Rohan Pallewatta Rathnapura meeting

[Randir]

Some answers for your questions

 

[neyohk]

ඩේට නැහැ බං.උඹල කිව්ව යහපාලනෙන් ප්‍රී වයි පයි දුන්න දවසක බලන්නම්..

 

[DarkFox]

ඩේට නැහැ බං.උඹල කිව්ව යහපාලනෙන් ප්‍රී වයි පයි දුන්න දවසක බලන්නම්..

 

[Dr.Amdan]

ඩේට නැහැ බං.උඹල කිව්ව යහපාලනෙන් ප්‍රී වයි පයි දුන්න දවසක බලන්නම්..

 

[other guy]

දේශ්පාලන වහලුන්ගේ ප්‍රතිචාර

කරන දේ කියු පසු- ඕක බොරුවක්, ඕක කොහොමදකරන්නේ ?හීන thතමයි


කරන ආකාරය විස්තර කලවිට

ඕවා බලන්න ඩේටා නෑ.මගේ ඩේටා කාර්ඩ් එක ඉවරයි. තාත්තා ඩේආ කාර්ඩ් ගන්න සල්ලි දේන්නේ nනෑ
ඕවා බලන්නපිට වෙලාවක් නෑ
ඔය මොනවා කිව්වත් අපිට මෙච්චර කල් කෙලවපු එකාටම තමයි අපි චන්දෙ දෙන්නේ

 

[Randir]

දේශ්පාලන වහලුන්ගේ ප්‍රතිචාර

කරන දේ කියු පසු- ඕක බොරුවක්, ඕක කොහොමදකරන්නේ ?හීන thතමයි


කරන ආකාරය විස්තර කලවිට

ඕවා බලන්න ඩේටා නෑ.මගේ ඩේටා කාර්ඩ් එක ඉවරයි. තාත්තා ඩේආ කාර්ඩ් ගන්න සල්ලි දේන්නේ nනෑ
ඕවා බලන්නපිට වෙලාවක් නෑ
ඔය මොනවා කිව්වත් අපිට මෙච්චර කල් කෙලවපු කෛයටම තමයි අපි චන්දෙ දෙන්නේ

 

[pathum90sri]

elaz.... me kalakanni desapalana kramaya kohama hari wenas wenawanam echcharayi.....

 

[LazyLizard]

කතාව හොඳයි හැබැයි මොනවා කරත් ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකෙන් එකක සපෝට් එක නැතුව දිනන්න බෑ ඒකයි වැඩේ.

 

[PMMM]

ලංකාවේ සාර්ථකම ව්‍යාපාරිකය රටක ආර්ථිකේ කරන එක ගැන කියුව කතාව සිහියට එනව. මොනව කරන්නද මිනිස්සු කරපු කර්ම අනුව පාලකයො පහල වෙනව. අපිනම් මේවයෙන් ගැලවිල කවද හරි කැලේට යනව.

 

[Bitter Truth]

යන්තම් හරි මොලයක් තියන කෙනෙකුට අන්තර් ජාලයට ගොසින් හොයා ගන්න පුලුවන් එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක හොයා ගත්තේ කවුද කියල.

මුලින්ම ඇලන් බ්‍රීඩ් කියන පුද්ගලය තමයි 1968 දි එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක සොයා ගෙන ඒ සඳහා පේටන්ට් එකක් ලබා ගන්නේ . එහි නොම්මරය ( US # 5071161 )

මින් පසු එහි යම් යම් වෙනස් කම් සොයාගැනීම සඳහා කිහිපදෙනෙකුම පෙටන්ට් බලපත්‍ර ලබාගෙන තිබෙනවා

ඒ අතර 'පල්ලේවත්ත ගමරාලාගේ රොහාන්' කියන ලාංකිකයෙකුගෙ නම නම් නැහැ.

දැන් මෙන්න තවත් ප්‍රවෘතියක්.

2017 පෙබරවාරි මාසයේ ජපානයේ ටොයටා සමාගම සඳහා එයර් බෑග් සෙන්සර් හදන උප කොන්ත්‍රාත් ( SUB CONTRACTOR ) සමාගමක් වන හර්නස් කියන සමාගමේ ලංකාවේ කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂක වන රොහාන් පල්ලේවත්ත ඩේලි මිරර් පත්තරයට කියනවා අපි හදන එයාර් බෑග් සෙන්සර් සඳහා පේටන්ට් එක තියන සමාගම මිලදී ගන්න අපි උත්සාහ කරවා කියලා. එතකොට පේටන්ට් එකේ අයිතියත් හාර්නස් සමාගමට ලැබෙන නිසා ඉස්සරහට ව්‍යාපාර වලට හොඳයි කියලා.

මේ කියන්නේ එයාර් බෑග් සෙන්සර් ඒක හොයා ගත්ත නිසා ජනාධිපති කමට සුදුසුයි කියල අපේ සමහර බූරු වහන්සේලා විස්වාස කරන කෝටි පති ව්‍යාපාරික මහත්තයා. ඒ කියන්නේ රොහාන් පල්ලේවත්ත එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක තමුන් හොයාගත්ත කියල රට වටේ යමින් කියන්නේ තමුන්ගේ මාමා සිරිසේන ජාතියේම පට්ටපල් බොරුවක්
හෝව් හෝව් තව පොඩි කාරණයක් 2002 ලංකා හර්නස් කියන කොම්පැනිය ලංකාවේ පටන් ගත්තේ ජපන් ජාතිකයෙක්. රොහාන් පල්ලේ වත්ත කියල ජපන් බාසාව කතා කරන්න පුලුවන් තරුණයෙක්ව එහි රස්සාවට ගත්තා.අද ඔහු එහි කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂයක. හැබැයි අපි දන්න තරමටනම් කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂයක කියන්නෙත් තවත් එක රස්සාවක් පමනයි. අයිතිකරු නොමෙයි.
ඉතිං කමක් නැහැ එදා 'පල්ලෙ වත්තේ ගමරාලලාගේ සිරිසේනට' අහු වෙච්ච කට්ටිය හෙට ඔහුගේ ඥාති සොහොයුරු 'පල්ලෙ වත්තේ ගමරාලලාගේ රොහාන්ට' අහුවෙන එක දෙයියන්නාන්සෙටවත් වලක්වන්න පුලුවන් දෙයක් නෙමෙයි.

 

[djnick]

bump

 

[Randir]

samaharak ta godak ridila wage.

 

[other guy]

යන්තම් හරි මොලයක් තියන කෙනෙකුට අන්තර් ජාලයට ගොසින් හොයා ගන්න පුලුවන් එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක හොයා ගත්තේ කවුද කියල.

මුලින්ම ඇලන් බ්‍රීඩ් කියන පුද්ගලය තමයි 1968 දි එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක සොයා ගෙන ඒ සඳහා පේටන්ට් එකක් ලබා ගන්නේ . එහි නොම්මරය ( US # 5071161 )

මින් පසු එහි යම් යම් වෙනස් කම් සොයාගැනීම සඳහා කිහිපදෙනෙකුම පෙටන්ට් බලපත්‍ර ලබාගෙන තිබෙනවා

ඒ අතර 'පල්ලේවත්ත ගමරාලාගේ රොහාන්' කියන ලාංකිකයෙකුගෙ නම නම් නැහැ.

දැන් මෙන්න තවත් ප්‍රවෘතියක්.

2017 පෙබරවාරි මාසයේ ජපානයේ ටොයටා සමාගම සඳහා එයර් බෑග් සෙන්සර් හදන උප කොන්ත්‍රාත් ( SUB CONTRACTOR ) සමාගමක් වන හර්නස් කියන සමාගමේ ලංකාවේ කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂක වන රොහාන් පල්ලේවත්ත ඩේලි මිරර් පත්තරයට කියනවා අපි හදන එයාර් බෑග් සෙන්සර් සඳහා පේටන්ට් එක තියන සමාගම මිලදී ගන්න අපි උත්සාහ කරවා කියලා. එතකොට පේටන්ට් එකේ අයිතියත් හාර්නස් සමාගමට ලැබෙන නිසා ඉස්සරහට ව්‍යාපාර වලට හොඳයි කියලා.

මේ කියන්නේ එයාර් බෑග් සෙන්සර් ඒක හොයා ගත්ත නිසා ජනාධිපති කමට සුදුසුයි කියල අපේ සමහර බූරු වහන්සේලා විස්වාස කරන කෝටි පති ව්‍යාපාරික මහත්තයා. ඒ කියන්නේ රොහාන් පල්ලේවත්ත එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක තමුන් හොයාගත්ත කියල රට වටේ යමින් කියන්නේ තමුන්ගේ මාමා සිරිසේන ජාතියේම පට්ටපල් බොරුවක්
හෝව් හෝව් තව පොඩි කාරණයක් 2002 ලංකා හර්නස් කියන කොම්පැනිය ලංකාවේ පටන් ගත්තේ ජපන් ජාතිකයෙක්. රොහාන් පල්ලේ වත්ත කියල ජපන් බාසාව කතා කරන්න පුලුවන් තරුණයෙක්ව එහි රස්සාවට ගත්තා.අද ඔහු එහි කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂයක. හැබැයි අපි දන්න තරමටනම් කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂයක කියන්නෙත් තවත් එක රස්සාවක් පමනයි. අයිතිකරු නොමෙයි.
ඉතිං කමක් නැහැ එදා 'පල්ලෙ වත්තේ ගමරාලලාගේ සිරිසේනට' අහු වෙච්ච කට්ටිය හෙට ඔහුගේ ඥාති සොහොයුරු 'පල්ලෙ වත්තේ ගමරාලලාගේ රොහාන්ට' අහුවෙන එක දෙයියන්නාන්සෙටවත් වලක්වන්න පුලුවන් දෙයක් නෙමෙයි.

Our conversation naturally switches to his entry to the entrepreneurial world. After his O/L exam at St. Anthony’s, Rohan had got a scholarship from the American Government under its American Field Students Programme.

Says Rohan: “I could have chosen one of the Western countries like USA, UK, Australia or NZ to study for one year in one of their schools. But Japan was also a choice. I chose Japan because I wanted to master martial arts and earn a black belt. I earned the black belt. But as a part of the study programme, we had study tours at leading Japanese companies. When I visited Toyota, what struck me was that most of its processes had been done by robots and humans were barely visible.

“But in one of the rooms, I found there were a lot of people and, on inquiry, I was told that they were producing a very critical component which robots couldn’t do. That was the production of sensors which automatically got activated on impact to release an air bag in the event of an accident. It’s a life-saving gadget and Toyota couldn’t rely on either robots or outsiders to produce it. Hence, under their strict quality supervision, it was produced in-house by its own employees.

“I immediately sensed that it would give an opportunity for labour abundant country like Sri Lanka to produce it if we could convince Toyota to give us the franchise. This thought was hanging on my mind even when I was doing my A/Ls. So, when the first opportunity came, I started to learn of the technique and develop this sensor in a room in my house. My mom was not happy because of the mess I had created. But I continued to do my experiment.”

Disappointing experiences

Rohan submitted some of his samples to Toyota to get their nod for it. But the subsequent period was a total disappointment for him. Toyota at first rejected them. But when he started to send more samples, it did not even acknowledge them.

A plus point for Rohan was that he had mastered the Japanese language whist being a student in Japan as an American scholar. So, he knew the Japanese habits, culture and values. The Japanese loved it if they were met in person rather than in correspondence. So, Rohan started to shuttle between Colombo and Tokyo in order to win a franchise for his product from the world’s largest car manufacturer.

Totally frustrated, at one of the meetings he asked the Toyota people why they did not even acknowledge the samples, let alone accept them. The reply was more disappointing. He was politely told that he was such a nuisance to Toyota that when they saw any package bearing his name on the envelope, they would throw it into the dustbin without even bothering to open it. For anyone, that reply would have been sufficient to say goodbye to his entrepreneurial ambitions. But not for Rohan, who is now determined to prove that Sri Lankans also can do things which others can do.

Light at the end of the tunnel

“I negotiated with Toyota for 15 long years without success,” reminisces Rohan. “By that time, I had shuttled between Tokyo and Colombo 46 times and I didn’t know where my negotiations would lead.

“At the 47th meeting, Toyota people, perhaps to get rid of me, told me that I should come through one of their sub-suppliers. That was like pointing to a stranded man in the desert an oasis in the far horizon. I immediately seized upon the lead and got the addresses of its sub-contractors.”

But that led to a further period of unsuccessful negotiations with Toyota’s 10-odd sub-contractors. Rohan started to send his home-produced samples to them.

After sending about 100 samples, he got the reply from one of the sub-contractors that two of them were not bad. “Though it was not a word of acceptance, it was like a straw that had come the way of a drowning man,” he says.

Global Production Sharing Network

The world has been changed by people who worked as loners, most often in their houses. The first Apple Macintosh Desktop was invented in the backyard garage of Steve Jobs’ adoptive father. Despite its unholy beginning, it changed the entire world in the subsequent few decades. Similarly, Rohan’s amateurish work at his home paved the way for a new era in Sri Lanka. That was the sowing of the seeds of a high-tech production era in the country and effectively using the global supply chain to create wealth for Sri Lankans.

The modern production method is not to produce a whole product by a single country. It is global production sharing as coined by the Sri Lanka-born economist at the Australian National University, Professor Prema-chandra Athukorala. The advancements in ICT, marine and air transportation and diffusion of knowledge have enabled different nations in the globe to cooperate with strangers to produce global products for the global market.

Thus, today’s citizens are not natives of nation states. They are global citizens. Today’s products are not owned by these nation states. They are owned by the entire globe. For instance, components for iPhone 6 are supplied by 740 odd production units located in 31 countries (available at: https://betanews.com/2014/09/23/the-global-supply-chain-behind-the-iphone-6/). They are finally assembled at the Foxconn Assembly Plant located in China. Each country supplies only a minor component. But they create wealth by producing big volumes running into billions. Noting this global trend, the present Government has pronounced that its strategy is to join the global production sharing net.

Supplying to the rest of the world

Today, Rohan’s Lanka Harness is a high-tech production unit directly employing about 450 and engaging about 500 subcontractors. Thus, it provides livelihood to about 3,000 families. This is not much, but it is the beginning. Its success should be an eye-opener for others.

Rohan’s products should be absolutely defect-free since there is no way to check on their efficacy before a vehicle meets with an accident. Thus, the benchmark quality standard given to Rohan is that the defects should not be more than one PPM or one part per million.

That is a very high quality standard and it is unthinkable for a Sri Lankan firm. But Rohan and his team have proved the unthinkable. That is, Sri Lankans can also do things better than others. He supplies to almost all the major car manufacturers in the world, accounting for about 7% of the global market for sensors. A visitor entering his factory will observe boxes of finished products marked for countries like Japan, South Korea, Malaysia, Thailand, Indonesia, India, Germany, Romania, UK, and USA, covering practically every country that produces vehicles.

With his track record for quality, timely delivery and customer-friendliness, the market is expanding day by day. At present, it is a $ 100 million export firm. With a new facility now coming up close to the original factory at Biyagama soon, it will be a $ 200 million export firm.

 

[other guy]

samaharak ta godak ridila wage.

 

[D_Mad]

ඩේට නැහැ බං.උඹල කිව්ව යහපාලනෙන් ප්‍රී වයි පයි දුන්න දවසක බලන්නම්..

 

[Bitter Truth]

http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1654713

හාද?

 

[luxmen]

Aubon,-----------Lankave Economy Methods venas nokara, Naya[Loan] piyewwath, Navatha venne , pita ratata Naya veema nedha ?

 

[dayt0na]

යන්තම් හරි මොලයක් තියන කෙනෙකුට අන්තර් ජාලයට ගොසින් හොයා ගන්න පුලුවන් එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක හොයා ගත්තේ කවුද කියල.

මුලින්ම ඇලන් බ්‍රීඩ් කියන පුද්ගලය තමයි 1968 දි එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක සොයා ගෙන ඒ සඳහා පේටන්ට් එකක් ලබා ගන්නේ . එහි නොම්මරය ( US # 5071161 )

මින් පසු එහි යම් යම් වෙනස් කම් සොයාගැනීම සඳහා කිහිපදෙනෙකුම පෙටන්ට් බලපත්‍ර ලබාගෙන තිබෙනවා

ඒ අතර 'පල්ලේවත්ත ගමරාලාගේ රොහාන්' කියන ලාංකිකයෙකුගෙ නම නම් නැහැ.

දැන් මෙන්න තවත් ප්‍රවෘතියක්.

2017 පෙබරවාරි මාසයේ ජපානයේ ටොයටා සමාගම සඳහා එයර් බෑග් සෙන්සර් හදන උප කොන්ත්‍රාත් ( SUB CONTRACTOR ) සමාගමක් වන හර්නස් කියන සමාගමේ ලංකාවේ කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂක වන රොහාන් පල්ලේවත්ත ඩේලි මිරර් පත්තරයට කියනවා අපි හදන එයාර් බෑග් සෙන්සර් සඳහා පේටන්ට් එක තියන සමාගම මිලදී ගන්න අපි උත්සාහ කරවා කියලා. එතකොට පේටන්ට් එකේ අයිතියත් හාර්නස් සමාගමට ලැබෙන නිසා ඉස්සරහට ව්‍යාපාර වලට හොඳයි කියලා.

මේ කියන්නේ එයාර් බෑග් සෙන්සර් ඒක හොයා ගත්ත නිසා ජනාධිපති කමට සුදුසුයි කියල අපේ සමහර බූරු වහන්සේලා විස්වාස කරන කෝටි පති ව්‍යාපාරික මහත්තයා. ඒ කියන්නේ රොහාන් පල්ලේවත්ත එයාර් බෑග් සෙන්සර් එක තමුන් හොයාගත්ත කියල රට වටේ යමින් කියන්නේ තමුන්ගේ මාමා සිරිසේන ජාතියේම පට්ටපල් බොරුවක්
හෝව් හෝව් තව පොඩි කාරණයක් 2002 ලංකා හර්නස් කියන කොම්පැනිය ලංකාවේ පටන් ගත්තේ ජපන් ජාතිකයෙක්. රොහාන් පල්ලේ වත්ත කියල ජපන් බාසාව කතා කරන්න පුලුවන් තරුණයෙක්ව එහි රස්සාවට ගත්තා.අද ඔහු එහි කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂයක. හැබැයි අපි දන්න තරමටනම් කලමණාකාර අධ්‍යක්ෂයක කියන්නෙත් තවත් එක රස්සාවක් පමනයි. අයිතිකරු නොමෙයි.
ඉතිං කමක් නැහැ එදා 'පල්ලෙ වත්තේ ගමරාලලාගේ සිරිසේනට' අහු වෙච්ච කට්ටිය හෙට ඔහුගේ ඥාති සොහොයුරු 'පල්ලෙ වත්තේ ගමරාලලාගේ රොහාන්ට' අහුවෙන එක දෙයියන්නාන්සෙටවත් වලක්වන්න පුලුවන් දෙයක් නෙමෙයි.

Kawde Koheda kiwwe mu air bag sensor eke hoya gaththa kiyela?
Mona buru kathawakde

 

[Bitter Truth]

ඒ දවස්වල UNP/JVP support කරපු අය දැන් අළුත් පිළිලයක් ගේන්න උත්සහ කරනවා.මොකද දන්නවනේ ඒ පක්ෂ දෙකටම අැපත් නැහැ කියලා 2020..

 

[Bitter Truth]

Kawde Koheda kiwwe mu air bag sensor eke hoya gaththa kiyela?
Mona buru kathawakde

කියපු අය ඕන තරම් අැත.