අද උදේ 8 වගේ කෝල් එකක් ආවා මචන් හොස්පිටල් එකෙන් අද පාන්දර 4 වගේ බල්ලා මැරුණා කියලා බන්.
සර්ජරි එක සක්සස් උනා ඒත් ඌ සිහිය මද ගතියෙන් වගේලු හිටියේ.
සර්ජරි එක කරන දවසේ උදේ බලනකොට උගේ අත් 2 ගල් වෙලා වගේ තිබ්බා හොස්පිටල් ගෙනියන්න කලින්.
ඌට ටැටිනස් හැදිලා බන් බැක්ටිරියා එකකින්.
ඒකෙදි වෙන්නේ ඇග ගල් වෙවි ගල් වෙවි ගිහින් හුස්ම ගන්න බැරුව මැරෙනවා.
ටැටිනස් වලට බෙහෙත් නෑ කොහෙවත්.
සර්ජරි එක කරලා ඒ අමාරුවටයි ටැටිනස් එකේ අමාරුවටයි ඌ මැරුණා.
ටැටිනස් හැදෙන්නේ නැතුව සර්ජර් එක කරා නම් බල්ලා අව්ලක් වෙන්නේ නෑ.
ඒත් කැන්සර් එකයි ටැටිනස් එකයි දෙකම හැදුන නිසා තමා අවුල උනේ.
දොස්තරටත් හෙන අවුල්.
තව දුක් විදින්නේ නැතුව මැරුණ එක හොදයි බන්.
ටැටිනස් කියන ලෙඩේදි ඇගේ මසල්ස් හයි වෙනවාලු.
එතකොට රිදෙනවාලු ගොඩක් ඇගට.
ටැටිනස් කියන ලෙඩේ මිනිස්සුන්ටත් හැදෙනවා.
උබලාගේ බල්ලෝ,පුසෝ සහ වෙන සතෙක් ඉන්නවානම් ඉක්මනටම ටැටිනස් වලටයි ඩිස්ටෙම්පර් වලටයි සතාට බෙහෙත් විද්දපන් වේලාසනින්ම මොකද ඉන්ජෙක්ශන් ගහලා තිබ්බාම හැදෙන්නේ නෑ.
ඩිස්ටෙම්පර් වලින් බල්ල මැරෙන්නේ ඌව වෙව්ලා වෙව්ලලා.
ඒකත් හොද කරන්න බෑ.
අද උදේ 10 වගේ වලක් ගහලා බල්ලාව වැලලුවා මම.
මේ මාසේ පෝය දවසට බල්ලා වෙනුවෙන් පන්සලට ගිහින් හාමුදුරුවන්ට පිරිකරක් පුජා කරලා පින් අනුමෝදන් කරනවා මමයි දොස්තරයි.
මාර දුකයි බන් මට.
බල්ලා වලදාලා කෙල්ල හම්බෙන්න ගියා මම.
කෙල්ල එක්ක කතා කරකර ඉන්න්කොට ඇඩුනා මට හෝ ගාලා දුකට.
අවුරුදු 23 වෙනවා මට ඒත් දුකට ඇඩුනා බන් මට.
හෙනම දුකයි මට.
ඒ බල්ලා මාර ආදරෙයි මට.
ඌට නින්ද යනකම් අතගාලා මම ඌව කිස් කරලා එන්නේ මම ඉස්සර.
මන් යන්න හදනකොට ටක්ගාලා නැගිටලා ඇවිත් මගේ සෙරෙප්පුව උස්සන් යනවා යන්න එපා කියනවා වගේ.
ඕවා මතක් වෙද්දි කැරිම දුකයි මට.
ලස්සනට වැදිලා තියෙනවා පොටො එක
