Latest ads
-
iphone x used- AssassiN1
- Updated:
-
කිතුල් තලප- Manoj Suranga Bandara
- Updated:
-
AWS Certified Solutions Architect-Associate + AWS Certified Cloud Practitioner- Sanjeewani95
- Updated:
-
🚀 එක පැකේජ් එකයි - මාසෙටම Unlimited Internet! 🌐- sayuru bandara
- Updated:
මාර ත්රෙඩ් ටිකක් යනවා ඔයි එලකිරියෙ
- Thread starter gayankuwait
- Start date
--"ම්ම්ම්හ්...ම්ම්ම්ම්ම්හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්හ්හ්හ්හ්හ්හ් හ්...."
අක්කා කෙඳිරි ගානවා...මම එක දිගට අක්කට විනාඩි 8 ක් විතර පු# ඇරියා..........ප#ත් කැක්කුමයී...අක්කටත් මහන්සි ඇති දැන්...
මම වැඩේ නතර කරලා අක්කට කිවුවා මගෙ එක කටට අරන් උරන්න කියලා..
--"අපෝ මල්ලි මට නම් බෑ"
-- "එහෙනම් මට අක්කගෙ හි# අරින්න ඕනි"
-- "අනේ ප්ලීස් එපා මල්ලි"
මෙහෙම කියලා අක්කා ඇඳ දිගේ හෙන සෙක්සි විදියට දනගාගෙන ඇවිත් මගෙ පක කටේ ඔබාගෙන උරන්න ගත්තා...කෙල්ලට වැඩේ පුරුදු නෑ....
ඒත් වැඩේ ඉන්ටරෙස්ට් වගෙ..මේකි දැං පිස්සුවෙන් වගෙ උරනවා..මටත් යන්න වගෙ..එනවා..මම අක්කගෙ කටින් පක එලියට ගත්තා...
"තෑන්ක්ස් අක්කේ"
"එහෙම කියලා මම ඇඳේ දිගාවෙලා කෙල්ලට කිවුවා වාඩිවෙලා පු#කේ ඇරගන්න කිවුවා..පුරුදු නැති හිංදා වැඩේට සෙට් වෙන්නම විනාඩි 5ක් විතර ගියා...පට්ට ආතල් කෙල්ල කෑ ගහ ගහ උස් පාත් වෙනවා....... දැන් මටත් හොඳ ගනන්...මම අක්කට ඇඳේ දිගාවෙන්න කියලා මගෙ පක අක්කගෙ කටේ එබුවා...ඊට පස්සෙ යටි පැත්තෙන් ඒකිගෙ හු#ත ලෙවකන්න ගත්තා..... (69 ඉරියවුව) මම මෑ ඇටේ හොඳට කැලතුවා...මේකිට යන්න එනවද කොහෙද..දට දඩ ගාල ඳඟල ඳඟල..මගෙ ප# උරනවා....මාර ස්පීඩ් එකෙන්....මම තවත් හයියෙන් කලා...පරාක්රම සමුද්රය කැඩුවා වගෙ පට්ට ජූස් ලෝඩ් එකක් මගෙ මූන හැමතැනම....මම ඒවා ආසාවෙන් බිඳුවක් නෑරම බිවුවා..ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම් ..ඒත් එක්කම මගෙ මුලු ඇඟම හිරිවට්ටගෙන බඩු ලෝඩ් එකක් අක්කගෙ කටට බැර වුනා......ම්ම්ම්........මේකි...සූප්පුවෙං කිරි බොන්න වගෙ මගෙ පක උරලා කැ# බොනවා..මටම හිනා... මහලොකු ලැජ්ජකාරී....!
අපි එහෙමම විනාඩි 5ක් විතර හිටියා පස්සෙ..හිමීට නැගිට්ටා,,
අක්කා කෙඳිරි ගානවා...මම එක දිගට අක්කට විනාඩි 8 ක් විතර පු# ඇරියා..........ප#ත් කැක්කුමයී...අක්කටත් මහන්සි ඇති දැන්...
මම වැඩේ නතර කරලා අක්කට කිවුවා මගෙ එක කටට අරන් උරන්න කියලා..
--"අපෝ මල්ලි මට නම් බෑ"
-- "එහෙනම් මට අක්කගෙ හි# අරින්න ඕනි"
-- "අනේ ප්ලීස් එපා මල්ලි"
මෙහෙම කියලා අක්කා ඇඳ දිගේ හෙන සෙක්සි විදියට දනගාගෙන ඇවිත් මගෙ පක කටේ ඔබාගෙන උරන්න ගත්තා...කෙල්ලට වැඩේ පුරුදු නෑ....
ඒත් වැඩේ ඉන්ටරෙස්ට් වගෙ..මේකි දැං පිස්සුවෙන් වගෙ උරනවා..මටත් යන්න වගෙ..එනවා..මම අක්කගෙ කටින් පක එලියට ගත්තා...
"තෑන්ක්ස් අක්කේ"
"එහෙම කියලා මම ඇඳේ දිගාවෙලා කෙල්ලට කිවුවා වාඩිවෙලා පු#කේ ඇරගන්න කිවුවා..පුරුදු නැති හිංදා වැඩේට සෙට් වෙන්නම විනාඩි 5ක් විතර ගියා...පට්ට ආතල් කෙල්ල කෑ ගහ ගහ උස් පාත් වෙනවා....... දැන් මටත් හොඳ ගනන්...මම අක්කට ඇඳේ දිගාවෙන්න කියලා මගෙ පක අක්කගෙ කටේ එබුවා...ඊට පස්සෙ යටි පැත්තෙන් ඒකිගෙ හු#ත ලෙවකන්න ගත්තා..... (69 ඉරියවුව) මම මෑ ඇටේ හොඳට කැලතුවා...මේකිට යන්න එනවද කොහෙද..දට දඩ ගාල ඳඟල ඳඟල..මගෙ ප# උරනවා....මාර ස්පීඩ් එකෙන්....මම තවත් හයියෙන් කලා...පරාක්රම සමුද්රය කැඩුවා වගෙ පට්ට ජූස් ලෝඩ් එකක් මගෙ මූන හැමතැනම....මම ඒවා ආසාවෙන් බිඳුවක් නෑරම බිවුවා..ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම් ..ඒත් එක්කම මගෙ මුලු ඇඟම හිරිවට්ටගෙන බඩු ලෝඩ් එකක් අක්කගෙ කටට බැර වුනා......ම්ම්ම්........මේකි...සූප්පුවෙං කිරි බොන්න වගෙ මගෙ පක උරලා කැ# බොනවා..මටම හිනා... මහලොකු ලැජ්ජකාරී....!
අපි එහෙමම විනාඩි 5ක් විතර හිටියා පස්සෙ..හිමීට නැගිට්ටා,,
උඹ චන්ද්රසිරි බණ්ඩාරගෙ පුතාද?
නැහැ උගේ ලොකු අප්පොච්චි
ඉතින් මම උබලා හිතන් ඉන්න විදියට අනුකූල වෙන්න කොමෙන්ට් එක දැම්මෙ,ඇයි ඒක අවුල්ද? 
ekagayi.
සීසර් හා බෘටස් ඉතිහාසයේ ඉගැන්වූ පාඩම
ජුලියස් සීසර් අධිරාජ්යවාදියෙක් මෙන්ම රෝමයේ බලගතුම මිනිසා විය. බෘටස් යනු මේ මහා බලගතු අධිරාජ්යවාදියා මරා දැමු මිනිසාය. එතෙක් කිසිවෙකු නොදත් බෘටස් එක් රැයකින් ලොව පුරා ජනප්රියත්වයට පත් වන්නේ සීසර් පරාජය කල මිනිසා ලෙසය. රෝමයේ දේශපාලන සම්ප්රදාය වුයේ ජනරජයක් ලෙස සාමුහිකව පාලනය කිරීමය. එහෙත් සීසර් ලැබූ අසීමිත බලය නිසා ඔහු සියලු දේශපාලන සම්ප්රදායන් සිඳ බිඳ දැමීය. බලයෙන් මත්වී ඒකාධිපති වියරුවෙන් සීමා නොවී අධිරාජ්යවාදය දක්වා තම පාලනය දිගු කළේය. ජනරජ සම්ප්රදාය උඩුයටිකුරු කර දැමීය. ජනතාව පමණක් නොව තම කිට්ටුවන්තම සගයෙකු වූ බෘටස් ද උරණ විය. සීසර් මරා දැමීමෙන් පසුව බෘටස් කිවේ සීසර්ට අඩුවෙන් ආදරය කළා නොව රෝමයට වැඩියෙන් ආදරය කල බවය. ඉතිහාසය විසින් බෘටස් කෙසේ විකෘති කලද ඔහු නියෝජනය කලේ ජනතාවය.
(සටහන චූලක බණ්ඩාරවත්ත... )
Last edited:
ඔව්....මමත් පිලිගන්නවා මයිත්රී කියන්නේ 100%ක් හොදම විකල්පය නෙවෙයි කියලා...ඒත් වෙන ආදේශකයෙක් නැති නිසා අපිට මයිත්රී පැත්තට හැරෙන්න වෙනවා..
ඔයාලා ඔය වක්රාකාරව මහින්දගේ වැඩ පිලිවෙල අනුමත කරනවා නෙවෙයි නම් වෙන මොකක්ද කරන්නේ.
..මේ පාර මහින්ද මහත්තයා දිනුවොත් හිතයි මම ගසා කන එක හොරකම් කරන එක ජනතාව අනුමත කලා කියලා...රට නිවරැදි දිශාවකට නෙවෙයි යන්නේ..ණය ආර්ථිකයක් තියෙන්නේ.....එදාවේල ටුවර්ස් විදෙස් පිලිවෙතක් තියෙන්නේ..ඉතින් උබලා මහින්දට චන්දෙ දෙනවා කියන්නේ ඔය යන විදිහටම පලයන් කියලා කොල එලියක් දෙනවා ආන්ඩුවට..
නැති ජනබලයක් පෙන්නලා 9 වෙනිදාට සිරා පැරදුනාහාම කියපල්ලා ජිල් මාර්ට් කියලා
ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සමස්ත මූලෝපාය පිහිටා ඇත්තේ සුළු ජාතික ඡන්ද මතය. ඔවුන්ගේ මූලෝපාය ප්රථම වතාවට ප්රසිද්ධ කළේ මංගල සමරවීර මාස ගණනාවකට පෙර පුවත්පතකට සැපයූ ලිපියක් මගිනි. සුළු ජාතික හා ආගමික ඡන්ද ගත් විට සියයට විසිපහත් තිහත් අතර වන බවත් එය සමස්තයක් ලෙස විපක්ෂයට ලැබෙන බවත් මේ නිසා විපක්ෂයට සිංහල බෞද්ධ ඡන්දවලින් ගත යුතුවන්නේ සියයට විසිපහක් බවත් ඔහු පැවැසුවේය. මෙහිදී සුළු ජාතික ඡන්ද වැදගත් විචල්යයක් බව පෙනේ.
මේ ගණන් බැලීම කොතරම් නිවැරදිදැයි මම නොදනිමි. සුළු ජාතික ඡන්ද සියයට 25-30 ලෙස ගණන් බලා, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඡන්ද පදනම සියයට 30ක් පමණ සේ ගණන් බැලීම එයට හේතුවයි. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සියයට 30 හෝ 40 තුළ සුළු ජාතික ඡන්ද විශාල ප්රමාණයක් ඇති බව අමතක වී තිබේ. මෙහිදී සුළු ජාතික ඡන්ද දෙවරක් ගණනය වී තිබේ. ඊටත් වඩා වැදගත් සාධකය වන්නේ පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයකට වලංගු මෙවැනි අංක ගණිත සූත්ර ජනාධිපතිවරණයකට වලංගු වන්නේද යන්නයි.
ජනාධිපතිවරණයක් යනු ආණ්ඩුවක් තෝරා පත්කරගන්නා ඡන්දයක් නොවන බව තේරුම්ගත යුතුය. ජනාධිපතිවරණයක් යනු රටක නායකයා හෙවත් පාලකයා තෝරාගන්නා ඡන්දයකි. ආණ්ඩුව තෝරාගන්නේ පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයකිනි. මේ රටේ නායකයා, වඩාත් සරලව පවසන්නේනම් මේ දූපතේ වෙසෙන ගෝත්රයේ නායකයා තේරීමේදී ප්රශ්නය වන්නේ එම නායකත්වය විසින් කළ යුතු ප්රධාන කාර්යභාරය හා ඒ කාර්යභාරය කිරීමට වඩාත් සුදුසු මහින්ද රාජපක්ෂ චරිතයද මෛත්රීපාල සිරිසේන චරිතයද යන්නයි.
මෙහිදී තෝමස් හොබ්ස්ගේ සමාජ සම්මුති න්යාය දෙස අවධානය යොමු කළ යුතුය. ඔහුට අනුව රාජ්ය පාලකයාගේ ප්රධාන වගකීම වන්නේ යහ පාලනය නොවේ. රටේ ජනතාව සන්නද්ධ සතුරාගෙන් ආරක්ෂා කිරීමය. ඒ මිනුම් දණ්ඩ අනුව යන විට රටේ නායකයා ලෙස කටයුතු කළ ජනාධිපතිවරු සිව් දෙනකුට කළ නොහැකි දේ මහින්ද රාජපක්ෂ කළේය. එනම් ලෝක පරිමාණයෙන් නම ගිය සතුරු හමුදාවක් පරාජය කර රටේ ජනතාව මුදාගැනීමයි. රාජ්ය නායකයාගේ, නැතිනම් ගෝත්රයේ නායකයාගේ තනතුරට පුද්ගලයෙක් තෝරා ගැනීමේදී පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයට බලපාන අංක ගණිතය අදාළද යන්න ගැටලුකාරීය. පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයකදී ජනතාව කටයුතු කරන්නේ දේශපාලන පක්ෂය මුල් කරගනිමිනි. නමුත් ජනාධිපතිවරණයකදී පක්ෂ දේශපාලනය අනුව යන්නේද, එසේත් නැතිනම් ඊට වඩා මූලිකවූ තේරීමක් කරන්නේද යන්න අප විසින් සලකා බැලිය යුත්තකි. වෙනත් ආකාරයකට කියනවානම් මහින්ද රාජපක්ෂ වැනි සාර්ථක හා ශක්තිමත් නායක චරිතයක් ගෙදර යැවීමෙන් පුරවැසි අපට සෙතක් වේද නොවේද යන්න තක්සේරු කළ යුතුය. මෛත්රී පාලනයකට අවශ්යතාවයක් නැතැයි මම මෙයින් අදහස් නොකරමි. මෛත්රී පාලනයක අවශ්යතාවයක් ඇත. රටේ සිදුවන අකටයුතුකම් රැසකි. මේ තත්ත්වය ඉදිරියට පවත්වාගෙන යාමෙන් රට එකතැන පල්වනු ඇත.
දේශපාලන විද්යාඥයෙක් ලෙස මා යෝජනා කරන්නේ අලුත් සංකල්පයකි. එනම් මහින්ද නායකත්වයක් යටතේ මෛත්රී පාලනයක් පිහිටුවාගත හැකි බවයි. අගමැතිකමකට සුදුසු මෛත්රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා විසින් එම තනතුරට පත් නොකිරීමේ අසාධාරණය නිසා රටේ නායකත්වයට සුදුසුකම් විදහා දක්වා ඇති මහින්ද රාජපක්ෂ ගෙදර යවා මෛත්රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති තනතුරට පත් කිරීමද, නැතිනම් මහින්ද රාජපක්ෂ හා ඔහුගේ වටේ සිටින අයගේ අභිලාෂයට පිටුපා යමින් පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයකදී රටේ අගමැතිවරයා ලෙස මෛත්රීපාල සිරිසේන ජනතාව විසින් පත් කිරීමේ බුද්ධිමත් තීරණය ගත යුතුද?
සුළු ජාතික ඡන්ද ගැන කතා කරන විට මා ඒ දෙස බලන්නේ මූලෝපායික ඇසකිනි. එහිදී රටේ ආරක්ෂාව ගැනත් අවධානය යොමු කළ යුතුය. ටී.එන්.ඒ. සංවිධානය තුළ බෙදුම්වාදී ප්රවාහයක් ඇත. දෙමළ සමාජය තුළත් එය තිබේ. දකුණු ඉන්දියාව හා ලෝකය පුරා දෙමළ ඩයස්පෝරාව නමින් කොටි හිතවාදී ඊළාම්වාදී ජාත්යන්තර ව්යාපාරයක් ඇත.
මේ සතුරු බලවේග තිස් අවුරුදු යුද්ධයකින් පරාජයට පත් කළ නමුත් ඔවුන්ගේ අරමුණ දැන් විවෘතව පවතී. ආණ්ඩුවට අනුව මෛත්රීපාල සිරිසේනගේ ඡන්ද ව්යාපාරය ඊළාම්වාදී ගුණ්ඩුවකි. එය විකාරවාදී කතාවක් ලෙස මම දකිමි. නමුත් මෛත්රීපාල සිරිසේන දැනට ප්රතිඥා දී ඇති ජනාධිපතිකම අහෝසිකර ගෙදර යෑමේ ප්රතිඥාව ඉතාම භයානකය. මා එය කියන්නේ ඔහු විශ්වාස කළ නොහැකි අයෙක් නිසා නොවේ. ඔහු කියන සෑම දෙයක්ම මම විශ්වාස කරමි. මට ඇති බියද එයයි.
විධායක ජනාධිපතිකම අහෝසි කර ඔහු ගෙදර ගියොත් රටේ පාලකයා වන්නේ කවුද? ශ්රී ලංකා රාජ්යය නමැති නෞකාවට කප්පිත්තෙක් එවිට නොමැති වනු ඇත. විධායක ජනාධිපති ක්රමය අහෝසි කිරීමෙන් ශ්රී ලංකා නෞකාවේ මහා කුඹගස විනාශ වෙයි. එවිට නිතැතින්ම පාහේ දෙමළ ඊළාම් සිහිනය සැබෑ කරගැනීමට හැකිවනු ඇත.
ඒ බව මම පවසන්නේ 13 වැනි සංශෝධනයට පක්ෂ අයෙක් ලෙසය. මම එයට පක්ෂ වන්නේ විධායක ජනාධිපතිකම නමැති වානේ රාමුව තිබෙන නිසාය. 13 වැනි සංශෝධනයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ලැබෙන ස්වායක්ත බලය ආරක්ෂාවන්නේ විධායක ජනාධිපති ක්රමය නිසා බව 1987 දී සුප්රීම් උසාවිය පැවැසුවේය.
විධායක ජනාධිපති ක්රමය යන රාමුව බිඳවැටුණ විට උතුරු පළාත් සභාවට අත්වන ඉරණම කුමක්ද? පාර්ලිමේන්තුව විසින් පළාත් සභා පාලනය කිරීමට හැකි බව අයෙකුට පැවැසිය හැකිය.
එය එසේ නම් 1987 දී සුප්රීම් උසාවිය විධායක ජනාධිපති ක්රමය ගැන කතාකරන්නේ නැත.
විධායක ජනාධිපති ක්රමයක් නොමැති පාර්ලිමේන්තුවකට පළාත් සභා පාලනය කිරීම අතිශය අපහසු වනු ඇත. විධායක බලය අහෝසි කර ඒ බලය පවරන්නේ පාර්ලිමේන්තුවටය. පාර්ලිමේන්තුව දැන් එහාට මෙහාට පනින රිලා කූඩුවක් බවට පත්ව තිබේ. මේ රිලා කූඩුවට එම විධායක බලය ලබාදීම වනාහි පනින රිලවුන්ට ඉනිමං බැඳීමක් මෙන්ම වඳුරන්ට දැලි පිහියක් දීමක් නොවන්නේද?
විශාල චංචල භාවයක් ඇති පාර්ලිමේන්තුවට ඊළාම්වාදීන්ගේ කළු සල්ලි පොම්ප කරන්නේනම් තමන්ට රිසි ආණ්ඩුවක් පිහිටුවාගත හැකිය. ආසන කිහිපයක් එහා මෙහා වන්නේනම් ටී.එන්.ඒ. සංවිධානයට පාර්ලිමේන්තුවේ තීරණාත්මක තත්ත්වයක් හිමිවනු ඇත. සම්බන්ධන් ජීවතුන් අතර නැති සුරේෂ් ප්රේමචන්ද්රන් නායකත්වය දරන ටී.එන්.ඒ සංවිධානයක් විසින් උතුරු පළාතෙන් හමුදාව ඉවත් කරන්නැයි ඉල්ලීම් කරනු ඇත. එවැනි ඉල්ලීමකට එවැනි ආණ්ඩුවක් එකඟ නොවන්නේ යැයි කිව හැක්කේ කාටද? මට ඇති ගැටලුව වන්නේ නොදැනුවත්ව හෝ විපක්ෂය විසින් ඊළාම්වාදී අශ්වයාට එළියට යා හැකි පරිදි ඉස්තාලය විවෘත කිරීමට ඔන්න මෙන්න තත්ත්වයක් ඇතිවී තිබේද යන්නය.
මුස්ලිම් ඡන්ද බහුතරයක් රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට විරුද්ධව හා මෛත්රීපාල සිරිසේනට පක්ෂව ලැබෙනු ඇති බව මා හට හොඳින්ම විශ්වාසය. එයට හේතුව වන්නේ බොදුබල සේනාව නැමැති අර්ධ ෆැසිස්ට්වාදී සංවිධානය විසින් කරනු ලැබූ අතිධාවනකාරී ක්රියාකාරීත්වය හා ඒ ක්රියාකාරීත්වය නීතියේ රැහැනට හසුකර ගැනීමට නොහැකිවීම හෝ අකමැති වීමය. එයින් සිදුව ඇත්තේ මහා හානියකි.
ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ශක්තිමත් මුස්ලිම් ඡන්ද පදනමක් තිබුණි. බර්දුදීන් මහමුද්, අලෙවි මවුලානා වැනි චරිත සිහිපත් කළ විට එය මතකයට නැගේ. විසි වසරක් තිස්සේ පලස්තීනය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම නිසා මහින්ද රාජපක්ෂටද ශක්තිමත් මුස්ලිම් ඡන්ද පදනමක් තිබුණි.
එහෙත් බොදු බල සේනාවට කරන්නට ලැබුණ අකටයුතුකම් නිසා මේ මුස්ලිම් ඡන්ද පදනම කඩා වැටුණි. ඔවුන්ගේ මුස්ලිම් ඡන්ද පදනම කඩා දැමීමේ කුමන්ත්රණය සාර්ථකවී තිබේ.
ජාත්යන්තර කුමන්ත්රණ ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයගෙන මෛත්රීපාල සිරිසේන දිගටම බලයේ සිටින්නේනම් ජාත්යන්තර කුමන්ත්රණ පිළිබඳ ගැටලුවක් ඇතිවන්නේ නැත. එහෙත් විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කර ඔහු ගෙදර යන්නේනම් තීන්දු තීරණ ගනු ලබන්නේ රනිල් වික්රමසිංහ හා චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායකය.
සර්බියාවේ සිදුවූ දේ මම දනිමි. මිලෝසොවිච් යුද්ධයෙන්ද මැතිවරණයෙන්ද පරාජයට පත්විය. ඔහුට විරුද්ධ ඡන්ද ව්යාපාරය මෙහෙයවූයේ නේටෝ සංවිධානය සහය දුන් ඊනියා විපක්ෂයක් විසිනි. මෙම විපක්ෂය ජයගත් අතර විපක්ෂයේ අගමැතිවරයා විසින් රාත්රී කාලයේදී හොර රහසේ මිලෝසොවිච් බටහිර රටවලට භාරදෙනු ලැබිය. රාජසිංහ චරිතයට සිදුවූ දේ රාජපක්ෂ චරිතයට සිදුවීමට ඉඩ දෙනවාදැයි අප තීරණය කළ යුතුය. යහ පාලනයක් නොමැතිවීම නිසා රදළයින් විසින් රාජසිංහ රජු ඉංග්රීසි පාලකයින්ට අල්ලා දුන්නේය. රාජසිංහ රජු පාවාදීම නිසා බ්රිතාන්ය ජාතිකයින්ට යුද්ධයෙන් දිනාගත නොහැකිවූ දේ සාමකාමීව ලබාගත්තේය. එහි ප්රතිඵලය වූයේ ශ්රී ලංකාව ශතවර්ෂ එකහමාරකට බ්රිතාන්ය යටත් විජිතයක් බවට පත්වීමය. එවැනි දෙයක් අපේ පරම්පරාව විසින් කළ යුතුද?
යම් කිසි ආකාරයකට මහින්ද රාජපක්ෂ බලයෙන් පහකරනු ලබන්නේනම්, හොර රහසේ ජාත්යන්තර උසාවියකට ගෙන යන්නේනම් ඒ සඳහා ජනමත විචාරණයක් පවත්වන්නේ නැත. ඉතිහාසය විනිශ්චය කරනු ලබන්නේ අපේ පරම්පරාව විසිනි. අපේ පරම්පරාව විසින් මහින්ද රාජපක්ෂ ජාත්යන්තර උසාවියකට භාරදෙන්නේ නම් අපේ පරම්පරාව ගැන ඉදිරි පරම්පරාව විනිශ්චය කරන්නේ කෙසේද?
අප බෘෘටස්ගේ චරිතය රඟපෑ යුතුද නැද්ද යන්න මට ඇති ගැටලුවයි. ඔහු ඉදිරිපත්කළ තර්ක සැබෑ තර්කය. බෘෘටස් පැවැසුවේ ජුලියස් සීසර් ආඥාදායකයෙක් වන්නට තැත්කරමින් සිටින බවය. රෝමයේ සම්ප්රදාය වූයේ ජනරජයක් ලෙස පැවැතීමයි. ඒ ජනරජ සම්ප්රදාය උඩු යටිකුරු කර අධිරාජ්යයෙක් ලෙස ජුලියස් සීසර් බලය පවරාගත්තේය. බෘෘටස්ගේ චින්තනය අනුව කළේ යහ පාලනය වෙනුවෙන් ජුලියස් සීසර් ඝාතනය කිරීමයි. සීසර්ට අඩුවෙන් ආදරය කළා නොව රෝමයට වැඩියෙන් ආදරය කළ බව ඔහු කීවේය. නමුත් ඉතිහාසය විසින් බෘෘටස් විනිශ්චය කර ඇත්තේ කෙසේද? ශේක්ෂ්පියර්ගේ මහා නාටකය ගත් විට පවා බෘෘටස් දුෂ්ටයකුගේ චරිතයත් සීසර් වීරයෙකුගේ චරිතයත් ආරෝපණය කළේය.
ඉතිහාසය විසින් සීසර්ට ධනාත්මක විනිශ්චයක් ලබාදී ඇත. ඉතිහාසය විසින් පුද්ගලයින් විනිශ්චය කරන්නේ ඔවුන් මහා වීරයින්ද නැද්ද යන තක්සේරුව අනුවය. තමන්ගේ, රට, වර්ගය ආරක්ෂා කිරීමට කටයුතු කළාද නැද්ද යන මිනුම් දණ්ඩ අනුව එම විනිශ්චය ලබාදෙයි. සීසර් විසින් රෝමය වෙනුවෙන් කළ සේවය ඉතිහාසය විසින් හා කලාව විසින් විනිශ්චය කර ඇත්තේ මෙසේය. මහින්ද රාජපක්ෂ සම්බන්ධයෙන්ද මේ තත්ත්වය මෙසේය. බෘෘටස් පිහියෙන් කළ දේ අප ඡන්දයෙන් නොකළ යුතුය යන්න මගේ පුද්ගලික හා දේශපාලන විද්යාත්මක මතයයි.
සාම්ප්රදායික වම ගිය මාවතේම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගමන් කිරීම මට ඇති කනගාටුවයි. මාක්ස්වාදී පක්ෂයක් විසින් තමන්ගේ අපේක්ෂකයෙක් ඉදිරිපත් නොකරන තත්ත්වයක් තුළ අඩු උවදුර තෝරා එයට සහය දිය යුතුය. එහිදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෛත්රීපාල සිරිසේනට සහය දුන්නාට කමක් නැත.
මට ඇති ගැටලුව එය නොවේ. මාක්ස්වාදී දේශපාලන කලාවේ ඇති ප්රධාන ක්රමවේදයක් වන විවේචනාත්මක සහයෝගය යන ක්රමවේදය පැරණි වම විසින් හෝ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් නොයෙදවීමයි.
පැරණි වම සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායකට, චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායකට හෝ මහින්ද රාජපක්ෂට සහය දුන්නේ කිසිදු විවේචනයකින් තොරවය. ඔවුන් කරන විවේචන සියල්ලම පුද්ගලිකව කරන ඒවාය. ප්රසිද්ධියේ කරන්නේ සහය දීමයි. විවේචනාත්මක සහය ඔවුන් විසින් ලබාදෙන්නේ නැත. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් මෛත්රීපාල සිරිසේන වටා සිටින චන්ද්රිකා හා රනිල් වචනයකින් වත් විවේචනය නොකිරීම කිසි ලෙසකින්වත් මාක්ස්වාදී දේශපාලන සම්ප්රදායට අනුකූල වන්නේ නැත. එතැනදී ඔවුන් කරන්නේ සම සමාජ හා කොමියුනිස්ට් පක්ෂ කළ ආකාරයට විවේචනාත්මක සහයෝගය නමැති ප්රතිපත්තිය පසෙක තබා විවේචනයකින් තොර සහයක් ලබාදීමේ ප්රතිපත්තිය අනුගමනය කිරීමයි.
සාම්ප්රදායික වමේ දේශපාලන පක්ෂ මේ වන විට ප්රධාන දේශපාලන පක්ෂ සමග සන්ධානගතව සිටියි. එසේ සන්ධානගතව සිටීම සෑම විටම අනිවාර්ය වූයේ නැත.
1947දී මෙරට වාමාංශික ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට අවස්ථාව තිබුණි. එදා ඩී.එස්. සේනානායකගේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය ලැබූ ආසන සංඛ්යාවට සමාන ආසන ප්රමාණයක් වාමාංශික පක්ෂ හා ස්වාධීන ප්රගතිශීලී අපේක්ෂකයින් ලබාගත්තේය. එහෙත් වමේ තිබූ කට්ටිවාදය නිසා එවැනි ආණ්ඩුවක් බිහි නොවීය.
නැවත වරක් 1963 දී සම සමාජ, කොමියුනිස්ට්, මහජන එක්සත් පෙරමුණ යන වමේ බලවේග එකට එක්විය. ඒවායේ වෘත්තීය සමිති පවා එකට එක්විය. ඒ එක්වීමෙන් අවුරුද්දකට පසුව සම සමාජ පක්ෂය හා ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය සභාග ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කළේය.
කොමියුනිස්ට් පක්ෂය මේ සභාග ආණ්ඩුවෙන් පිටත සිටියේය. එහෙත් 1968 දී ඔවුන්ද මේ සභාග ආණ්ඩුවට එක්විය. සැබවින්ම කරන්නට තිබුණේ ඇතිකරගෙන තිබූ වමේ සභාගය එලෙසම පවත්වාගෙන යාමය. එම පෙරමුණට විශාල ඡන්ද හැකියාවක් තිබුණේය. නමුත් මේ විභවය පාවා දෙමින් වම ප්රධාන පක්ෂයක් සමග එක්විය.
අපේ පරම්පරාවේදී එවැනි දේ සිදුවූ අවස්ථා අනන්තය. 1979 දී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා වාමාංශික පක්ෂ ගණනාවක් එක්විය. කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, සම සමාජ පක්ෂය, නව සම සමාජ පක්ෂය, බාලාතම්පෝගේ පක්ෂය මෙයට එක්විය.
එම 1980 වන විට එම සභාගය බිඳ වැටුණේය. මේ සභාගය දිගටම පැවැතියේනම් 80 දශකයේ මහා ඛිෙදවාචකයක් සිදුවන්නේ නැත.
අද දවසේ පවා වාමාංශික පක්ෂ කළ යුතු දේ කළේ නැත. වාමාංශික පක්ෂ හා ඒවායේ විසම්මුතිවාදී කණ්ඩායම් කළ යුතුවූයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය සමග සාකච්ඡා කිරීමය. එසේ සාකච්ඡා කළේ නම් ඇතැම් විට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය අතර පාලමක් ලෙස සම සමාජ හා කොමියුනිස්ට් පක්ෂවලට කටයුතු කිරීමේ අවස්ථාව තිබුණි. එසේ වූවේනම් පොදු වමේ විකල්පයක්, රතු විකල්පයක් මතුකිරීමට හැකි වන්නට තිබුණි.
අද වන විට ආණ්ඩුව තුළ හෝ විපක්ෂය තුළ සැබෑ වාමාංශික මැදිහත්වීමක් සිදුවන්නේ නැත. වාමාංශික ධාරාවන් විසින් කළ යුතුව තිබුණේ මාක්ස් ලෙනින්වාදී සම්ප්රදායේ සුප්රකට සූත්ර දෙකක් වන සමගිය හා සටන, විවේචනාත්මක සහය ලබාදීමයි. කිසිම වමේ ධාරාවක් එවැනි ක්රියාදාමයකට යන බවක් පෙනෙන්නට නැත. ප්රගතිශීලී කඳවුරක් සේ වමේ පක්ෂවලට එක්වීමේ අවස්ථාව තිබුණි. මෛත්රීපාල සිරිසේන, සජිත් ප්රේමදාස, අනුර කුමාර දිසානායක, පාඨලී චම්පික රණවක, වාසු, ඩිව් එකට එක්වන්නට තිබුණි. එහෙත් එවැන්නක් සිදුව නැත.
පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය විසින් ආකර්ෂණීය චරිතයක්, එනම් දුමින්ද නාගමුව ඉදිරිපත් කර තිබේ. එය හොඳ තෝරා ගැනීමකි. ඔවුන්ගේ දේශපාලනයේ කිසියම් පිරිසිදු භාවයක් හා පැහැදිලි භාවයක් ඇති බව කිව යුතුය. 'ක්රමය ක්රමය' යන්න නිතරම ඉදිරිපත් නොකර මීට වඩා සංයුක්තව හා ඓන්ද්රීය වැඩපිළිවෙළක් හා සටන්පාඨ ඉදිරිපත් කරන්නේනම් මීට වඩා සාර්ථකව මැතිවරණය තුළට මැදිහත්විය හැකි බව මාගේ විශ්වාසයයි.
ආචාර්ය දයාන් ජයතිලක ලක්බිම පත්තරේ එක්ක කරපු සාකච්ඡාවක්
මේ ගණන් බැලීම කොතරම් නිවැරදිදැයි මම නොදනිමි. සුළු ජාතික ඡන්ද සියයට 25-30 ලෙස ගණන් බලා, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඡන්ද පදනම සියයට 30ක් පමණ සේ ගණන් බැලීම එයට හේතුවයි. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සියයට 30 හෝ 40 තුළ සුළු ජාතික ඡන්ද විශාල ප්රමාණයක් ඇති බව අමතක වී තිබේ. මෙහිදී සුළු ජාතික ඡන්ද දෙවරක් ගණනය වී තිබේ. ඊටත් වඩා වැදගත් සාධකය වන්නේ පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයකට වලංගු මෙවැනි අංක ගණිත සූත්ර ජනාධිපතිවරණයකට වලංගු වන්නේද යන්නයි.
ජනාධිපතිවරණයක් යනු ආණ්ඩුවක් තෝරා පත්කරගන්නා ඡන්දයක් නොවන බව තේරුම්ගත යුතුය. ජනාධිපතිවරණයක් යනු රටක නායකයා හෙවත් පාලකයා තෝරාගන්නා ඡන්දයකි. ආණ්ඩුව තෝරාගන්නේ පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයකිනි. මේ රටේ නායකයා, වඩාත් සරලව පවසන්නේනම් මේ දූපතේ වෙසෙන ගෝත්රයේ නායකයා තේරීමේදී ප්රශ්නය වන්නේ එම නායකත්වය විසින් කළ යුතු ප්රධාන කාර්යභාරය හා ඒ කාර්යභාරය කිරීමට වඩාත් සුදුසු මහින්ද රාජපක්ෂ චරිතයද මෛත්රීපාල සිරිසේන චරිතයද යන්නයි.
මෙහිදී තෝමස් හොබ්ස්ගේ සමාජ සම්මුති න්යාය දෙස අවධානය යොමු කළ යුතුය. ඔහුට අනුව රාජ්ය පාලකයාගේ ප්රධාන වගකීම වන්නේ යහ පාලනය නොවේ. රටේ ජනතාව සන්නද්ධ සතුරාගෙන් ආරක්ෂා කිරීමය. ඒ මිනුම් දණ්ඩ අනුව යන විට රටේ නායකයා ලෙස කටයුතු කළ ජනාධිපතිවරු සිව් දෙනකුට කළ නොහැකි දේ මහින්ද රාජපක්ෂ කළේය. එනම් ලෝක පරිමාණයෙන් නම ගිය සතුරු හමුදාවක් පරාජය කර රටේ ජනතාව මුදාගැනීමයි. රාජ්ය නායකයාගේ, නැතිනම් ගෝත්රයේ නායකයාගේ තනතුරට පුද්ගලයෙක් තෝරා ගැනීමේදී පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයට බලපාන අංක ගණිතය අදාළද යන්න ගැටලුකාරීය. පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයකදී ජනතාව කටයුතු කරන්නේ දේශපාලන පක්ෂය මුල් කරගනිමිනි. නමුත් ජනාධිපතිවරණයකදී පක්ෂ දේශපාලනය අනුව යන්නේද, එසේත් නැතිනම් ඊට වඩා මූලිකවූ තේරීමක් කරන්නේද යන්න අප විසින් සලකා බැලිය යුත්තකි. වෙනත් ආකාරයකට කියනවානම් මහින්ද රාජපක්ෂ වැනි සාර්ථක හා ශක්තිමත් නායක චරිතයක් ගෙදර යැවීමෙන් පුරවැසි අපට සෙතක් වේද නොවේද යන්න තක්සේරු කළ යුතුය. මෛත්රී පාලනයකට අවශ්යතාවයක් නැතැයි මම මෙයින් අදහස් නොකරමි. මෛත්රී පාලනයක අවශ්යතාවයක් ඇත. රටේ සිදුවන අකටයුතුකම් රැසකි. මේ තත්ත්වය ඉදිරියට පවත්වාගෙන යාමෙන් රට එකතැන පල්වනු ඇත.
දේශපාලන විද්යාඥයෙක් ලෙස මා යෝජනා කරන්නේ අලුත් සංකල්පයකි. එනම් මහින්ද නායකත්වයක් යටතේ මෛත්රී පාලනයක් පිහිටුවාගත හැකි බවයි. අගමැතිකමකට සුදුසු මෛත්රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා විසින් එම තනතුරට පත් නොකිරීමේ අසාධාරණය නිසා රටේ නායකත්වයට සුදුසුකම් විදහා දක්වා ඇති මහින්ද රාජපක්ෂ ගෙදර යවා මෛත්රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති තනතුරට පත් කිරීමද, නැතිනම් මහින්ද රාජපක්ෂ හා ඔහුගේ වටේ සිටින අයගේ අභිලාෂයට පිටුපා යමින් පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයකදී රටේ අගමැතිවරයා ලෙස මෛත්රීපාල සිරිසේන ජනතාව විසින් පත් කිරීමේ බුද්ධිමත් තීරණය ගත යුතුද?
සුළු ජාතික ඡන්ද ගැන කතා කරන විට මා ඒ දෙස බලන්නේ මූලෝපායික ඇසකිනි. එහිදී රටේ ආරක්ෂාව ගැනත් අවධානය යොමු කළ යුතුය. ටී.එන්.ඒ. සංවිධානය තුළ බෙදුම්වාදී ප්රවාහයක් ඇත. දෙමළ සමාජය තුළත් එය තිබේ. දකුණු ඉන්දියාව හා ලෝකය පුරා දෙමළ ඩයස්පෝරාව නමින් කොටි හිතවාදී ඊළාම්වාදී ජාත්යන්තර ව්යාපාරයක් ඇත.
මේ සතුරු බලවේග තිස් අවුරුදු යුද්ධයකින් පරාජයට පත් කළ නමුත් ඔවුන්ගේ අරමුණ දැන් විවෘතව පවතී. ආණ්ඩුවට අනුව මෛත්රීපාල සිරිසේනගේ ඡන්ද ව්යාපාරය ඊළාම්වාදී ගුණ්ඩුවකි. එය විකාරවාදී කතාවක් ලෙස මම දකිමි. නමුත් මෛත්රීපාල සිරිසේන දැනට ප්රතිඥා දී ඇති ජනාධිපතිකම අහෝසිකර ගෙදර යෑමේ ප්රතිඥාව ඉතාම භයානකය. මා එය කියන්නේ ඔහු විශ්වාස කළ නොහැකි අයෙක් නිසා නොවේ. ඔහු කියන සෑම දෙයක්ම මම විශ්වාස කරමි. මට ඇති බියද එයයි.
විධායක ජනාධිපතිකම අහෝසි කර ඔහු ගෙදර ගියොත් රටේ පාලකයා වන්නේ කවුද? ශ්රී ලංකා රාජ්යය නමැති නෞකාවට කප්පිත්තෙක් එවිට නොමැති වනු ඇත. විධායක ජනාධිපති ක්රමය අහෝසි කිරීමෙන් ශ්රී ලංකා නෞකාවේ මහා කුඹගස විනාශ වෙයි. එවිට නිතැතින්ම පාහේ දෙමළ ඊළාම් සිහිනය සැබෑ කරගැනීමට හැකිවනු ඇත.
ඒ බව මම පවසන්නේ 13 වැනි සංශෝධනයට පක්ෂ අයෙක් ලෙසය. මම එයට පක්ෂ වන්නේ විධායක ජනාධිපතිකම නමැති වානේ රාමුව තිබෙන නිසාය. 13 වැනි සංශෝධනයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ලැබෙන ස්වායක්ත බලය ආරක්ෂාවන්නේ විධායක ජනාධිපති ක්රමය නිසා බව 1987 දී සුප්රීම් උසාවිය පැවැසුවේය.
විධායක ජනාධිපති ක්රමය යන රාමුව බිඳවැටුණ විට උතුරු පළාත් සභාවට අත්වන ඉරණම කුමක්ද? පාර්ලිමේන්තුව විසින් පළාත් සභා පාලනය කිරීමට හැකි බව අයෙකුට පැවැසිය හැකිය.
එය එසේ නම් 1987 දී සුප්රීම් උසාවිය විධායක ජනාධිපති ක්රමය ගැන කතාකරන්නේ නැත.
විධායක ජනාධිපති ක්රමයක් නොමැති පාර්ලිමේන්තුවකට පළාත් සභා පාලනය කිරීම අතිශය අපහසු වනු ඇත. විධායක බලය අහෝසි කර ඒ බලය පවරන්නේ පාර්ලිමේන්තුවටය. පාර්ලිමේන්තුව දැන් එහාට මෙහාට පනින රිලා කූඩුවක් බවට පත්ව තිබේ. මේ රිලා කූඩුවට එම විධායක බලය ලබාදීම වනාහි පනින රිලවුන්ට ඉනිමං බැඳීමක් මෙන්ම වඳුරන්ට දැලි පිහියක් දීමක් නොවන්නේද?
විශාල චංචල භාවයක් ඇති පාර්ලිමේන්තුවට ඊළාම්වාදීන්ගේ කළු සල්ලි පොම්ප කරන්නේනම් තමන්ට රිසි ආණ්ඩුවක් පිහිටුවාගත හැකිය. ආසන කිහිපයක් එහා මෙහා වන්නේනම් ටී.එන්.ඒ. සංවිධානයට පාර්ලිමේන්තුවේ තීරණාත්මක තත්ත්වයක් හිමිවනු ඇත. සම්බන්ධන් ජීවතුන් අතර නැති සුරේෂ් ප්රේමචන්ද්රන් නායකත්වය දරන ටී.එන්.ඒ සංවිධානයක් විසින් උතුරු පළාතෙන් හමුදාව ඉවත් කරන්නැයි ඉල්ලීම් කරනු ඇත. එවැනි ඉල්ලීමකට එවැනි ආණ්ඩුවක් එකඟ නොවන්නේ යැයි කිව හැක්කේ කාටද? මට ඇති ගැටලුව වන්නේ නොදැනුවත්ව හෝ විපක්ෂය විසින් ඊළාම්වාදී අශ්වයාට එළියට යා හැකි පරිදි ඉස්තාලය විවෘත කිරීමට ඔන්න මෙන්න තත්ත්වයක් ඇතිවී තිබේද යන්නය.
මුස්ලිම් ඡන්ද බහුතරයක් රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට විරුද්ධව හා මෛත්රීපාල සිරිසේනට පක්ෂව ලැබෙනු ඇති බව මා හට හොඳින්ම විශ්වාසය. එයට හේතුව වන්නේ බොදුබල සේනාව නැමැති අර්ධ ෆැසිස්ට්වාදී සංවිධානය විසින් කරනු ලැබූ අතිධාවනකාරී ක්රියාකාරීත්වය හා ඒ ක්රියාකාරීත්වය නීතියේ රැහැනට හසුකර ගැනීමට නොහැකිවීම හෝ අකමැති වීමය. එයින් සිදුව ඇත්තේ මහා හානියකි.
ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ශක්තිමත් මුස්ලිම් ඡන්ද පදනමක් තිබුණි. බර්දුදීන් මහමුද්, අලෙවි මවුලානා වැනි චරිත සිහිපත් කළ විට එය මතකයට නැගේ. විසි වසරක් තිස්සේ පලස්තීනය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම නිසා මහින්ද රාජපක්ෂටද ශක්තිමත් මුස්ලිම් ඡන්ද පදනමක් තිබුණි.
එහෙත් බොදු බල සේනාවට කරන්නට ලැබුණ අකටයුතුකම් නිසා මේ මුස්ලිම් ඡන්ද පදනම කඩා වැටුණි. ඔවුන්ගේ මුස්ලිම් ඡන්ද පදනම කඩා දැමීමේ කුමන්ත්රණය සාර්ථකවී තිබේ.
ජාත්යන්තර කුමන්ත්රණ ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයගෙන මෛත්රීපාල සිරිසේන දිගටම බලයේ සිටින්නේනම් ජාත්යන්තර කුමන්ත්රණ පිළිබඳ ගැටලුවක් ඇතිවන්නේ නැත. එහෙත් විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කර ඔහු ගෙදර යන්නේනම් තීන්දු තීරණ ගනු ලබන්නේ රනිල් වික්රමසිංහ හා චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායකය.
සර්බියාවේ සිදුවූ දේ මම දනිමි. මිලෝසොවිච් යුද්ධයෙන්ද මැතිවරණයෙන්ද පරාජයට පත්විය. ඔහුට විරුද්ධ ඡන්ද ව්යාපාරය මෙහෙයවූයේ නේටෝ සංවිධානය සහය දුන් ඊනියා විපක්ෂයක් විසිනි. මෙම විපක්ෂය ජයගත් අතර විපක්ෂයේ අගමැතිවරයා විසින් රාත්රී කාලයේදී හොර රහසේ මිලෝසොවිච් බටහිර රටවලට භාරදෙනු ලැබිය. රාජසිංහ චරිතයට සිදුවූ දේ රාජපක්ෂ චරිතයට සිදුවීමට ඉඩ දෙනවාදැයි අප තීරණය කළ යුතුය. යහ පාලනයක් නොමැතිවීම නිසා රදළයින් විසින් රාජසිංහ රජු ඉංග්රීසි පාලකයින්ට අල්ලා දුන්නේය. රාජසිංහ රජු පාවාදීම නිසා බ්රිතාන්ය ජාතිකයින්ට යුද්ධයෙන් දිනාගත නොහැකිවූ දේ සාමකාමීව ලබාගත්තේය. එහි ප්රතිඵලය වූයේ ශ්රී ලංකාව ශතවර්ෂ එකහමාරකට බ්රිතාන්ය යටත් විජිතයක් බවට පත්වීමය. එවැනි දෙයක් අපේ පරම්පරාව විසින් කළ යුතුද?
යම් කිසි ආකාරයකට මහින්ද රාජපක්ෂ බලයෙන් පහකරනු ලබන්නේනම්, හොර රහසේ ජාත්යන්තර උසාවියකට ගෙන යන්නේනම් ඒ සඳහා ජනමත විචාරණයක් පවත්වන්නේ නැත. ඉතිහාසය විනිශ්චය කරනු ලබන්නේ අපේ පරම්පරාව විසිනි. අපේ පරම්පරාව විසින් මහින්ද රාජපක්ෂ ජාත්යන්තර උසාවියකට භාරදෙන්නේ නම් අපේ පරම්පරාව ගැන ඉදිරි පරම්පරාව විනිශ්චය කරන්නේ කෙසේද?
අප බෘෘටස්ගේ චරිතය රඟපෑ යුතුද නැද්ද යන්න මට ඇති ගැටලුවයි. ඔහු ඉදිරිපත්කළ තර්ක සැබෑ තර්කය. බෘෘටස් පැවැසුවේ ජුලියස් සීසර් ආඥාදායකයෙක් වන්නට තැත්කරමින් සිටින බවය. රෝමයේ සම්ප්රදාය වූයේ ජනරජයක් ලෙස පැවැතීමයි. ඒ ජනරජ සම්ප්රදාය උඩු යටිකුරු කර අධිරාජ්යයෙක් ලෙස ජුලියස් සීසර් බලය පවරාගත්තේය. බෘෘටස්ගේ චින්තනය අනුව කළේ යහ පාලනය වෙනුවෙන් ජුලියස් සීසර් ඝාතනය කිරීමයි. සීසර්ට අඩුවෙන් ආදරය කළා නොව රෝමයට වැඩියෙන් ආදරය කළ බව ඔහු කීවේය. නමුත් ඉතිහාසය විසින් බෘෘටස් විනිශ්චය කර ඇත්තේ කෙසේද? ශේක්ෂ්පියර්ගේ මහා නාටකය ගත් විට පවා බෘෘටස් දුෂ්ටයකුගේ චරිතයත් සීසර් වීරයෙකුගේ චරිතයත් ආරෝපණය කළේය.
ඉතිහාසය විසින් සීසර්ට ධනාත්මක විනිශ්චයක් ලබාදී ඇත. ඉතිහාසය විසින් පුද්ගලයින් විනිශ්චය කරන්නේ ඔවුන් මහා වීරයින්ද නැද්ද යන තක්සේරුව අනුවය. තමන්ගේ, රට, වර්ගය ආරක්ෂා කිරීමට කටයුතු කළාද නැද්ද යන මිනුම් දණ්ඩ අනුව එම විනිශ්චය ලබාදෙයි. සීසර් විසින් රෝමය වෙනුවෙන් කළ සේවය ඉතිහාසය විසින් හා කලාව විසින් විනිශ්චය කර ඇත්තේ මෙසේය. මහින්ද රාජපක්ෂ සම්බන්ධයෙන්ද මේ තත්ත්වය මෙසේය. බෘෘටස් පිහියෙන් කළ දේ අප ඡන්දයෙන් නොකළ යුතුය යන්න මගේ පුද්ගලික හා දේශපාලන විද්යාත්මක මතයයි.
සාම්ප්රදායික වම ගිය මාවතේම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගමන් කිරීම මට ඇති කනගාටුවයි. මාක්ස්වාදී පක්ෂයක් විසින් තමන්ගේ අපේක්ෂකයෙක් ඉදිරිපත් නොකරන තත්ත්වයක් තුළ අඩු උවදුර තෝරා එයට සහය දිය යුතුය. එහිදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මෛත්රීපාල සිරිසේනට සහය දුන්නාට කමක් නැත.
මට ඇති ගැටලුව එය නොවේ. මාක්ස්වාදී දේශපාලන කලාවේ ඇති ප්රධාන ක්රමවේදයක් වන විවේචනාත්මක සහයෝගය යන ක්රමවේදය පැරණි වම විසින් හෝ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් නොයෙදවීමයි.
පැරණි වම සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායකට, චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායකට හෝ මහින්ද රාජපක්ෂට සහය දුන්නේ කිසිදු විවේචනයකින් තොරවය. ඔවුන් කරන විවේචන සියල්ලම පුද්ගලිකව කරන ඒවාය. ප්රසිද්ධියේ කරන්නේ සහය දීමයි. විවේචනාත්මක සහය ඔවුන් විසින් ලබාදෙන්නේ නැත. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් මෛත්රීපාල සිරිසේන වටා සිටින චන්ද්රිකා හා රනිල් වචනයකින් වත් විවේචනය නොකිරීම කිසි ලෙසකින්වත් මාක්ස්වාදී දේශපාලන සම්ප්රදායට අනුකූල වන්නේ නැත. එතැනදී ඔවුන් කරන්නේ සම සමාජ හා කොමියුනිස්ට් පක්ෂ කළ ආකාරයට විවේචනාත්මක සහයෝගය නමැති ප්රතිපත්තිය පසෙක තබා විවේචනයකින් තොර සහයක් ලබාදීමේ ප්රතිපත්තිය අනුගමනය කිරීමයි.
සාම්ප්රදායික වමේ දේශපාලන පක්ෂ මේ වන විට ප්රධාන දේශපාලන පක්ෂ සමග සන්ධානගතව සිටියි. එසේ සන්ධානගතව සිටීම සෑම විටම අනිවාර්ය වූයේ නැත.
1947දී මෙරට වාමාංශික ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට අවස්ථාව තිබුණි. එදා ඩී.එස්. සේනානායකගේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය ලැබූ ආසන සංඛ්යාවට සමාන ආසන ප්රමාණයක් වාමාංශික පක්ෂ හා ස්වාධීන ප්රගතිශීලී අපේක්ෂකයින් ලබාගත්තේය. එහෙත් වමේ තිබූ කට්ටිවාදය නිසා එවැනි ආණ්ඩුවක් බිහි නොවීය.
නැවත වරක් 1963 දී සම සමාජ, කොමියුනිස්ට්, මහජන එක්සත් පෙරමුණ යන වමේ බලවේග එකට එක්විය. ඒවායේ වෘත්තීය සමිති පවා එකට එක්විය. ඒ එක්වීමෙන් අවුරුද්දකට පසුව සම සමාජ පක්ෂය හා ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය සභාග ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කළේය.
කොමියුනිස්ට් පක්ෂය මේ සභාග ආණ්ඩුවෙන් පිටත සිටියේය. එහෙත් 1968 දී ඔවුන්ද මේ සභාග ආණ්ඩුවට එක්විය. සැබවින්ම කරන්නට තිබුණේ ඇතිකරගෙන තිබූ වමේ සභාගය එලෙසම පවත්වාගෙන යාමය. එම පෙරමුණට විශාල ඡන්ද හැකියාවක් තිබුණේය. නමුත් මේ විභවය පාවා දෙමින් වම ප්රධාන පක්ෂයක් සමග එක්විය.
අපේ පරම්පරාවේදී එවැනි දේ සිදුවූ අවස්ථා අනන්තය. 1979 දී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා වාමාංශික පක්ෂ ගණනාවක් එක්විය. කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, සම සමාජ පක්ෂය, නව සම සමාජ පක්ෂය, බාලාතම්පෝගේ පක්ෂය මෙයට එක්විය.
එම 1980 වන විට එම සභාගය බිඳ වැටුණේය. මේ සභාගය දිගටම පැවැතියේනම් 80 දශකයේ මහා ඛිෙදවාචකයක් සිදුවන්නේ නැත.
අද දවසේ පවා වාමාංශික පක්ෂ කළ යුතු දේ කළේ නැත. වාමාංශික පක්ෂ හා ඒවායේ විසම්මුතිවාදී කණ්ඩායම් කළ යුතුවූයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය සමග සාකච්ඡා කිරීමය. එසේ සාකච්ඡා කළේ නම් ඇතැම් විට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය අතර පාලමක් ලෙස සම සමාජ හා කොමියුනිස්ට් පක්ෂවලට කටයුතු කිරීමේ අවස්ථාව තිබුණි. එසේ වූවේනම් පොදු වමේ විකල්පයක්, රතු විකල්පයක් මතුකිරීමට හැකි වන්නට තිබුණි.
අද වන විට ආණ්ඩුව තුළ හෝ විපක්ෂය තුළ සැබෑ වාමාංශික මැදිහත්වීමක් සිදුවන්නේ නැත. වාමාංශික ධාරාවන් විසින් කළ යුතුව තිබුණේ මාක්ස් ලෙනින්වාදී සම්ප්රදායේ සුප්රකට සූත්ර දෙකක් වන සමගිය හා සටන, විවේචනාත්මක සහය ලබාදීමයි. කිසිම වමේ ධාරාවක් එවැනි ක්රියාදාමයකට යන බවක් පෙනෙන්නට නැත. ප්රගතිශීලී කඳවුරක් සේ වමේ පක්ෂවලට එක්වීමේ අවස්ථාව තිබුණි. මෛත්රීපාල සිරිසේන, සජිත් ප්රේමදාස, අනුර කුමාර දිසානායක, පාඨලී චම්පික රණවක, වාසු, ඩිව් එකට එක්වන්නට තිබුණි. එහෙත් එවැන්නක් සිදුව නැත.
පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය විසින් ආකර්ෂණීය චරිතයක්, එනම් දුමින්ද නාගමුව ඉදිරිපත් කර තිබේ. එය හොඳ තෝරා ගැනීමකි. ඔවුන්ගේ දේශපාලනයේ කිසියම් පිරිසිදු භාවයක් හා පැහැදිලි භාවයක් ඇති බව කිව යුතුය. 'ක්රමය ක්රමය' යන්න නිතරම ඉදිරිපත් නොකර මීට වඩා සංයුක්තව හා ඓන්ද්රීය වැඩපිළිවෙළක් හා සටන්පාඨ ඉදිරිපත් කරන්නේනම් මීට වඩා සාර්ථකව මැතිවරණය තුළට මැදිහත්විය හැකි බව මාගේ විශ්වාසයයි.
ආචාර්ය දයාන් ජයතිලක ලක්බිම පත්තරේ එක්ක කරපු සාකච්ඡාවක්
Last edited:
මේ පාර අනිවාර්යෙන්ම මෛත්රි දිනනවා .
මේක නම් පිලි ගන්න බෑ බන්...කෝමද ප්රතික්ශේප වෙච්ච චන්ද ගාන දාන්නේ...ඒක අනුමාන කරන්න බෑනේ මෙච්චර ගානක් ප්රතික්ශේප වෙයි කියලා...
:shock ed::s hocked:
