Latest ads
-
Singapore V2Ray VPN for Tunneling
- hu KANNA
- Updated:
-
Dating Website & Online Chat Room- hotvideo
- Updated:
-
DJI Mini 4 Pro Drone Combo Plus- Hawaka
- Updated:
-
USA Linux OpenVZ VPS අඩු මිලකට
- Nadun26
- Updated:
-
Shared Hosting වාර්ෂිකව රු 2200 සිට!
- Nadun26
- Updated:
එළකිරි භූත කොටුව.........
- Thread starter scylla4444
- Start date
රොබට් අයියේ... කිව්වා වගේම එක නම් ටිකක් හොඳ වදහසක් තමයි....එත සහෝ.. එක එච්චරටම හොඳ එකක් නෙමෙයි.... මොකද සමහර මන්ත්ර නිකන් කියවනකොට ශබ්ද පිට කරලා කියවන්නත් හොඳ නැහැ...
සම්පුර්ණයෙන්ම කියවල ඉවර කරන්නත් හොඳ නැහැ... මම දන්නා විදිහට නම්... කොහොම උනත් ආරක්ෂකමන්ත්රයක් වගේ දෙයක් හරිඋනහම වෙන මන්තරයක් රෙකෝඩ් කරන එක එච්චර සුබ නැහැ...
මම වශී මන්තරේ රෙකෝඩ් කරලා දැම්මොත් කට්ටියම ඒක අහල මට වශී වුනොත් එහෙම...
කැම්පස් හොස්ටල් වල සාමාන්යයෙන් 3-4 ක් විතර එක රූම් එකක ඉන්නවා (ඕක කොයි හොස්ටල් එකෙත් එකයි මයෙ හිතේ ). ඉතින් මේ කියන හොස්ටල් රූම් එකෙත් හිටියා 3න් දෙනෙක්. කිව්වම කෙල්ලො තුන් දෙනෙක් තමා හිටියේ. තුන් දෙනාම කොලඹින් දුර බැහැර පදිංචි කට්ටිය. දැනට අපි මේ තුන් දෙනාට ගයනි, සඳුනි, අරුණි කියමු. සති අග දිග නිවාඩුවක් ලැබුනොත් කවුරුත් ආස ගෙදර දුවලා එන්න කොච්චර දුර උනත්. කොහොමත් කොහෙ උනත් හොස්ටල් ලයිෆ් එක ඒ හැටි රසවත් එකකුත් නෙමෙයිනෙ. (හොස්ටල් ලයිෆ් එකේත් රසයක් තියෙනවා පස්සෙ කාලෙක. ඒත් ඉන්න එකෙක් කවදාවත් ඒක ‘මරු ඕයි ’ කියල කියන්නෙ නෑ. ඇත්තෙන්ම කටුකයි.) ඒ නිසා නිවාඩුවක් ලැබුනොත් ටුක් ගාල ගෙදර දුවන එක ඒකෙ හැටි.
මේ කියන දවස් වෙනකොට කැලැන්ඩර් නිවාඩුවකුත් එක්ක ටිකක් සති අග දිග නිවාඩුවක් වැටිලා තිබ්බා. ගයනිට ගමේ යන්න හිතුනත් මුදල් ප්රශ්න නිසා අනිත් දෙන්න නිවාඩුව තිබ්බත් ගෙදර නොයා ඉන්න හිතුවා. යාලුවො දෙන්නත් නොයන නිසා ගයනි සිකුරාදා රෑම ගමේ යන්න පිටත් වුනා. රෑ 12ට පිටකොටුවෙන් පිටත් වෙන දුර ගමන් සේවා බස් රථයක් අල්ලගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ගයනි පිටත් වුනේ. අනිත් දෙන්න ගයනිව පිටකොටුවට යන්න බස් එකකට ඇරලවලා ආයෙත් හොස්ටල් රූම් එකට ගිහින් පාඩම් කටයුතු වල යෙදුනා.
එදා දවසෙ කාලය ගෙවිලා දෙන්නා නිදාගත්තටත් පස්සෙ පාන්දර එකට විතර හොස්ටල් රූම් එකෙ දොරට ගහන සද්දයක් ආවා. විෂේශයෙන්ම කාන්තා නේවාසිකාගාරයකට කාටවත් අනවසරයෙන් ඇතුල් වෙන්න ලේසි නැති නිසාත් තවත් අහල පහළ රූම් වල ඕන තරම් කට්ටිය ඉන්න නිසාත් සද්ද්දෙට ඇහරිච්ච අරුණි
“කවුද ඔය …”
කියලා අහගෙනම දොර ලඟට ගියා.
“මේ ගයනි… බස් එක මිස් වුනා බං.. මං ආයෙත් ආවා……”
මෙහෙම කියාගෙන ගයනි රූම් එක ඇතුලට ආවා. ඒත් මූන ටිකක් සුදුමැලි වෙලා තිබ්බා.
“ඕකනෙ උඹට කීවෙ හෙට පලයං කියලා.. හොඳටම මහන්සි පාටයි ඒ නිසා අපි තේ ටිකක් බොමු……..”
කියලා උනුවතුර බෝතලේට දාල තිබ්බ තේ ටිකක් කෝප්ප වලට වත් කරපු අනික් යාලුවා.. දෙන්නට දීලා කතාවට වැටුනා.
තේ ටික බොන ගමන් තවත් ටික වෙලාවක් තුන් දෙනා කතාවට වැටිලා හිටියා. රූම් එකේ පුටු කියලා ජාතියක් නැති නිසා කට්ටිය ඇඳවල් මත වාඩිවෙලා තමයි කතාව දාගෙන හිටියෙ. “දැන් ඉතින් හෙට උදේ ආයෙ යන්නත් ඕන නිසා නිදියගනින් බං ” කියලා තේ බීපු කෝප්ප තුන අරගෙන සෝදල තමන්ගෙ ඇඳට ආපු සඳුනි, නිදියන රෙද්ද පොරවගන්න ගමන් ගයනිට ලයිට් එක නිවාදාන්න කිව්වා.
මේත් එක්කම ගයනිගෙ ස්පරූපය වෙනස් වෙන්න ගත්තා. තවත් සුදුමැලි වෙච්ච ගයනි යාලුවො දෙන්න දිහා අමුතු විදියට බෙල්ල කරකවලා දෙතුන් විටක් බලලා එක පාරට ඇඳේ ඉඳන්ම ලයිට් එකේ ස්විච් එකට තමන්ගෙ දිව දික් කරලා නිවා දැම්මා… !
මේක දැක්ක දෙන්නා හූ තියාගෙන කලන්ත වෙලා වැටුනා. සද්දෙට දුවගෙන ආපු අහල පහල රූම් වල අයයි ආරක්ෂක නිලධාරියොයි දෙන්නව රූම් එකෙන් එලියට අරන් අවශ්ය ප්රතිකාර දුන්නා. ඒත් තුන් වෙනියෙක් රූම් එකේ හිටියෙ නෑ. මේ කටයුතු වෙද්දි කට්ටියට ආරංචිය ලැබුනා, රෑ ගෙදර ගිය ගයනි පාන්දර 1ට විතර ලොරියකට හැප්පිලා අන්තරා වුනු බව. අනතුරින් කම්පනයට පත් ගයනිගෙ දිව කටින් එලියට ඇවිල්ලා තිබුනා
මේ කියන දවස් වෙනකොට කැලැන්ඩර් නිවාඩුවකුත් එක්ක ටිකක් සති අග දිග නිවාඩුවක් වැටිලා තිබ්බා. ගයනිට ගමේ යන්න හිතුනත් මුදල් ප්රශ්න නිසා අනිත් දෙන්න නිවාඩුව තිබ්බත් ගෙදර නොයා ඉන්න හිතුවා. යාලුවො දෙන්නත් නොයන නිසා ගයනි සිකුරාදා රෑම ගමේ යන්න පිටත් වුනා. රෑ 12ට පිටකොටුවෙන් පිටත් වෙන දුර ගමන් සේවා බස් රථයක් අල්ලගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ගයනි පිටත් වුනේ. අනිත් දෙන්න ගයනිව පිටකොටුවට යන්න බස් එකකට ඇරලවලා ආයෙත් හොස්ටල් රූම් එකට ගිහින් පාඩම් කටයුතු වල යෙදුනා.
එදා දවසෙ කාලය ගෙවිලා දෙන්නා නිදාගත්තටත් පස්සෙ පාන්දර එකට විතර හොස්ටල් රූම් එකෙ දොරට ගහන සද්දයක් ආවා. විෂේශයෙන්ම කාන්තා නේවාසිකාගාරයකට කාටවත් අනවසරයෙන් ඇතුල් වෙන්න ලේසි නැති නිසාත් තවත් අහල පහළ රූම් වල ඕන තරම් කට්ටිය ඉන්න නිසාත් සද්ද්දෙට ඇහරිච්ච අරුණි
“කවුද ඔය …”
කියලා අහගෙනම දොර ලඟට ගියා.
“මේ ගයනි… බස් එක මිස් වුනා බං.. මං ආයෙත් ආවා……”
මෙහෙම කියාගෙන ගයනි රූම් එක ඇතුලට ආවා. ඒත් මූන ටිකක් සුදුමැලි වෙලා තිබ්බා.
“ඕකනෙ උඹට කීවෙ හෙට පලයං කියලා.. හොඳටම මහන්සි පාටයි ඒ නිසා අපි තේ ටිකක් බොමු……..”
කියලා උනුවතුර බෝතලේට දාල තිබ්බ තේ ටිකක් කෝප්ප වලට වත් කරපු අනික් යාලුවා.. දෙන්නට දීලා කතාවට වැටුනා.
තේ ටික බොන ගමන් තවත් ටික වෙලාවක් තුන් දෙනා කතාවට වැටිලා හිටියා. රූම් එකේ පුටු කියලා ජාතියක් නැති නිසා කට්ටිය ඇඳවල් මත වාඩිවෙලා තමයි කතාව දාගෙන හිටියෙ. “දැන් ඉතින් හෙට උදේ ආයෙ යන්නත් ඕන නිසා නිදියගනින් බං ” කියලා තේ බීපු කෝප්ප තුන අරගෙන සෝදල තමන්ගෙ ඇඳට ආපු සඳුනි, නිදියන රෙද්ද පොරවගන්න ගමන් ගයනිට ලයිට් එක නිවාදාන්න කිව්වා.
මේත් එක්කම ගයනිගෙ ස්පරූපය වෙනස් වෙන්න ගත්තා. තවත් සුදුමැලි වෙච්ච ගයනි යාලුවො දෙන්න දිහා අමුතු විදියට බෙල්ල කරකවලා දෙතුන් විටක් බලලා එක පාරට ඇඳේ ඉඳන්ම ලයිට් එකේ ස්විච් එකට තමන්ගෙ දිව දික් කරලා නිවා දැම්මා… !
මේක දැක්ක දෙන්නා හූ තියාගෙන කලන්ත වෙලා වැටුනා. සද්දෙට දුවගෙන ආපු අහල පහල රූම් වල අයයි ආරක්ෂක නිලධාරියොයි දෙන්නව රූම් එකෙන් එලියට අරන් අවශ්ය ප්රතිකාර දුන්නා. ඒත් තුන් වෙනියෙක් රූම් එකේ හිටියෙ නෑ. මේ කටයුතු වෙද්දි කට්ටියට ආරංචිය ලැබුනා, රෑ ගෙදර ගිය ගයනි පාන්දර 1ට විතර ලොරියකට හැප්පිලා අන්තරා වුනු බව. අනතුරින් කම්පනයට පත් ගයනිගෙ දිව කටින් එලියට ඇවිල්ලා තිබුනා
කැම්පස් හොස්ටල් වල සාමාන්යයෙන් 3-4 ක් විතර එක රූම් එකක ඉන්නවා (ඕක කොයි හොස්ටල් එකෙත් එකයි මයෙ හිතේ ). ඉතින් මේ කියන හොස්ටල් රූම් එකෙත් හිටියා 3න් දෙනෙක්. කිව්වම කෙල්ලො තුන් දෙනෙක් තමා හිටියේ. තුන් දෙනාම කොලඹින් දුර බැහැර පදිංචි කට්ටිය. දැනට අපි මේ තුන් දෙනාට ගයනි, සඳුනි, අරුණි කියමු. සති අග දිග නිවාඩුවක් ලැබුනොත් කවුරුත් ආස ගෙදර දුවලා එන්න කොච්චර දුර උනත්. කොහොමත් කොහෙ උනත් හොස්ටල් ලයිෆ් එක ඒ හැටි රසවත් එකකුත් නෙමෙයිනෙ. (හොස්ටල් ලයිෆ් එකේත් රසයක් තියෙනවා පස්සෙ කාලෙක. ඒත් ඉන්න එකෙක් කවදාවත් ඒක ‘මරු ඕයි ’ කියල කියන්නෙ නෑ. ඇත්තෙන්ම කටුකයි.) ඒ නිසා නිවාඩුවක් ලැබුනොත් ටුක් ගාල ගෙදර දුවන එක ඒකෙ හැටි.
මේ කියන දවස් වෙනකොට කැලැන්ඩර් නිවාඩුවකුත් එක්ක ටිකක් සති අග දිග නිවාඩුවක් වැටිලා තිබ්බා. ගයනිට ගමේ යන්න හිතුනත් මුදල් ප්රශ්න නිසා අනිත් දෙන්න නිවාඩුව තිබ්බත් ගෙදර නොයා ඉන්න හිතුවා. යාලුවො දෙන්නත් නොයන නිසා ගයනි සිකුරාදා රෑම ගමේ යන්න පිටත් වුනා. රෑ 12ට පිටකොටුවෙන් පිටත් වෙන දුර ගමන් සේවා බස් රථයක් අල්ලගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ගයනි පිටත් වුනේ. අනිත් දෙන්න ගයනිව පිටකොටුවට යන්න බස් එකකට ඇරලවලා ආයෙත් හොස්ටල් රූම් එකට ගිහින් පාඩම් කටයුතු වල යෙදුනා.
එදා දවසෙ කාලය ගෙවිලා දෙන්නා නිදාගත්තටත් පස්සෙ පාන්දර එකට විතර හොස්ටල් රූම් එකෙ දොරට ගහන සද්දයක් ආවා. විෂේශයෙන්ම කාන්තා නේවාසිකාගාරයකට කාටවත් අනවසරයෙන් ඇතුල් වෙන්න ලේසි නැති නිසාත් තවත් අහල පහළ රූම් වල ඕන තරම් කට්ටිය ඉන්න නිසාත් සද්ද්දෙට ඇහරිච්ච අරුණි
“කවුද ඔය …”
කියලා අහගෙනම දොර ලඟට ගියා.
“මේ ගයනි… බස් එක මිස් වුනා බං.. මං ආයෙත් ආවා……”
මෙහෙම කියාගෙන ගයනි රූම් එක ඇතුලට ආවා. ඒත් මූන ටිකක් සුදුමැලි වෙලා තිබ්බා.
“ඕකනෙ උඹට කීවෙ හෙට පලයං කියලා.. හොඳටම මහන්සි පාටයි ඒ නිසා අපි තේ ටිකක් බොමු……..”
කියලා උනුවතුර බෝතලේට දාල තිබ්බ තේ ටිකක් කෝප්ප වලට වත් කරපු අනික් යාලුවා.. දෙන්නට දීලා කතාවට වැටුනා.
තේ ටික බොන ගමන් තවත් ටික වෙලාවක් තුන් දෙනා කතාවට වැටිලා හිටියා. රූම් එකේ පුටු කියලා ජාතියක් නැති නිසා කට්ටිය ඇඳවල් මත වාඩිවෙලා තමයි කතාව දාගෙන හිටියෙ. “දැන් ඉතින් හෙට උදේ ආයෙ යන්නත් ඕන නිසා නිදියගනින් බං ” කියලා තේ බීපු කෝප්ප තුන අරගෙන සෝදල තමන්ගෙ ඇඳට ආපු සඳුනි, නිදියන රෙද්ද පොරවගන්න ගමන් ගයනිට ලයිට් එක නිවාදාන්න කිව්වා.
මේත් එක්කම ගයනිගෙ ස්පරූපය වෙනස් වෙන්න ගත්තා. තවත් සුදුමැලි වෙච්ච ගයනි යාලුවො දෙන්න දිහා අමුතු විදියට බෙල්ල කරකවලා දෙතුන් විටක් බලලා එක පාරට ඇඳේ ඉඳන්ම ලයිට් එකේ ස්විච් එකට තමන්ගෙ දිව දික් කරලා නිවා දැම්මා… !
මේක දැක්ක දෙන්නා හූ තියාගෙන කලන්ත වෙලා වැටුනා. සද්දෙට දුවගෙන ආපු අහල පහල රූම් වල අයයි ආරක්ෂක නිලධාරියොයි දෙන්නව රූම් එකෙන් එලියට අරන් අවශ්ය ප්රතිකාර දුන්නා. ඒත් තුන් වෙනියෙක් රූම් එකේ හිටියෙ නෑ. මේ කටයුතු වෙද්දි කට්ටියට ආරංචිය ලැබුනා, රෑ ගෙදර ගිය ගයනි පාන්දර 1ට විතර ලොරියකට හැප්පිලා අන්තරා වුනු බව. අනතුරින් කම්පනයට පත් ගයනිගෙ දිව කටින් එලියට ඇවිල්ලා තිබුනා
ෆට්ට ෆට ෆට් කතාව එල
රොබට් අයියේ. පොඩි ප්රශ්නයක් තියෙනවා.තරහ වෙන්න නම් එපා මේක ඇහුවට.. දැන් ඔයාගේ පසුගිය පෝස්ට්ස් වලින් මම දැක්ක දෙයක් තමයි ලංකාවේ තාම ඉතා බලගතු මන්ත්ර දන්නා ගුරුන්නාන්සේලා ලංකාවේ දැනුත් ඉන්නවා කියලා. ඉතින් මට මෙහෙම ප්රශ්නයක් ඇතිවුනා. දැන් ලංකාවේ අවුරුදු තිහකටත් වැඩිය ශාපලත් යුද්ධයක් තිබ්බා. ඉතින් ඇයි ඔය බලගතු මන්ත්ර පාවිච්චි කරලා මේ කුරිරු ත්රස්තවාදී සංවිධානයේ නායකයට හෝ අනිත් ඉහල පෙලේ නායකයින්ට මේ මන්ත්ර පිල්ලි බලි හදී හූනියම් පාවිච්චි කරලා මේ ගොල්ලොන්ව විනාශ කරන්න බැරි වුනේ? දක්ෂ කට්ටඩියෝ විස්සක් විතර එකතු වෙලා හොඳට ඇඹරුවානම් හරිනේ හොඳ මන්තරයක්?
මචන් උඹේ ප්රශ්ණෙට උත්තරේ කලකට ඉහත දාල ඇති....... ආයේ ත්රෙඩ් එක හෙමිහිට කියවපන්......... මට ආයේ කොටන්න බෑ....... අත්දැකීම්වලට අමතරව ප්රශ්ණ, පිළිතුරු හා අදහසුත් කියෙව්වහම ඔය වගේ ප්රශ්ණ වලට උත්තර හම්බවෙනව..........
ඒත් මම නිකමට අහන්නේ....... ප්රභාකරන් මැරෙන්න කියල හිතන් උඹ පොල්ගෙඩියක්වත් ගහල තියෙනවද???? (අනේ මමනම් නෑ.... මට හිතෙන්නෙත් නෑ, හිතුනත් ඕක වෙනුවෙන් පේවෙලා දුර කතර ගෙවන් ගිහින් ඒක කරන්නේත් නෑ...... ඒක මට හිතෙන්නේ අපේ හැටියක් ) ඕක තමයි යතාර්තය....... ඔය සම්භන්දව මම පැහැදැදිලිව ලියල ඇති....... පොඩ්ඩක් බලපන්.......
හැබැයි මගේ හිතේ පොඩි දෙයක් තියෙනව...... ඒක මට කියන්න හිතෙන් නෑ...... උඹල රොබොට් ගැන අමුතු විදියට හිතයි
...... නම් ගම් නැතිව අදහස විතරක් ගන්න කෙටියෙන් විස්තරේ කිව්වොත්...... මට පොඩි කාළේ පොඩි ඉස්සරහක තියෙන විපතක් හඳුනගැනීමේ ශක්තියක් තිබුන...... හදිස්සියේම මම අම්මට කිව්ව ඒ කාළේ වෙනකොට කවුරුවත් මළාට හිතන් නැති තැනකට පොඩි ප්රහාරයක් (අත් බෝම්බ වගේ )එල්ලවනබව....... ඒ දවස්වල අම්ම වැඩකළේ ඒ ප්රධානියා යටතේ....... ඉතින් අම්මගේ ඉල්ලීම මත අපි තකහනියක් මිහින්තලාවට ගිහින් යම් ආරක්ශාවක් කළා....... ඒ මිනිහ අනූ නවයෙන් බේරුන....... ඒ සිද්දිය ප්රචාරය වුනාම අම්මත් මාත් මවිතයට පත්වුනා...... ඒත් ඒ බේරිච්ච මිනිහගේ කල්ක්රියාව අයහපත් වුන වකවානුවක, අහම්බෙන් මිහින්තලා ගමනක් යෙදිල, අදාල ආරක්ශාව නැතිකරල දැම්ම.... ටික කාළේකදී එයාට බඩු හම්බවුනා......නම් ගම් මනංකල්පිතයි..... මේ සිද්දිය ගැන අහන්න අම්ම මෙලොව නෑ..... මට මේක කියන්න උවමණාවක් තිබුනෙත් නෑ..... ඒත් අහල තිබුන දේ නිසා මගේ අත්දැකීමක් නිසාත් කියන්න හිතුන....... ඉතින් මේව බොරු කියන උන් බොරු කියල හිතාගනිල්ල, ඇත්ත උන් ඇත්ත කියල හිතාගනිල්ල........ මේ නොපෙනෙන ලෝකේ එක එකා එක එක විදියට අර්ථකතනය කරනව.......
මට සාක්ශි තියෙනව මේව ඇත්ත කියල විද්යාත්මකව නොවුනත් ඇඟට දැනෙන්න ඔප්පුකරන්න....... මම දැන් ඉන්නේ ගොඩක් දුරින්....... ඉතින් මේ වෙලාවේ මට අභියෝගයක් කරන්න හෝ බාරගන්න විදියක් නෑ...... (භූත කොටුව එහෙම දෙයක් තකා ආරම්භ කළ දෙයක් නෙමෙයි ) මොනව වුනත් යම් හේතුවකට මම තනියම ලංකාවට ආවොත් මේව බොරු කියන උන්ට පොඩි අභියෝගයක් දෙනව (මරණීය එකක්නම් නෙමෙයි
....ඒත් ටික කාලයක් පරිප්පුව කන්න වෙයි, යක්කු බැඳල අතපය කොර කරන, කතාකරගන්න බැරිවෙන, ඔලුව අවුල්කරන වගේ.....පොඩි පොඩි ඒව.......) කැමති උන් එදාට මාව හම්බවෙන්න ඕන.......සිද්දිය වෙන්නේ.... අභියෝගය ප්රසිද්දියේත්, අදාල ක්රමවේදය රහසිගතවත්, ප්රතිපලය ප්රසිදියේත් අත්දැකීමත් පමණයි....... අවදානම මොනම හේතුවක් නිසාවත් මම බාරගන් නෑ..... (පොඩි පොඩි ප්රශ්ණ ඇරෙන්න ලොකු ප්රශ්ණයක් ආවොත් මට වගකීමක් ගන්න බෑ)
ආපු දවසක මේ ගැන වැඩිදුර කතාකරමු.............
රොබොට් අයියා...... 
එකෙන්ම..
එළකිරි රොබට් අයියේ.... මරු... මමත් එනව එදාට මටත් කියන්න හොඳේ... මොකද මමත් දන්නා සමහර මන්තර වලින් වැඩක් ගන්න පුළුවන් වෙයිද කියල බලන්න පුළුවන් නේ....
එළකිරි රොබට් අයියේ.... මරු... මමත් එනව එදාට මටත් කියන්න හොඳේ... මොකද මමත් දන්නා සමහර මන්තර වලින් වැඩක් ගන්න පුළුවන් වෙයිද කියල බලන්න පුළුවන් නේ....
මට සාක්ශි තියෙනව මේව ඇත්ත කියල විද්යාත්මකව නොවුනත් ඇඟට දැනෙන්න ඔප්පුකරන්න....... මම දැන් ඉන්නේ ගොඩක් දුරින්....... ඉතින් මේ වෙලාවේ මට අභියෝගයක් කරන්න හෝ බාරගන්න විදියක් නෑ...... (භූත කොටුව එහෙම දෙයක් තකා ආරම්භ කළ දෙයක් නෙමෙයි ) මොනව වුනත් යම් හේතුවකට මම තනියම ලංකාවට ආවොත් මේව බොරු කියන උන්ට පොඩි අභියෝගයක් දෙනව (මරණීය එකක්නම් නෙමෙයි
සිද්දිය වෙන්නේ.... අභියෝගය ප්රසිද්දියේත්, අදාල ක්රමවේදය රහසිගතවත්, ප්රතිපලය ප්රසිදියේත් අත්දැකීමත් පමණයි....... අවදානම මොනම හේතුවක් නිසාවත් මම බාරගන් නෑ..... (පොඩි පොඩි ප්රශ්ණ ඇරෙන්න ලොකු ප්රශ්ණයක් ආවොත් මට වගකීමක් ගන්න බෑ)
ආපු දවසක මේ ගැන වැඩිදුර කතාකරමු.............
mu nam yakek
මචන් උඹේ ප්රශ්ණෙට උත්තරේ කලකට ඉහත දාල ඇති....... ආයේ ත්රෙඩ් එක හෙමිහිට කියවපන්......... මට ආයේ කොටන්න බෑ....... අත්දැකීම්වලට අමතරව ප්රශ්ණ, පිළිතුරු හා අදහසුත් කියෙව්වහම ඔය වගේ ප්රශ්ණ වලට උත්තර හම්බවෙනව..........
ඒත් මම නිකමට අහන්නේ....... ප්රභාකරන් මැරෙන්න කියල හිතන් උඹ පොල්ගෙඩියක්වත් ගහල තියෙනවද???? (අනේ මමනම් නෑ.... මට හිතෙන්නෙත් නෑ, හිතුනත් ඕක වෙනුවෙන් පේවෙලා දුර කතර ගෙවන් ගිහින් ඒක කරන්නේත් නෑ...... ඒක මට හිතෙන්නේ අපේ හැටියක් ) ඕක තමයි යතාර්තය....... ඔය සම්භන්දව මම පැහැදැදිලිව ලියල ඇති....... පොඩ්ඩක් බලපන්.......
හැබැයි මගේ හිතේ පොඩි දෙයක් තියෙනව...... ඒක මට කියන්න හිතෙන් නෑ...... උඹල රොබොට් ගැන අමුතු විදියට හිතයි
නම් ගම් මනංකල්පිතයි..... මේ සිද්දිය ගැන අහන්න අම්ම මෙලොව නෑ..... මට මේක කියන්න උවමණාවක් තිබුනෙත් නෑ..... ඒත් අහල තිබුන දේ නිසා මගේ අත්දැකීමක් නිසාත් කියන්න හිතුන....... ඉතින් මේව බොරු කියන උන් බොරු කියල හිතාගනිල්ල, ඇත්ත උන් ඇත්ත කියල හිතාගනිල්ල........ මේ නොපෙනෙන ලෝකේ එක එකා එක එක විදියට අර්ථකතනය කරනව.......
මට සාක්ශි තියෙනව මේව ඇත්ත කියල විද්යාත්මකව නොවුනත් ඇඟට දැනෙන්න ඔප්පුකරන්න....... මම දැන් ඉන්නේ ගොඩක් දුරින්....... ඉතින් මේ වෙලාවේ මට අභියෝගයක් කරන්න හෝ බාරගන්න විදියක් නෑ...... (භූත කොටුව එහෙම දෙයක් තකා ආරම්භ කළ දෙයක් නෙමෙයි ) මොනව වුනත් යම් හේතුවකට මම තනියම ලංකාවට ආවොත් මේව බොරු කියන උන්ට පොඩි අභියෝගයක් දෙනව (මරණීය එකක්නම් නෙමෙයි
සිද්දිය වෙන්නේ.... අභියෝගය ප්රසිද්දියේත්, අදාල ක්රමවේදය රහසිගතවත්, ප්රතිපලය ප්රසිදියේත් අත්දැකීමත් පමණයි....... අවදානම මොනම හේතුවක් නිසාවත් මම බාරගන් නෑ..... (පොඩි පොඩි ප්රශ්ණ ඇරෙන්න ලොකු ප්රශ්ණයක් ආවොත් මට වගකීමක් ගන්න බෑ)
ආපු දවසක මේ ගැන වැඩිදුර කතාකරමු.............
බුදුඅම්මෝ
...... මේ වගේ අන්තරා දායක වැඩ නැතුව නිකම් පැත්තක ඉඳන් හොල්මන් යක්කු පෙරේතයෝ ඇස්දෙකට දකින්න පුළුවන් ක්රමයක් තියෙනවනම් කියපන් රොබෝට් අයියේ. නිකම් කුතුහලේට වගේ බලාගන්න විතරක් හොඳේ. ගෙදර එක්ක යන්න නෙවෙයි. මේ ගැන ප්රයෝගිකව research එකක් කරන්න ආසාවක් තියෙනවා. එත් ඒ research එකේ ප්රථිපල video කරලා හරි බලන්න සාක්ෂි එක්ක ඉදිරිපත් කරන්න ඕන එහෙම දෙයක් කරනවානම්. මොකක් හරි විදිහක් නැද්ද බන් රෝබෝට් අයියේ ඒ වැඩේට.
ගොඩාක් හොඳ වැඩක් ඔයාලා කරන්නේ,මම හරි ආසයි මේ දේවල් ගැන දැනගන්න,ඒත් මේ වගේ අමනුෂ්ය බලපෑමක් නිසා අවුරුදු 20 තිස්සේ මගේ අම්ම දුක්විදිනවා,කොයිතරම් දේවල් කලත් එයාව අපිට ගලවගන්න බැරිවුනා,අන්තිමට අද මගේ අම්ම ජීවත් වෙන්නේ අංගොඩ මානසික රෝහලෙන ලැබෙන බෙහෙත් පෙතිවල බලයෙන්,මට අවුරුදු 5 තමා අම්ම පලවෙනි වතාවට අසනීප වෙලා තියෙන්නේ ඊට කලින් එයාට එහෙම දෙයක් වෙලා නැහැ,තොවිල් 3 මහා ගිහි පිරිතක් සාංගික ධානයක් දිලවත් අම්මව සුව කරගන්න අපිට බැරිවුනා.එදා පටන් අද වෙනකම් අම්මා බෙහෙත් වල පිහිටෙන් ඉන්නවා,එයාව සුව කරගන්න අපි නොගිය දේවාලයක් පල්ලියක් පන්සලක් ලංකාවේ නැති තරම්.දෙවියන්ගෙන් පිහිටක් ලැබුනේ නැති අපිට අන්තිම විසදුම වුනේ එයාව අංගොඩ මානසික රෝහලේ නතර කරන්න.අම්මව ඇඳක ගැටගහලා තියෙත්දී මට මං ගැනම ලොකු කලකිරීමක් දැනුනේ මමත් මගේ නංගිත් වෙන කිසිම දරුවෙක් විදපු නැති තරම් දුක්වින්දා.අදටත් අපිට කිසිම සැනසීමක් නැහැ.දොස්තරලා පිළිගන්න ලැහැස්ති නැහැ අමනුෂ්ය කොට්ටාෂ්යක් ඉන්න බව.එයාලා කියන්නෙම මගේ අම්මට පිස්සු කියල.ඒත් අම්ම හැසිරෙන විදියට අම්මගේ ඇඟ තුල අමුතු ශක්තියක් තියෙන බව අපිට තේරෙනවා.ඒ ශක්තිය හරිම බලවත්,දේවාලයකට ගියත් අම්මගේ දිෂ්ටිය අයින් කරන්න එයාලට බැහැ.දැන් අවුරුද්දකට කලින් එක රෑක ආයෙත් අම්ම දිෂ්ටි වුනා එදා අම්ම කියුව රෑ 12 වෙන්න කලින් තාත්තගේ ලේ හොල්ලනවා කියලා,ඉතින් අපි හුගාක් බය වුනා ඒක නිසා අම්මව ඉක්මනට දේවලයකට එක්ක ගිය ඔයාලා දන්නවත් ඇති දෙමටගොඩ ගුවන්පාලම ලග තියෙන ලුනාවේ දේවාලය අන්න එකටයි අම්මව එක්ක ගියේ.ලොකු කපු මහත්තය හිටියේ නැහැ පොඩි කොල්ලෙක් තමයි හිටියේ,එයා අම්මට මතුරන්න ගත්ත ඒත් අම්ම එයාව ගණන් ගන්නෙවත් නැහැ හිනහ වේවි ඉන්නවා,,ඒ කොල්ලට තේරුණා අම්මව මෙල්ල කරන්න එයාට බැරිබව.එයා කියුව වතුර ටිකක් මතුරලා දෙන්නම් අම්ම ගොඩක් කලබල කලොත් එක පොවන්න ඊට එහා දෙයක් එයාට කරන්න බැහැ කියුව.මොනවා කරන්නද ගෙනිච්ච විදියටම අම්මව ආපහු ගෙදර ගෙනාවා.අම්ම තනියෙන් තියන්න බැරි නිසා තාත්තත් අම්ම ගාවින් හිටිය හරියටම රෑ 12 අම්ම වතුර ඉල්ලලා තාත්තාගෙන් තාත්ත අම්මට අර මතුරපු වතුර විදුරුවක් දීලා,අම්ම එක බිලා අපිට ටිකක් එහාට යන්න කියලා වීදුරුව පොලවේ ගැහුවා.කියුවත් වගේම රෑ 12 ඒ විදුරු කටුවක් විසිවෙලා ඇවිත් තාත්තගේ දනහිස ලග කැපුනා,ඒත් අම්මව අපිට පාලනය කරන්න බැරි නිසා එයාව අපි ඇඩ්මිට් කළා,ඔය පුංචි සිදුවිමක් විතරයි.අදටත් ඔය දේවල් අපේ ගෙදර සිදුවෙනවා.මේ දේවල් ලියුවේ කවුරු හරි මේක කියවන කෙනෙක් මගේ අම්මව සුවකරගන්න අපිට පිහිටවෙයි කියලා හිතලයි.අද ගොඩාක් අය සල්ලි අරන් මිනිස්සුන්ව රවට්ටනවා.අපි ඒ වගේ කට්ටඩි 3 දෙනෙකුට අහුවුනා.එයාලට බැරිවුනා මගේ අම්මව සුවකරන්න.ඔයාලා දන්නා කවුරු හරි ඉන්නවනම් මට කියන්න.දැන් මගේ අම්මට වයස 54 එයාව ජිවත් කරවන්නයි අපිට ඕන.කවුරු හරි කෙනෙක් අපිට මගපෙන්වනවා නම් එයාට හුගාක් පින්.මේක කියවලා විහිලුවකට අරන් මාව අපහසු තාවයකට පත් කරන්න එපා.පුළුවන් කෙනෙක් අපිට උපකාරී වන්න....
