හ්ම්ම්ම්... මට ජීවිතේ මුලින්ම හිත ගිය කෙල්ලට මම අවුරුදු 4 ක් හිතින් ආදරය කලා. හිතේ බලාපොරොත්තු තියාගෙන. හේතුව එයාට මම ලංවෙන්න හදන හැම වෙලාවකම එයාට කොල්ලෙක් හිටි නිසා. ඒක මැදට පැනලා ඒක කඩා බිඳ දැම්මේ නැහැ. නමුත් ඈතින් හිඳගෙන ආදරය කලා. කවදාවත් ඒ ආදරේ එයාට කියා ගන්න ලැබුනෙ නැහැ. ඒලෙවල් පන්ති යද්දි එයා කොල්ලගේ අතේ එල්ලිලා යන හැටි බලාගෙන මම තනිවම කොච්චරක් නම් හූල්ලලා ඇතිද බං. ගෙදර ඇවිත් දුකට කාමරේ වහගෙන අඬලා පවා තියෙනවා. ඒ වේදනාව නිසයි අද මම කවුද මම ඉන්නේ කොතනද කියන දේ තීරණය වෙන්න තවත් හේතුවක් වුනේ හැබැයි. අදටත් එයා කැම්පස් ගිහින් එයාගේ දැන් කොල්ලා එක්ක ෆොටෝ දාද්දි FB ලොග් වෙද්දිම ඒ ෆොටෝ දකිද්දි මම මූඩ් ගහන්න හේතුවක් මම දන්නේ නෑ. හැබැයි එයාට දැන් සෙට් වෙලා ඉන්නේ මගේ යාලුවෙක්. ඌ ගොඩක් හොඳ කොල්ලෙක්.
ආදරය කියන්නේ අයිති කර ගැනීමම නෙවෙයි නේ මචං.







