි මගේ දෝණිට අප දෙන්නාගේ

ගණ දෙවිඳුන් මට දන් දුන් මගේ නුවණ නුඹ අරගන්
පතිනි මවුන් මට රැකදුන් පතිනි බලය නුඹ අරගන්
දායාද එයයි මගේ දෝණිට අප දෙන්නාගේ

ඇල දොල ගං මට දන් දුන් හදේ සිසිල නුඹ අරගන්
මහ වන විල් මට දන් දුන් හිතේ සුවඳ නුඹ අරගන්
දායාද එයයි මගේ දෝණිට අප දෙන්නාගේ

 

[sandhanuwan1]

සයුරේ ජීවිත නැව පෙරලී
මුතු සොයනා අය කොහෙදෝ
පන නල පාගා.........

වෙරලේ පියමන් පැවසූයේ
රල කදුරේ සුවදයි මේ
සෙනෙහේ අසරන වූ දා පමනයි දෝ
නොවෙනස් වෙයි කුරුලු ගී

දැන් පන නල සැබෑ වුනේ

සුලගේ රහසක් කීවා
පියමන් වෙරලේ
සුලගයි මැකුවේ රල නෑ
සැගවුයේ ඇයි
ඈත යයි රූ......

ඇල දොල කදු මැල වී
ගිනි පොකුරත් සුවයක් වූ දා
සදෙහිත් සිසිලක් නෑ...
ජීවිතේආදරෙයි........
සයුරේ සයුරේ.................

 

[sandhanuwan1]

බැලු බැලු හැම තැනම සිහිනෙන් වාගේ
සැඟවුනු සේයාවන් මදෙසේ ඇඳේ
සුළගේ පාවි මගෙ ගී යාවි...
ඇසුනොත් එනවාදෝ සොඳුරියේ මාගේ...

මා හට සැරවීලා, කොහෙදෝ යන්නේ මෙසේ...
සිත රිදවන්නෙපා හද බැඳි ආදරේ...
තනිවීලා මා ඉන්නේ කෙසේ, ඒවීදෝ මාගේ කුමාරි....

ලොවම නැවතිලා, නිහඩයි වටේ..
තනිකම පාළුව දැවටී වතේ..
දුරකතනයකින් ඔබ අමතාවී,
සිතමින් ඉන්නෙමි තනි ලොකයේ...

මා හට සැරවීලා......

තනිවුනු යහනට එනවිට තවමත් ඔබගේ සුවඳ දැනේ මට
සිහිනෙන් ඔබෙ රුව දැක ගන්නටවත් වරම් ලැබේද මට
ඔබෙ ලස්සන ඇස් දෙක වෙනකෙකු හට ලැදි වෙන්න එපා....
එවීදෝ.... එවීදෝ....එවීදෝ.... මාගේ කුමාරී...

මා හට සැරවීලා......

ශීලා ශීලා හේ
ශීලා ශීලා ඕ

ඔබ යළි ඒවීදෝ

ශීලා ශීලා හේ
ශීලා ශීලා ඕ...
ශීලා ශීලා හේ
ශීලා ශීලා ඕ

මා සැමදා තනිවේ දෝ

ශීලා ශීලා හේ
ශීලා ශීලා ඕ
ඒවීදෝ මාගේ කුමාරි....

 

[sandhanuwan1]

ඒ සොඳුරු සමනල් වියේ
පිය නැගූ ඒ මාවතේ සුවඳයි ඔබේ ආදරේ
හිනැහෙන්න සෙව්වන්දියේ

කියන්න ඇයි ඔබ මා හැරදා යන්නේ
මට දරන්න බෑ නුඹ ඇයි මා හඬවන්නේ
ඔය නිල් නෙතු ඇයි අද මා දෙස නොබලන්නේ

මළ හිරු බැස යන යාමේ සමුගන්නද ඔබ මේ සැරසෙන්නේ

ඔබේ සෙනේ කිසිදා මා අත් හරිනා බව සිත නෑ පිළිගන්නේ
හිනැහෙන්න සෙව්වන්දියේ

කියන්න ඇයි ඔබ මා හැරදා යන්නේ
මට දරන්න බෑ නුඹ ඇයි මා හඬවන්නේ//
ඔය නිල් නෙතු ඇයි අද මා දෙස නොබලන්නේ

සුදු රෝස දවටා අද මනාලියක් වී ඔබ හරි ලස්සනයි
මගෙ නෙතු ළග කිසිදා නොරැදුණු
කඳුලක් අද ඔබ දැක මගේ හිත පාරයි හිනැහෙන්න සෙව්වන්දියේ//

 

[sandhanuwan1]

දගකාර ඔය දෑස දුටුවා එදා
දුර ඈත පාසැල් වියේ
නොදැනීම අපගේම සිත් යාඋනා
දසුනින්ම හසුනක් මවා

උදයේ හවා ඔබ හමුවී එදා
දෙඩුවා බැදීලා සෙනේ .........
දෙකොපුල් විලේ හසරැල් පිපි
සතුටින් ම කල් යාවුනා

සසරේ සදා අප බැදෙමුයි පතා
වැඩුනා හදෙහි සෙනේ ..........
නිලුපුල් නෙතේ හසරැල් මැකී
කදුලින්ම වෙන් වී ගියා .....

 

[sandhanuwan1]

සාගර තරංගා සුදු වෙරළ සිබින්නා
නුහුරු නුපුරුදු දූපතේ
ඔබයි මමයි මමයි ඔබයි නොබිදෙන සෙනෙහසින්
මේ ගයන්නේ ආදරේ ගීතයයි

මහ සමුදුරෙන් එහා මේ පුංචි නවාතැනේ
දැල්වෙන පහන්සිලෙන්
ඔබේ දෙනෙතට එබී
මේ ගයන්නේ ආදරේ ගීතයයි

සාගර තරංගා..............

සිත ඉගියකින් සැලී ගිනියම් දිගන්තයේ
බොල් පිණි සුලන් දැලෙන්
ඔබේ දෙනෙතට එබී
මේ ගයන්නේ ආදරේ ගීතයයි

 

[sandhanuwan1]

රුවන් තාරකා නුවන් පායලා
හිඳින් හදවතේ රැඳී වේදනා නිවා

නිසල රැයේ නැඟෙන සඳේ සිසිල වූ ඔබේ
සෙවණ ඇගේ සුවය ගෙනේ නිබඳ මා වෙතේ
නිබඳ මා වෙතේ

තිසරවිලේ පිපුණු මලේ රැඳූණු ආදරේ
සුවඳ ගෙනේ සතර දෙසේ යොවුන් මාවතේ
යොවුන් මාවතේ

රුවන් තාරකා නුවන් පායලා
හිඳින් හදවතේ රැඳී වේදනා නිවා

 

[sandhanuwan1]

සඳේ ඔබ ඇයිද මේ යාමේ
අහස කරා නැඟුණේ
සිතේ දුක හිරු නිවා දැමුවේ
නැතුවද ඔබ දන්නේ

ගිනි හිරු පායා සොමි සඳ බැසලා
මගෙ ලොව එළිය වෙලා
ඔබ තරු වටකර හිනැහෙන යාමේ
ඈ දුර යහන් ගැබේ
රෑ නොනිදාගෙන වැලපෙන මා හට
ඔබගේ කිමද පලේ

සඳ දෙස බල බල මා පැතු පැතුමන්
මෙතෙකැයිකියන බෑ
හිරු මා දැව්වත් මා ලද උණුසුම
අමතක කරන්න බෑ....

 

[sandhanuwan1]

සුවද දැනි දැනී ‍දැනෙනවා
උදා හිරු එළියේ අලුත් ඉරක් දෝ මේ
හිතට ගලනවා හීත බිඳු ‍බිඳු
හීන් පිණි හුලගේ හිනස්සා හීත හැගුම්

ඊයේ නොදුටුව ලස්සන ලෝකට අද කොයින් හෝ
හෙමිහිට ඇවිදින් මිදුල‍ දි‍ගේ මට තුරුලු වෙනවා
ජීවිතේ සුන්දරද මෙතරම්

රෑන රෑන එන පාට පාට සමනළයෝ
පේන පේන මල සිපගන්නෝ
ආදරේ ඔච්ච‍ම් කර කර හංකිති කවනා ආදරේ
‍බලාපොරොත්තුව දෝත දරා මග බලා හිදි ඔබ එනතුරා
ආයෙ හෙට දවසක් තියේවි අද ‍‍වාගේ
ජීවිතේ සුන්දරද මෙතරම්

 

[sandhanuwan1]

දෑසම රිද්දන හසඟන තාලෙන පාද නගාගෙන,
කවුද හැබෑටම මේ යන රන් ළන්දා..
කිව්වා නාහන මේ මගෙ දෑසම ඇසිපිය නොහෙලනවා..
මේ හැටි ලස්සන රූ වරුණාවට ඉබේට නැවතුන,
හිටි පාදෙම ඔය කී රූ වරුණා..
මා ගැන නම් ඒ අහන්න ආසයි ආයෙම මයෙ වරුණා..

මල් පෙති වාගෙ පාද රිදේ දෝ බොරළු පයේ ඇනිලා..
මා ගැන මන්දෝ මේ අනුකම්පා හිතට දුකක් දැනිලා..
ආලේ කුසුමෝ මා හිත පිපිලා සුවඳ හමනු දැනුනා.

පේර ද නාරං බෝවිටියා දං අපට කඩා දෙයිදෝ..
බුරුතු පිටින් මා වාරෙ අවාරෙ නෙළාන එන්නම්දෝ..
මේ ගුරු පාරේ මේ නෙතු ආයේ හෙටත් සිනාසේදෝ..

 

[sandhanuwan1]

රෝස මලට කියනවාද මා මියගිය බව
කියන්නෙපා රෝස ගහේ කටු විසවුනු වග//

මල වටකර කටු සැදුනේ පෙති රකින්න නම්
තරහගන්නෙ කොහොමද අතු ඉතුත් එක්ක මං
මල වටකර කටු සැදුනේ පෙති රකින්න නම්
තරහගන්නෙ කොහොමද අතු ඉතුත් එක්ක මං//

රෝස මලට..

මගෙ සොහොනට ආවොත් ඈ අවසර විගසින්
කියන්න මං පෙම්කල බව රෝස ගහ තරම්
මගෙ සොහොනට ආවොත් ඈ අවසර විගසින්
කියන්න මං පෙම්කල බව රෝස ගහ තරම්//

රෝස මලට..