මෙවා ගැන නම් කතා කරලා වැඩක් නැ බන් සිරාවටම මට නම් මාර දුකයී මෙච්චර සුන්දර අපෙ ගීත කලාව අමතක කරලා අද මේ කාලකන්නි ගායකයො දෙසාබාන අසුචි ගොඩවල් මොනවද බන්
මෙව්වා ගිතද කියල මම නම් දන්නෙ නැ ඉස්සර කලාවෙ අරමුන උනෙ "ආනන්දයෙන් බුද්දියටනෙ" දැන් කියන ඒවා බුද්දියට ගත්තොත් බඩුම තමා
[FONT="]ඔබ රූ සිරියෙන් මන්මත් වී මම නොකළෙම් අනුවණ කම්
1956[/FONT][FONT="] වසරේදී මහාචාර්ය එදිරිවීර සරච්චන්ද්රයන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද මනමේ නාට්යය, විදග්ධ සිංහල නාට්ය කලාවේ සුවිශේෂී සන්ධිස්ථානයක් ලෙස දැක්විය හැකිය. මනමේ නාටකයේ චරිත අතර කැපී පෙනෙන චරිත ත්රිත්වය වන්නේ මනමේ කුමරු, මනමේ කුමරිය සහ වැදිරජු ය. තක්සලාවේ සිටි කුමාරවරු අතර දක්ෂතම ශිෂ්යයා මනමේ කුමරුයි. ඔහු තම ශිල්ප හැදෑරිම අවසන් කර කක්සලාවෙන් නික්මෙන්නේ ධනුද්දර යන නාමය සහ දිසාපාමොක් ඇදුරුතුමාගේ දියණියද කැටුවයි. කුමරා, කුමරියද කැටුව දඹදිව බරණැස් පුරයට යන ගමනේදී විශාල ඝන වනයක් පසු කළ යුතුවේ. මොවුන් දෙපළ විවාහ වීමේ ප්රීතියද සමගින් ගමන් කරන නිසා ඔවුන්ට වනය පෙනෙන්නේ ඉතා අලංකාරවයි. [/FONT]
[FONT="]“[/FONT][FONT="]වසන්තශ්රීයෙන් අලංකාර වූ මඟුල් මඩුවකට බඳුවූ වනාන්තරයේ සෝබාව නරඹමින් යන විට ගමන් විඩාව ඉබේම මගහැරේ සොඳුර. වන රැජිනද උත්සව විලාසයෙන් නෙක් විසිතුරු පාන්නී අප දෙදෙනාගේ විවාහය නිසා සතුටු වන්නා සේය[/FONT][FONT="]”[/FONT]
[FONT="]මෙසේ සතුටින් ගමන් කරන ඔවුන් දෙදෙනා අතරමගදී නොසිතූ කරදරයකට පත්වෙයි. ඒ නම් වනයේ වෙසෙන වැදිරජු හමුවීමයි. වැදිරජු මනමේ කුමරුට අණ කරන්නේ කුමරියව වනයේ නවත්වා යන ලෙසයි. එයට අකමැතිවන මනමේ කුමරු සමග වැදි රජ තනිවම සටන් කරයි. සටන අවසන මනමේ කුමරු වැදිරජු යටත් කරගනී. මනමේ කුමරු වැදි රජුගේ හිස සිඳලීමට කුමරියගෙන් තම කඩුව ඉල්ලයි. නමුත් මේ අවස්ථාවේදි කුමරිය කුමරුට පවසන්නේ වැදිරජුට සමාව දෙන ලෙසය.[/FONT]
[FONT="]“[/FONT][FONT="]මේ වැදි රජුට තම සෙනග සමග එකවරට අපව විනාශ කරලන්නට ඉඩ තිබුණේ නොවේද හිමියනි. එහෙත් ඔහු ඔබ සමග තනිවම සටන් කළේය. ඔහු වනචරයෙකු වුවද ධෛර්යයෙන් හා උතුම් ගුණයෙන් යුත් කෙනෙකු බව පෙනේ. ඔහු මරාදැමීම නොවටනේය හිමියනි. ඔහුට සමාව දෙනු මැනවි.[/FONT][FONT="]” [/FONT]
[FONT="]මෙයින් මනමේ කුමරු කම්පනය වන අතර අවසානයේ වැදිරජ කුමරියගෙන් කඩුව උදුරාගෙන මනමේ කුමරු මරා දමයි. මේ මනමේ නාට්යයේ සාරාංශයයි.[/FONT]
[FONT="]ඔබ රූ සිරියෙන් මන්මත් වී මම [/FONT]
[FONT="]නොකළෙම් අනුවණ කම්[/FONT]
[FONT="]මුළා වුනේ ඔබ මුළා නොවිමි මම[/FONT]
[FONT="]මනමේ කුමාරියේ[/FONT]
[FONT="]මෙම ගීතය රචනා වී තිබෙන්නේ වැදිරජගේ ආත්ම ප්රකාශනයක් ලෙසිනි.[/FONT][FONT="]“[/FONT][FONT="]ඔබගේ රූප ශ්රීයෙන් මත්වී මම අනුවණ කමක් නොකළෙමි. මනමේ කුමරියනි[/FONT][FONT="], මුළා වූයේ ඔබ මිස මා නොවේ[/FONT][FONT="]”[/FONT][FONT="] සිය ස්වමිපුරුෂයාගේ මරණයෙන් කම්පිත වන ඇය වැදිරජුට චෝදනා කරයි. අවසන වනයේ තනිවන මනමේ කුමරියට වැදිරජුගේ සිත ගැනීම හැර වෙන කළ හැක්කක් නැත. ඒ ඇයට තනිවම වනය තරණය කළ නොහැනි බැවිනි. එබැවින් ඇය වැදිරජුගේ සිත ගැනීමට තැත් කරයි. විවිධ චාටු බස් කියයි. [/FONT][FONT="]“[/FONT][FONT="]මා කඩුව අතට ගත්තේ ඔබට දීම සඳහා මිස මනමේ රජුට දීම සඳහා නොවේ[/FONT][FONT="]”[/FONT][FONT="] යයි කුමරිය පැවසූ විට වැදිරජ කෝපයටත් විස්මයටත් පත්වී කුමරිය වනයේ තනිකර දමා යයි. ඉහත ගීත කොටස වැදි රජ පවසන්නේ එබැවිනි.[/FONT]
[FONT="]ඔබ රූ සිරියෙන් ඔහු නැණ ගුණයෙන් [/FONT]
[FONT="]මාගේ විජිතය කෙලෙසී යනු දැක[/FONT]
[FONT="]සටන් වැදිමි මම - සටන් වැදිමි මම[/FONT]
[FONT="]මනමේ කුමාරියේ[/FONT]
[FONT="]හැඩි දැඩි අපහට හුරු වූ වන ගැබ[/FONT]
[FONT="]අපගේ උරුමය රකිනා රිසියෙන්[/FONT]
[FONT="]සටන් වැදිමි මම - සටන් වැදිමි මම[/FONT]
[FONT="]මනමේ කුමාරියේ[/FONT]
[FONT="]මනමේ කුමරු මුළු දඹදිවටම අග රජ වුවද මේ වනයේ අගරජ වන්නේ වැදිරජු ය. එය ඔවුන්ගේ උරුමයයි. ඔවුන්ගේ නිජබිම වනයයි. දඹදිව අගරජ වුවද වනයේ වැදිරජ ඉදිරියේ පිටස්තරයෙකි. තමන් වනයට අධිපති බව මනමේ [/FONT][FONT="]නාට්යයේ [/FONT][FONT="]වැදිරජ මෙසේ පවසන්නේ එබැවිනි.[/FONT]
[FONT="]මේ අරණ් හිමගිර සිට දෙරණේ[/FONT]
[FONT="]මාගෙ සරණේ වේ මාගෙ සරණේ[/FONT]
[FONT="]නැතහොත් වේය මරණේ[/FONT]
[FONT="]මුළු දඹදිවටම තොප මහ රජ වුව - මාගෙ විජිතය මෙය මම වෙමි අගරජ[/FONT]
[FONT="]කව්ද තට මෙහි පිවිසෙන්නට කීවේ - අවසර නොමැතිව බල තට වන දේ[/FONT]
[FONT="]මනමේ කුමරිය තරම් රූමත් ස්ත්රියක් වනයේ නැත. මනමේ කුමරුද වැදිරජ තරමටම හී විදීම ප්රගුණ කළ අයෙකි. වැදිරජ තමන්ගේ නිජබිමවන වනය රැකගත යුතුය. ඔවුන්ට ඇති එකම උරුමය එයයි. ඔහු මනමේ කුමරු සමග සටන් වදින්නේ එය රැකගන්නටය යන්න මේ ගීතයෙන් පැහැදිලිවේ. මනමේ නාට්යය සිහිගන්වන මනරම් ගී තනුවක් යොදා තිබීම නිසා මේ ගීතය වඩාත් රසවත් වී ඇත.[/FONT]
[FONT="]ගීත රචනය - ස්වර්ණ ශ්රී බණ්ඩාර[/FONT]
[FONT="]ගායනය - එඩ්වඩ් ජයකොඩි[/FONT]
[FONT="]සංගීතය - පණ්ඩිත් අමරදේව[/FONT]
මේ විචාරය වැරදිද දන්නෑදන්න විදියට ලිව්වෙ
යාළුවන් වෙනුවෙන් මේ ගීතය මටා සොයා දුන්නේ........ විචාරයට උදව් කලේ......... පද සොයා දුන්නේ........ වීඩියෝවක් නිර්මාණය කරලා යූටියුබ් එකට දමූවේ..... සහ මේ රාත්රියෙදිත් මට සුන්දර විදියට වද දුන්නෙත් මේ නූල සමග මුලසිටම රැදී සිටින සහෘදයෙක් වන maheshsenadheera සහෝදරයයි... එහෙනම් සහෝ මෙන්න ඔබ ඉල්ලූ ගීතය.....
මෙය විචාරයක් නොවෙයි ගීතය ඇසූවිට හදවතට දැනෙන දේ සටහන් කිරීමයි...
අඩුම ගානේ තමන්ව හැර ගිය කෙනාට පුංචි පුංචිම වැරැද්දක් හරි කියන්න ඕනෙම කෙනෙක් හිත යටින් කැමතියි. ඒක මිනිස් ගතිය වෙන්න ඇති. ඒත් අපි ආදරේ කරපු කෙනා අපෙන් ඈත් උනාම ඒ කෙනා දිහා කරුණාවෙන් හිතල එයා එක්ක තිබ්බ බැඳීම ඉවරයි කියලා හිත හදාගන්න පුලුවන් නම් අපේ හිත් වලට ලොකු සැනසීමක් ලැබෙයි. ඇත්තෙන්ම අපි ආදරයක් අහිමිවීමෙන් වැලපෙන්නේ අපිටම තියෙන ආදරය නිසා නෙමෙයිද....?
ඒ කෙනා අපෙන් ඈත් වෙලා වෙන කෙනෙක් ලඟට ගියාම අපිව අමතක කරාම අපිට හිතෙනව අපිව නොසලකා හැරිය,"මට වඩා වෙන කෙනෙක්ට එයා ආදරේ උනා" කියල. ඒ හැඟීමෙන් අපි විඳවනවා..
ඔබ මට මුලින්ම කියන්න ආදරය කරපු සිතකින් වෛරකරන්න පුළුවනිද...? එහෙම කරන අය ඉන්නවද...? එහෙම කරන්න බෑ තමයි... ඒක වැරදි වෙන්නත් ඇති ඒත් දුකට පත්උන කෙනෙකුට හිත දසමයක් හරි හදාගන්න සමහරවිට ඒ වෛරය උදව් කරනව ඇති.. ඒ නිසා අපි ඒ වෛරය තේරුම් ගන්න උත්සාහ කරමු... මේ ගීතය ගායනා කරන ආදරවන්තියත් අන්න ඒ වගේ... තමාගෙ කලින් පෙම්වතාගේ වෛරය තේරුම් අරගෙන ඔහුට ඇයගේ ආදරේ ගැන, ඇය දැන් පත්වෙලා ඉන්න තත්ත්වය ගැන කරුණාවෙන් තේරුම් කරල දෙනව......
තම ජීවිතයම දෙවෙනි කරල ඇය ඔහුට පෙම් කරල තියෙනවා. නමුත් අපි හැමෝම අපි බලාපොරොත්තුවන කෙනා ලැබෙනව හරි අඩුයි. ඒක හරියට කණ කැස්බෑව විය සිදුරෙන් අහස දකින්න වගේ. බාධක කම්කටොළු වල සීමාවක් නෑ... මේ බාධක ජයගන්න පුළුවන් උනොත් දෙදෙනාට එක් වෙන්න පුළුවන්... නමුත් එහෙම බාධක හැමෝටම දිනාගන්න බෑ... මේ දෙදෙනත් ඒ සදාතනික සත්යයට මුහුනදීල... පෙම්වන්තිය වෙන්වෙලා..
ප්රේමවන්තියට ඇය ආදරේ කල කෙනාව අතඇරල වෙනත් කෙනෙක්ව විවාහ කරගන්න වෙනවා..
කැමැත්තකින් නොවුනත් කාන්තාව කියන්නෙ හරියට පුන්චි පුළුං රොදක් වගේ. සුළග හමන පැත්තට පාවෙලා යනව මිසක් එයාට කැමති පැත්තකට යන්න බෑ. ඉතින් ඇයත් ඇයගේ කැමැත්ත දෙමාපියන් වෙනුවෙන් කැපකරල වෙනත් කෙනෙක් එක්ක විවාහ වෙනවා. විවාහ උනාම දැන් ඉන්න පිරිමිය කවුරු උනත් ඒ ඇයගේ සැමියා.. අර ප්රේමවන්තයා අඩා වැටුනත් දැන් ඇය වෙන කෙනෙකුගේ බිරිදක්... ඒ නිසා ඇයට කරන්න දෙයක් නෑ...
මෙන්න මේ හේතුව නිසා අර කලින් ප්රේමවන්තයා ඇයට චෝදනා කරනව ඇය ඔහුට කරපු දේ ගැන.
ඇය ඔහුගේ ජීවිතය විනාස කරපු එක ගැන. මෙන්න මේ වෙලාවෙදි තමා ආදරවන්තිය කතා කරන්න පටන් ගන්නෙ... ඇය අසරණවෙලා අපිට කතාවක් කියනවා.... ප්රේමවන්තයා ඒ චෝදනාව කරද්දි ඇය ඇයගේ සිත අපිට කියනවා මෙන්න මෙහෙම......
ඉතින් ඇය කියනවා, බලන්න එදා මගේ ලෝකයම උන ඔහු අද මට වෛරයෙන්, වෛරය ඔහු ආගම බවට පත්කරගෙන... ආදරය කරපු හිතකින්ම වෛර කරන්න පුලුවන්ද කියලා හිතුවට.. ඇත්තෙන්ම ගොඩක් අයගේ ප්රේමය බිඳ වැටුනම ඉතිරිවෙන්නේ වෛරයක් විතරයි..
ප්රේමයයි වෛරයයි අතරේ වෙනස කෙස් ගසකට සමයි....
බිදුනූ දා පූජාව ප්රේමයෙ ඔහුගෙ ආගම වෛරයයි...
ඇත්තටම මගේ ජීවිතේ එළිය කලේ ඔයා. ඒකෙ දෙකක් නෑ. එදා ඔයාමට මුණ ගැහිල මට ආදරේ කරල මාව එලිය කලා. ඔහේ ගලාගෙන ගිය මගේ ජීවිත නැමති ගංගාව කෙත්වතු මැදින් ගිහින් අර්ථවත් විදියට සයුරට වැටෙන්න පාර කැපුවෙ ඔයා. මේ ලෝකෙටම මාව වටිනා මැනිකක්නම් ඒ මැණික ඔප දැම්මෙ ඔයා. නමුත් ඒ මොනව උනත් දැන් ඒ ගංගාවෙන් පිපාසය නිවාගන්න කෙනෙක් ඉන්නවා... ඒ මැණික පලදින්න කෙනෙක් ඉන්නවා... මම ඔහේ නිකන් තිබුණු පහන් කණුවක්
නමුත් ඒක එළිය කලේ ඔයා තමයි. අනේ ඉතින් ඔයා මට වෛර කලාට මම ඒක නෑ කියන්නෙ නෑනේ... ඒත් දැන් ඒ එළිය කරපු පහන් කණුව ඔයාට අයිති නෑ... ඒ පහන් කණුවෙ ආලෝකයෙන් පාර හොයාගෙන යන නැවියෙක් ඉන්නව. මගේ ආලෝකය මත තමා ඒ ගමන තීරණය වෙන්නෙ
ඒක නීතියෙන් පවා ඔහුට තිබෙන අයිතියක්. තේරුම් ගන්න මට වෛර නොකර...
පහන් ටැබ දල්වනු ලැබූයේ පහන් ටැබ හිමි කාරයා...
එහෙත් එ එලියෙන් දිනන්නෙ සමුදුරෙ නැව් කාරයා...
ඔයා හිතනවනම් මම තවමත් ඕනි කියල... මම කොහොමද ඒක කරන්නෙ.. ඔයා කියන විදියට මම හිත හදාගන්නෙ නැතිව මම වෙන මොනව කරන්නද... මට බෑ මේ ආලෝකය දෙදෙනෙකුට දෙන්න.. මම එහෙම මෝඩනෑ.. මම එහෙම දෙදෙනෙකුට දෙන්න තැනුවොතින් එතැන ඉදලා මියැදෙන තුරාවටම අපිට ඉතිරිවෙන්නෙ කදුලක් විතරයි... ඔබෙත් මගේත් විතරක් නෙමෙයි තවත් මේ කිසි දෙයක් නොදන්න අහිංසකයෙකුගෙ ජීවිතයත් එයින් විනාස වෙනවා... මට වෛර නොකර ඔයා ලග ඉස්සර තිබුණ ඒ ආදරණීය හදවතින්ම මම කියන දේ ටිකක් කල්පනා කරල බලන්න....
අසනු කෙලෙසෙ පහන් ටැබකින් එලිය කෙනෙකුට භාර දෙයැයි....
එතැන් හිද කදුලක්ව එන්නෙ උරුමයයි ඒ වෛරයයි...
ප්රේමයයි වෛරයයි අතරේ වෙනස කෙස් ගසකට සමයි....
බිදුනූ දා පූජාව ප්රේමයෙ ඔහුගෙ ආගම වෛරයයි
පහන් ටැබ දල්වනු ලැබූයේ පහන් ටැබ හිමි කාරයා...
එහෙත් එ එලියෙන් දිනන්නෙ සමුදුරෙ නැව් කාරයා.........
අසනු කෙලෙසෙ පහන් ටැබකින් එලිය කෙනෙකුට භාර දෙයැයි....
එතැන් හිද කදුලක්ව එන්නෙ උරුමයයි ඒ වෛරයයි
ගායනය - යමුනා විනෝදිනී
ගොඩාක් දීර්ඝ උනා ඒත් මේ දේත් කිව යුතුමයි... එදා අපේ කලාකරුවන් සුන්දර විදියට මේ ප්රශ්ණ කතාකරද්දි... මේ බලන්න අදකාලයේ අමු අමුවේම මේ කතාව කියනා හැටි යාළුවනේ... හරියට අමුම අමු අඹගෙඩියක් කනවා වගේ..
අසනු කෙලෙසෙ පහන් ටැබකින් එලිය කෙනෙකුට භාර දෙයැයි....
එතැන් හිද කදුලක්ව එන්නෙ උරුමයයි ඒ වෛරයයි...
ප්රේමයයි වෛරයයි අතරේ වෙනස කෙස් ගසකට සමයි....
බිදුනූ දා පූජාව ප්රේමයෙ ඔහුගෙ ආගම වෛරයයි
පහන් ටැබ දල්වනු ලැබූයේ පහන් ටැබ හිමි කාරයා...
එහෙත් එ එලියෙන් දිනන්නෙ සමුදුරෙ නැව් කාරයා.........
අසනු කෙලෙසෙ පහන් ටැබකින් එලිය කෙනෙකුට භාර දෙයැයි....
එතැන් හිද කදුලක්ව එන්නෙ උරුමයයි ඒ වෛරයයි
ගායනය - යමුනා විනෝදිනී
ගොඩාක් දීර්ඝ උනා ඒත් මේ දේත් කිව යුතුමයි... එදා අපේ කලාකරුවන් සුන්දර විදියට මේ ප්රශ්ණ කතාකරද්දි... මේ බලන්න අදකාලයේ අමු අමුවේම මේ කතාව කියනා හැටි යාළුවනේ... හරියට අමුම අමු අඹගෙඩියක් කනවා වගේ..
යාළුවන් වෙනුවෙන් මේ ගීතය මටා සොයා දුන්නේ........ විචාරයට උදව් කලේ......... පද සොයා දුන්නේ........ වීඩියෝවක් නිර්මාණය කරලා යූටියුබ් එකට දමූවේ..... සහ මේ රාත්රියෙදිත් මට සුන්දර විදියට වද දුන්නෙත් මේ නූල සමග මුලසිටම රැදී සිටින සහෘදයෙක් වන maheshsenadheera සහෝදරයයි... එහෙනම් සහෝ මෙන්න ඔබ ඉල්ලූ ගීතය.....
මෙය විචාරයක් නොවෙයි ගීතය ඇසූවිට හදවතට දැනෙන දේ සටහන් කිරීමයි...
අඩුම ගානේ තමන්ව හැර ගිය කෙනාට පුංචි පුංචිම වැරැද්දක් හරි කියන්න ඕනෙම කෙනෙක් හිත යටින් කැමතියි. ඒක මිනිස් ගතිය වෙන්න ඇති. ඒත් අපි ආදරේ කරපු කෙනා අපෙන් ඈත් උනාම ඒ කෙනා දිහා කරුණාවෙන් හිතල එයා එක්ක තිබ්බ බැඳීම ඉවරයි කියලා හිත හදාගන්න පුලුවන් නම් අපේ හිත් වලට ලොකු සැනසීමක් ලැබෙයි. ඇත්තෙන්ම අපි ආදරයක් අහිමිවීමෙන් වැලපෙන්නේ අපිටම තියෙන ආදරය නිසා නෙමෙයිද....?
ඒ කෙනා අපෙන් ඈත් වෙලා වෙන කෙනෙක් ලඟට ගියාම අපිව අමතක කරාම අපිට හිතෙනව අපිව නොසලකා හැරිය,"මට වඩා වෙන කෙනෙක්ට එයා ආදරේ උනා" කියල. ඒ හැඟීමෙන් අපි විඳවනවා..
ඔබ මට මුලින්ම කියන්න ආදරය කරපු සිතකින් වෛරකරන්න පුළුවනිද...? එහෙම කරන අය ඉන්නවද...? එහෙම කරන්න බෑ තමයි... ඒක වැරදි වෙන්නත් ඇති ඒත් දුකට පත්උන කෙනෙකුට හිත දසමයක් හරි හදාගන්න සමහරවිට ඒ වෛරය උදව් කරනව ඇති.. ඒ නිසා අපි ඒ වෛරය තේරුම් ගන්න උත්සාහ කරමු... මේ ගීතය ගායනා කරන ආදරවන්තියත් අන්න ඒ වගේ... තමාගෙ කලින් පෙම්වතාගේ වෛරය තේරුම් අරගෙන ඔහුට ඇයගේ ආදරේ ගැන, ඇය දැන් පත්වෙලා ඉන්න තත්ත්වය ගැන කරුණාවෙන් තේරුම් කරල දෙනව......
තම ජීවිතයම දෙවෙනි කරල ඇය ඔහුට පෙම් කරල තියෙනවා. නමුත් අපි හැමෝම අපි බලාපොරොත්තුවන කෙනා ලැබෙනව හරි අඩුයි. ඒක හරියට කණ කැස්බෑව විය සිදුරෙන් අහස දකින්න වගේ. බාධක කම්කටොළු වල සීමාවක් නෑ... මේ බාධක ජයගන්න පුළුවන් උනොත් දෙදෙනාට එක් වෙන්න පුළුවන්... නමුත් එහෙම බාධක හැමෝටම දිනාගන්න බෑ... මේ දෙදෙනත් ඒ සදාතනික සත්යයට මුහුනදීල... පෙම්වන්තිය වෙන්වෙලා..
ප්රේමවන්තියට ඇය ආදරේ කල කෙනාව අතඇරල වෙනත් කෙනෙක්ව විවාහ කරගන්න වෙනවා..
කැමැත්තකින් නොවුනත් කාන්තාව කියන්නෙ හරියට පුන්චි පුළුං රොදක් වගේ. සුළග හමන පැත්තට පාවෙලා යනව මිසක් එයාට කැමති පැත්තකට යන්න බෑ. ඉතින් ඇයත් ඇයගේ කැමැත්ත දෙමාපියන් වෙනුවෙන් කැපකරල වෙනත් කෙනෙක් එක්ක විවාහ වෙනවා. විවාහ උනාම දැන් ඉන්න පිරිමිය කවුරු උනත් ඒ ඇයගේ සැමියා.. අර ප්රේමවන්තයා අඩා වැටුනත් දැන් ඇය වෙන කෙනෙකුගේ බිරිදක්... ඒ නිසා ඇයට කරන්න දෙයක් නෑ...
මෙන්න මේ හේතුව නිසා අර කලින් ප්රේමවන්තයා ඇයට චෝදනා කරනව ඇය ඔහුට කරපු දේ ගැන.
ඇය ඔහුගේ ජීවිතය විනාස කරපු එක ගැන. මෙන්න මේ වෙලාවෙදි තමා ආදරවන්තිය කතා කරන්න පටන් ගන්නෙ... ඇය අසරණවෙලා අපිට කතාවක් කියනවා.... ප්රේමවන්තයා ඒ චෝදනාව කරද්දි ඇය ඇයගේ සිත අපිට කියනවා මෙන්න මෙහෙම......
ඉතින් ඇය කියනවා, බලන්න එදා මගේ ලෝකයම උන ඔහු අද මට වෛරයෙන්, වෛරය ඔහු ආගම බවට පත්කරගෙන... ආදරය කරපු හිතකින්ම වෛර කරන්න පුලුවන්ද කියලා හිතුවට.. ඇත්තෙන්ම ගොඩක් අයගේ ප්රේමය බිඳ වැටුනම ඉතිරිවෙන්නේ වෛරයක් විතරයි..
ප්රේමයයි වෛරයයි අතරේ වෙනස කෙස් ගසකට සමයි....
බිදුනූ දා පූජාව ප්රේමයෙ ඔහුගෙ ආගම වෛරයයි...
ඇත්තටම මගේ ජීවිතේ එළිය කලේ ඔයා. ඒකෙ දෙකක් නෑ. එදා ඔයාමට මුණ ගැහිල මට ආදරේ කරල මාව එලිය කලා. ඔහේ ගලාගෙන ගිය මගේ ජීවිත නැමති ගංගාව කෙත්වතු මැදින් ගිහින් අර්ථවත් විදියට සයුරට වැටෙන්න පාර කැපුවෙ ඔයා. මේ ලෝකෙටම මාව වටිනා මැනිකක්නම් ඒ මැණික ඔප දැම්මෙ ඔයා. නමුත් ඒ මොනව උනත් දැන් ඒ ගංගාවෙන් පිපාසය නිවාගන්න කෙනෙක් ඉන්නවා... ඒ මැණික පලදින්න කෙනෙක් ඉන්නවා... මම ඔහේ නිකන් තිබුණු පහන් කණුවක්
නමුත් ඒක එළිය කලේ ඔයා තමයි. අනේ ඉතින් ඔයා මට වෛර කලාට මම ඒක නෑ කියන්නෙ නෑනේ... ඒත් දැන් ඒ එළිය කරපු පහන් කණුව ඔයාට අයිති නෑ... ඒ පහන් කණුවෙ ආලෝකයෙන් පාර හොයාගෙන යන නැවියෙක් ඉන්නව. මගේ ආලෝකය මත තමා ඒ ගමන තීරණය වෙන්නෙ
ඒක නීතියෙන් පවා ඔහුට තිබෙන අයිතියක්. තේරුම් ගන්න මට වෛර නොකර...
පහන් ටැබ දල්වනු ලැබූයේ පහන් ටැබ හිමි කාරයා...
එහෙත් එ එලියෙන් දිනන්නෙ සමුදුරෙ නැව් කාරයා...
ඔයා හිතනවනම් මම තවමත් ඕනි කියල... මම කොහොමද ඒක කරන්නෙ.. ඔයා කියන විදියට මම හිත හදාගන්නෙ නැතිව මම වෙන මොනව කරන්නද... මට බෑ මේ ආලෝකය දෙදෙනෙකුට දෙන්න.. මම එහෙම මෝඩනෑ.. මම එහෙම දෙදෙනෙකුට දෙන්න තැනුවොතින් එතැන ඉදලා මියැදෙන තුරාවටම අපිට ඉතිරිවෙන්නෙ කදුලක් විතරයි... ඔබෙත් මගේත් විතරක් නෙමෙයි තවත් මේ කිසි දෙයක් නොදන්න අහිංසකයෙකුගෙ ජීවිතයත් එයින් විනාස වෙනවා... මට වෛර නොකර ඔයා ලග ඉස්සර තිබුණ ඒ ආදරණීය හදවතින්ම මම කියන දේ ටිකක් කල්පනා කරල බලන්න....
අසනු කෙලෙසෙ පහන් ටැබකින් එලිය කෙනෙකුට භාර දෙයැයි....
එතැන් හිද කදුලක්ව එන්නෙ උරුමයයි ඒ වෛරයයි...
ප්රේමයයි වෛරයයි අතරේ වෙනස කෙස් ගසකට සමයි....
බිදුනූ දා පූජාව ප්රේමයෙ ඔහුගෙ ආගම වෛරයයි
පහන් ටැබ දල්වනු ලැබූයේ පහන් ටැබ හිමි කාරයා...
එහෙත් එ එලියෙන් දිනන්නෙ සමුදුරෙ නැව් කාරයා.........
අසනු කෙලෙසෙ පහන් ටැබකින් එලිය කෙනෙකුට භාර දෙයැයි....
එතැන් හිද කදුලක්ව එන්නෙ උරුමයයි ඒ වෛරයයි
ගායනය - යමුනා විනෝදිනී
ගොඩාක් දීර්ඝ උනා ඒත් මේ දේත් කිව යුතුමයි... එදා අපේ කලාකරුවන් සුන්දර විදියට මේ ප්රශ්ණ කතාකරද්දි... මේ බලන්න අදකාලයේ අමු අමුවේම මේ කතාව කියනා හැටි යාළුවනේ... හරියට අමුම අමු අඹගෙඩියක් කනවා වගේ..
kohoma hri meke serma kiyawanawa
