ඊයෙ අපි දෙන්නම කලින් වැඩ කරපු ( එයා තාමත් ඒකේ, මම වෙන එකක ) ඔෆිස් එකේ එක නංගි කෙනෙක් බැන්දා. දෙන්නටම වෙඩින් එක කිව්ව. වෙඩින් එක අස්සෙ දෙන්නම පැන ගත්ත ානෙක් අයගෙ ඇස් වහලා. ඒ කතාව මුල ඉදන් කියන්නම් දෙබස් විදියට
එයා - මේ ලැබ් එකේ චතූ නංගි බදිනවා 28. උඹට වෙඩින් එක කිව්වද
මම - මට කතා කලා සතියකට කලින්.. මට කාඩ් එකත් එවලා තිබ්බ.
එයා - යමු නේද
මම - යමු.. හම්බ වෙන්නත් හොද චාන්ස් එක.
එයා - ඔව් මෙ මමත් කියන්න හිටියෙ. ඔයා කලින් හොටෙල් එකෙන් එලියට යන්න. මම පස්සෙ එන්නම් තනියම.
මම - එල එල.. බුකින් එකක් දාන්න ද
එයා - දාන්න අවුලක් නැහැ.
ඔහොම කියලා අපි කතා කරගෙන මම එවෙලෙම කෝල් එකක් දීලා 28 ශෝට් ටයිම් එකට මගෙ යාලුවට කෝල් එකක් අරං රූම් එකක් බුක් කලා. කොහොම හරි එදා දවස උදා උනා. වෙඩින් එක වෙනකන්ම අපි දෙන්නට හම්බ වෙන්න චාන්ස් එකක් ආවෙ නැහැ. කොහොම හරි අපි දෙන්නම එකම වෙලාවක වගේ ආවා. එයා ආවෙ තාත්තා එක්ක.
එයා - මේ මම ඇවිල්ල ඉන්නෙ. පොඩ්ඩක් පාක් එක පැත්තට එන්න තාත්තත් ඉන්නවා. ඔයාගෙ වාහනේට මගෙ බෑග් එක දාන්න ඕන
මම දැනගත්තා වෙන්න ඕන දේ. හරි මම එන්නම් කියලා පල්ලෙහාට යනකොට අංකල් ඉන්නව එයා එක්ක. ඇවිදන් එනගමන්ම මම අංකල්ට අත දීලා
මම - අංකල් කොහොමද. සෑහෙන කාලෙකින් නේ හම්බ වුනේ
අංකල් - ඔව් පුතා.. එන්නෙ නෑ නෙ ඉතින් වෙනද නම් ඉදලා හිටල හරි එනවා
මම - එන්න උනේ නෑ අංකල්. එක්සෑම් නේ
අංකල් - ඔව් මට (....) කිව්ව කතා කලෙත් නැහැ කාලෙකින් කියල.. පුතාගෙ වාහෙනේට මේ දුවගෙ බෑග් එක දාගන්න ඕන.
මම - හරි අංකල් අවුලක් නැහැ දාන්න. මෙන්න යතුර (.....) ගෙ අතට යතුර දෙන්න. මම හවසට ඩ්රොප් කරන්නම්.
එහෙම කියලා අංකල්ට සමු දීලා මම ගියා... ටිකකින් එයා ඇවිල්ලා යතුර දුන්නා...
එයා - අම්මො උඹව දැක්කමත් මට ඇඟට මොකද්ද වෙනවා.
මම - කෑ ගහන්න එපා මෝඩයො.. උඹේ කුක්කු දෙක දැක්කමත් මට ඉන්න බැහැ.
එයා - ඉක්මනට යමු. වෙඩින් එකේ හිටිය කියලා අපිට වැඩක් නැහැ නෙ
මම - කීයටද යන්නෙ
එයා - 2ට එලියට පනිමු කියල.. අපිට විතර වෙනකන් ටයිම් තියෙනවා, 7 ට 7.30 විතර ගෙදර ගියාම ඇති...
ඉතුරු කොටස හෙට