බලපන් මිනිහ වැඩිය කැමති නෑ බල්ලො පවු කියනවට. අනුකම්පාව නෙමෙයි තියෙන්නෙ කෙලින්ම සපෝට් එකක් කරන්නෙ. ලංකාවෙ මිනිස්සුන්ට උදවු කරන්න ගියාම නැති මයින්ඩ්සෙට් එක ඕක.
සංස්කෘතික වෙනස්කම් හේතුවෙන් මිනිසුන් අනුකම්පාව සහ වගකීම වෙනස් ලෙස දකින ආකාරය මේවායින් පෙන්වයි.
බුද්ධාගම, හින්දු ආගම, කොන්ෆියුෂියානුවාදය සහ වෙනත් දර්ශනවාදයන්ගේ බලපෑමට ලක් වූ බොහෝ පෙරදිග සම්ප්රදායන්හි, අන් අයට උපකාර කිරීම බොහෝ විට කර්මය, කුසල් හෝ අකුසල් පිළිබඳ අදහස් සමඟ සම්බන්ධ වනව. උපකාර කිරීමේ ක්රියාව ක්ෂණික අවශ්යතාවයක් පමණක් නොව අධ්යාත්මික වශයෙන් වැදගත් දෙයක්.
උදාහරණයක් ලෙස:
බුද්ධාගමේ, අනුකම්පාව (කරුණා) යනු නිර්වාණය කරා යන මාර්ගයකි,
හින්දු චින්තනයේ, පරාර්ථකාමී සේවය කර්මය සමතුලිත කිරීමට සහ ධර්මයට තම යුතුකම ඉටු කිරීමට මාර්ගයක් ලෙස සැලකේ.
කොන්ෆියුෂියානු ආචාර ධර්මවල, සමාජයේ සදාචාරාත්මක වගකීම සහ සමගිය අවධාරණය කරනු ලබන අතර, එබැවින් උපකාර කිරීම ගුණධර්මයකි.
ක්රිස්තියානි ධර්මය බොහෝ විට අවධාරණය කරන්නේ කෙනෙකුට අවශ්යතාවයක් ඇති බැවින් උපකාර කිරීමට ප්රායෝගික හෝ සදාචාරාත්මක යුතුකමක් ඇති බවයි.
ක්රිස්තියානි ඉගැන්වීම්වලට අනුව, තම අසල්වැසියාට සැලකීම ප්රේමයේ ප්රකාශනයකි, නමුත් බොහෝ විට ඒවා කර්ම ප්රතිවිපාකයක් ලෙස නොව සදාචාරාත්මක බැඳීමක් ලෙස සැලකේ.
අප දේවල් දකින ආකාරයට බලපාන්නේ එයයි.
බල්ලට පව් කියන්නේ ඌ කර්මයකට මුහුණදී ඇතැයි සිතන නිසා.