සිංහල හෝඩිය අබුගිදාවකි.
එහිදී ස්වර සහ ස්වර පිල්ලම් යනුවෙන් එකම කාර්යය සඳහා සංකේත දෙකක් පාවිච්චි වේ. එය අනවශ්ය දෙයකි. ඒ නිසා වඩා තාර්කික. එසේම දෙවියන් වහන්සේ තම වචන ලිවීමට පවා යොදාගත් අබ්ජාද වර්ගයේ හෝඩියක් බවට එය හරවා ගත යුතුය.
ඒ සඳහා මගේ යෝජනාව මෙසේ දක්වමි. මෙහි මුලින් සාමාන්ය අබුගිදා ස්වර අකුරත්. දෙවනුව එයට මා යෝජනා කරන අබුගිදා අකුරත් දක්වමි.
අ=ඔ
ආ=ඔා
ඇ=ඔැ
ඈ=ඔෑ
අ‘=ඔ‘
ඉ=ඔි
ඊ=ඔී
උ=ඔු
ඌ=ඔූ
එ=ෙඔ
ඒ=ෙඕ
ඓ=ෛඔ
ඔ=ෙඔා
ඕ=ෙඔා්
ඖ=ෙඔෟ
ඍ=ඔෘ
ඎ=ඔෘෘ
ඏ=ඖ
ඐ=ඔෳ
එහිදී ස්වර සහ ස්වර පිල්ලම් යනුවෙන් එකම කාර්යය සඳහා සංකේත දෙකක් පාවිච්චි වේ. එය අනවශ්ය දෙයකි. ඒ නිසා වඩා තාර්කික. එසේම දෙවියන් වහන්සේ තම වචන ලිවීමට පවා යොදාගත් අබ්ජාද වර්ගයේ හෝඩියක් බවට එය හරවා ගත යුතුය.
ඒ සඳහා මගේ යෝජනාව මෙසේ දක්වමි. මෙහි මුලින් සාමාන්ය අබුගිදා ස්වර අකුරත්. දෙවනුව එයට මා යෝජනා කරන අබුගිදා අකුරත් දක්වමි.
අ=ඔ
ආ=ඔා
ඇ=ඔැ
ඈ=ඔෑ
අ‘=ඔ‘
ඉ=ඔි
ඊ=ඔී
උ=ඔු
ඌ=ඔූ
එ=ෙඔ
ඒ=ෙඕ
ඓ=ෛඔ
ඔ=ෙඔා
ඕ=ෙඔා්
ඖ=ෙඔෟ
ඍ=ඔෘ
ඎ=ඔෘෘ
ඏ=ඖ
ඐ=ඔෳ
