ගාල්ලේ ඉඳලත් උඹ සොරි කියලා අයින් උනා කියහන් කෝඅවංකවම මං මෑතක ඉඳන් එක දෙයක් නෝට් කලා.. මේකෙ වැටෙනවා විවිධාකාර ත්රේඩ්.. පවුල් ප්රශ්න, මානසික ප්රශ්න, ලව් ප්රශ්න, ගෑනු ගැන, මඩ ගහන සීන්, ලිඳේ දාන සීන් ඔය එකී නොකී හැම වර්ගයකම ඒවා.. ඔය හැම ත්රේඩ් එකකම විවර්ස්ලා දහදාහ පනිනවා දවසින් දෙකින්.. ඔය අතරෙ පෙලක් බොහොම සුලු පිරිසක් දානවා කෙනෙක්ට ගොඩ යන්න අතහිත දෙන ත්රේඩ්, දෙයක් ඉගෙනගන්න පුළුවන් ත්රේඩ්.. හැබැයි ඔය එකකටවත් විවර්ස්ලා දාහට වඩා නෑ.. ගොඩක් ඒවට විවර්ස්ලා දෙසීයයි තුන්සීයයි.. මේ වගේ එකෙක්ටවත් ප්රයෝජනයක් නැති ත්රේඩ් එකක් දැම්මම බලන්න ඕන තරම් එවුන් ඉන්නවා..
ඕකෙ යථාර්ථය අපේ උන්ට (සිංහල එවුන්) කිසිම උවමනාවක් නෑ දෙයක් ගැන ඉගෙනගන්න සහ මහන්සියෙන් ගොඩයන්න.. උන්ට ඕන අනුන්ගෙ කුණු කන්දල් හොයන්න, කාට හරි මඩ ගහන්න, එහෙම නැත්තං කාට හරි වලක් කපනවා නම් කන් හැන්දකින් හරි කමක් නෑ වල හාරන්න සපෝට් එක දෙන්න.. තමන්ගෙම එකෙක් මහන්සියෙන් ගොඩ ගියා නම් ඌට ඉරිසියා කරනවා.. ඌගෙ කකුලෙන් අදිනවා.. එදා, අද, හෙට වෙනසක් නැහැ.. හැමදාම වෙන්නෙ ඒ දේ තමා.. මොකද හැම එකාම ඒක උප්පත්තියෙන් අරන් එන්නෙ..
අපේ උන්ට ටාගට් එකක් නෑ.. අරමුණක් නෑ.. ඔහේ ජීවත් වෙන්නං වාලෙ ජීවත් වෙනවා.. හැමදාම උන්ට ඕන අනුන් යටතෙ වැඩ කරන්න.. තමන්ගෙම දෙයක් පටන්ගන්න කිව්වම වෙව්ලලා යනවා.. මොකද අපේ උන්ට බිස්නස් කරන්න දැණුමක් නෑ.. මොකද අපේ උන්ට උවමනාවක් තිබුණෙ නෑ දෙයක් ඉගෙනගන්න..
ගාල්ලෙ සිංහල කඩ ඇත්තෙ 40%ටත් වඩා අඩු ප්රමාණයක්.. එක සිංහල කඩයක් හොයාගන්න නෑ උවමනාවට.. කොටුව ඇතුලට රිංගුවම එක සිංහලයෙක් නෑ.. එක සිංහල ගෙයක් නෑ.. එක සිංහල කඩයක් නෑ.. ඔක්කෝම මුස්ලිම්..
ගාල්ලෙ මැණික්, රත්තරං, ඉඩකඩම්, ඇඳුම් පැළඳුම්, ඉලෙක්ට්රොනික් වගේ ගොඩයන්න, ලාබගන්න පුළුවන් හැම ව්යාපාරයක්ම පාහේ අල්ලගෙන ඉන්නෙ අවහල් උන්.. අපේ උන් උපාධිය රෙද්ද අස්සෙ ගහගෙන අව්වෙ කර වෙවී ලෝකෙ වටේම රස්සා හොය හොයා යනවා අන්තිමට..
අද උදේ කෙල්ලවත් ක්ලාස් එකට දාලා ටවුන් එකට මං ගියා STK IC එකක් ගන්න.. මං යනකොට කඩේ වහලා.. ගාල්ලෙ කොහොමත් ඉලෙක්ට්රොනික් බඩු ගන්න සිංහල කඩ නැහැ.. හැම එකම මුස්ලිම්.. ඉතිං මුස්ලිම් කඩ වලින් තමා බඩු ගන්නෙ.. වහපු නිසා මං බයික් එක මහ වීදියෙ බුදු මැදුරට පොඩ්ඩක් එහායින් නවත්තලා ගියා ටයිල් වගයක ප්රයිස් දැනගන්න කඩේකට.. ඒකත් ඉතිං මුස්ලිම් තමා.. මං යනකොට කඩේ අරිනවා.. ඉතිං මං පැත්තකට වෙලා හිටියා කඩේ අරිනකං.. හිටියෙ මහවීදියෙ තියෙන පල්ලිය ගාව.. මං පල්ලියෙ පේමන්ට් කෑල්ල උඩට වෙලා බලන් හිටියා කඩේ අරිනකන්.. දෙන්නෙක් ආවා.. ඔයා මොකද මෙතන කරන්නෙ..? මං කිව්වා කඩේ අරිනකන් මෙතනට වෙලා හිටියෙ අව්ව නිසා කියලා.. මෙතන ඉන්න බෑ.. ඔයාට පේන්නෙ නැද්ද මෙතන පල්ලියක් කියලා.. සපත්තුත් දාලා.. ඉන්නවා නම් අරහෙට ගිහින් ඉන්න නැත්තං යන්න.. ඔන්න සිංහල අපිට වෙච්ච දේ.. මට සෑහෙන සතුටක් දැනුනා..සොරි කියලා මං පැත්තකට ගියා..
එකෙක්ටවත් බැනලා වැඩක් නැහැ.. මේ අපේ වැරදි.. අපි කරපු වැරදි වලට අපිම විඳවනවා.. ටොපියක් ගත්තත් සිංහල කඩවල් වලින් ගනිං කියලා බොරු පම්පෝරි ගැහුවට වැඩක් නෑ.. මේකට ඇවිත්.. කොහෙද සිංහල කඩ තියෙන්නෙ..? සිංහල කඩයක් තිබුණත් අපේ එකාට ඕනෙ දවසින් දෙකෙන් ගොඩ යන්න.. ඒක නිසා උන් ගන්න ගාණට වඩා දෙතුන් ගුණයක් ගණන් වැඩි කරලා දෙනවා.. ඕන නම් රුපියල් පනහක් අඩු කරනවා.. අපේ රටේ ඉන්නෙ බොහොම අමාරුවෙන් එදා වේල කන මිනිස්සු වැඩි හරියක්.. ඉතිං උන්ට එච්චර ගනන් දීලා බඩු ගන්න බෑ.. හැබැයි අන්ති උන් එහෙම නෑ.. උන්ගෙ කඩේකට ගියාම හෙන පානිය දාලා කඩේ ඇතුලට අරන් මුලින් ලොකු ගාණක් කියලා අන්තිමට අඩු කරනවා හෙන ගහන්න වගේ.. රුපියල් පන්සීයක් හයසීයක්ම.. ඉතිං අපි වගේ මනුස්සයෙක්ට රුපියල් පන්සීයක් කියන්නෙ ලොකු ගාණක්.. උගෙන් බඩු අරන් අපි ගෙදර එනවා..
ලංකාවට ගිය කලක්..
මොනවද බන් කරේ උඹ 
