සුන්දර ගීයක ඇරබුම,..

[bhanukanadeesha]

එළකිරි එකේ කාලෙකින් දැකපු හොදම thread එක තමයි මේක..මුලින්ම මේකට sasliit සහෝදරයටත්,එයාට සහය දුන් කිබුලටත් ඇතුලු සියලු දෙනාට බෙහෙවින් ස්තුතියි...
අද අපට තිබෙන අත්දැකිමක් තමයි,tv or radio එකෙ සිංදු යන විට වැඩිහිටියෝ එය විවෙචනය කරනවා 'අපෝ මේවා සිංදුද?' කියලා.අපි ඕවා ගනන්න් ගන්නෙ නැනේ,අපේ පාඩුවෙ සිංදු අහනවා..ඒත් එයලා එහෙම අහන්නෙ මොකද එයලා දන්නවා එදා සහ අද තියෙන වෙනස අපේ කලාවෙ...

මේ thread එක කියවගෙන අවා නම් දැන් අපිත් දන්නව මොකක්ද ඒ වෙනස කියලා..එම ගීතවල තිබෙන සුන්දරත්වය,කලකරුවන්ගෙ දක්ෂතාව..ඔවුන් නිරායාසයෙන් බිහි කරපු නිර්මාන..එහි ඇති ශබ්ද රසය,අර්ථ රසය,ගීතය අහන විට එය මනසෙ රූප ලෙස සබවින් දකින්නට හකියාවක් තිබුනා..
ඒත් දැන් අපි දුරස් වෙලාද කලාවෙන්..අද අහන්න ආස හිතෙන සිංදුවක් හොයාගන්නත් නෑ...ඉස්සරහට කොහොම වෙයිද කියලා හිතනකොටත් බයයි වගෙම මාර දුකයි..

මේ thread එක හරහා sasliit කරන වැඩෙ නම් සුපිරි..කරන සේවය නම් මිල කරන්න බෑ..මේක නිසා කීදෙනෙක් අයෙත් පරන ගීත හොයලා අහන්න ඇතිද?නියම විදියට රස විදින්න ඇතිද? දැන් යළුවන්ට තෙරෙනවා ඇති දැන් අපි කොතනද ඉන්නෙ කියලා..

අපෙ සහෝදරයගේ විචාර,දැනුම ගැන අයෙත් කතා කරන්න දෙයක් නෑ..කිසිම සැකයක් නෑ..මට නම් විචාර ලියන්න තරම් දැනුමක් නැ..ඒත් thread එක නිසා ගීත,විචාර රසවින්දා..sasliit ගත්ත උත්සහය සාර්ථක වෙලා කියලා දැන් තෙරෙනවා ඇති...අවංකවම අපිට ගොඩක් අඩම්බරයි, මේ දේවල් කියලා දෙන්න හොද දැනුම තියෙන අය අප අතරෙත් සිටින එක ගැන...

Meke comment dapu hemotamath thanx karanna ona. a wagema wicharaya karapu ayatath. dekapu hodama thread eka

 

[HRD]

ඔන්න මම අපේ යාළුවන්ගෙ ඉල්ලීමක් තමා දැන් දෙන්න හදන්නෙ...... අනිවා කමේනට් බලාපොරොත්තු වෙනව... ඔයාල දාන හැම කමෙන්ට් එකක්ම මේ ගීතවලටත් වඩා ආසාවෙන් මම කියවනවා....

මේ ගීතයේ අපිට ලොකූ කතාවක් කියන්න නෑ. හේතුව තමා සරල ගේය පදවලින් හා සංගීතයෙන් අපිට කියන්න තියෙන හැම දේම කියන එක. සරල සංගීතය හා සරල බස් වහරෙන් රසිකයන්ට දරු සෙනෙහස ඇති කරවන ගීත වලින් ඉතාමත් ඉහල තැනකලු මේක තියෙන්නෙ....

හොදයි.... ඒත ඊට කලින් මේ ගීතය නිර්මාණය වීමේ රසවත් කතාවක් තියෙනවා... මේ කතාව හරි හැටි ඔප්පු කරගන්න තවමත් අපිට බැරි උනා ... නමුත් දන්න දේ හංගන්න ඕනෙ නැති හින්දා මම කියනවා... කරුණාකරල මට පසුව චෝදනා කරන්න එපා බොරු දානවා කියල... අනික මේක එළකිරි සහෝදරයින්ට පමණය වෙන කිසිම තැනකට දෙන්න එපා.... මම හරි හැටි නොදන්න දෙයක් දාන නිසයි ඉල්ලන්නෙ............

හොදයි කතාවෙ හැටියට මේ ගීතය රචනා කරල තියෙන්නෙ ප්‍රවීණ ගීත රචක ප්‍රේම්නාත් ජයතිලක මහතා. ඔහු මේ ගීතය රචනා කරල තියෙන්නෙ හෙන්රි කල්දේරා මහත්මයටලු... කෙසේ වෙතත් දවසක් හෙන්රි කල්දේර මහත්මයා සහ කේ. සේන මහත්මයා දෙදෙනා ඉන්න තැනකදි මේ ගීතය මුල් වරට පෙන්නල තියෙනව අපේ රචකය.... ඉතින් කේ. සේන එකපාරටම ඒක අරගෙන කියවපු ගමන් ගොඩාක් සංවේදී වෙලා ගීතය ඔහුට ඉල්ලුවලු... කරන්න දෙයක් නෑ හෙන්රි කල්දේර ලවා කියවන්න හැදුවත් කේ. සේනට මේක දෙන්න උනා. කොහොමින් කොහොම හරි අන්තිමට මේ ගීය කේ. සේන ගායනා කලා. ඉතාමත් ජනප්‍රිය උනා ඒ කාලයේ..... ජනප්‍රිය වීමත් සමග ඔහුට චෝදනා දස අතින් එන්න පටන් ගත්ත අර සිද්ධිය මුල් කරගෙන... මේ හේතුවෙන් ගොඩාක් කම්පා උන කේ. සේන ගායකයා ගත්ත දැඩි තීරණයක්... ඒ තීරණය නිසා අපට ලස්සන කටහඩක් අහිමි උනා... තීරණය තමයි තවත් කිසිම දිනක ගී ගායනා නොකිරීම... ඇත්තටම ඔහු ගායනා කල පළමු සහ අවසන් ගීතය තමා මේ ගීතය.

මවකගෙ උණුසුම නොලබා
සැපට නිදන පුතේ...
ඔබටත් මට මෙන් තනිකම
දැනෙනවාද පුතේ...
ඔබෙන් සිඟිති පුතේ
මගෙ පාළුව ‍මැකේ...

කිරි කැටියෙක් උපන් හැටියෙම අම්ම අහිමි වෙනව කියන්නෙ කොච්චර අසරණ වීමක්ද කියල පියෙකුට හෝ මවකට පමණයි තේරෙන්නෙ... එතනිනුත් මවක් නැතිඋනා කියන්නෙ පියාගෙත් එක පැත්තක් නැති උනා හා සමානයි. මෙතනදි පියා කොච්චර අසරණ වෙනවද අසරණ කිරකැටිය බලාගන්නත් ඕනි, තමාගෙ බිරිද නැතිඋන දුක විදගන්නත් ඕනි... දෙවියනේ මෙහෙම දෙයක් හතුරෙකුටවත් වෙන්නනම් එපා.... මීට වඩා දණුවමක් පියෙකුට දෙන්න පුළුවන්ද..... කොහොම උනත් තාත්ත අහනව කිරිකැටියගෙන් පුතේ උඹටත් මට වගේම පාළුව දැනෙනවද? මම නම් පාළුව නැති කරගන්නෙ මෙහෙම උඹත් එක්ක කතා කරල තමා පුතේ.....

හිතේ තියෙන පාළු ගතිය
මගහරින්න පුතේ...
සුර කුමරුන් සමගින් ඔබ
හි‍නැහෙනවද පුතේ...
අප දෙන්නා අඳුරු ලොවක
තනි කර දා පුතේ...
නුඹෙ අම්මා දිවිය ලෝකෙ
ගියා පුංචි පුතේ...
මා හට දී ‍ඔයා - ඈ සු‍රලොව ගියා...
සුර විමනක වැදී - මගෙ රන්කද නිදී...

මම එහෙම කතා කලාට මගේ පුතාට කතා කරන්න බෑනේ.... අම්ම නැතිව හිතේ ඇතිවෙන පාළුව නැතිකරගනන ඔය හිනාවෙන්න සුර කුමාරයන් එක්කද? ඔයා කතා කරන්නෙ සුර කුමාරයන් එක්කනම් පුතේ උඹේ අම්මත් එහේ ඇති.... මට ඔයාව දීල අපි දෙන්නව තනි කරල දාල අම්ම එහෙට තමා ගියේ....... අනේ මගේ රත්තරන් කෙල්ලෙ ඔයා සුරංගනාවක් වෙලා දිව්‍ය ලෝකෙ ඉන්නව කිය මම විශ්වාස කරනව.......

තවමත් කිරි සුවඳ දැනේ
ඔබේ සිඟිති කටේ...
ඔබ නැති නම් මම දැනටත්
මැරී ඇතැයි සිතේ...
පුතු‍ගෙ උපත ම‍වගෙ විපත
එක දිනයෙම උනේ...
කොහොම ද මම සිහිකරන්නෙ
පුතුගෙ උපන් දිනේ...
මා හට දී ‍ඔයා - ඈ සු‍රලොව ගියා...//

මගේ පුතාගෙ කිරි සුවද තවමත් මට දැනෙනව... ඒ සුවද ඔස්සේ මට උඹේ අම්මවත් සිහි වෙනව... උඹ හින්ද තමා මගේ පුතේ මම ජීවත් වෙන්නෙ... නැතිනම් මම ජීවත් වෙන එකක් නෑ කියල මට හිතෙනව. මගේ පුතා උපදිනකොටමයි පුතේ අම්මව නැති උනේ.... ඉතින් මට ජීවිතේ ලබන්න තියෙන උපරිම සතුටයි දුකයි දෙකම එක මොහොතකම ලැබුන මම මේ දෙකෙන් සමරන්නෙ කෝකද කියල මට වැටහෙන්නෙ නෑ .... මම පියෙකු උනෙත්, බිරිදක් නැති සැමියෙක් උනෙත් එකම දවසෙ එකම මොහොතෙ..... මේක කිසිම මනුස්සයෙකුට දරාගන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි.... ඒත් මම දරාගන්නෙ මගේ රත්තරන් පුතා නිසයි, ඇය දිව්‍ය ලෝකයට යන්නැති කියල හිතෙන නිසයි...

ලොකු උනාම අම්මා ගැන
අහන්නෙපා පුතේ...
එතකොට මගේ දෙනෙත්
වලට කඳුළු පිරෙයි පුතේ...
සුර විමනක වැදී මගෙ රන් කද නිදී...//

මගේ පුතාව මම කොහොම හරි උස්මහත් කරනව... අනේ රත්තරන් පුතේ මම උඹව එහෙම කරන්නෙ දරාගන්න බැරි දුකක් හිත පතුලෙ බලෙන්ම තදකරගෙන.... උඹ ලොකුවෙනකොට මේව අමතක වෙලා අම්ම ගැනනම් අහන්න එපා... එහෙම උනොත් මීට වඩා දහස් ගානකින් දුක වැඩිවෙලා, ගිණිකන්දක් පුපුරණව වගේ මගේ යටපත් කරන් හිටපු වේදනව එළියට ඒවි. සමහරවිට මට ඒක අද වගේ දරාගන්න බැරිවේවි........

පිය සෙනෙහස සහ සැමියෙක් බිරිද ගැන දක්වන ආදරය ගැන කියවෙන මේ ගීතය විචාරය කරද්දි පවා අපේ ඇස් වලට කදුලු එනවා... මේ ගීතය සුවහසක් පියවරුන්ට උපාහාරයක්ම වේවා.....

මවකගෙ උණුසුම නොලබා
සැපට නිදන පුතේ...
ඔබටත් මට මෙන් තනිකම
දැනෙනවාද පුතේ...
ඔබෙන් සිඟිති පුතේ
මගෙ පාළුව ‍මැකේ...

හිතේ තියෙන පාළු ගතිය
මගහරින්න පුතේ...
සුර කුමරුන් සමගින් ඔබ
හි‍නැහෙනවද පුතේ...
අප දෙන්නා අඳුරු ලොවක
තනි කර දා පුතේ...
නුඹෙ අම්මා දිවිය ලෝකෙ
ගියා පුංචි පුතේ...
මා හට දී ‍ඔයා - ඈ සු‍රලොව ගියා...
සුර විමනක වැදී - මගෙ රන්කද නිදී...

තවමත් කිරි සුවඳ දැනේ
ඔබේ සිඟිති කටේ...
ඔබ නැති නම් මම දැනටත්
මැරී ඇතැයි සිතේ...
පුතු‍ගෙ උපත ම‍වගෙ විපත
එක දිනයෙම උනේ...
කොහොම ද මම සිහිකරන්නෙ
පුතුගෙ උපන් දිනේ...
මා හට දී ‍ඔයා - ඈ සු‍රලොව ගියා...//

ලොකු උනාම අම්මා ගැන
අහන්නෙපා පුතේ...
එතකොට මගේ දෙනෙත්
වලට කඳුළු පිරෙයි පුතේ...
සුර විමනක වැදී මගෙ රන් කද නිදී...//

Macanla mata me sinduwe MP3 ekak hoyala denawada ? mama asma sinduwak meka.

 

[bhanukanadeesha]

විවාහක ස්වාමි පුරුෂයන් ගේ සදාතනික ශෝකාන්තය.........
සොදුරිය, කාලය කොතරම් නපුරුද?
[/COLOR][/SIZE]

Dath kimbula aiyata jayama wewa. mage thawath asama sinduwaka wichaaraya dunnata

 

[bhanukanadeesha]

Macanla mata me sinduwe MP3 ekak hoyala denawada ? mama asma sinduwak meka.

http://www.mediafire.com/?xymyiiwgqzz
Menna machan

 

[Pink panther]

Macanla mata me sinduwe MP3 ekak hoyala denawada ? mama asma sinduwak meka.

http://205.196.121.44/d5rug9rr1vqg/xymyiiwgqzz/Mawakage+Unusuma+Nolaba.mp3

 

[*danushka*]

මෙ ගීතය ලන්කාවෙ සිටින සුපිරි පද රචකයෙකු වන මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න මහතා ගෙ අතින් මනාවට කැටයම් වුනු ගීතයකි. ඒම නිසා මෙ පද ගැලපුම විවිද අර්ථ රසයන් විවිද අසන්නන් තුල ජනිත කල හැකිය. මෙය හුදු මගෙ මතය වන අතර යම් කියවීම් එයට දිරි දුන්නා විය හැක.
අපි ආදරය විරහව එක එක විදියට අත් විදිනව සමහර විට පවුලෙ නොගැලපීම් නිසා, පොහොසත් ගැහැනු ලමයෙක් දුප්පත් කොල්ලෙක් එක්ක යලු උනාම ගොඩක් වෙලාවට ගැහනු ලමයගෙ පවුලෙ අය කැමති නැහැ ඒ අය උත්සහ කරන්නෙ තමන් වගෙම ලොකු පවුලකින් කසද බන්දවන්න. මගෙ මතය මෙ ගීතය ඒ අත්දැකීම ලබපු ගැහැනු ලමයෙකුගෙ තමන්ගෙ පරන පෙම්වතාට කරන ආයචනයක් කියල.

සුළං කපොල්ලේ
තැනූ කැදැල්ලේ
කෑලි කැඩී බිඳී වැටෙයි
නිල් කඳු රැල්ලේ

සුලං කපොල්ල යනු දැඩී සුළං පවතින කඳු දෙකක් එකිනෙක යා වෙන ස්ථානයක් බව වටහා ගත හැකිය. කඳු දෙක පවුල් වල වත්කම් නියොජනය කලා විය හැක. ඒ සුළං කපොල්ලේ තැනූ කැදැල්ල දැන් කෑලි කැඩී බිඳී වැටිලා. ඒ තමයි සුළං කපොල්ලේ අස්ථවරත්වය.

කූඩු කැඩී තැන තැන ගිය පුංචි කිරිල්ලී
දැන් ඔබ ලඟ සිටියි රුවක් විලස නොසෙල්ලී
යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී
පිළිගනු ඈ කොහි යන්ට ද නැවත් ඉගිල්ලී

"දැන් කූඩුව කැඩිල තැන තැන ගිහිල්ල නැවත හදන්න බැ. ඒත් අපි ආදරය කරන කාලෙ ඔයා කිව්ව මතකද ඔයට මොනදෙ උනත් මම ඉන්නව කියල. ඒක නිසා මට මෙ ලොකේ ඉන්න එකම කෙනාව හොයාගෙන අවා, සත්තයි මම අයෙ ඔය්ගෙ ලගින්ම ඉන්නව ඔයගෙ ලගින් හෙලවෙන්නෙ වත් නෑ, අනේ රත්තරන් මට ඔයගෙ කූඩුවෙ කිරිල්ලිය වෙන්න ඉඩ දෙන්න." කිරිල්ලියගෙ අතීතාවර්ජනාත්මක ආයාචනය
මොකද රචකය කියනව "යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී" ඒ කියන්නෙ මෙ කිරිල්ලි එන්නෙ යම් අරමුනකින් ඒ තමයි තමන්ගෙ පරන පෙම්වතා.

ඇයට මවක් පියෙක් නොමැත ක්ෂිතිජ වළල්ලේ
කඳුල පමණි ඇයට උරුම දවස මුළුල්ලේ
ඔබ තනිකඩ කුරුළු රජෙකි වෙසෙන නිදැල්ලේ
ඇයට ලැගුම් දෙන්න සබඳ ඔබේ කැදැල්ලේ

නිල් කඳු රැල්ල අතහැර දා යොදුන් ගණන් පියබායැම එනම් දෙමපියන් හා ඔවුන්ගෙන් ලැබුනු සියල්ල අත්හැරදා පැමිනීම නිසා ඈ ලග කඩුලු හැරුනුකොට කිසිවක් ඉතිරිවී නෑ. ඒත් කුරුල්ලා එනම් ඇගෙ පැරනි පෙම්වතා තවම තනිකඩයි. ඒ නිසා බලාපොරොත්තු සුන් වු ඇයට බලාපොරොත්තුවක් දෙන්න, ජීවත්වෙන්න.

කෙසේ නමුත් රචකයා පවසන පරිදි කුරුල්ල්ලා තනිකඩ වීමත් කිරිල්ලිය ඔහුගෙ කැදැල්ලෙන් නවාතැන් පමනක් ඉල්ලීමත් මගෙ හිතට වදදෙන්නේ යම් කිසි ආකරයකින් මෙකියන කුරුල්ලා මෙ සිදුවීම කලින් බලාපොරොත්තු වුවාදැයි කියන හැගීමකි.

පලමු උත්සහය බැවින් වස් දොස් දැකීමක් බලාපොරොත්තු වෙමි.


සුළං කපොල්ලේ
තැනූ කැදැල්ලේ
කෑලි කැඩී බිඳී වැටෙයි
නිල් කඳු රැල්ලේ

කූඩු කැඩී තැන තැන ගිය පුංචි කිරිල්ලී
දැන් ඔබ ලඟ සිටියි රුවක් විලස නොසෙල්ලී
යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී
පිළිගනු ඈ කොහි යන්ට ද නැවත් ඉගිල්ලී

ඇයට මවක් පියෙක් නොමැත ක්ෂිතිජ වළල්ලේ
කඳුල පමණි ඇයට උරුම දවස මුළුල්ලේ
ඔබ තනිකඩ කුරුළු රජෙකි වෙසෙන නිදැල්ලේ
ඇයට ලැගුම් දෙන්න සබඳ ඔබේ කැදැල්ලේ

පද - මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න
සංගීතය - රෝහණ වීරසිංහ
ගායනය - විශාරද නන්දා මාලිනී

මචන් ලස්සනට ලියල තියෙනවා..දෙන්න දෙයක් නෑ රෙප්+6 දුන්න.අපිත් එක්ක දිගටම ඉන්න....

 

[*danushka*]

http://205.196.121.44/d5rug9rr1vqg/xymyiiwgqzz/Mawakage+Unusuma+Nolaba.mp3

http://www.mediafire.com/?xymyiiwgqzz

 

[Kumara456]

දෛවයෝගයකින් නොවේදෝ හමුවුනේ අප හමුවුනේ...
දෛවයේ සරදම් ලබන්නට කිම මෙසේ අප වෙන්වුනේ...

කාලෙකට කලින් අහම්බෙන් මුණගැසුණ, කාලයක් හිතේ අංක එකේ තියාගෙන පෙම්කරපු, දෛවයේ සරදමින් මගෙන් සමුගත් මගේ පරණ කෙල්ලව මේ සින්දුව යද්දි මට මතක් වෙනවා...

 

[*danushka*]

හොදයි යාළුවනේ ඔන්න එහෙනම් තවත් ගීතයක්.... ඉදිරි දින දෙකේදි මට ඉන්ටර්නෙට් එන්න වෙන්නෙ නෑ.... ඒ නිසා රසවත්ම ගීත කිහිපයක් විචාරය කරන්න පුළුවන් තරම් උත්සාහායක් ගන්නවා..... වැඩ ඉහටත් උඩින් ඒ නිසා අඩු පාඩු තිබුනොතින් සමාවෙන්න... කමෙන්ට් දෙන්න ඔයාල මේ ගීතයත් රසවින්දොතින්.....

ඇය යන්න ගියා මැකිලා
වන සිරසක තුරු සෙවණැලි අතරේ
ගී ගයමින් හිඳ මා තුරුලේ
ඇය යන්න ගියා මැකිලා
පිනි කඳුළක් මල් පෙති අග තවරා
මීදුම් සළුවෙන් මුහුණ වසා

නිල්ල නිලන නිල් කඳුවැටි අතරේ
සඳඑළියේ මං පෙත පාදා
රහසක් සඟවා
ගොළු වූ හදකින්
යන්න ගියා මැකිලා
ඇය යන්න ගියා මැකිලා

යළි කවදාවත් හමු නොවනා බව
මඳ පවනක් හිස අතගා කීවද
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසිදින
ඇය යළි නොඑතැයි ගිම්හානෙට පෙර

ඇය යන්න ගියා මැකිලා
පිනි කඳුළක් මල් පෙති අග තවරා
මීදුම් සළුවෙන් මූණ වසා

පද රචනය - සුනිල් සරත් පෙරේරා
සංගීතය - එච්.එම්. ජයවර්ධන
ගායනය - අමරසිරි පීරිස්

විරහගීත වේදනාව කියන්නෙ මේ ලෝකෙ හුස්ම ගන්න පණ නල වැටෙන සෑම ජීවියෙක්ම විදපු වේදනවාක්..... ඒ වේදනාව හරිම පුදුමයි... එය ගීතයක අන්තර් ගතය උනාම තවත් ප්‍රණිත වූ වේදනා රසයක් අපිට දැනෙනවා. විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය කියන්නෙ අන්න ඒකට... රසිකයාගේ ඇට,මස් නහර සිඳ කම්පනයෙන් ප්‍රකම්පනයට පත්වන්නාවූ සාහිත්‍ය රසයක් ඒ තුල ගැබ්වෙනවා.

අද කාලයේ ගුවන් විදුලි ගීත බොහෝමයකම මේ විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය හෙවත් වෙන්වීමේ දුක අපිට ඇහෙනව.... ඒත් ඒක විලාපයක් අදොනාවක්... මර ලතෝනියක්. අන්න ඒ මර ලතෝනියේ තියෙන විකාර ස්වභාවයත්, සැබෑ විප්‍රවලම්භ ශෘංගාරය හදවතේ සියුම් තැන් සසල කරවන ආකාරයත් පෙන්වන්න තමා මම මේ ගීතය ඔබ වෙත දැන් ගෙනත් දෙන්නෙ.....

ප්‍රේමතී ජායතෝ සෝකෝ..... අපි අහල තියෙනව. ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීම දුකක්. එය සදහට ම වෙන්වීමක් වූ විට ඒ වේදනාව තවත් ප්‍රබල වෙයි. රචකයා මෙහි දී ප්‍රතිනිර්මාණය කරනුයේ එබඳු සදාකාලික වෙන්වීමකි. නමුත් රචකයාට ඒ වෙන්වීම කඩචෝරු විදියට නෙමෙයි කලාත්මක විදියට පැහැදිලි කරන්න අවශ්‍යයි.... ඒ නිසා එම වියෝව විස්තර කරන්න රමණීය පරිසරයක් පිළිබඳව සිතුවමක් අපතුල මවනවා....

”ඇය යන්න ගියා මැකිලා
වන සිරසක තුරු සෙවණැලි අතරේ
ගී ගයමින් හිඳ මා තුරුලේ
ඈ යන්න ගියා මැකිලා...”

වනාන්තරේ මලින් පිරුණු, ඵල බරවුණු තුරු මත හිදපු මගෙත් එක්ක ප්‍රේම ගී ගය ගයා හිටි මගේ කිරිළිය යන්න ගිහින්..... ”ඈ යන්න ගියා මැකිලා” ඒ කියන්නෙ නිකන්ම නිකන් යන්න ගිහින් නෙමෙයි මැකිලම යන්න ගිහින්... ඇය මියැදිලා.....

”පිණි කඳුළක් මල් පෙති අග රඳවා
මීදුම් සළුවෙන් මුහුණ වසා...”

ඉතින් ඇය මියැදිලානේ.... ඇගේ දේහය සුදු රෙදිකඩකින් වසා තියෙනව.... අපේ රචකයා එය මේ විදියටයි දකින්නෙ..... මිහිදුම් සළුවකින් මගේ මුහුණ වැසිල . ඒ වැසුණු රෙදිකඩට මුවා වුණු ඇගේ වතේ නෙත් අග කදුළු බිදුවක් තවමත් තියෙනවා..... රචකයා පවසන්නෙ එය ”පිණි කඳුළක් මල් පෙති අග රඳවා කියල”..... “වනසිරස” “තුරු හෙවණැලි” “පිණි කඳුළ” “මල්පෙති” ආදී යෙදුම් කොතරම් රමණීය වූත් සුන්දරවූත් යෙදුම්ද... මේ යෙදුම් සැබෑම සෞන්දර්වේදියෙකුට පමණමයි යොදාගන්න පුළුවන්..

නිල්ල නිලන නිල් කඳුවැටි අතරේ
සඳ එළියේ මං පෙත පාදා
රහසක් සඟවා ගොළු වූ හදකින්
යන්න ගියා මැකිලා

ඇය මිය ගියේ ඇයි කියල මටම තේරෙන්නෙ නෑ.... ඇයයි මමයි කොතරම් සුන්දරව අනාගතේ ගමන් මග එළි පෙහෙළි කරගත්තද.... එය රචකයා පවසන්නෙ ”කදුවැටි” ඒ කියන්නෙ බාධක අතරින් ”සදඑළියේ මං පෙත සාදා”.... ඒ කියන්නෙ අපි අපේ වෙන්න තියෙන බලාපොරොත්තුව නැමති ”සද එළියේ” අපි මේ ගමන ජයගන්න හිතා ගත්ත නේද.... අපි ඒක ජයග්‍රහණය කරගෙන ආව නේද කියන එකයි.... ”රහසක් සඟවා ගොළු වූ හදකින්” ඒත් ඔයා මොනව හරි දෙයක් මට නොකියම ගියා..... ඔයා ඒදේ සගවගෙනම ගියා නේද කිරිල්ලියේ.....ලොකුම ලොකු වේදනාවක්.... මියැදෙන මොහොතෙදිත් මාව මතක් උන නිසා දුකක් ඇති වුනාද ඔයාට.....
ඔයා මගෙත් එක්ක හිටි කාලය මම පුදුම චමත් කාරයක් වින්ද.... ඒ මොහොත මට මැවි මැවී පේනවා.... ජීවිතයේ මිනිසුන්ට මුහුණ දීමට සිදුවන අනපේක්ෂිැත අභාග්යදයන් අපරිමිත ය. මෙය ද එබඳු අනපේක්ෂිසත වූ අභාග්යපයක් ම බව රචකයා දැනුවත් අපට පවසනව.....

”යළි කවදාවත් හමු නොවනා බව
මඳ පවනක් හිස අතගා කීවද
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසිවිට
යළි නොඑතැයි ගිම්හානෙට පෙර”

මේ කොටසින් තමා රචකයා කුරුල්ලාගෙ, ආදරවන්තයාගේ හිතේ තියෙන වේදනාවේ විලාපය සුන්දර විදියට අපට ඒත්තු ගන්වන්නෙ... සුළග ඇවිත් මගේ හිස අතගගා කියනව ආයෙත් කවදාවත්ම එන්නෙ නෑ කියල.... හිරියට අපි වැලපෙනවිට නෑදෑ හිතමිතුරන් දුකවෙලා වැඩක් නෑ දැන් ඉතින් මොනව කරන්නද කියල කියනව වගේ... ඒත් මට ඒ දේ අදහගන්න බෑ.... දැන් ගිම්හානය උදාවෙන්න ලගයි ඒ කියන්නෙ පරිසරය මලානික වෙන කාලය, අපි දෙන්න එකතුවෙන කාලය, අපි දෙන්නට දෙන්න ඕනම කාලය, අපි දෙන්නට අපි දෙන්න නැතිවම බැරි කාලය..... ඉතින් ඔයා ඊට කලින් මගේ ලගට එන එකක් නෑ කියන එක කවුරු මොනව කීවත් මටනම් අදහගන්න බෑ......

මෙහි සංගීතය ගැනත් යමක් සදහන් කලයුතුමයි එච් එම් ජයවර්ධනයන්ගේ ඉතාමත් රමණීය වූ සංගීතයක් නාද රටා තමා මෙහි ගැබ්වෙලා තියෙන්නෙ.... ඇත්තටම මේ ගීතය සිය දහස් වතාවක් තම ආදරණීය බිරිය වූ මාලනී බුලත්සිංහලයන් ගේ වියෝවත් සමග ඔහු අහන්න ඇති. අනික මෙහි අපේ හදවත් ඇතුලට කිදා බහින හඩ අමරසිරි පීර්ස් කලා ශිල්පියාගේ ඒ මධුර ගැඹුරු හඩ මේ ගීතයට උපරිම සාධාරණයක් ඉෂ්ඨ කරල තියෙනවා කියල මට හිතෙනවා. ප්‍රේම විරහව කියන්නෙ පුදුමාකාර දෙයක් ඒ වේදනාව විදින්න විදින්න හරිම ලෝකෝත්තරවූ සන්තෝශයක් තමා දැනෙන්නෙ.... සදුන් ගසක් වගේ මොකද එය සිදිත මඩිත එක ලෙස පැතිරෙයි සුවද..... කියනවනේ.....

උඹ ගොඩක් මහන්සි වෙනවා කොල්ලෝ..වැඩ පාඩු කරගන්නේ නැතුව වැඩේ කරපන්.මොනවා කරන්නත් ජොබ් එක බෙර ගන්න එපැයි,,

 

[bhanukanadeesha]

උඹ ගොඩක් මහන්සි වෙනවා කොල්ලෝ..වැඩ පාඩු කරගන්නේ නැතුව වැඩේ කරපන්.මොනවා කරන්නත් ජොබ් එක බෙර ගන්න එපැයි,,

 

[imp]

හොදයි යාළුවනේ ඔන්න එහෙනම් තවත් ගීතයක්.... ඉදිරි දින දෙකේදි මට ඉන්ටර්නෙට් එන්න වෙන්නෙ නෑ.... ඒ නිසා රසවත්ම ගීත කිහිපයක් විචාරය කරන්න පුළුවන් තරම් උත්සාහායක් ගන්නවා..... වැඩ ඉහටත් උඩින් ඒ නිසා අඩු පාඩු තිබුනොතින් සමාවෙන්න... කමෙන්ට් දෙන්න ඔයාල මේ ගීතයත් රසවින්දොතින්.....

ඇය යන්න ගියා මැකිලා
වන සිරසක තුරු සෙවණැලි අතරේ
ගී ගයමින් හිඳ මා තුරුලේ
ඇය යන්න ගියා මැකිලා
පිනි කඳුළක් මල් පෙති අග තවරා
මීදුම් සළුවෙන් මුහුණ වසා

නිල්ල නිලන නිල් කඳුවැටි අතරේ
සඳඑළියේ මං පෙත පාදා
රහසක් සඟවා
ගොළු වූ හදකින්
යන්න ගියා මැකිලා
ඇය යන්න ගියා මැකිලා

යළි කවදාවත් හමු නොවනා බව
මඳ පවනක් හිස අතගා කීවද
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසිදින
ඇය යළි නොඑතැයි ගිම්හානෙට පෙර

ඇය යන්න ගියා මැකිලා
පිනි කඳුළක් මල් පෙති අග තවරා
මීදුම් සළුවෙන් මූණ වසා

පද රචනය - සුනිල් සරත් පෙරේරා
සංගීතය - එච්.එම්. ජයවර්ධන
ගායනය - අමරසිරි පීරිස්

විරහගීත වේදනාව කියන්නෙ මේ ලෝකෙ හුස්ම ගන්න පණ නල වැටෙන සෑම ජීවියෙක්ම විදපු වේදනවාක්..... ඒ වේදනාව හරිම පුදුමයි... එය ගීතයක අන්තර් ගතය උනාම තවත් ප්‍රණිත වූ වේදනා රසයක් අපිට දැනෙනවා. විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය කියන්නෙ අන්න ඒකට... රසිකයාගේ ඇට,මස් නහර සිඳ කම්පනයෙන් ප්‍රකම්පනයට පත්වන්නාවූ සාහිත්‍ය රසයක් ඒ තුල ගැබ්වෙනවා.

අද කාලයේ ගුවන් විදුලි ගීත බොහෝමයකම මේ විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය හෙවත් වෙන්වීමේ දුක අපිට ඇහෙනව.... ඒත් ඒක විලාපයක් අදොනාවක්... මර ලතෝනියක්. අන්න ඒ මර ලතෝනියේ තියෙන විකාර ස්වභාවයත්, සැබෑ විප්‍රවලම්භ ශෘංගාරය හදවතේ සියුම් තැන් සසල කරවන ආකාරයත් පෙන්වන්න තමා මම මේ ගීතය ඔබ වෙත දැන් ගෙනත් දෙන්නෙ.....

ප්‍රේමතී ජායතෝ සෝකෝ..... අපි අහල තියෙනව. ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීම දුකක්. එය සදහට ම වෙන්වීමක් වූ විට ඒ වේදනාව තවත් ප්‍රබල වෙයි. රචකයා මෙහි දී ප්‍රතිනිර්මාණය කරනුයේ එබඳු සදාකාලික වෙන්වීමකි. නමුත් රචකයාට ඒ වෙන්වීම කඩචෝරු විදියට නෙමෙයි කලාත්මක විදියට පැහැදිලි කරන්න අවශ්‍යයි.... ඒ නිසා එම වියෝව විස්තර කරන්න රමණීය පරිසරයක් පිළිබඳව සිතුවමක් අපතුල මවනවා....

”ඇය යන්න ගියා මැකිලා
වන සිරසක තුරු සෙවණැලි අතරේ
ගී ගයමින් හිඳ මා තුරුලේ
ඈ යන්න ගියා මැකිලා...”

වනාන්තරේ මලින් පිරුණු, ඵල බරවුණු තුරු මත හිදපු මගෙත් එක්ක ප්‍රේම ගී ගය ගයා හිටි මගේ කිරිළිය යන්න ගිහින්..... ”ඈ යන්න ගියා මැකිලා” ඒ කියන්නෙ නිකන්ම නිකන් යන්න ගිහින් නෙමෙයි මැකිලම යන්න ගිහින්... ඇය මියැදිලා.....

”පිණි කඳුළක් මල් පෙති අග රඳවා
මීදුම් සළුවෙන් මුහුණ වසා...”

ඉතින් ඇය මියැදිලානේ.... ඇගේ දේහය සුදු රෙදිකඩකින් වසා තියෙනව.... අපේ රචකයා එය මේ විදියටයි දකින්නෙ..... මිහිදුම් සළුවකින් මගේ මුහුණ වැසිල . ඒ වැසුණු රෙදිකඩට මුවා වුණු ඇගේ වතේ නෙත් අග කදුළු බිදුවක් තවමත් තියෙනවා..... රචකයා පවසන්නෙ එය ”පිණි කඳුළක් මල් පෙති අග රඳවා කියල”..... “වනසිරස” “තුරු හෙවණැලි” “පිණි කඳුළ” “මල්පෙති” ආදී යෙදුම් කොතරම් රමණීය වූත් සුන්දරවූත් යෙදුම්ද... මේ යෙදුම් සැබෑම සෞන්දර්වේදියෙකුට පමණමයි යොදාගන්න පුළුවන්..

නිල්ල නිලන නිල් කඳුවැටි අතරේ
සඳ එළියේ මං පෙත පාදා
රහසක් සඟවා ගොළු වූ හදකින්
යන්න ගියා මැකිලා

ඇය මිය ගියේ ඇයි කියල මටම තේරෙන්නෙ නෑ.... ඇයයි මමයි කොතරම් සුන්දරව අනාගතේ ගමන් මග එළි පෙහෙළි කරගත්තද.... එය රචකයා පවසන්නෙ ”කදුවැටි” ඒ කියන්නෙ බාධක අතරින් ”සදඑළියේ මං පෙත සාදා”.... ඒ කියන්නෙ අපි අපේ වෙන්න තියෙන බලාපොරොත්තුව නැමති ”සද එළියේ” අපි මේ ගමන ජයගන්න හිතා ගත්ත නේද.... අපි ඒක ජයග්‍රහණය කරගෙන ආව නේද කියන එකයි.... ”රහසක් සඟවා ගොළු වූ හදකින්” ඒත් ඔයා මොනව හරි දෙයක් මට නොකියම ගියා..... ඔයා ඒදේ සගවගෙනම ගියා නේද කිරිල්ලියේ.....ලොකුම ලොකු වේදනාවක්.... මියැදෙන මොහොතෙදිත් මාව මතක් උන නිසා දුකක් ඇති වුනාද ඔයාට.....
ඔයා මගෙත් එක්ක හිටි කාලය මම පුදුම චමත් කාරයක් වින්ද.... ඒ මොහොත මට මැවි මැවී පේනවා.... ජීවිතයේ මිනිසුන්ට මුහුණ දීමට සිදුවන අනපේක්ෂිැත අභාග්යදයන් අපරිමිත ය. මෙය ද එබඳු අනපේක්ෂිසත වූ අභාග්යපයක් ම බව රචකයා දැනුවත් අපට පවසනව.....

”යළි කවදාවත් හමු නොවනා බව
මඳ පවනක් හිස අතගා කීවද
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසිවිට
යළි නොඑතැයි ගිම්හානෙට පෙර”

මේ කොටසින් තමා රචකයා කුරුල්ලාගෙ, ආදරවන්තයාගේ හිතේ තියෙන වේදනාවේ විලාපය සුන්දර විදියට අපට ඒත්තු ගන්වන්නෙ... සුළග ඇවිත් මගේ හිස අතගගා කියනව ආයෙත් කවදාවත්ම එන්නෙ නෑ කියල.... හිරියට අපි වැලපෙනවිට නෑදෑ හිතමිතුරන් දුකවෙලා වැඩක් නෑ දැන් ඉතින් මොනව කරන්නද කියල කියනව වගේ... ඒත් මට ඒ දේ අදහගන්න බෑ.... දැන් ගිම්හානය උදාවෙන්න ලගයි ඒ කියන්නෙ පරිසරය මලානික වෙන කාලය, අපි දෙන්න එකතුවෙන කාලය, අපි දෙන්නට දෙන්න ඕනම කාලය, අපි දෙන්නට අපි දෙන්න නැතිවම බැරි කාලය..... ඉතින් ඔයා ඊට කලින් මගේ ලගට එන එකක් නෑ කියන එක කවුරු මොනව කීවත් මටනම් අදහගන්න බෑ......

මෙහි සංගීතය ගැනත් යමක් සදහන් කලයුතුමයි එච් එම් ජයවර්ධනයන්ගේ ඉතාමත් රමණීය වූ සංගීතයක් නාද රටා තමා මෙහි ගැබ්වෙලා තියෙන්නෙ.... ඇත්තටම මේ ගීතය සිය දහස් වතාවක් තම ආදරණීය බිරිය වූ මාලනී බුලත්සිංහලයන් ගේ වියෝවත් සමග ඔහු අහන්න ඇති. අනික මෙහි අපේ හදවත් ඇතුලට කිදා බහින හඩ අමරසිරි පීර්ස් කලා ශිල්පියාගේ ඒ මධුර ගැඹුරු හඩ මේ ගීතයට උපරිම සාධාරණයක් ඉෂ්ඨ කරල තියෙනවා කියල මට හිතෙනවා. ප්‍රේම විරහව කියන්නෙ පුදුමාකාර දෙයක් ඒ වේදනාව විදින්න විදින්න හරිම ලෝකෝත්තරවූ සන්තෝශයක් තමා දැනෙන්නෙ.... සදුන් ගසක් වගේ මොකද එය සිදිත මඩිත එක ලෙස පැතිරෙයි සුවද..... කියනවනේ.....

බලහන් කොච්චර සන්වෙදි වෙනවද මෙවගෙ ගීතයක් අහනකොට..ඒ වගේම විචාරය නිසා තවත් හොදටම සමීප වෙනවා...ස්තුතියි යාළුවා..

 

[imp]

මෙ ගීතය ලන්කාවෙ සිටින සුපිරි පද රචකයෙකු වන මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න මහතා ගෙ අතින් මනාවට කැටයම් වුනු ගීතයකි. ඒම නිසා මෙ පද ගැලපුම විවිද අර්ථ රසයන් විවිද අසන්නන් තුල ජනිත කල හැකිය. මෙය හුදු මගෙ මතය වන අතර යම් කියවීම් එයට දිරි දුන්නා විය හැක.
අපි ආදරය විරහව එක එක විදියට අත් විදිනව සමහර විට පවුලෙ නොගැලපීම් නිසා, පොහොසත් ගැහැනු ලමයෙක් දුප්පත් කොල්ලෙක් එක්ක යලු උනාම ගොඩක් වෙලාවට ගැහනු ලමයගෙ පවුලෙ අය කැමති නැහැ ඒ අය උත්සහ කරන්නෙ තමන් වගෙම ලොකු පවුලකින් කසද බන්දවන්න. මගෙ මතය මෙ ගීතය ඒ අත්දැකීම ලබපු ගැහැනු ලමයෙකුගෙ තමන්ගෙ පරන පෙම්වතාට කරන ආයචනයක් කියල.

සුළං කපොල්ලේ
තැනූ කැදැල්ලේ
කෑලි කැඩී බිඳී වැටෙයි
නිල් කඳු රැල්ලේ

සුලං කපොල්ල යනු දැඩී සුළං පවතින කඳු දෙකක් එකිනෙක යා වෙන ස්ථානයක් බව වටහා ගත හැකිය. කඳු දෙක පවුල් වල වත්කම් නියොජනය කලා විය හැක. ඒ සුළං කපොල්ලේ තැනූ කැදැල්ල දැන් කෑලි කැඩී බිඳී වැටිලා. ඒ තමයි සුළං කපොල්ලේ අස්ථවරත්වය.

කූඩු කැඩී තැන තැන ගිය පුංචි කිරිල්ලී
දැන් ඔබ ලඟ සිටියි රුවක් විලස නොසෙල්ලී
යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී
පිළිගනු ඈ කොහි යන්ට ද නැවත් ඉගිල්ලී

"දැන් කූඩුව කැඩිල තැන තැන ගිහිල්ල නැවත හදන්න බැ. ඒත් අපි ආදරය කරන කාලෙ ඔයා කිව්ව මතකද ඔයට මොනදෙ උනත් මම ඉන්නව කියල. ඒක නිසා මට මෙ ලොකේ ඉන්න එකම කෙනාව හොයාගෙන අවා, සත්තයි මම අයෙ ඔය්ගෙ ලගින්ම ඉන්නව ඔයගෙ ලගින් හෙලවෙන්නෙ වත් නෑ, අනේ රත්තරන් මට ඔයගෙ කූඩුවෙ කිරිල්ලිය වෙන්න ඉඩ දෙන්න." කිරිල්ලියගෙ අතීතාවර්ජනාත්මක ආයාචනය
මොකද රචකය කියනව "යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී" ඒ කියන්නෙ මෙ කිරිල්ලි එන්නෙ යම් අරමුනකින් ඒ තමයි තමන්ගෙ පරන පෙම්වතා.

ඇයට මවක් පියෙක් නොමැත ක්ෂිතිජ වළල්ලේ
කඳුල පමණි ඇයට උරුම දවස මුළුල්ලේ
ඔබ තනිකඩ කුරුළු රජෙකි වෙසෙන නිදැල්ලේ
ඇයට ලැගුම් දෙන්න සබඳ ඔබේ කැදැල්ලේ

නිල් කඳු රැල්ල අතහැර දා යොදුන් ගණන් පියබායැම එනම් දෙමපියන් හා ඔවුන්ගෙන් ලැබුනු සියල්ල අත්හැරදා පැමිනීම නිසා ඈ ලග කඩුලු හැරුනුකොට කිසිවක් ඉතිරිවී නෑ. ඒත් කුරුල්ලා එනම් ඇගෙ පැරනි පෙම්වතා තවම තනිකඩයි. ඒ නිසා බලාපොරොත්තු සුන් වු ඇයට බලාපොරොත්තුවක් දෙන්න, ජීවත්වෙන්න.

කෙසේ නමුත් රචකයා පවසන පරිදි කුරුල්ල්ලා තනිකඩ වීමත් කිරිල්ලිය ඔහුගෙ කැදැල්ලෙන් නවාතැන් පමනක් ඉල්ලීමත් මගෙ හිතට වදදෙන්නේ යම් කිසි ආකරයකින් මෙකියන කුරුල්ලා මෙ සිදුවීම කලින් බලාපොරොත්තු වුවාදැයි කියන හැගීමකි.

පලමු උත්සහය බැවින් වස් දොස් දැකීමක් බලාපොරොත්තු වෙමි.


සුළං කපොල්ලේ
තැනූ කැදැල්ලේ
කෑලි කැඩී බිඳී වැටෙයි
නිල් කඳු රැල්ලේ

කූඩු කැඩී තැන තැන ගිය පුංචි කිරිල්ලී
දැන් ඔබ ලඟ සිටියි රුවක් විලස නොසෙල්ලී
යොදුන් ගණන් ඔබමැ සොයා ආ සියුමැල්ලී
පිළිගනු ඈ කොහි යන්ට ද නැවත් ඉගිල්ලී

ඇයට මවක් පියෙක් නොමැත ක්ෂිතිජ වළල්ලේ
කඳුල පමණි ඇයට උරුම දවස මුළුල්ලේ
ඔබ තනිකඩ කුරුළු රජෙකි වෙසෙන නිදැල්ලේ
ඇයට ලැගුම් දෙන්න සබඳ ඔබේ කැදැල්ලේ

පද - මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න
සංගීතය - රෝහණ වීරසිංහ
ගායනය - විශාරද නන්දා මාලිනී

මෙම අර්ට්ථය තියෙන ගීත ඕන තරම් හොයාගන්න පුලුවන් අද කාලෙත්..ඒත් නිකන්ම වචන ටික කියනවාට වඩා,යටි අරුතෙන් හිතට දැනෙන විදියට කියාලා තියෙනවා...උබටත් ස්තුතියි මචන් අපිත් එක්ක බෙදා ගත්තට....

 

[imp]

උඹ ගොඩක් මහන්සි වෙනවා කොල්ලෝ..වැඩ පාඩු කරගන්නේ නැතුව වැඩේ කරපන්.මොනවා කරන්නත් ජොබ් එක බෙර ගන්න එපැයි,,

ඒක ඇත්ත තමයි...

 

[chamal89]

මම විචාර ලියන්න දන්නෙ නෑ.. ඒත් මම දන්න දෙයක් ඔයගොල්ලොත් එක්ක බෙදා ගන්න හිතුව මේ ට්‍රෙඩ් එකෙ මිල්ටන් මල්ලවාආරච්චි මහත්තයගෙ ආදර කතාව ගෑන පලවෙලා තිබුන .. මීට අවුරුදු ගනනාවකට පෙර ඉරිදා ල0කාදීප සෑදෑල්ල අතිරේකයේ එතුමන්ගෙ ආදර කතාව පිලිබදව පලවෙලා තිබුනා.. මීට වසර ගනනාවකට පෙර නිසා.. ලියපු පුද්ගලයාගේ නම නම් මතක නෑ.... ඒත් ආසාවෙන් කියවපු නිසා කතාව මතකයි....
එහෙනම් ලෑස්තිවෙලා ඉන්න

 

[sanddun]

ඔහොම යමූ

 

[Lokka Ayya]

yeyy coment 600 withara dala.. tawa onaaaaaa

 

[chamal89]

හොදයි යාළුවනේ ඔන්න එහෙනම් තවත් ගීතයක්.... ඉදිරි දින දෙකේදි මට ඉන්ටර්නෙට් එන්න වෙන්නෙ නෑ.... ඒ නිසා රසවත්ම ගීත කිහිපයක් විචාරය කරන්න පුළුවන් තරම් උත්සාහායක් ගන්නවා..... වැඩ ඉහටත් උඩින් ඒ නිසා අඩු පාඩු තිබුනොතින් සමාවෙන්න... කමෙන්ට් දෙන්න ඔයාල මේ ගීතයත් රසවින්දොතින්.....

ඇය යන්න ගියා මැකිලා
වන සිරසක තුරු සෙවණැලි අතරේ
ගී ගයමින් හිඳ මා තුරුලේ
ඇය යන්න ගියා මැකිලා
පිනි කඳුළක් මල් පෙති අග තවරා
මීදුම් සළුවෙන් මුහුණ වසා

නිල්ල නිලන නිල් කඳුවැටි අතරේ
සඳඑළියේ මං පෙත පාදා
රහසක් සඟවා
ගොළු වූ හදකින්
යන්න ගියා මැකිලා
ඇය යන්න ගියා මැකිලා

යළි කවදාවත් හමු නොවනා බව
මඳ පවනක් හිස අතගා කීවද
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසිදින
ඇය යළි නොඑතැයි ගිම්හානෙට පෙර

ඇය යන්න ගියා මැකිලා
පිනි කඳුළක් මල් පෙති අග තවරා
මීදුම් සළුවෙන් මූණ වසා

පද රචනය - සුනිල් සරත් පෙරේරා
සංගීතය - එච්.එම්. ජයවර්ධන
ගායනය - අමරසිරි පීරිස්

විරහගීත වේදනාව කියන්නෙ මේ ලෝකෙ හුස්ම ගන්න පණ නල වැටෙන සෑම ජීවියෙක්ම විදපු වේදනවාක්..... ඒ වේදනාව හරිම පුදුමයි... එය ගීතයක අන්තර් ගතය උනාම තවත් ප්‍රණිත වූ වේදනා රසයක් අපිට දැනෙනවා. විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය කියන්නෙ අන්න ඒකට... රසිකයාගේ ඇට,මස් නහර සිඳ කම්පනයෙන් ප්‍රකම්පනයට පත්වන්නාවූ සාහිත්‍ය රසයක් ඒ තුල ගැබ්වෙනවා.

අද කාලයේ ගුවන් විදුලි ගීත බොහෝමයකම මේ විප්‍රලම්භ ශෘංගාරය හෙවත් වෙන්වීමේ දුක අපිට ඇහෙනව.... ඒත් ඒක විලාපයක් අදොනාවක්... මර ලතෝනියක්. අන්න ඒ මර ලතෝනියේ තියෙන විකාර ස්වභාවයත්, සැබෑ විප්‍රවලම්භ ශෘංගාරය හදවතේ සියුම් තැන් සසල කරවන ආකාරයත් පෙන්වන්න තමා මම මේ ගීතය ඔබ වෙත දැන් ගෙනත් දෙන්නෙ.....

ප්‍රේමතී ජායතෝ සෝකෝ..... අපි අහල තියෙනව. ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීම දුකක්. එය සදහට ම වෙන්වීමක් වූ විට ඒ වේදනාව තවත් ප්‍රබල වෙයි. රචකයා මෙහි දී ප්‍රතිනිර්මාණය කරනුයේ එබඳු සදාකාලික වෙන්වීමකි. නමුත් රචකයාට ඒ වෙන්වීම කඩචෝරු විදියට නෙමෙයි කලාත්මක විදියට පැහැදිලි කරන්න අවශ්‍යයි.... ඒ නිසා එම වියෝව විස්තර කරන්න රමණීය පරිසරයක් පිළිබඳව සිතුවමක් අපතුල මවනවා....

”ඇය යන්න ගියා මැකිලා
වන සිරසක තුරු සෙවණැලි අතරේ
ගී ගයමින් හිඳ මා තුරුලේ
ඈ යන්න ගියා මැකිලා...”

වනාන්තරේ මලින් පිරුණු, ඵල බරවුණු තුරු මත හිදපු මගෙත් එක්ක ප්‍රේම ගී ගය ගයා හිටි මගේ කිරිළිය යන්න ගිහින්..... ”ඈ යන්න ගියා මැකිලා” ඒ කියන්නෙ නිකන්ම නිකන් යන්න ගිහින් නෙමෙයි මැකිලම යන්න ගිහින්... ඇය මියැදිලා.....

”පිණි කඳුළක් මල් පෙති අග රඳවා
මීදුම් සළුවෙන් මුහුණ වසා...”

ඉතින් ඇය මියැදිලානේ.... ඇගේ දේහය සුදු රෙදිකඩකින් වසා තියෙනව.... අපේ රචකයා එය මේ විදියටයි දකින්නෙ..... මිහිදුම් සළුවකින් මගේ මුහුණ වැසිල . ඒ වැසුණු රෙදිකඩට මුවා වුණු ඇගේ වතේ නෙත් අග කදුළු බිදුවක් තවමත් තියෙනවා..... රචකයා පවසන්නෙ එය ”පිණි කඳුළක් මල් පෙති අග රඳවා කියල”..... “වනසිරස” “තුරු හෙවණැලි” “පිණි කඳුළ” “මල්පෙති” ආදී යෙදුම් කොතරම් රමණීය වූත් සුන්දරවූත් යෙදුම්ද... මේ යෙදුම් සැබෑම සෞන්දර්වේදියෙකුට පමණමයි යොදාගන්න පුළුවන්..

නිල්ල නිලන නිල් කඳුවැටි අතරේ
සඳ එළියේ මං පෙත පාදා
රහසක් සඟවා ගොළු වූ හදකින්
යන්න ගියා මැකිලා

ඇය මිය ගියේ ඇයි කියල මටම තේරෙන්නෙ නෑ.... ඇයයි මමයි කොතරම් සුන්දරව අනාගතේ ගමන් මග එළි පෙහෙළි කරගත්තද.... එය රචකයා පවසන්නෙ ”කදුවැටි” ඒ කියන්නෙ බාධක අතරින් ”සදඑළියේ මං පෙත සාදා”.... ඒ කියන්නෙ අපි අපේ වෙන්න තියෙන බලාපොරොත්තුව නැමති ”සද එළියේ” අපි මේ ගමන ජයගන්න හිතා ගත්ත නේද.... අපි ඒක ජයග්‍රහණය කරගෙන ආව නේද කියන එකයි.... ”රහසක් සඟවා ගොළු වූ හදකින්” ඒත් ඔයා මොනව හරි දෙයක් මට නොකියම ගියා..... ඔයා ඒදේ සගවගෙනම ගියා නේද කිරිල්ලියේ.....ලොකුම ලොකු වේදනාවක්.... මියැදෙන මොහොතෙදිත් මාව මතක් උන නිසා දුකක් ඇති වුනාද ඔයාට.....
ඔයා මගෙත් එක්ක හිටි කාලය මම පුදුම චමත් කාරයක් වින්ද.... ඒ මොහොත මට මැවි මැවී පේනවා.... ජීවිතයේ මිනිසුන්ට මුහුණ දීමට සිදුවන අනපේක්ෂිැත අභාග්යදයන් අපරිමිත ය. මෙය ද එබඳු අනපේක්ෂිසත වූ අභාග්යපයක් ම බව රචකයා දැනුවත් අපට පවසනව.....

”යළි කවදාවත් හමු නොවනා බව
මඳ පවනක් හිස අතගා කීවද
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසිවිට
යළි නොඑතැයි ගිම්හානෙට පෙර”

මේ කොටසින් තමා රචකයා කුරුල්ලාගෙ, ආදරවන්තයාගේ හිතේ තියෙන වේදනාවේ විලාපය සුන්දර විදියට අපට ඒත්තු ගන්වන්නෙ... සුළග ඇවිත් මගේ හිස අතගගා කියනව ආයෙත් කවදාවත්ම එන්නෙ නෑ කියල.... හිරියට අපි වැලපෙනවිට නෑදෑ හිතමිතුරන් දුකවෙලා වැඩක් නෑ දැන් ඉතින් මොනව කරන්නද කියල කියනව වගේ... ඒත් මට ඒ දේ අදහගන්න බෑ.... දැන් ගිම්හානය උදාවෙන්න ලගයි ඒ කියන්නෙ පරිසරය මලානික වෙන කාලය, අපි දෙන්න එකතුවෙන කාලය, අපි දෙන්නට දෙන්න ඕනම කාලය, අපි දෙන්නට අපි දෙන්න නැතිවම බැරි කාලය..... ඉතින් ඔයා ඊට කලින් මගේ ලගට එන එකක් නෑ කියන එක කවුරු මොනව කීවත් මටනම් අදහගන්න බෑ......

මෙහි සංගීතය ගැනත් යමක් සදහන් කලයුතුමයි එච් එම් ජයවර්ධනයන්ගේ ඉතාමත් රමණීය වූ සංගීතයක් නාද රටා තමා මෙහි ගැබ්වෙලා තියෙන්නෙ.... ඇත්තටම මේ ගීතය සිය දහස් වතාවක් තම ආදරණීය බිරිය වූ මාලනී බුලත්සිංහලයන් ගේ වියෝවත් සමග ඔහු අහන්න ඇති. අනික මෙහි අපේ හදවත් ඇතුලට කිදා බහින හඩ අමරසිරි පීර්ස් කලා ශිල්පියාගේ ඒ මධුර ගැඹුරු හඩ මේ ගීතයට උපරිම සාධාරණයක් ඉෂ්ඨ කරල තියෙනවා කියල මට හිතෙනවා. ප්‍රේම විරහව කියන්නෙ පුදුමාකාර දෙයක් ඒ වේදනාව විදින්න විදින්න හරිම ලෝකෝත්තරවූ සන්තෝශයක් තමා දැනෙන්නෙ.... සදුන් ගසක් වගේ මොකද එය සිදිත මඩිත එක ලෙස පැතිරෙයි සුවද..... කියනවනේ.....

niyamayi yaalu mama asama sindhuwak...

 

[bhanukanadeesha]

මම විචාර ලියන්න දන්නෙ නෑ.. ඒත් මම දන්න දෙයක් ඔයගොල්ලොත් එක්ක බෙදා ගන්න හිතුව මේ ට්‍රෙඩ් එකෙ මිල්ටන් මල්ලවාආරච්චි මහත්තයගෙ ආදර කතාව ගෑන පලවෙලා තිබුන .. මීට අවුරුදු ගනනාවකට පෙර ඉරිදා ල0කාදීප සෑදෑල්ල අතිරේකයේ එතුමන්ගෙ ආදර කතාව පිලිබදව පලවෙලා තිබුනා.. මීට වසර ගනනාවකට පෙර නිසා.. ලියපු පුද්ගලයාගේ නම නම් මතක නෑ.... ඒත් ආසාවෙන් කියවපු නිසා කතාව මතකයි....
එහෙනම් ලෑස්තිවෙලා ඉන්න

Elakiri. daamu

 

[kterulz]

දිගටම කරගෙන යන්...

 

[sasliit]

හරි.... කමෙනට්ස් වලට බොහොම ස්තූතියි යාළුවනේ...... මම ඔයාලවත් සහභාගී කරගෙනයි ඊළග ගීතය විචාරය කරන්න හදන්නෙ.... ඔබට 0.0000001% හරි රසඥතාවයක් තිබෙනවානම් උත්සාහයක් දරන්න..... අපේ යාළුවො දරණ උත්සාහය අනුව තමා මම මේ ගීතය විචාරය කරන්නෙ... මොකද සැබෑවටම මුළු ශ්‍රී ලංකා ද්විපයෙන්ම මේ ගීතය තවමත් විචාරය කරල තියෙන්නෙ 3 දෙනෙක් පමණයි....
ඔවුන් ගෙනුත් එක්කෙනෙක් රචකයාගේ හිතවතෙක්ලු.... ඔන්න අපේ එළකිරි.කොම් වෙබ් අඩෙවිය දෙකෝටි ගානකට බැරි උනදේ කරන්න හදන්නෙ.... මෙන්න ගීතය... උත්සාහයක් දරන්න.....

ආදර සැමරුම් කැටිවූ නෙතු කඳුළින් මුතු පබළු
නිමා කළෙමි සිහිවටනය යමුනා තීරේ..යමුනා තීරේ..
එවන් නිමල මැදුර බලා වඩින්න දේවියේ..
මහද අඳුරු ලෙන අතහැර වඩින්න දේවියේ..

දහසක් මිණි මල් ලිය කම්..පෙම පිදු වූ රන් කැටයම්..
යමුනාවේ තරඟ මතින් මත පිළිබිඹු වේවා..
චමත් කාර අතීත සඳ යළිත් ජනිත වේවා..

අපගේ පෙම් පුරාවතින් දෙරණ හෙළු කඳුළු ගලා
මැදුරත කිරිගරුඬ පවුරු පබා කැළුම් දේවා..
සනාතන වූ පෙම් සිතුවම් එහි සටහන් වේවා..

ආදර සැමරුම් කැටිවූ නෙතු කඳුළින් මුතු පබළු
නිමා කළෙමි සිහිවටනය යමුනා තීරේ..යමුනා තීරේ..
එවන් නිමල මැදුර බලා වඩින්න දේවියේ..
හෙටදින මා එනතුරු එහි නිදන්න දේවියේ..