මචන් මම මේ ගොඩක් කලින් ඉදන් ලියන්න හිතපු Thread එකක්. නිවාඩුවක් හම්බෙනකන් හිටියේ මේ ගැන ලියන්න.
මට හිතෙන විදිහට 1996 මුලතිව් Fight එක කියන්නේ ලංකාවේ හෙනම Underrated Fight එකක්. මේකට හරි හමන් Recognition එකක් තාම ලැබිලා නෑ. මේ Fight එක ගැන සෑහෙන්න සවිස්තරාත්මක Documentry එකක් Youtube එකේ තියෙනවා. (මම ඒක මේ Thread එකේ අන්තිමට දාන්නම්.) ඒත් Fight එක ගැන මුකුත් නොදන්න කෙනෙක්ට ඒ Documentry එක බැලුවා කියලා මට හිතෙන්නේ නෑ මේ Fight එකේ තියෙන භයානක කම ගැන ලොකු අවබෝධයක් එයි කියලා. මුලතිව් Fight එක ගැන මෙලෝ දෙයක් නොදැන මම ඒ Documentry එක බැලුවනම් මටත් එච්චර ඒ Fight එක ගැන හොයන්න ආසාවක් නැතිවෙයි කියලා හිතෙනවා. ඒත් කලාතුරකින් දවසක් මම WANESA Youtube චැනල් එකේ, මුලතිව් Fight එකේ Survivor කෙනෙක්ගේ Interview එකක් බැලුවා. ඒකෙන් පස්සේ මට මාර විදිහට මේ Fight එක ගැන හොයන්න ආසාවක් ආවා. පොර එච්චර හොදට උගේ කථාව විස්තර කරනවා.
ඔහොම කලාතුරකින් මුලතිව් Fight එකේ Survivors ලගේ කථා WANESA චැනල් එකෙන් දාන්න ගත්තා. හැබැයි පොර ඒ වීඩියෝස් Youtube එකට Upload කරපු විදිහට කාටවත් 1996 Mullaitivu Fight කියලා ගැහුවට Youtube එකෙන් ඒ Videos හොයාගන්න අමාරුයි. අඩුම තරමේ Thumbnail එකෙන්වත් හොයාගන්න අමාරුයි. ඒකත් එක හේතුවක් මම මේ Thread එක දාන.
මම මේ Thread එකෙන් Fight එක ගැන හෑලි ලියන්න ගන්නේ නෑ. මම Fight එක ගැන Interest වුණ විදිහට මේ Survivors ලගේ Interviews ටික පිළිවෙලට දාන්නම්. ඊට කලින් මම පොඩි Historical Background එකක් දෙන්නම් Fight එක ගැන. ඒක කියවලා මේ Interviews ටික බැලුවම උඹලට හිතෙයි මේක කොච්චර Underrated ද කියලා. Interviews 3ක් 4ක් බලලා, මම අන්තිමට දාපු Documentry එක බලනවනම් උඹලට ලංකාවේ යුද්ධේ ගැන කවදාවත් බලපු නැති කෝණයකින් බලන්න පුලුවන් වෙයි.
මේක කියවගෙන යද්දී හිතෙයි, World War 2 වල Movies, Documentries බලපු කවුරුහරි මේ වගේ පොඩි Fight එකකින් Impress කරන්න පුලුවන්ද කියලා. But trust me, මේ Fight එක ගැන දැනගන්න කලින්, මාත් ආසාවෙන්ම බලපු Movie Genre එක තමයි WW2 Movies. Hollywood ටික බලලා ඉවරවුණාට පස්සේ Russian Movies නුත් බලන්න පටන් අරන් තිබ්බේ WW2 ගැන. ඒත් මේ Fight එක වෙනම Level එකක තියෙන්නේ. මේ Survivors ලගේ Experience එක මාර Thrilling and Adventurous. මේකට Interview දෙන ගොඩක් අය මේ කථා අමුවෙන්ම කියනවා. හමුදාවේ ලොකු Position වල ඉන්න අය වගේ අනවශ්යය වීරත්වයකින් මේ ගැන කියන්න යන්නේ නෑ. සමහර තැන් වල කියනවා Fight එකේ හොදටම තුවාල වෙච්ච අයව කොච්චර බැගෑපත් වුණත්, දාලා ගියපු තැන්. ඒවා එහෙම අමුවෙන්ම කියනවා මේ සෙට් එක. Team එකේ ඔක්කොම බේරුණේ නැත්නම් මරාගෙන මැරෙනවා වගේ නිකන් අනවශ්ය වීරත්වයක් උන්ගේ කථාවල නෑ. ඒකයි මේ කථා ටික මාර Realistic වෙන්නේ. අනික මේ කථා අහන හැමෝටම තේරෙනවා, මේ Fight එකෙන් බේරෙන්න අනිවාරෙන් Luck එක තියෙන්න ඕන කියලා.
Interviews බලන්න කලින් පොඩි Historical Background එකක් දෙන්නම් මේ Fight එක ගැන.
මේක තමයි ලංකාවේ හමුදාවට වෙච්ච බරපතලම දෙවෙනි පරාජය. පළවෙනි එක අලිමංකඩ Fight එක. මුලතිව් කෑම්ප් එකේ පිහිටීම කිව්වොත් මේ කෑම්ප් එකට Access තියෙන්නේ මුහුදින් හෝ අහසින් විතරයි. ගොඩබිමින් මුලතිව් කෑම්ප් එක වට කරලා තිබ්බේ කොටි කෑම්ප්. අන්න ඒ නිසා තමයි මේ Fight එකේ Survivors ලගේ කථා මාර Adventurous වෙන්නේ. මෙතනින් බේරිලා එන හැමෝම මේ කොටි කෑම්ප් අස්සෙන් යන්න ඕන. ඒ නිසා මේ කාටවත් Teams පිටින් ආපහු හමුදාවේ කෑම්ප් එකක් හොයාගෙන එන්න බෑ. තනියෙන් හරි දෙන්නා දෙන්නා හරි Map එකක් නැතිව පාර හොයාගෙන කොටි කෑම්ප් අස්සෙන් යන්න ඕන. මේ කථා ටික අහද්දි සිරාවට හිතෙනවා Luck එක නැත්නම් මේක කරන්න පුලුවන් වැඩක් නෙවේ කියලා.
තව දෙයක් කිව්වොත්, මේ Fight එක ගැන මාර Conspiracies තියෙනවා. එකක් තමයි කෑම්ප් එකට ගහන වෙලාවේ කෑම්ප් එකේ උඩම Position දෙක නිවාඩු ගිහින් හිටියේ. ඊට පස්සේ උඩම Position නිලධාරියට Fight එක අස්සේ ආයේ SF එක එක්ක ගිහින් Backup කරන්න කිව්වමත් අදි මදි කරා කියලා කථාවක් යනවා. තව Conspiracy එකක් තියෙනවා, කෑම්ප් එකේ කොල්ලෝ ටිකට එදා හොදට බොන්න දීලා හිටියේ කියලා. LTTE එක ගහද්දී ඒ නිසා කොල්ලෝ ටික අසරණ වුණා කියලා.
මට මේ Fight එක ගැන මාර විදිහට අවුල් වෙච්ච තැන තමයි, ඔය Fight එක අස්සේ ඒ වෙනකොට කෑම්ප් එකේ හිටපු ලොකුම අණ දෙන Officer නැති වෙනවා. එතකොට පණිවිඩයක් එනවා කට්ටිය අතරට දැන් අණ දෙන්න කවුරුත් නෑ. තමන්ගේ ආරක්ෂාව තමන්ම බලාගෙන Survive වෙන්න කියලා. මට Personally මේ Statement එක පට්ට අවුල්. හිතපන්කෝ කොටි ගහන කෑම්ප් එකක අසරණ වෙලා ඉන්නකොට ඔහොම Statement එකක් එනකොට කොල්ලෝ ටික කොච්චර අසරණ වෙන්න ඇතිද. අදටත් මම හිතන්නේ Battlefield එකේදී කවුරුවත් මෙච්චර අසරණ වෙන්න එපා කියලා.
Fight එක ගැන ඔය උඩින් තියෙන ටික දැනගෙන හිටියනම් හොදටම ඇති මේ Interviews ටික බලන්න.
මේක තමයි මම මේ Fight එක ගැන බලපු පළවෙනි Interview එක. මේකෙන් තමයි මට මේ ගැන ආසාවක් ආවේ හොයන්න. ඒක නිසා මම මේක මුලින්ම දාන්නම්. මේ Survivor ට මාර Storytelling Skill එකක් තියෙනවා. නිකන් පැයක Thriller Film එකක් විදිහට රූප එහෙම හිතේ මැවෙයි මේක අහගෙන ඉන්නකොට. මොකද අර මම කලින් කිව්වා වගේ මේ කෑම්ප් එකට ගොඩබිමින් Access නැති නිසා, කොටි කෑම්ප් අස්සෙන් යන්න ඕන. අන්න ඒ නිසා සමහර වෙලාවට හමුදාවේ කෑම්ප් කියලා හිතාගෙන කොටි කෑම්ප් ගාවටම ගිහින් හැරිලා ආපු තැන් තියෙනවා. ඒ නිසා අර Film එකක තියෙන Flow එක මේ කථාවල තියෙනවා.
මුලතිව් කෑම්ප් එක කියන්නේ ටිකක් ලොකු කෑම්ප් එකක්. මේක නිකන් පොඩි ගමක් වගේ. ඒ නිසා Buildings, ලොකු ගස් එහෙම තැනින් තැන තියෙනවා. ඒ නිසා Fight එක වෙලාවේ හැංගෙනවනම් හැංගෙන්න පොට් තියෙනවා කෑම්ප් එක අස්සේ. ඒත් ඒ වැඩේ එච්චර සාර්ථක වෙන්නේ නෑ මොකද කෑම්ප් එක අල්ලගත්තට පස්සේ කෑම්ප් එක වටකරලා කොටි බංකර් ගහලා මුරට ඉන්නවා. එතකොට කෑම්ප් එකේ හිරවෙච්ච අයට පනින්න බෑ. අනිත් එක තමයි කෑම්ප් එක අල්ලගත්තට පස්සේ දවල් වරුවේ කොටි කරන්නේ කෑම්ප් එකේ එක කොනකින් පටන්ගෙන අර පරණ Buidings ඔක්කොටම Grenades දදා, හැංගිලා ඉන්න අයව ඉවර කරන එක. ඒ නිසා හැංගිලා බේරෙන්න අමාරුයි මුලතිව් කෑම්ප් එකේදී. මොකද දැන් මේක Already කොටි කෑම්ප් එකක් වෙලා ඉවර නිසා.
මට මේ Fight එකේ Interesting ම Part එක තමයි මේක. කෑම්ප් එකේ පරණ වතුර ටැංකියක් තියෙනවා. හමුදාවේ තුවාල වෙච්ච, ඒත් ඇවිදගන්න පුලුවන් වගේ සෙට් එකක් ඔය වතුර ටැංකියට නැගලා හැංගිලා ඉන්නවා. 12 දෙනෙක් විතර දවස් 2-3ක් ඇතුලත ඔය වතුර ටැංකියට එකතු වෙනවා. උන්ගේ වෙලාවට කොටින්ට ඕක Check කරන්න මිස් වෙලා. ඒකයි මම කිව්වේ, Luck එක නැත්නම් මේ Fight එකෙන් බේරෙන්න බෑ කියලා. Interviews වල කියනවා සමහර දවස්වල කොටි ටැංකිය ළගටම ඇවිත් හැරිලා යනවා කියලා. ටැංකිය ගොඩක් පොඩි නිසා එක Grenade එකක් දැම්මනම් 12ම එතන ඉවර වෙන සීන් එකක් තියෙන්නේ. ඔය 12 දෙනාගෙන් 10ක් විතර අන්තිමට බේරෙනවා (මුලතිව් Fight එකෙන්ම මට මතක විදිහට බේරිලා එන්නේ 60ක් විතර. එතනින් 10-11 ඔය ටැංකියේ හිටපු අය.). ටැංකියේ ඉන්න අය දෙන්නා තුන්දෙනා ගානේ Teams හැදිලා රෑ වෙද්දී එක දවසකට එක ටීම් එක ගාණේ බේරිලා යනවා. ඒ බේරිලා ගියපු අය එක එක ගමන් මාර්ග වල යන්නේ. හැමෝටම තියෙන්නේ වෙනස් Adventurous කථාවක්.
මේ ඉන්නේ එහෙම ඒ ටැංකියේ හිටපු Survivor කෙනෙක්ගේ කථාවක්. ටැංකියේ ඉන්න එක දවසක මේ පොර ලේවලින් "සමුගනිමි" කියලා ලියලා Girlfriend ගේ නම ලියනවා. මේ කථාව ආයේ Validate කරනවා ටැංකියේ හිටපු අනිත් අයගේ Intervies වලින්. දවල්වරුවේ කවුරුත් ටැංකියෙන් එළියට බහින්නේ නෑ. අර ගිණි ගහන අවුවේ රත් වෙවී ටැංකියේ ඉන්නවා. කෑමක් වතුර ටිකක් හොයාගන්න රෑට තමයි ටැංකියෙන් බහින්නේ. ඔහොම එක දවසක වතුර තිබහ ඉවසගන්න බැරිම තැන, හෙල්මට් එකකට චූ කරලා ඔය සෙට් එක බීපු කථාවක් කියනවා. පට්ට Shocking ඒවා අහද්දී. පොරගේ කථා වේ අන්තිම හරියේ මට දැනිච්ච පොඩි කෑල්ලක් කියන්නම්. කෑම්ප් එකක් හම්බුණාම මේක කොටි කෑම්ප් එකක්ද නැත්නම් හමුදාවේ කෑම්ප් එකක්ද කියලා බලන්න ළගටම යන්න ඕන. ඒක මාර Risky වැඩක්. මොකද ඇදුමයි කථා කරන භාෂාවයි ඇහෙන්න සෑහෙන ළගකට ගිහින් තියෙන්න ඕන. මේ සෙට් එක හමුදාවේ කෑම්ප් එකක් ගාවට යනකොට (කථාවේ අන්තිම හරියේ), Grenades වල Safety පින් එහෙම ගලවලා තිබ්බේ. කොටි කෑම්ප් එකක්නම් පුපුරවාගෙන මැරෙන්න. මේ වෙද්දී දවස් 21 විතර, කැලෑවේ හරියට කෑමක් සපත්තු කුට්ටමක් නැතිව Physically මාර විදිහට දුර්වලව ඉදලා තියෙන්නේ. අන්තිමට හමුදා කෑම්ප් එකක් කියලා අදුරගෙන හමුදාවේ අය බේරගන්න එද්දී, පොරව එතනම වැටිලා. ඒ දවස් 21, නිකන් හිතේ හයියට ආපු සීන් එකක් තියෙන්නේ. ඒ කෑල්ල කියද්දී පොරට ඇඩෙනවා ඇත්තටම. මේ වීඩියෝ එක බැලුවම ඒ කෑල්ල මාර විදිහට හිතට වදියි.
මේ Interview එකත් ඒ Survivor එක්කම තමයි කරන්නේ. මෙතනදී ඇත්තටම මුලතිව් කෑම්ප් එක තිබ්බ තැනට ගිහින් Interview එක කරන්නේ. මේ Interview එකෙත් කියන්නේ ඒ කථාවම වුණාට කලින්ට වඩා Details ගොඩක් කියනවා. ඒ සිද්ධිය වෙච්ච තැනටම ගිහින් ඒ ගැන මතක් කරද්දි, ගොඩක් දේවල් මතක් වෙන්න ඇති. කෑම්ප් එකට කොටි ගහද්දී අපේ හමුදාව Withdraw වෙනවනෙහ්. කොහොමහරි එක තැනක් තියෙනවා, Withdraw වෙනවනම් එක Open එකකින් යන්න ඕන. ඔතන කොටි රැකලා ඉන්නවා පනින පනින කෙනාට ගහන්න. ඉතින් ඒ නිසා ලොකු සෙට් එකක් Fight එක වෙලාවේ ඔතනින් එක පාරට Withdraw වෙනවා. මොකද එතකොට ටික දෙනෙක් හරි බේරෙනවනෙහ්. මේ Survivor නුත් එහෙම Withdraw වෙච්ච කෙනෙක්. පොර කියනවා Withdraw එකේදී හමුදාවේ කොල්ලෝ වෙඩි වැටිලා බිම වැටිලා කකුලෙන් එහෙම අදිනවලු මාවත් අරගෙන යන්න කියලා. ඒ කෑල්ල එහෙම කියද්දී මාර Shocking. ඒත් ඒ වෙද්දී තමන්ට තමන් විතර සීන් එකක් තමයි තියෙන්නේ.
මේකත් මාරම Interview එකක්. මෙයත් අර කලින් කිව්ව ටැංකියට ගිහින් බේරිච්ච කෙනෙක්. පොර ගැන කිව්වොත්, මුලතිව් Fight එකට කලිනුත්, කොටි එක්ක Fight එකකින් ඔහොම බේරිලා ආපු කෙනෙක්. පොරගේ කථාවේ දුක හිතෙනම කෑල්ල තමයි, මුලතිව් කෑම්ප් එකේම මෙයාගේ අම්මගේ අක්කගේ පුතත් සේවය කරනවා. Fight එක වෙලාවේ දෙන්නට දෙන්න හම්බෙලා, ඒත් අම්මගේ අක්කගේ පුතාට වෙඩි වැදිලා පණ තිබුණට ඇවිදින්න බැරි සීන් එකක් තිබිලා තියෙන්නේ. කෑම්ප් එකේ ගොඩක් දුර මෙයා එයාව උස්සගෙන ගිහින් තිබ්බත්, එක තැනකදි දාලා යන්න වෙලා. ඒක මෙයා කථාවේ කියනවා. අන්තිමට වෙන්වෙන තැනදී තුවක්කුව අතට දීලා මෙයා ගිහින්. ඒ කෑල්ල එහෙම පට්ට දුක හිතෙනවා. මුලතිව් Fight එකෙන් බේරිච්ච හැමෝටම හමුදාවෙන් පොඩි වරප්රසාදයක් දෙනවා ලංකාවේ කැමති කෑම්ප් එකකට ගිහින් සේවය කරන්න. එතකොට යුද්ධ තියෙන සටන් බිම් වලට යන්න ඕනෙ නෑ. ඒත් ගොඩක් අය ආයේ ඉල්ලුවේ යුද්ධ තියන තැන් වල කෑම්ප් ම තමයි. මෙයත් එහෙම කෙනෙක්. යුද්ධේ ඉවර වෙනකන්ම යුද්ධ බිමේම ඉන්නවා. මෙයා කියන්නේ, කොටින්ගේ ලොකු Fight දෙකකින් බේරිලා ආපු මට, ආයෙ කරදරයක් වෙයි කියලා හිතුවේ නෑ කියලා.
මෙයත් ටැංකියේ ඉදන් බේරිච්ච කෙනෙක්. ටැංකියෙන් බැහැලා යන ගමනේ මෙයා ටීම් වෙලා තියෙන්නේ උඩ මම කථාව දාලා තියෙන කෙනා එක්ක. කොහොමහරි මේ දෙන්නා මාර අමාරුවෙන් මහ රෑ Beach එකට වෙනකන් බඩ ගාලා, Beach එක ගාව තියෙන කැලෑවක හැංගෙනවා. දවල් වරුවේ කැලේ හැංගිලා, රෑ වෙද්දී පාරුවක් හදලා කැලේ තියෙන දේවල්වලින්. ඔහොම දවස් ගාණක් කැලේට වෙලා හැංගිලා පාරුව හදලා. Target එක වෙලා තියෙන්නේ පාරුවෙන් වෙන රටකට හරි දූපතකට හරි පැනගන්න. කොහොමහරි හදපු පාරුව එච්චර Strong වෙලා නෑ. මෙයාලා දෙන්නා කොහොමහරි මුහුදට පාරුව දාලා ටිකක් දුර ගිහින් පාරුව Control නැතිව ගහගෙන ගිහින්. කරුමෙටම ගහගෙන ගියපු පාරුව ආයේ මුලතිව් කෑම්ප් එකේ වෙරලට ගහගෙන ඇවිත්. ඒ වෙද්දී ඒක කොටි අල්ලලා ඉවර නිසා කොටි කෑම්ප් එකක්. ඊට පස්සේ එතනින් නුත් කොහොමහරි බේරෙනවා. මේ කථාවත් මාර Adventurous.
මට හිතෙන විදිහට 1996 මුලතිව් Fight එක කියන්නේ ලංකාවේ හෙනම Underrated Fight එකක්. මේකට හරි හමන් Recognition එකක් තාම ලැබිලා නෑ. මේ Fight එක ගැන සෑහෙන්න සවිස්තරාත්මක Documentry එකක් Youtube එකේ තියෙනවා. (මම ඒක මේ Thread එකේ අන්තිමට දාන්නම්.) ඒත් Fight එක ගැන මුකුත් නොදන්න කෙනෙක්ට ඒ Documentry එක බැලුවා කියලා මට හිතෙන්නේ නෑ මේ Fight එකේ තියෙන භයානක කම ගැන ලොකු අවබෝධයක් එයි කියලා. මුලතිව් Fight එක ගැන මෙලෝ දෙයක් නොදැන මම ඒ Documentry එක බැලුවනම් මටත් එච්චර ඒ Fight එක ගැන හොයන්න ආසාවක් නැතිවෙයි කියලා හිතෙනවා. ඒත් කලාතුරකින් දවසක් මම WANESA Youtube චැනල් එකේ, මුලතිව් Fight එකේ Survivor කෙනෙක්ගේ Interview එකක් බැලුවා. ඒකෙන් පස්සේ මට මාර විදිහට මේ Fight එක ගැන හොයන්න ආසාවක් ආවා. පොර එච්චර හොදට උගේ කථාව විස්තර කරනවා.
ඔහොම කලාතුරකින් මුලතිව් Fight එකේ Survivors ලගේ කථා WANESA චැනල් එකෙන් දාන්න ගත්තා. හැබැයි පොර ඒ වීඩියෝස් Youtube එකට Upload කරපු විදිහට කාටවත් 1996 Mullaitivu Fight කියලා ගැහුවට Youtube එකෙන් ඒ Videos හොයාගන්න අමාරුයි. අඩුම තරමේ Thumbnail එකෙන්වත් හොයාගන්න අමාරුයි. ඒකත් එක හේතුවක් මම මේ Thread එක දාන.
මම මේ Thread එකෙන් Fight එක ගැන හෑලි ලියන්න ගන්නේ නෑ. මම Fight එක ගැන Interest වුණ විදිහට මේ Survivors ලගේ Interviews ටික පිළිවෙලට දාන්නම්. ඊට කලින් මම පොඩි Historical Background එකක් දෙන්නම් Fight එක ගැන. ඒක කියවලා මේ Interviews ටික බැලුවම උඹලට හිතෙයි මේක කොච්චර Underrated ද කියලා. Interviews 3ක් 4ක් බලලා, මම අන්තිමට දාපු Documentry එක බලනවනම් උඹලට ලංකාවේ යුද්ධේ ගැන කවදාවත් බලපු නැති කෝණයකින් බලන්න පුලුවන් වෙයි.
මේක කියවගෙන යද්දී හිතෙයි, World War 2 වල Movies, Documentries බලපු කවුරුහරි මේ වගේ පොඩි Fight එකකින් Impress කරන්න පුලුවන්ද කියලා. But trust me, මේ Fight එක ගැන දැනගන්න කලින්, මාත් ආසාවෙන්ම බලපු Movie Genre එක තමයි WW2 Movies. Hollywood ටික බලලා ඉවරවුණාට පස්සේ Russian Movies නුත් බලන්න පටන් අරන් තිබ්බේ WW2 ගැන. ඒත් මේ Fight එක වෙනම Level එකක තියෙන්නේ. මේ Survivors ලගේ Experience එක මාර Thrilling and Adventurous. මේකට Interview දෙන ගොඩක් අය මේ කථා අමුවෙන්ම කියනවා. හමුදාවේ ලොකු Position වල ඉන්න අය වගේ අනවශ්යය වීරත්වයකින් මේ ගැන කියන්න යන්නේ නෑ. සමහර තැන් වල කියනවා Fight එකේ හොදටම තුවාල වෙච්ච අයව කොච්චර බැගෑපත් වුණත්, දාලා ගියපු තැන්. ඒවා එහෙම අමුවෙන්ම කියනවා මේ සෙට් එක. Team එකේ ඔක්කොම බේරුණේ නැත්නම් මරාගෙන මැරෙනවා වගේ නිකන් අනවශ්ය වීරත්වයක් උන්ගේ කථාවල නෑ. ඒකයි මේ කථා ටික මාර Realistic වෙන්නේ. අනික මේ කථා අහන හැමෝටම තේරෙනවා, මේ Fight එකෙන් බේරෙන්න අනිවාරෙන් Luck එක තියෙන්න ඕන කියලා.
Interviews බලන්න කලින් පොඩි Historical Background එකක් දෙන්නම් මේ Fight එක ගැන.
මේක තමයි ලංකාවේ හමුදාවට වෙච්ච බරපතලම දෙවෙනි පරාජය. පළවෙනි එක අලිමංකඩ Fight එක. මුලතිව් කෑම්ප් එකේ පිහිටීම කිව්වොත් මේ කෑම්ප් එකට Access තියෙන්නේ මුහුදින් හෝ අහසින් විතරයි. ගොඩබිමින් මුලතිව් කෑම්ප් එක වට කරලා තිබ්බේ කොටි කෑම්ප්. අන්න ඒ නිසා තමයි මේ Fight එකේ Survivors ලගේ කථා මාර Adventurous වෙන්නේ. මෙතනින් බේරිලා එන හැමෝම මේ කොටි කෑම්ප් අස්සෙන් යන්න ඕන. ඒ නිසා මේ කාටවත් Teams පිටින් ආපහු හමුදාවේ කෑම්ප් එකක් හොයාගෙන එන්න බෑ. තනියෙන් හරි දෙන්නා දෙන්නා හරි Map එකක් නැතිව පාර හොයාගෙන කොටි කෑම්ප් අස්සෙන් යන්න ඕන. මේ කථා ටික අහද්දි සිරාවට හිතෙනවා Luck එක නැත්නම් මේක කරන්න පුලුවන් වැඩක් නෙවේ කියලා.
තව දෙයක් කිව්වොත්, මේ Fight එක ගැන මාර Conspiracies තියෙනවා. එකක් තමයි කෑම්ප් එකට ගහන වෙලාවේ කෑම්ප් එකේ උඩම Position දෙක නිවාඩු ගිහින් හිටියේ. ඊට පස්සේ උඩම Position නිලධාරියට Fight එක අස්සේ ආයේ SF එක එක්ක ගිහින් Backup කරන්න කිව්වමත් අදි මදි කරා කියලා කථාවක් යනවා. තව Conspiracy එකක් තියෙනවා, කෑම්ප් එකේ කොල්ලෝ ටිකට එදා හොදට බොන්න දීලා හිටියේ කියලා. LTTE එක ගහද්දී ඒ නිසා කොල්ලෝ ටික අසරණ වුණා කියලා.
මට මේ Fight එක ගැන මාර විදිහට අවුල් වෙච්ච තැන තමයි, ඔය Fight එක අස්සේ ඒ වෙනකොට කෑම්ප් එකේ හිටපු ලොකුම අණ දෙන Officer නැති වෙනවා. එතකොට පණිවිඩයක් එනවා කට්ටිය අතරට දැන් අණ දෙන්න කවුරුත් නෑ. තමන්ගේ ආරක්ෂාව තමන්ම බලාගෙන Survive වෙන්න කියලා. මට Personally මේ Statement එක පට්ට අවුල්. හිතපන්කෝ කොටි ගහන කෑම්ප් එකක අසරණ වෙලා ඉන්නකොට ඔහොම Statement එකක් එනකොට කොල්ලෝ ටික කොච්චර අසරණ වෙන්න ඇතිද. අදටත් මම හිතන්නේ Battlefield එකේදී කවුරුවත් මෙච්චර අසරණ වෙන්න එපා කියලා.
Fight එක ගැන ඔය උඩින් තියෙන ටික දැනගෙන හිටියනම් හොදටම ඇති මේ Interviews ටික බලන්න.
මේක තමයි මම මේ Fight එක ගැන බලපු පළවෙනි Interview එක. මේකෙන් තමයි මට මේ ගැන ආසාවක් ආවේ හොයන්න. ඒක නිසා මම මේක මුලින්ම දාන්නම්. මේ Survivor ට මාර Storytelling Skill එකක් තියෙනවා. නිකන් පැයක Thriller Film එකක් විදිහට රූප එහෙම හිතේ මැවෙයි මේක අහගෙන ඉන්නකොට. මොකද අර මම කලින් කිව්වා වගේ මේ කෑම්ප් එකට ගොඩබිමින් Access නැති නිසා, කොටි කෑම්ප් අස්සෙන් යන්න ඕන. අන්න ඒ නිසා සමහර වෙලාවට හමුදාවේ කෑම්ප් කියලා හිතාගෙන කොටි කෑම්ප් ගාවටම ගිහින් හැරිලා ආපු තැන් තියෙනවා. ඒ නිසා අර Film එකක තියෙන Flow එක මේ කථාවල තියෙනවා.
මුලතිව් කෑම්ප් එක කියන්නේ ටිකක් ලොකු කෑම්ප් එකක්. මේක නිකන් පොඩි ගමක් වගේ. ඒ නිසා Buildings, ලොකු ගස් එහෙම තැනින් තැන තියෙනවා. ඒ නිසා Fight එක වෙලාවේ හැංගෙනවනම් හැංගෙන්න පොට් තියෙනවා කෑම්ප් එක අස්සේ. ඒත් ඒ වැඩේ එච්චර සාර්ථක වෙන්නේ නෑ මොකද කෑම්ප් එක අල්ලගත්තට පස්සේ කෑම්ප් එක වටකරලා කොටි බංකර් ගහලා මුරට ඉන්නවා. එතකොට කෑම්ප් එකේ හිරවෙච්ච අයට පනින්න බෑ. අනිත් එක තමයි කෑම්ප් එක අල්ලගත්තට පස්සේ දවල් වරුවේ කොටි කරන්නේ කෑම්ප් එකේ එක කොනකින් පටන්ගෙන අර පරණ Buidings ඔක්කොටම Grenades දදා, හැංගිලා ඉන්න අයව ඉවර කරන එක. ඒ නිසා හැංගිලා බේරෙන්න අමාරුයි මුලතිව් කෑම්ප් එකේදී. මොකද දැන් මේක Already කොටි කෑම්ප් එකක් වෙලා ඉවර නිසා.
මට මේ Fight එකේ Interesting ම Part එක තමයි මේක. කෑම්ප් එකේ පරණ වතුර ටැංකියක් තියෙනවා. හමුදාවේ තුවාල වෙච්ච, ඒත් ඇවිදගන්න පුලුවන් වගේ සෙට් එකක් ඔය වතුර ටැංකියට නැගලා හැංගිලා ඉන්නවා. 12 දෙනෙක් විතර දවස් 2-3ක් ඇතුලත ඔය වතුර ටැංකියට එකතු වෙනවා. උන්ගේ වෙලාවට කොටින්ට ඕක Check කරන්න මිස් වෙලා. ඒකයි මම කිව්වේ, Luck එක නැත්නම් මේ Fight එකෙන් බේරෙන්න බෑ කියලා. Interviews වල කියනවා සමහර දවස්වල කොටි ටැංකිය ළගටම ඇවිත් හැරිලා යනවා කියලා. ටැංකිය ගොඩක් පොඩි නිසා එක Grenade එකක් දැම්මනම් 12ම එතන ඉවර වෙන සීන් එකක් තියෙන්නේ. ඔය 12 දෙනාගෙන් 10ක් විතර අන්තිමට බේරෙනවා (මුලතිව් Fight එකෙන්ම මට මතක විදිහට බේරිලා එන්නේ 60ක් විතර. එතනින් 10-11 ඔය ටැංකියේ හිටපු අය.). ටැංකියේ ඉන්න අය දෙන්නා තුන්දෙනා ගානේ Teams හැදිලා රෑ වෙද්දී එක දවසකට එක ටීම් එක ගාණේ බේරිලා යනවා. ඒ බේරිලා ගියපු අය එක එක ගමන් මාර්ග වල යන්නේ. හැමෝටම තියෙන්නේ වෙනස් Adventurous කථාවක්.
මේ ඉන්නේ එහෙම ඒ ටැංකියේ හිටපු Survivor කෙනෙක්ගේ කථාවක්. ටැංකියේ ඉන්න එක දවසක මේ පොර ලේවලින් "සමුගනිමි" කියලා ලියලා Girlfriend ගේ නම ලියනවා. මේ කථාව ආයේ Validate කරනවා ටැංකියේ හිටපු අනිත් අයගේ Intervies වලින්. දවල්වරුවේ කවුරුත් ටැංකියෙන් එළියට බහින්නේ නෑ. අර ගිණි ගහන අවුවේ රත් වෙවී ටැංකියේ ඉන්නවා. කෑමක් වතුර ටිකක් හොයාගන්න රෑට තමයි ටැංකියෙන් බහින්නේ. ඔහොම එක දවසක වතුර තිබහ ඉවසගන්න බැරිම තැන, හෙල්මට් එකකට චූ කරලා ඔය සෙට් එක බීපු කථාවක් කියනවා. පට්ට Shocking ඒවා අහද්දී. පොරගේ කථා වේ අන්තිම හරියේ මට දැනිච්ච පොඩි කෑල්ලක් කියන්නම්. කෑම්ප් එකක් හම්බුණාම මේක කොටි කෑම්ප් එකක්ද නැත්නම් හමුදාවේ කෑම්ප් එකක්ද කියලා බලන්න ළගටම යන්න ඕන. ඒක මාර Risky වැඩක්. මොකද ඇදුමයි කථා කරන භාෂාවයි ඇහෙන්න සෑහෙන ළගකට ගිහින් තියෙන්න ඕන. මේ සෙට් එක හමුදාවේ කෑම්ප් එකක් ගාවට යනකොට (කථාවේ අන්තිම හරියේ), Grenades වල Safety පින් එහෙම ගලවලා තිබ්බේ. කොටි කෑම්ප් එකක්නම් පුපුරවාගෙන මැරෙන්න. මේ වෙද්දී දවස් 21 විතර, කැලෑවේ හරියට කෑමක් සපත්තු කුට්ටමක් නැතිව Physically මාර විදිහට දුර්වලව ඉදලා තියෙන්නේ. අන්තිමට හමුදා කෑම්ප් එකක් කියලා අදුරගෙන හමුදාවේ අය බේරගන්න එද්දී, පොරව එතනම වැටිලා. ඒ දවස් 21, නිකන් හිතේ හයියට ආපු සීන් එකක් තියෙන්නේ. ඒ කෑල්ල කියද්දී පොරට ඇඩෙනවා ඇත්තටම. මේ වීඩියෝ එක බැලුවම ඒ කෑල්ල මාර විදිහට හිතට වදියි.
මේ Interview එකත් ඒ Survivor එක්කම තමයි කරන්නේ. මෙතනදී ඇත්තටම මුලතිව් කෑම්ප් එක තිබ්බ තැනට ගිහින් Interview එක කරන්නේ. මේ Interview එකෙත් කියන්නේ ඒ කථාවම වුණාට කලින්ට වඩා Details ගොඩක් කියනවා. ඒ සිද්ධිය වෙච්ච තැනටම ගිහින් ඒ ගැන මතක් කරද්දි, ගොඩක් දේවල් මතක් වෙන්න ඇති. කෑම්ප් එකට කොටි ගහද්දී අපේ හමුදාව Withdraw වෙනවනෙහ්. කොහොමහරි එක තැනක් තියෙනවා, Withdraw වෙනවනම් එක Open එකකින් යන්න ඕන. ඔතන කොටි රැකලා ඉන්නවා පනින පනින කෙනාට ගහන්න. ඉතින් ඒ නිසා ලොකු සෙට් එකක් Fight එක වෙලාවේ ඔතනින් එක පාරට Withdraw වෙනවා. මොකද එතකොට ටික දෙනෙක් හරි බේරෙනවනෙහ්. මේ Survivor නුත් එහෙම Withdraw වෙච්ච කෙනෙක්. පොර කියනවා Withdraw එකේදී හමුදාවේ කොල්ලෝ වෙඩි වැටිලා බිම වැටිලා කකුලෙන් එහෙම අදිනවලු මාවත් අරගෙන යන්න කියලා. ඒ කෑල්ල එහෙම කියද්දී මාර Shocking. ඒත් ඒ වෙද්දී තමන්ට තමන් විතර සීන් එකක් තමයි තියෙන්නේ.
මේකත් මාරම Interview එකක්. මෙයත් අර කලින් කිව්ව ටැංකියට ගිහින් බේරිච්ච කෙනෙක්. පොර ගැන කිව්වොත්, මුලතිව් Fight එකට කලිනුත්, කොටි එක්ක Fight එකකින් ඔහොම බේරිලා ආපු කෙනෙක්. පොරගේ කථාවේ දුක හිතෙනම කෑල්ල තමයි, මුලතිව් කෑම්ප් එකේම මෙයාගේ අම්මගේ අක්කගේ පුතත් සේවය කරනවා. Fight එක වෙලාවේ දෙන්නට දෙන්න හම්බෙලා, ඒත් අම්මගේ අක්කගේ පුතාට වෙඩි වැදිලා පණ තිබුණට ඇවිදින්න බැරි සීන් එකක් තිබිලා තියෙන්නේ. කෑම්ප් එකේ ගොඩක් දුර මෙයා එයාව උස්සගෙන ගිහින් තිබ්බත්, එක තැනකදි දාලා යන්න වෙලා. ඒක මෙයා කථාවේ කියනවා. අන්තිමට වෙන්වෙන තැනදී තුවක්කුව අතට දීලා මෙයා ගිහින්. ඒ කෑල්ල එහෙම පට්ට දුක හිතෙනවා. මුලතිව් Fight එකෙන් බේරිච්ච හැමෝටම හමුදාවෙන් පොඩි වරප්රසාදයක් දෙනවා ලංකාවේ කැමති කෑම්ප් එකකට ගිහින් සේවය කරන්න. එතකොට යුද්ධ තියෙන සටන් බිම් වලට යන්න ඕනෙ නෑ. ඒත් ගොඩක් අය ආයේ ඉල්ලුවේ යුද්ධ තියන තැන් වල කෑම්ප් ම තමයි. මෙයත් එහෙම කෙනෙක්. යුද්ධේ ඉවර වෙනකන්ම යුද්ධ බිමේම ඉන්නවා. මෙයා කියන්නේ, කොටින්ගේ ලොකු Fight දෙකකින් බේරිලා ආපු මට, ආයෙ කරදරයක් වෙයි කියලා හිතුවේ නෑ කියලා.
මෙයත් ටැංකියේ ඉදන් බේරිච්ච කෙනෙක්. ටැංකියෙන් බැහැලා යන ගමනේ මෙයා ටීම් වෙලා තියෙන්නේ උඩ මම කථාව දාලා තියෙන කෙනා එක්ක. කොහොමහරි මේ දෙන්නා මාර අමාරුවෙන් මහ රෑ Beach එකට වෙනකන් බඩ ගාලා, Beach එක ගාව තියෙන කැලෑවක හැංගෙනවා. දවල් වරුවේ කැලේ හැංගිලා, රෑ වෙද්දී පාරුවක් හදලා කැලේ තියෙන දේවල්වලින්. ඔහොම දවස් ගාණක් කැලේට වෙලා හැංගිලා පාරුව හදලා. Target එක වෙලා තියෙන්නේ පාරුවෙන් වෙන රටකට හරි දූපතකට හරි පැනගන්න. කොහොමහරි හදපු පාරුව එච්චර Strong වෙලා නෑ. මෙයාලා දෙන්නා කොහොමහරි මුහුදට පාරුව දාලා ටිකක් දුර ගිහින් පාරුව Control නැතිව ගහගෙන ගිහින්. කරුමෙටම ගහගෙන ගියපු පාරුව ආයේ මුලතිව් කෑම්ප් එකේ වෙරලට ගහගෙන ඇවිත්. ඒ වෙද්දී ඒක කොටි අල්ලලා ඉවර නිසා කොටි කෑම්ප් එකක්. ඊට පස්සේ එතනින් නුත් කොහොමහරි බේරෙනවා. මේ කථාවත් මාර Adventurous.
