අහස පුරා කළු වලාවකින්..
හිරු සැගවී යන සැන්දෑව පුරා....
බොදවී ගිය එක් පැතුමක් අද්දර...
සිත තනිවී ඇත මටත් හොරා....
තුටින් ගෙවී ගිය සොදුරු නිමේශෙක..
සුපසන් හැගුමන් දෝත දරා....
වරක් නොවේ තව දහස් වරක් මං..
හඩා වැටෙන්නෙමි භවය පුරා.....
හිස් අහසක් වූ පාළු හිතක් මත..
පාට තවරමින් ආල නුරා...
තුන් වසරක්...