සුන්දර ගීයක ඇරබුම,..

[wdrdil]

මමත් මෙවගේ ගීත අහන්ඩ කැමති ඒවාගේම දැනටත් අහනව.
මේ Thread එකේ මම දැනන් හිටිය තේරුම් වගේම නොදැනගෙන හිටිය දේවලුත් දැනගත්ත
මම කැමති තවත් ගීතයක් තමා මේ...
කොහේසිට ඔබ පැමිණියේදෝ සිහිනයේ.....

 

[dath kimbula]

විවාහක ස්වාමි පුරුෂයන් ගේ සදාතනික ශෝකාන්තය.........
සොදුරිය, කාලය කොතරම් නපුරුද?

සොදුරිය කාලය කොතරම් නපුරුද?
දිවි හිමියෙන් කදුළැළි පුරවා ගෙන - රැකගත් ආලය උදුරා ගෙන ගිය
කාලය කොතරම් නපුරුද සොදුරිය..........

පෙරුම් පුරා දුක සේ ගලපා ගත් - කවිය ඔබම වී නැළවුන යුගයක
හද රැදි ඔබ රුව සිහිනෙක වත් නැත
ඒ රුව කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.....

ලොවට හොරා විළි ලා බිහි කරගත් - වසන්තයේ සද මියැදුන දවසක
බෙදා හදා ගත් දුක වත් අද නැත
ඒ දුක කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.........

ප්‍රේමයේ ආශ්වාදය විදිමින් හිද, විවාහයෙන් පසුව එකම යහනක වැද තම අධ්‍යාත්මයන් අතිපිහිත කරගන්නා යුවලක් මද කලකට පසුව මධුසමය අවසන් වී සිය පුරුදු ත්ත්තවයනට පැමිණෙත්. එවිට වැටහෙන්නේ මුලදී දුටු ආදරය, සෙනෙහස සහ අනුරාගය මිලින වී ඇති ආකාරයයි. මේ සිදුවන පුදුම රූප විපර්යාසයෙන් අන්ද මන්ද වන ස්වාමියා, තම බිරිදට ඇති සෙනෙහස කොතරම් ද යත්, මේ දොස් පවරන්නේ කාලයටය. සියල්ල වෙනස් කරවන කාලයටය. ඔහු ඇයට ඇති ප්‍රේමය නිසා ම තම බිරිද වෙනස් ඇති ආකාරය පිලිගැනීමට සූදානම් නැත. මේ සියල්ල කරන්නේ කාලයයි. වැරැද්ද කාලය අතය. ප්‍රේම කරන කාලය තුල විවිධ දුක් කම්කටොළු මැදින් පවත්වා ගත්, රැකගත් ආලය කාලය උදුරා ගෙන ඇති බවටය, ඔහු ගේ මේ චෝදනාව......

පෙම් කරන සමයේ ප්‍රේමවන්තයන් ගේ කවිය සිය පෙම්වතියයි. එල්ල වූ විවිධ බාධා කෙතරම් ද යත් මේ පෙම්වතා ඔහු ගේ කවිය ගලපන්නේ පෙරුම් පුරා ඉතාමත් දඅකසේය. ඔහුට ඉහිළුම් නැති වන්නේ එසේ ගලපා ගත් කවියේ ඔහු දුටු පෙම්වතිය, ඇගේ ප්‍රේමය විවාහයෙන් පසුව දියව යාමය. ඒ කාලයේ හද රැදි ඇය ගේ රුව, ගුණ, සෙනෙහස දැන් ඇය සතුව නොමැති බවටය මේ ලතැවිල්ල......එදා ඒ දුටු ඇය ගේ ස්නේහය කොතරම් මිහිරි ද යන්න ඔහු මෙනෙහි කරන්නේ ලතැවිල්ලෙනි........

ලොවට හොරා විළි ලා බිහි කරගත් - වසන්තයේ සද මියැදුන දවසක
බෙදා හදා ගත් දුක වත් අද නැත
ඒ දුක කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.........

මේ ගීතයේ උභතෝකෝටික වන යෙදුම මෙයයි. ඔවුන් ලොවට හොරා විළි ලා බිහිකර ගත් වසන්තයේ සද තුමක්ද? ඇයි එය දුකක් වූයේ.........
පෙම් කරනා සමයේ ම කායික ආශ්වාදය සමහර පෙම්වත් හු විදිති. ඒය ලබා ගැනීමට වෙහෙසිය යුත්ය. සමාජ සම්මතයන්ට පිටුපානා බැවින් එය ලොවට හොරෙන් සිදුවන දෙයකි. එහි ඵලය දරු ගැබකි. ප්‍රේමයේ ප්‍රතිඵලය බොහෝ පෙම්වතුන් හට විනාශකිරීමට සිදුවන්නේ ලොවට හොරෙන්, සමාජ සම්මතයන් හට පිටින් සිදුවන මේ කරුණු නිසාය. තම කුළුදුල් ගැබ විනාශවනු දැකීම දෙදෙනාටම වේදනාවකි. එහෙත් ඒ අමිහිරි අත්දැකීමට මුහුණ දෙන පෙම්වත්හු විකල්පයක් නොමැති සද ඒ වේදනාව නිහඩ වම විදිති. ඔහු ගේ ලසෝව වන්නේ එසේ එවැනි විටකදී බෙදා හදා ගත් "දුක" වත් දැන් තමාට බෙදා ගැනීමට තරම් නොලැබෙන නිසාය. සෙනෙහස විපරීතව ඇත. ඔහු වේදනාවෙන් සිහි කරන්නේ එවන් දුක වුවද දැන් විදින දුකට වඩා මිහිරි නොවෙද යන්නය.

කාලයත් සමග වෙනස්ව යන ප්‍රේමයේ සන්තාපය, දුක්ඛ දෝමනස්සයන් මනා ලෙස කැටි කොට සමන්ත මේ ගීතය නිමවා ඇත. ඔහු ගේ බොහෝ ගීත වල ප්‍රස්තූතය වන්නේ විරහවය. ප්‍රේමයේ වේදනාවය. එයින් පුදුම මිහිරක් රසිකයා ගේ චිත්ත සන්තානයේ දල්වා ලීමට මේ පුගුලා සමත්යැ. කේමදාසයන් ගේ මනහර තනු සහ ඒකල වයලීන වාදනය කරන ඩී.ඩී. ඩැනී සහ කළණි පෙරේරා යන සුධිමත්හු ද මේ ගීතයේ ආලෝකය දල්වා ඇතිතාහ. අමරසිරි පීරිස් ඔහු ගේ අති මාධූර්යය, ගැඹුරු කටහඩින් මේ ගයන්නේ සිය බිරිද ගේ සෙනෙහස නොලැබ ජීවිතයේ වියලි නිරුදක කතර පමණක් දක්නා සකල විවාහක ස්වාමි පුරුෂයන් ගේ සදාතනික ශෝකාන්තයයි......!!!

 

[*danushka*]

1980 මැ භාගයේදි වෙච්චි සිද්දියක්. එංලන්තෙ ජීවත්වන සිනමා ශිල්පිණී ප්‍රේමා ගනේගොඩ ඒ කාලෙ හැම අවුරද්දක එනවලු ලංකාවට... ඒ එන්නෙ නිවාඩුවක් ගත කරන්න... ඉතින් එහෙම ආවම එයාගෙ හොදම යාළුවොටිකටත් ආරාධනා කරනල ලොකු බස් එකක් අරගෙන කොහේ හරි දවස් දෙක තුනක ට්‍රිප් එකක් යනවළු. ඉතින් මේ කියන අවුරුද්දෙත් ට්‍රිප් එක ගිහින් තියෙන්නෙ නුවර එළිය පැත්තෙ... ට්‍රිප් එකට සහභාගිවෙලා ඉන්න අය අතර හිටියළු රෝහණ වීරසිංහ, ලක්ෂ්මන් විජේසේකර, කුලරත්න ආරියවංශ, ආනන්ද වීරසිරි, කුමාරදාස සපුතන්ත්‍රී, කිංස්ලි රාජසිංහ වගේ අය. මොකද අද වගේ නෙමෙයි ඒ කාලෙ කලාකාරයො කියන්නෙ එක අම්මගෙ දරුවෝ වගේ එකමුතුයි, සමගියි. ප්‍රශ්ණ නෑ. තිබුනත් ඒව සමගියෙන් විසද ගන්නව. බලන්න සිංහල සංගීතයේ පතාක යෝධයෝ සෙට් එකක් නේ මේ එකට ඉදල තියෙන්නෙ... ඉතින් ලස්සන නිර්මාණ බිහි නොවී තියේවිද......?

ඉතින් .. ඔන්න කට්ටිය නුවර එළිය පැත්තෙ ඇවිදල ඉවරවෙලා තීරණය කලාලු නුවර එළියෙ තියෙන රෝහණ වීරසිංහයන්ගෙ මහ ගෙදරට යන්න.... නුවරඑළිය බ්ලැක් පූල් කියන වතුයායෙ පිහිටලා තියෙන මේ ලස්සන නිවසට ගියපු අය සීතලේ වෙවුල වෙවුල දැන් අවට සිරි නරඹනවලු.... මේ අතර පොඩ්ඩක් සීතල නිවාගන්න සප්පායම් වෙන්න කියල හිතාගෙන කස්ටිය රෝහණ වීරසිංහයන් ඉදපු විශාල කාමරේට ගිහින් ඇද උඩ ඉද ගත්තලු.... වැඩේ යන අතරෙ අපේ සීතලටත්, අවට පරිසරයේ තියෙන ලස්සනත්, නිහැඩි තාවයත් එක්කම ..... ලක්ෂ්මන් විජේසේකර මොනවදෝ විසිල් කරන්න පටන් ගත්තලු මේක අහගෙන හිටි කිංස්ලි රාජසිංහ ඇදට ගහන්න පටන්ගත්තලු ගැලපෙන තාලයකට ඒ විතරක් නෙමෙයි විසිල් එක නතර වෙන තැන් වලදි මියුසික එකකුත් දෙනවලු....... මේක අහගෙන මේ දිහා බලාගෙන ඉන්න කුමාරදාස සපුතන්ත්‍රී ගත්තුලු කොලයක්..... මොනව මොනවද ලියල දුන්නලු..... ඔව් යාළුවනේ වෙන මොනවද ඉතින් මේ ගීතය තමා ලියල තියෙන්නෙ...

බලන්න පද රචනය, සංගීතය, තනුව හා ගායනය නුවර එළියෙ බ්ලැක් පූල් වතු යායෙ රෝහාණ වීරසිංහයන්ගෙ මහ ගෙදරින් බිහිවුන අපීරුව.... හොදම වැඩේ කියන්නෙ ඒක නෙමෙයි මුලින්ම විසිල් එක ගහනකොට මෙයාලගෙ සින්දු අහන්න ප්‍රේමා ගනේගොඩ මහත්මිය ඒ දිහාට එන්න හැදුවලු..... ඒත් එවිටදිම රෝහණ විරසිංහ කිව්වලු යන්න එපා පොඩ්ඩක් ඉන්න ඔය විසිල් පාර ගීතයක්වත් අපි කලින් අහල පුරුදු තාලයක්වත් නෙමෙයි කියල. සමහරවිට රෝහණ වීරසිංහ බාධා නොකලනම් මේ ගීතය අපිට නොලැබෙන්නත් ඉඩ තියෙනවා.......

නොයෙක් නොයෙක් දේවල් කලාට වැඩක් නෑ .... මම එන්නෙ නෑ.... මට ඇහෙන්න පා සළඹ සෙලෙව්වත්, සද්දෙන් සුසුම් ලෑවත්, මට පේන්න හිටියත් මොනව කලත් වැඩක් නෑ මගේ හිත චංචල වෙන්නෙ නෑ.... ඒත්.... ඔය හිනාවනම් මට පේනන කරන්න එපා.... මගේ හදවතට අකුණක් ගහනව වගේ.... ඕන දෙයක් කරන්න හිනාවෙන්න එපා.....

මචන් මෙච්චර සරලව ගීත ලියන්න පුලුවන්ද ?? හිතා ගන්න බෑ මෙහෙම මිනිස්සුත් ඉන්නවද කියල..ඔබට ගොඩක් පින්..

 

[sasliit]

විවාහක ස්වාමි පුරුෂයන් ගේ සදාතනික ශෝකාන්තය.........

Elakiri.com kiuwlu.... niyami sahooo niyamai.....

 

[sam@]

මට ගීත ගෑන විචාර කරන්න තරම් ඩෑනුමක් නෑ..ඒත් මම මේතරම් ගීතවලට යොමු වුනේඑක් අත් දෑකීමක් නිසා මෙච්චර කාලෙකට කාටවත්ම නොකියපු ඒ අත්දෑකීම මම උබඔලට කියන්නම්.. අදටත් ඒ සිදුවීම් මාලාව මත්ක් වෙනකඔට ඈඩෙනව..ඈත්තටම ඈඩෙනව...

මම ගියෙ මිශ්‍ර පාසලකට දන්න කාලෙ ඉදන් මගෙ හොදම යාලුව වුනේ ගෑනු ලමයෙක්.. එයා මුස්ලිම් කෙනෙක්..
අපි ටිකෙන් ටික වයසින් වෑඩෙද්දි අපේ යාලුකම ත් ඒත් එක්කම වෑඩි වුනා පිටින් මෙවෙනකොට ඉස්කෝලෙ ටීචස් ල පවා හිතන් හිටියෙ අපි අතරෙ සම්බන්දයක් තියනව කියල.. ඒත් අපේ අතරෙ එහෙම දෙයක් තිබුනෙ නෑ (එහෙමයි මම හිතුවේ)
කොහොම හරි අපිදෙන්නගෙ අතරෙ තිබුනෙ පුදම බෑදීමක්.. පන්ති පවා ගියෙ අපි එකට අපේ ගෙවල් වලට පාවා අපිව අමුත්තො උනේ නෑ.. එයාගෙ අම්ම ඕනම රෑක මාත් එක්ක එයාව ඕනම තෑනකට යවන්න තරමට ගෙවල් වලට අපිව විශ්වාස වුනා..

ඔහොම ඉද්දි සාමාන්යපෙල කරල අපි ගෙවල් වල නෑවතුනා. මම මෑලේසියාවට ගියා..

මට මුලින්ම එතකොට තමා තේරුනේ එයාට මම කොච්චර ආදරය කාලාදකියලා.. මම එයාට පුලුවන් හෑම වෙලාවකදීම කාතා කලා.. මම කියිවා මම ඔයාට ආදරය කරනව කියල. එත කොට මගෙ මෑනික කියුව .. මම ඔයාට ආදරය කරන්නෙ මීට ගොඩකාලයකට කලින් ඉදන් කියල.. දෙයියනෙ... මට අදහ ගන්නත් බෑරිවුනා..

කොහොම හරි රිසාල්ට් එන්න සුමාන දෙකකට කලින මම එන්නලෑස්ති වුනා..මගෙ මෑනික අක්කලගෙ ගෙදර ගියා නුවර එලියෙ.. මම එනදවසට එනව කියල.... ඊට පස්සෙ එක පාරක් කෝල්කරල කියුවා අක්කලගෙ ගෙදරට සිග්නල් නෑ ෆොන් එක ඕෆ් කරල තිබුනොත් බයවෙන්න එපා කියල.. මම එහෙන් නගිද්දිත් කෝල් කලා මගෙ මෑනිකගෙ ෆෝන් එක ඕෆ්.. මම බය වුනේනෑ සින්ග්නල් නෑකියපුනිසා


ලන්කාවට බෑහෑපු ගමන් මම අම්මව බලල ගියෙ මගෙ ,ඈනිකව බලන්න..
උබලට හිතාගන්න පුලුවන්ද මම මොනවද දෑක්කෙ කියලා???? මගෙ මෑනික මාව විතරක් නෙමේ.. මේ මුලු ලෝකෙම දාලගිල්ලා.. ඒ අම්ම අඩනව..මම යද්දිත් මගෙ මෑනිකව වල ලලා ඉර්යි.. ඒයා ,මුස්ලිම් නිසා..මගෙ මෑනිකව නෑතිවෙලා තියෙන්නෙ මාව බලන්න කොලබ එද්දි වාහනේ හෑප්පිලා..

පොඩ්ඩ්ක් හිතපල්ල.. මාස තුනක් තිස්සෙ නොදෑකපු ඒ රූපෙ බලන්න මම එද්දි එයාව වලදාලත් ඉවයි.. මාව පිස්සෙක් නොවී බෙරුනේ මගෙ අම්ම තාත්ත නිසා

අදටත් මම බලන් ඉන්නවමගෙ මෑනික කවදා හරි මම ගාවට එයි කියල මම ද්නනවා ඒක වෙන්නෙ නෑ කියලා.. ඒත් මම බලන් ඉන්නව.. අද මට ආදර වන්තියක් ඉන්නව එයත් දනන්ව අපි ගෑන ඒක නිසා පරශ්න නෑ..


එත් මගෙ මෑනිකව මතක් වෙන පාරක් පාරක් ගනේ කකුල්දෙක පන නෑතිව ගිහින් ඈස්දෙක බොදවෙනව..

ඊයෙ ඉපදී අද මිය යන්නට
පෙරුම් පුරාගෙන උපන් ලයේ....
හීයේ වේගෙන් අහස උසට බෑදි
ආදාරය ලෝකය හෙතත් තියේ......
ඒත් ඉතින් දෑන් සොදුරිය ඔබ නෑත
ඈයිමේ ලොව මා තිනව මෙසේ...
මාත් මගේ හිතටත් ඔබ සුවද්යි
සදා රෑදේමයි ඒ සුවදේ...

සමාවෙන්න යාලුවනේ මේ වගේ තෑනක ඔය කතාව දෑම්මට... එත් මෙතෙන තමා ඕක දන්න හොදම තෑන කිය්ල මමහිතන්නෙ....මොකද ගීතයකට ආදරය කරන හදවතකට ..මේවගේ කතාවක්ම්තේටුම් ගන්න පුලුවන් කියල මම හිතන නිසා

උබේ කතාවටත් මට ඇඩුන බන්
මම දන්නවා ආදරේ තරම...

 

[sam@]

එළකිරි එක ආයෙත් 2009 ~ 2008 කාල වලට එනවා මේ වගේ එළමකිරි ත්‍රෙඩ් නිසා.......!!

ඒ කලේ වගේ වෙන්න ඕනේ බන්
මතකද නිකිණි අක්කල එහෙම ලස්සන කවි ලියල තිබුන ඒ කාලේ

 

[sam@]

අපි වත් ඒ තත්ත්වෙට මේක ආයෙ ගෙනෙමු..............!!!!
පරණ සහෝදරවරුන් ගේ බැක් අප් එක නම් නැතුව බෑ වැඩේට......!!!

එහෙමම යාළුවා පටන් ගමු
අපි ඉන්නවා

 

[*danushka*]

විවාහක ස්වාමි පුරුෂයන් ගේ සදාතනික ශෝකාන්තය.........
සොදුරිය, කාලය කොතරම් නපුරුද?

සොදුරිය කාලය කොතරම් නපුරුද?
දිවි හිමියෙන් කදුළැළි පුරවා ගෙන - රැකගත් ආලය උදුරා ගෙන ගිය
කාලය කොතරම් නපුරුද සොදුරිය..........

පෙරුම් පුරා දුක සේ ගලපා ගත් - කවිය ඔබම වී නැළවුන යුගයක
හද රැදි ඔබ රුව සිහිනෙක වත් නැත
ඒ රුව කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.....

ලොවට හොරා විළි ලා බිහි කරගත් - වසන්තයේ සද මියැදුන දවසක
බෙදා හදා ගත් දුක වත් අද නැත
ඒ දුක කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.........

ප්‍රේමයේ ආශ්වාදය විදිමින් හිද, විවාහයෙන් පසුව එකම යහනක වැද තම අධ්‍යාත්මයන් අතිපිහිත කරගන්නා යුවලක් මද කලකට පසුව මධුසමය අවසන් වී සිය පුරුදු ත්ත්තවයනට පැමිණෙත්. එවිට වැටහෙන්නේ මුලදී දුටු ආදරය, සෙනෙහස සහ අනුරාගය මිලින වී ඇති ආකාරයයි. මේ සිදුවන පුදුම රූප විපර්යාසයෙන් අන්ද මන්ද වන ස්වාමියා, තම බිරිදට ඇති සෙනෙහස කොතරම් ද යත්, මේ දොස් පවරන්නේ කාලයටය. සියල්ල වෙනස් කරවන කාලයටය. ඔහු ඇයට ඇති ප්‍රේමය නිසා ම තම බිරිද වෙනස් ඇති ආකාරය පිලිගැනීමට සූදානම් නැත. මේ සියල්ල කරන්නේ කාලයයි. වැරැද්ද කාලය අතය. ප්‍රේම කරන කාලය තුල විවිධ දුක් කම්කටොළු මැදින් පවත්වා ගත්, රැකගත් ආලය කාලය උදුරා ගෙන ඇති බවටය, ඔහු ගේ මේ චෝදනාව......

පෙම් කරන සමයේ ප්‍රේමවන්තයන් ගේ කවිය සිය පෙම්වතියයි. එල්ල වූ විවිධ බාධා කෙතරම් ද යත් මේ පෙම්වතා ඔහු ගේ කවිය ගලපන්නේ පෙරුම් පුරා ඉතාමත් දඅකසේය. ඔහුට ඉහිළුම් නැති වන්නේ එසේ ගලපා ගත් කවියේ ඔහු දුටු පෙම්වතිය, ඇගේ ප්‍රේමය විවාහයෙන් පසුව දියව යාමය. ඒ කාලයේ හද රැදි ඇය ගේ රුව, ගුණ, සෙනෙහස දැන් ඇය සතුව නොමැති බවටය මේ ලතැවිල්ල......එදා ඒ දුටු ඇය ගේ ස්නේහය කොතරම් මිහිරි ද යන්න ඔහු මෙනෙහි කරන්නේ ලතැවිල්ලෙනි........

ලොවට හොරා විළි ලා බිහි කරගත් - වසන්තයේ සද මියැදුන දවසක
බෙදා හදා ගත් දුක වත් අද නැත
ඒ දුක කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.........

මේ ගීතයේ උභතෝකෝටික වන යෙදුම මෙයයි. ඔවුන් ලොවට හොරා විළි ලා බිහිකර ගත් වසන්තයේ සද තුමක්ද? ඇයි එය දුකක් වූයේ.........
පෙම් කරනා සමයේ ම කායික ආශ්වාදය සමහර පෙම්වත් හු විදිති. ඒය ලබා ගැනීමට වෙහෙසිය යුත්ය. සමාජ සම්මතයන්ට පිටුපානා බැවින් එය ලොවට හොරෙන් සිදුවන දෙයකි. එහි ඵලය දරු ගැබකි. ප්‍රේමයේ ප්‍රතිඵලය බොහෝ පෙම්වතුන් හට විනාශකිරීමට සිදුවන්නේ ලොවට හොරෙන්, සමාජ සම්මතයන් හට පිටින් සිදුවන මේ කරුණු නිසාය. තම කුළුදුල් ගැබ විනාශවනු දැකීම දෙදෙනාටම වේදනාවකි. එහෙත් ඒ අමිහිරි අත්දැකීමට මුහුණ දෙන පෙම්වත්හු විකල්පයක් නොමැති සද ඒ වේදනාව නිහඩ වම විදිති. ඔහු ගේ ලසෝව වන්නේ එසේ එවැනි විටකදී බෙදා හදා ගත් "දුක" වත් දැන් තමාට බෙදා ගැනීමට තරම් නොලැබෙන නිසාය. සෙනෙහස විපරීතව ඇත. ඔහු වේදනාවෙන් සිහි කරන්නේ එවන් දුක වුවද දැන් විදින දුකට වඩා මිහිරි නොවෙද යන්නය.

කාලයත් සමග වෙනස්ව යන ප්‍රේමයේ සන්තාපය, දුක්ඛ දෝමනස්සයන් මනා ලෙස කැටි කොට සමන්ත මේ ගීතය නිමවා ඇත. ඔහු ගේ බොහෝ ගීත වල ප්‍රස්තූතය වන්නේ විරහවය. ප්‍රේමයේ වේදනාවය. එයින් පුදුම මිහිරක් රසිකයා ගේ චිත්ත සන්තානයේ දල්වා ලීමට මේ පුගුලා සමත්යැ. කේමදාසයන් ගේ මනහර තනු සහ ඒකල වයලීන වාදනය කරන ඩී.ඩී. ඩැනී සහ කළණි පෙරේරා යන සුධිමත්හු ද මේ ගීතයේ ආලෝකය දල්වා ඇතිතාහ. අමරසිරි පීරිස් ඔහු ගේ අති මාධූර්යය, ගැඹුරු කටහඩින් මේ ගයන්නේ සිය බිරිද ගේ සෙනෙහස නොලැබ ජීවිතයේ වියලි නිරුදක කතර පමණක් දක්නා සකල විවාහක ස්වාමි පුරුෂයන් ගේ සදාතනික ශෝකාන්තයයි......!!!

දෛවයේ සරදමක්ද බන් මේ..ඊයේ සිදු වීම, අද මේක...

 

[sam@]

aththaa theruma danna un .umba gana mona hithanna athi da..heheh

තේරුම් දන්නා අයට එපා වෙන්න ඇති

 

[sam@]

ඔව් බන්...
මන් ඒත් බැලුවා මගේ එකවුන්ට් එකෙ හිටපු සුපිරිම කෑලි එකා දෙන්නා අතුරුදන වෙන්න ඇයි කියලත්...

හොර account හදන් හිටපු කොල්ලෝ ද දන්නේ නෑ

 

[imp]

විවාහක ස්වාමි පුරුෂයන් ගේ සදාතනික ශෝකාන්තය.........
සොදුරිය, කාලය කොතරම් නපුරුද?

සොදුරිය කාලය කොතරම් නපුරුද?
දිවි හිමියෙන් කදුළැළි පුරවා ගෙන - රැකගත් ආලය උදුරා ගෙන ගිය
කාලය කොතරම් නපුරුද සොදුරිය..........

පෙරුම් පුරා දුක සේ ගලපා ගත් - කවිය ඔබම වී නැළවුන යුගයක
හද රැදි ඔබ රුව සිහිනෙක වත් නැත
ඒ රුව කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.....

ලොවට හොරා විළි ලා බිහි කරගත් - වසන්තයේ සද මියැදුන දවසක
බෙදා හදා ගත් දුක වත් අද නැත
ඒ දුක කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.........

ප්‍රේමයේ ආශ්වාදය විදිමින් හිද, විවාහයෙන් පසුව එකම යහනක වැද තම අධ්‍යාත්මයන් අතිපිහිත කරගන්නා යුවලක් මද කලකට පසුව මධුසමය අවසන් වී සිය පුරුදු ත්ත්තවයනට පැමිණෙත්. එවිට වැටහෙන්නේ මුලදී දුටු ආදරය, සෙනෙහස සහ අනුරාගය මිලින වී ඇති ආකාරයයි. මේ සිදුවන පුදුම රූප විපර්යාසයෙන් අන්ද මන්ද වන ස්වාමියා, තම බිරිදට ඇති සෙනෙහස කොතරම් ද යත්, මේ දොස් පවරන්නේ කාලයටය. සියල්ල වෙනස් කරවන කාලයටය. ඔහු ඇයට ඇති ප්‍රේමය නිසා ම තම බිරිද වෙනස් ඇති ආකාරය පිලිගැනීමට සූදානම් නැත. මේ සියල්ල කරන්නේ කාලයයි. වැරැද්ද කාලය අතය. ප්‍රේම කරන කාලය තුල විවිධ දුක් කම්කටොළු මැදින් පවත්වා ගත්, රැකගත් ආලය කාලය උදුරා ගෙන ඇති බවටය, ඔහු ගේ මේ චෝදනාව......

පෙම් කරන සමයේ ප්‍රේමවන්තයන් ගේ කවිය සිය පෙම්වතියයි. එල්ල වූ විවිධ බාධා කෙතරම් ද යත් මේ පෙම්වතා ඔහු ගේ කවිය ගලපන්නේ පෙරුම් පුරා ඉතාමත් දඅකසේය. ඔහුට ඉහිළුම් නැති වන්නේ එසේ ගලපා ගත් කවියේ ඔහු දුටු පෙම්වතිය, ඇගේ ප්‍රේමය විවාහයෙන් පසුව දියව යාමය. ඒ කාලයේ හද රැදි ඇය ගේ රුව, ගුණ, සෙනෙහස දැන් ඇය සතුව නොමැති බවටය මේ ලතැවිල්ල......එදා ඒ දුටු ඇය ගේ ස්නේහය කොතරම් මිහිරි ද යන්න ඔහු මෙනෙහි කරන්නේ ලතැවිල්ලෙනි........

ලොවට හොරා විළි ලා බිහි කරගත් - වසන්තයේ සද මියැදුන දවසක
බෙදා හදා ගත් දුක වත් අද නැත
ඒ දුක කොතරම් මිහිරි ද සොදුරිය.........

මේ ගීතයේ උභතෝකෝටික වන යෙදුම මෙයයි. ඔවුන් ලොවට හොරා විළි ලා බිහිකර ගත් වසන්තයේ සද තුමක්ද? ඇයි එය දුකක් වූයේ.........
පෙම් කරනා සමයේ ම කායික ආශ්වාදය සමහර පෙම්වත් හු විදිති. ඒය ලබා ගැනීමට වෙහෙසිය යුත්ය. සමාජ සම්මතයන්ට පිටුපානා බැවින් එය ලොවට හොරෙන් සිදුවන දෙයකි. එහි ඵලය දරු ගැබකි. ප්‍රේමයේ ප්‍රතිඵලය බොහෝ පෙම්වතුන් හට විනාශකිරීමට සිදුවන්නේ ලොවට හොරෙන්, සමාජ සම්මතයන් හට පිටින් සිදුවන මේ කරුණු නිසාය. තම කුළුදුල් ගැබ විනාශවනු දැකීම දෙදෙනාටම වේදනාවකි. එහෙත් ඒ අමිහිරි අත්දැකීමට මුහුණ දෙන පෙම්වත්හු විකල්පයක් නොමැති සද ඒ වේදනාව නිහඩ වම විදිති. ඔහු ගේ ලසෝව වන්නේ එසේ එවැනි විටකදී බෙදා හදා ගත් "දුක" වත් දැන් තමාට බෙදා ගැනීමට තරම් නොලැබෙන නිසාය. සෙනෙහස විපරීතව ඇත. ඔහු වේදනාවෙන් සිහි කරන්නේ එවන් දුක වුවද දැන් විදින දුකට වඩා මිහිරි නොවෙද යන්නය.

කාලයත් සමග වෙනස්ව යන ප්‍රේමයේ සන්තාපය, දුක්ඛ දෝමනස්සයන් මනා ලෙස කැටි කොට සමන්ත මේ ගීතය නිමවා ඇත. ඔහු ගේ බොහෝ ගීත වල ප්‍රස්තූතය වන්නේ විරහවය. ප්‍රේමයේ වේදනාවය. එයින් පුදුම මිහිරක් රසිකයා ගේ චිත්ත සන්තානයේ දල්වා ලීමට මේ පුගුලා සමත්යැ. කේමදාසයන් ගේ මනහර තනු සහ ඒකල වයලීන වාදනය කරන ඩී.ඩී. ඩැනී සහ කළණි පෙරේරා යන සුධිමත්හු ද මේ ගීතයේ ආලෝකය දල්වා ඇතිතාහ. අමරසිරි පීරිස් ඔහු ගේ අති මාධූර්යය, ගැඹුරු කටහඩින් මේ ගයන්නේ සිය බිරිද ගේ සෙනෙහස නොලැබ ජීවිතයේ වියලි නිරුදක කතර පමණක් දක්නා සකල විවාහක ස්වාමි පුරුෂයන් ගේ සදාතනික ශෝකාන්තයයි......!!!

නියමයි කිබුලා...දැන් නම් ඉස්සරට වඩ ගීතයක් ගැබුරින් බලන්න පුරුදු වෙලා....

 

[delmar]

sinhala songs

 

[chamal89]

මම වෙනුවෙන් අදහස් පල කරපු හෑමෝටම ස්තූති.. වෙන් වෙන්ව කියන්න බෑරි වුනත් .. හෑමෝටම ස්තූති...

මගේ පුන්චි කුමාරි ගියේ නිදාන කතාව සහ විචාරයක් බලාපොරොත්තු වෙමි..

 

[Pink panther]

sasliit බොක්කක්

 

[DIGPRIYANKARA]

dath kimbula

Senior Member

​

 

[HRD]

අද කාලෙ ගීත වලට අපි මේ විදියට සංවේදී වේවිද මචන්....

Ada kale sindu aheddi mala paninawa macan. Mama me nula mula idala 15 page eka wenakamma kiyewwa. ithuru tikath kiyawann kalin quote ekak danna hithuwa. mama elakiriye mechchara kiyawapu palaweni nula. ''

Niyami, niyamai...........keep this nula continue

 

[Kumara456]

ada uraja me petthe awoth aniwa bothal 5,6 k iwara wenakan bonna set wei...

 

[user52]

මෙ මගෙ පලවෙනි පෝස්ට් එක.

මෙ ගීතය ලන්කාවෙ සිටින සුපිරි පද රචකයෙකු වන මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න මහතා ගෙ අතින් මනාවට කැටයම් වුනු ගීතයකි. ඒම නිසා මෙ පද ගැලපුම විවිද අර්ථ රසයන් විවිද අසන්නන් තුල ජනිත කල හැකිය. මෙය හුදු මගෙ මතය වන අතර යම් කියවීම් එයට දිරි දුන්නා විය හැක.
අපි ආදරය විරහව එක එක විදියට අත් විදිනව සමහර විට පවුලෙ නොගැලපීම් නිසා, පොහොසත් ගැහැනු ලමයෙක් දුප්පත් කොල්ලෙක් එක්ක යලු උනාම ගොඩක් වෙලාවට ගැහනු ලමයගෙ පවුලෙ අය කැමති නැහැ ඒ අය උත්සහ කරන්නෙ තමන් වගෙම ලොකු පවුලකින් කසද බන්දවන්න. මගෙ මතය මෙ ගීතය ඒ අත්දැකීම ලබපු ගැහැනු ලමයෙකුගෙ තමන්ගෙ පරන පෙම්වතාට කරන ආයචනයක් කියල.

සුළං කපොල්ලේ
තැනූ කැදැල්ලේ
කෑලි කැඩී බිඳී වැටෙයි
නිල් කඳු රැල්ලේ

සුලං කපොල්ල යනු දැඩී සුළං පවතින කඳු දෙකක් එකිනෙක යා වෙන ස්ථානයක් බව වටහා ගත හැකිය. කඳු දෙක පවුල් වල වත්කම් නියොජනය කලා විය හැක. ඒ සුළං කපොල්ලේ තැනූ කැදැල්ල දැන් කෑලි කැඩී බිඳී වැටිලා. ඒ තමයි සුළං කපොල්ලේ අස්ථවරත්වය.

කූඩු කැඩී තැන තැන ගිය පුංචි කිරිල්ලී
දැන් ඔබ ලඟ සිටියි රුවක් විලස නොසෙල්ලී
යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී
පිළිගනු ඈ කොහි යන්ට ද නැවත් ඉගිල්ලී

"දැන් කූඩුව කැඩිල තැන තැන ගිහිල්ල නැවත හදන්න බැ. ඒත් අපි ආදරය කරන කාලෙ ඔයා කිව්ව මතකද ඔයට මොනදෙ උනත් මම ඉන්නව කියල. ඒක නිසා මට මෙ ලොකේ ඉන්න එකම කෙනාව හොයාගෙන අවා, සත්තයි මම අයෙ ඔය්ගෙ ලගින්ම ඉන්නව ඔයගෙ ලගින් හෙලවෙන්නෙ වත් නෑ, අනේ රත්තරන් මට ඔයගෙ කූඩුවෙ කිරිල්ලිය වෙන්න ඉඩ දෙන්න." කිරිල්ලියගෙ අතීතාවර්ජනාත්මක ආයාචනය
මොකද රචකය කියනව "යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී" ඒ කියන්නෙ මෙ කිරිල්ලි එන්නෙ යම් අරමුනකින් ඒ තමයි තමන්ගෙ පරන පෙම්වතා.

ඇයට මවක් පියෙක් නොමැත ක්ෂිතිජ වළල්ලේ
කඳුල පමණි ඇයට උරුම දවස මුළුල්ලේ
ඔබ තනිකඩ කුරුළු රජෙකි වෙසෙන නිදැල්ලේ
ඇයට ලැගුම් දෙන්න සබඳ ඔබේ කැදැල්ලේ

නිල් කඳු රැල්ල අතහැර දා යොදුන් ගණන් පියබායැම එනම් දෙමපියන් හා ඔවුන්ගෙන් ලැබුනු සියල්ල අත්හැරදා පැමිනීම නිසා ඈ ලග කඩුලු හැරුනුකොට කිසිවක් ඉතිරිවී නෑ. ඒත් කුරුල්ලා එනම් ඇගෙ පැරනි පෙම්වතා තවම තනිකඩයි. ඒ නිසා බලාපොරොත්තු සුන් වු ඇයට බලාපොරොත්තුවක් දෙන්න, ජීවත්වෙන්න.

කෙසේ නමුත් රචකයා පවසන පරිදි කුරුල්ල්ලා තනිකඩ වීමත් කිරිල්ලිය ඔහුගෙ කැදැල්ලෙන් නවාතැන් පමනක් ඉල්ලීමත් මගෙ හිතට වදදෙන්නේ යම් කිසි ආකරයකින් මෙකියන කුරුල්ලා මෙ සිදුවීම කලින් බලාපොරොත්තු වුවාදැයි කියන හැගීමකි.

පලමු උත්සහය බැවින් වස් දොස් දැකීමක් බලාපොරොත්තු වෙමි.


සුළං කපොල්ලේ
තැනූ කැදැල්ලේ
කෑලි කැඩී බිඳී වැටෙයි
නිල් කඳු රැල්ලේ

කූඩු කැඩී තැන තැන ගිය පුංචි කිරිල්ලී
දැන් ඔබ ලඟ සිටියි රුවක් විලස නොසෙල්ලී
යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී
පිළිගනු ඈ කොහි යන්ට ද නැවත් ඉගිල්ලී

ඇයට මවක් පියෙක් නොමැත ක්ෂිතිජ වළල්ලේ
කඳුල පමණි ඇයට උරුම දවස මුළුල්ලේ
ඔබ තනිකඩ කුරුළු රජෙකි වෙසෙන නිදැල්ලේ
ඇයට ලැගුම් දෙන්න සබඳ ඔබේ කැදැල්ලේ

පද - මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න
සංගීතය - රෝහණ වීරසිංහ
ගායනය - විශාරද නන්දා මාලිනී

 

[sasliit]

හොදයි යාළුවනේ ඔන්න එහෙනම් තවත් ගීතයක්.... ඉදිරි දින දෙකේදි මට ඉන්ටර්නෙට් එන්න වෙන්නෙ නෑ.... ඒ නිසා රසවත්ම ගීත කිහිපයක් විචාරය කරන්න පුළුවන් තරම් උත්සාහායක් ගන්නවා..... වැඩ ඉහටත් උඩින් ඒ නිසා අඩු පාඩු තිබුනොතින් සමාවෙන්න... කමෙන්ට් දෙන්න ඔයාල මේ ගීතයත් රසවින්දොතින්.....

ඇය යන්න ගියා මැකිලා
වන සිරසක තුරු සෙවණැලි අතරේ
ගී ගයමින් හිඳ මා තුරුලේ
ඇය යන්න ගියා මැකිලා
පිනි කඳුළක් මල් පෙති අග තවරා
මීදුම් සළුවෙන් මුහුණ වසා

නිල්ල නිලන නිල් කඳුවැටි අතරේ
සඳඑළියේ මං පෙත පාදා
රහසක් සඟවා
ගොළු වූ හදකින්
යන්න ගියා මැකිලා
ඇය යන්න ගියා මැකිලා

යළි කවදාවත් හමු නොවනා බව
මඳ පවනක් හිස අතගා කීවද
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසිදින
ඇය යළි නොඑතැයි ගිම්හානෙට පෙර

ඇය යන්න ගියා මැකිලා
පිනි කඳුළක් මල් පෙති අග තවරා
මීදුම් සළුවෙන් මූණ වසා

පද රචනය - සුනිල් සරත් පෙරේරා
සංගීතය - එච්.එම්. ජයවර්ධන
ගායනය - අමරසිරි පීරිස්

විරහගීත වේදනාව කියන්නෙ මේ ලෝකෙ හුස්ම ගන්න පණ නල වැටෙන සෑම ජීවියෙක්ම විදපු වේදනවාක්..... ඒ වේදනාව හරිම පුදුමයි... එය ගීතයක අන්තර් ගතය උනාම තවත් ප්‍රණිත වූ වේදනා රසයක් අපිට දැනෙනවා. විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය කියන්නෙ අන්න ඒකට... රසිකයාගේ ඇට,මස් නහර සිඳ කම්පනයෙන් ප්‍රකම්පනයට පත්වන්නාවූ සාහිත්‍ය රසයක් ඒ තුල ගැබ්වෙනවා.

අද කාලයේ ගුවන් විදුලි ගීත බොහෝමයකම මේ විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය හෙවත් වෙන්වීමේ දුක අපිට ඇහෙනව.... ඒත් ඒක විලාපයක් අදොනාවක්... මර ලතෝනියක්. අන්න ඒ මර ලතෝනියේ තියෙන විකාර ස්වභාවයත්, සැබෑ විප්‍රවලම්භ ශෘංගාරය හදවතේ සියුම් තැන් සසල කරවන ආකාරයත් පෙන්වන්න තමා මම මේ ගීතය ඔබ වෙත දැන් ගෙනත් දෙන්නෙ.....

ප්‍රේමතී ජායතෝ සෝකෝ..... අපි අහල තියෙනව. ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීම දුකක්. එය සදහට ම වෙන්වීමක් වූ විට ඒ වේදනාව තවත් ප්‍රබල වෙයි. රචකයා මෙහි දී ප්‍රතිනිර්මාණය කරනුයේ එබඳු සදාකාලික වෙන්වීමකි. නමුත් රචකයාට ඒ වෙන්වීම කඩචෝරු විදියට නෙමෙයි කලාත්මක විදියට පැහැදිලි කරන්න අවශ්‍යයි.... ඒ නිසා එම වියෝව විස්තර කරන්න රමණීය පරිසරයක් පිළිබඳව සිතුවමක් අපතුල මවනවා....

”ඇය යන්න ගියා මැකිලා
වන සිරසක තුරු සෙවණැලි අතරේ
ගී ගයමින් හිඳ මා තුරුලේ
ඈ යන්න ගියා මැකිලා...”

වනාන්තරේ මලින් පිරුණු, ඵල බරවුණු තුරු මත හිදපු මගෙත් එක්ක ප්‍රේම ගී ගය ගයා හිටි මගේ කිරිළිය යන්න ගිහින්..... ”ඈ යන්න ගියා මැකිලා” ඒ කියන්නෙ නිකන්ම නිකන් යන්න ගිහින් නෙමෙයි මැකිලම යන්න ගිහින්... ඇය මියැදිලා.....

”පිණි කඳුළක් මල් පෙති අග රඳවා
මීදුම් සළුවෙන් මුහුණ වසා...”

ඉතින් ඇය මියැදිලානේ.... ඇගේ දේහය සුදු රෙදිකඩකින් වසා තියෙනව.... අපේ රචකයා එය මේ විදියටයි දකින්නෙ..... මිහිදුම් සළුවකින් මගේ මුහුණ වැසිල . ඒ වැසුණු රෙදිකඩට මුවා වුණු ඇගේ වතේ නෙත් අග කදුළු බිදුවක් තවමත් තියෙනවා..... රචකයා පවසන්නෙ එය ”පිණි කඳුළක් මල් පෙති අග රඳවා කියල”..... “වනසිරස” “තුරු හෙවණැලි” “පිණි කඳුළ” “මල්පෙති” ආදී යෙදුම් කොතරම් රමණීය වූත් සුන්දරවූත් යෙදුම්ද... මේ යෙදුම් සැබෑම සෞන්දර්වේදියෙකුට පමණමයි යොදාගන්න පුළුවන්..

නිල්ල නිලන නිල් කඳුවැටි අතරේ
සඳ එළියේ මං පෙත පාදා
රහසක් සඟවා ගොළු වූ හදකින්
යන්න ගියා මැකිලා

ඇය මිය ගියේ ඇයි කියල මටම තේරෙන්නෙ නෑ.... ඇයයි මමයි කොතරම් සුන්දරව අනාගතේ ගමන් මග එළි පෙහෙළි කරගත්තද.... එය රචකයා පවසන්නෙ ”කදුවැටි” ඒ කියන්නෙ බාධක අතරින් ”සදඑළියේ මං පෙත සාදා”.... ඒ කියන්නෙ අපි අපේ වෙන්න තියෙන බලාපොරොත්තුව නැමති ”සද එළියේ” අපි මේ ගමන ජයගන්න හිතා ගත්ත නේද.... අපි ඒක ජයග්‍රහණය කරගෙන ආව නේද කියන එකයි.... ”රහසක් සඟවා ගොළු වූ හදකින්” ඒත් ඔයා මොනව හරි දෙයක් මට නොකියම ගියා..... ඔයා ඒදේ සගවගෙනම ගියා නේද කිරිල්ලියේ.....ලොකුම ලොකු වේදනාවක්.... මියැදෙන මොහොතෙදිත් මාව මතක් උන නිසා දුකක් ඇති වුනාද ඔයාට.....
ඔයා මගෙත් එක්ක හිටි කාලය මම පුදුම චමත් කාරයක් වින්ද.... ඒ මොහොත මට මැවි මැවී පේනවා.... ජීවිතයේ මිනිසුන්ට මුහුණ දීමට සිදුවන අනපේක්ෂිැත අභාග්යදයන් අපරිමිත ය. මෙය ද එබඳු අනපේක්ෂිසත වූ අභාග්යපයක් ම බව රචකයා දැනුවත් අපට පවසනව.....

”යළි කවදාවත් හමු නොවනා බව
මඳ පවනක් හිස අතගා කීවද
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසිවිට
යළි නොඑතැයි ගිම්හානෙට පෙර”

මේ කොටසින් තමා රචකයා කුරුල්ලාගෙ, ආදරවන්තයාගේ හිතේ තියෙන වේදනාවේ විලාපය සුන්දර විදියට අපට ඒත්තු ගන්වන්නෙ... සුළග ඇවිත් මගේ හිස අතගගා කියනව ආයෙත් කවදාවත්ම එන්නෙ නෑ කියල.... හිරියට අපි වැලපෙනවිට නෑදෑ හිතමිතුරන් දුකවෙලා වැඩක් නෑ දැන් ඉතින් මොනව කරන්නද කියල කියනව වගේ... ඒත් මට ඒ දේ අදහගන්න බෑ.... දැන් ගිම්හානය උදාවෙන්න ලගයි ඒ කියන්නෙ පරිසරය මලානික වෙන කාලය, අපි දෙන්න එකතුවෙන කාලය, අපි දෙන්නට දෙන්න ඕනම කාලය, අපි දෙන්නට අපි දෙන්න නැතිවම බැරි කාලය..... ඉතින් ඔයා ඊට කලින් මගේ ලගට එන එකක් නෑ කියන එක කවුරු මොනව කීවත් මටනම් අදහගන්න බෑ......

මෙහි සංගීතය ගැනත් යමක් සදහන් කලයුතුමයි එච් එම් ජයවර්ධනයන්ගේ ඉතාමත් රමණීය වූ සංගීතයක් නාද රටා තමා මෙහි ගැබ්වෙලා තියෙන්නෙ.... ඇත්තටම මේ ගීතය සිය දහස් වතාවක් තම ආදරණීය බිරිය වූ මාලනී බුලත්සිංහලයන් ගේ වියෝවත් සමග ඔහු අහන්න ඇති. අනික මෙහි අපේ හදවත් ඇතුලට කිදා බහින හඩ අමරසිරි පීර්ස් කලා ශිල්පියාගේ ඒ මධුර ගැඹුරු හඩ මේ ගීතයට උපරිම සාධාරණයක් ඉෂ්ඨ කරල තියෙනවා කියල මට හිතෙනවා. ප්‍රේම විරහව කියන්නෙ පුදුමාකාර දෙයක් ඒ වේදනාව විදින්න විදින්න හරිම ලෝකෝත්තරවූ සන්තෝශයක් තමා දැනෙන්නෙ.... සදුන් ගසක් වගේ මොකද එය සිදිත මඩිත එක ලෙස පැතිරෙයි සුවද..... කියනවනේ.....

 

[bhanukanadeesha]

1980 මැ භාගයේදි වෙච්චි සිද්දියක්. එංලන්තෙ ජීවත්වන සිනමා ශිල්පිණී ප්‍රේමා ගනේගොඩ ඒ කාලෙ හැම අවුරද්දක එනවලු ලංකාවට... ඒ එන්නෙ නිවාඩුවක් ගත කරන්න... ඉතින් එහෙම ආවම එයාගෙ හොදම යාළුවොටිකටත් ආරාධනා කරනල ලොකු බස් එකක් අරගෙන කොහේ හරි දවස් දෙක තුනක ට්‍රිප් එකක් යනවළු. ඉතින් මේ කියන අවුරුද්දෙත් ට්‍රිප් එක ගිහින් තියෙන්නෙ නුවර එළිය පැත්තෙ... ට්‍රිප් එකට සහභාගිවෙලා ඉන්න අය අතර හිටියළු රෝහණ වීරසිංහ, ලක්ෂ්මන් විජේසේකර, කුලරත්න ආරියවංශ, ආනන්ද වීරසිරි, කුමාරදාස සපුතන්ත්‍රී, කිංස්ලි රාජසිංහ වගේ අය. මොකද අද වගේ නෙමෙයි ඒ කාලෙ කලාකාරයො කියන්නෙ එක අම්මගෙ දරුවෝ වගේ එකමුතුයි, සමගියි. ප්‍රශ්ණ නෑ. තිබුනත් ඒව සමගියෙන් විසද ගන්නව. බලන්න සිංහල සංගීතයේ පතාක යෝධයෝ සෙට් එකක් නේ මේ එකට ඉදල තියෙන්නෙ... ඉතින් ලස්සන නිර්මාණ බිහි නොවී තියේවිද......?

ela ela sasliit. niyamai