Gemini දිග voice over හදන්න tricks තියෙනවද?

[san2d3]

Pro accounts 2ක් තියෙනවා. පොඩි පොඩි කෑලි gen කරන්න ගියාම එපාවෙනවා. අනික flow එකත් එන්නේ නැ . දිගට දුන්නම credit ඉවරයි. මොනාහරි trick එකක් දීපන්කො ටිකක් ලොකු script එකක් gen කරගන්න. monetize කරන්න , nathural වෙන්න ඕන නැ . සිංහල එකක්. personal වැඩකට.

 

[jamiezue]

මේවගේ දිග ඇතිද. කන්ටෙන්ට් එක නම් සලකන්න එපා. මේ එක ප්‍රොම්ට් එකකින් එක දිගට ආපු එකක්

හීන්බණ්ඩා ජීවත් වුණේ මුහුද පතුලේ තිබුණු ලොකු ගස් දෙබලක උඩ හදාගත්තු මැටි පැලකයි. එයාගේ තනියට හිටියේ නිල් පාට ගොන්වස්සෙක්. දවසක් උදේම ගොන්වස්සා හීන්බණ්ඩාට කතා කරලා මෙහෙම කිව්වා, "මට අහසේ තියෙන හඳ අරගෙන දෙන්න. මට ඕනේ ඒක මාලයක් වගේ මගේ බෙල්ලේ බැඳගන්න."

හීන්බණ්ඩාට මේක මහ ලොකු දෙයක් වුණේ නැහැ. එයා තමන්ගේ ගමන යන්න ලෑස්ති වුණා. එයා ගමන් කළේ කරත්තයක හරි අශ්වයෙකුගේ පිටේ හරි නෙවෙයි. එයා ගමන යන්න තෝරාගත්තේ අහසේ පියාඹන ලොකු බතල ගෙඩියක්. මේ බතල ගෙඩිය ඉස්සරහට ගියේ සුළඟේ බලයෙන් නෙවෙයි. හීන්බණ්ඩා සෙත් කවි කියනකොට බතල ගෙඩියට හිනා යනවා. ඒ හිනාවෙන වේගයෙන් තමයි බතල ගෙඩිය අහසේ පියාඹගෙන ගියේ.

ටික දුරක් යනකොට හීන්බණ්ඩාට ලොකු බාධාවකට මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වුණා. පාර හරස් කරගෙන ලොකු ගඟක් ගලනවා. හැබැයි මේ ගඟේ තිබුණේ වතුර නෙවෙයි. ගඟ පුරාම ගලාගෙන ගියේ සින්දු කියන රතු පාට වැලි. වැලි කැට ඔක්කොම එකතු වෙලා හයියෙන් සින්දු කියන ගමන් හීන්බණ්ඩාට ඉස්සරහට යන්න පාර වැහුවා.

හීන්බණ්ඩා ටිකක් කල්පනා කළා. ඊටපස්සේ එයා තමන්ගේ ඉණේ ගහගෙන හිටපු ලී පනාව අරගෙන වැලි ගඟ මැදට විසි කළා. "ඔන්න ඔයාලගේ කොණ්ඩේ පීරාගන්න මගෙන් තෑග්ගක්," එයා කිව්වා. ඒක දැකපු වැලි කැට වලට පුදුමාකාර සතුටක් දැනුණා. වැලි කැට ඔක්කොම එකට එකතු වෙලා, ලස්සනට කොණ්ඩේ පීරාගෙන, එකපාරටම අහසට යන ලොකු පඩිපෙළක් බවට පත් වුණා. මේ පඩිපෙළ හැදිලා තිබුණේ සම්පූර්ණයෙන්ම කෙසෙල් කොළ වලින්.

හීන්බණ්ඩා බතල ගෙඩියත් එක්කම කෙසෙල් කොළ පඩිපෙළ දිගේ අහසට නැග්ගා. අහස මුදුනට යනකොට එතන හඳ තිබුණා. හැබැයි කිට්ටුවට ගිහින් බලනකොට තමයි හීන්බණ්ඩාට තේරුණේ, හඳ කියන්නේ එළිය දෙන ග්‍රහලෝකයක් නෙවෙයි, ඒක අහසේ එල්ලලා තියෙන දැවැන්ත කිතුල් හකුරු කුට්ටියක් කියලා! හීන්බණ්ඩා ඒ හකුරු කුට්ටිය පරිස්සමට කඩාගෙන ආපහු තමන්ගේ ගෙදරට ආවා.

ගෙදර ඇවිත් එයා හකුරු කුට්ටිය ගොන්වස්සාගේ බෙල්ලේ ගැටගැහුවා. හැබැයි ගොන්වස්සා ඒක මාලයක් වගේ තියාගත්තේ නැහැ. එකපාරටම කට ඇරලා මුළු හකුරු කුට්ටියම ගිලලා දැම්මා.

හකුරු කුට්ටිය බඩට ගිය ගමන් පුදුම දෙයක් සිද්ධ වුණා. ගොන්වස්සා එකපාරටම රන් පාට කොස් ගහක් බවට පත් වුණා. හැබැයි ඒ කොස් ගහේ හැදුණේ කොස් ගෙඩි නෙවෙයි, ලොකු පිත්තල සීනු. මුහුදු පතුලේ ඉඳන් සුළඟ හමනකොට, මේ කොස් ගහේ තියෙන පිත්තල සීනු ඔක්කොම එකතු වෙලා ලස්සන තාලෙකට නාද වෙන්න පටන් ගත්තා. හීන්බණ්ඩා ඒ සීනු නාදය අහගෙන, ගිනි අඟුරක් කොට්ටෙට තියාගෙන සතුටින් නින්දට ගියා.
හීන්බණ්ඩා ගිනි අඟුරු කොට්ටේ ඔළුව තියාගෙන නිදාගෙන ඉන්නකොට, පාන්දර ඒ ගිනි අඟුරෙන් මහා පුදුම සද්දයක් ඇහුණා. පියවි සිහියට ඇවිත් බලනකොට ගිනි අඟුර දෙකට පැළිලා ඒකෙන් සුදු පාට වලාකුළු කුරුල්ලෝ රංචුවක් එළියට ඇවිත්. උන් මුහුදු පතුලේ පියාඹන ගමන් හීන්බණ්ඩාගේ මූණට උණුසුම් කිරි වැස්සක් වස්සන්න ගත්තා. හීන්බණ්ඩා ඇස් පිහදාගෙන නැගිටලා බලනකොට, රන් පාට කොස් ගහක් වෙලා හිටපු නිල් පාට ගොන්වස්සා, උගේ පිත්තල සීනු වලින් අමුතුම කතාවක් කියනවා. "මට අද හවසට ඉර මාමාගේ හෙවනැල්ල කසාද බඳින්න ඕනේ. මට කොහොමහරි ඒ හෙවනැල්ල ගෙනත් දෙන්න," කියලා කොස් ගහ සද්දෙන් ඉල්ලුවා.

ඉරේ හෙවනැල්ල හොයන එක ලේසි වැඩක් නෙවෙයි. හීන්බණ්ඩා එයාගේ පියාඹන බතල ගෙඩියට කතා කළා. හැබැයි ඊයේ කරපු ගමන නිසා බතල ගෙඩියට මහන්සියි, ඒක දිගටම නිදිමතෙන් ඈනුම් ඇරියා. ඒ පාර හීන්බණ්ඩා අමු මිරිස් කරල් මිටියක් අරගෙන බතල ගෙඩියට කන්න දුන්නා. අමු මිරිස් සැරට බතල ගෙඩියට එකපාරටම ලොකු කිවිසුමක් ගියා. ඒ කිවිසුමේ වේගයට බතල ගෙඩිය පිටිපස්සට පියාඹන්න පටන් ගත්තා. හීන්බණ්ඩා ඉක්මනට බතල ගෙඩියේ වලිගෙන් අල්ලගෙන ආපහු අහසට විසි වුණා. මුහුදු පතුලෙන් උඩට ආපු බතල ගෙඩිය, ආපස්සට පියාඹගෙන ගිහින් අහසේ තිබුණු ඝන මීදුමක් ඇතුළට රිංගුවා.

ඔහොම යනකොට එයා ගිහින් වැටුණේ මීදුමෙන් හදපු මාලිගාවකට. මේ මාලිගාවේ බිත්ති ඔක්කොම හදලා තිබුණේ හඬන කඳුළු වලින්. ඒකට ඇතුළු වෙනකොටම අලි පැටියෙක් තරම් ලොකු කූඹියෙක් ඇවිත් හීන්බණ්ඩාගේ ගමන නැවැත්තුවා. කූඹියාගේ ඔළුවේ බැඳලා තිබුණේ ගින්දර වලින් හදපු තලප්පාවක්. "උඹට ඉස්සරහට යන්න නම්, අර ඇස් බැඳගෙන ඉන්න කළු ගලත් එක්ක ඇස් පියගන්නේ නැතුව තරඟෙකට මුහුණ දෙන්න ඕනේ," කූඹියා කිව්වා. හීන්බණ්ඩා හිනාවෙලා, එයාගේ සාක්කුවේ තිබුණු හුළං මිටක් අරගෙන කළු ගලේ මූණට විසි කළා. කළු ගලට කිවිසුමක් ගිහින් ඒකේ ඇස් බන්ඳනය ගැලවුණා. තමන්ව පැරදුණා කියලා ගල ලැජ්ජාවෙන් රතු වෙලා, දියවෙලා ගිහින් ලොකු නෙළුම් මලක් බවට පත් වුණා. කූඹියා සතුටු වෙලා හීන්බණ්ඩාට ඉස්සරහට යන්න පාර පෙන්නුවා.

ඊටපස්සේ හීන්බණ්ඩා ගියේ ශබ්ද වලින් විතරක් හැදුණු කැලෑවකට. මේ කැලෑවේ ගස් වල කොළ වෙනුවට තිබුණේ හිනා සද්ද. මුල් වෙනුවට තිබුණේ ඇඬුම් සද්ද. මේ කැලෑව මැදින් යනකොට හීන්බණ්ඩාගේ කන් දෙක ලොකු වෙලා වවුලෙකුගේ කන් දෙකක් වගේ වුණා. කැලෑව මැද හිටියා කකුල් අටක් තියෙන මීමින්නෙක්. මීමින්නාගේ කටින් පිටවුණේ වචන නෙවෙයි, පාට. එයා කතා කරනකොට රතු, නිල්, කොළ පාට දුම් වළලු වාතයට එකතු වුණා. හීන්බණ්ඩා මීමින්නාට තමන්ගේ කතාව කිව්වහම, මීමින්නා එයාට ලොකු දැලක් දුන්නා. "මේ දැල වියලා තියෙන්නේ නින්දට ගිය මිනිස්සුන්ගේ හීන වලින්. මේකෙන් විතරයි පුළුවන් ඉරේ හෙවනැල්ල අල්ලගන්න," කියලා මීමින්නා පාට දුම් වලින් අහසේ ලිව්වා.

හීන්බණ්ඩා ඒ හීන දැලත් අරගෙන බතල ගෙඩිය උඩ නැගලා ඉර බැහැගෙන යන වෙලාව බලලා අහසේ කෙළවරටම ගියා. එතන තිබුණේ ලොකු කණ්ණාඩි පවුරක්. ඉර මාමා ඒ කණ්ණාඩි පවුරෙන් එහා පැත්තට යනකොට, එයාගේ හෙවනැල්ල පවුරේ පැටලුණා. බලනකොට ඉරේ හෙවනැල්ල කියන්නේ දිගු කළු පාට රෙදි කෑල්ලක් වගේ දෙයක් නෙවෙයි, ඒක දිගටම නලා පිඹින කළු පාට නාගයෙක්! නාගයා නලාව පිඹිනකොට අහසේ තරු එකින් එක ගැලවිලා බිමට වැටෙන්න ගත්තා. හීන්බණ්ඩා ඉක්මනට අර හීන දැල විසිකරලා නාගයාව අල්ලගත්තා. දැල ඇතුළට ගිය ගමන් නාගයා කළු පාට සේද රෙද්දක් බවට පත් වුණා.

ඉරේ හෙවනැල්ලත් අරගෙන හීන්බණ්ඩා ආපහු මුහුද පතුලේ තියෙන තමන්ගේ ගෙදරට ආවා. එතකොට රන් පාට කොස් ගහ පිත්තල සීනු හොලවලා මහ සද්දෙන් හිනා වුණා. ඒ හිනාවට මුහුදේ වතුර ඔක්කොම එකපාරටම වාෂ්ප වෙලා ගිහින් මුහුදු පතුල ලොකු කාන්තාරයක් වුණා. හීන්බණ්ඩා ඒ කළු පාට සේද රෙද්ද කොස් ගහේ අත්තක ගැටගැහුවා. ඒක තමයි ඒ දෙන්නගේ විවාහය. මඟුල් කෑම විදියට හීන්බණ්ඩා ලෑස්ති කළේ බැදපු වතුර සහ තම්බපු හුළං. කැලෑවේ හිටපු ඔක්කොම සත්තු මේ මඟුල් ගෙදරට ඇවිත් බැදපු වතුර කකා අහසින් වැටුණු තරු කැට අරගෙන බෝල ගැහුවා.

පහුවදා උදේ වෙනකොට රන් කොස් ගහයි, ඉරේ හෙවනැල්ලයි එකතු වෙලා පුදුම දරුවෝ ටිකක් බිහිකරලා තිබුණා. ඒ තමයි නොපෙනෙන වට්ටක්කා ගෙඩි දාහක්! මේ වට්ටක්කා පේන්නේ නැති වුණාට ඒවායින් දිගටම බෙර සද්දයක් ඇහුණා. හීන්බණ්ඩා මේ නොපෙනෙන වට්ටක්කා ඔක්කොම එකතු කරලා ඒකෙන් ලොකු මාලිගාවක් හැදුවා. මාලිගාව පේන්නේ නැති නිසා, කවුරුහරි ඒ පැත්තේ ආවොත් කෙළින්ම ඇවිත් බිත්තියේ හැප්පිලා බිම වැටෙනවා. බිම වැටෙන හැමෝටම නොපෙනෙන වට්ටක්කා වලින් බෙර ගහලා සින්දු කියනවා.

හීන්බණ්ඩාගේ කතාව එතනින් ඉවර වුණේ නැහැ. දවසක් එයා නොපෙනෙන වට්ටක්කා මාලිගාවේ මිදුල අතුගානකොට, කාන්තාරය මැදින් පොළව හිල් වෙලා එයා පල්ලෙහාට වැටුණා. එයා වැටුණේ තවත් අහසකට. හැබැයි මේ අහස තිබුණේ පොළව යට. මේ අහසේ පායලා තිබුණේ තරු නෙවෙයි, එළිය දෙන ලොකු කිරිමැටි ගුලි. එක කිරිමැටි ගුලියක් හීන්බණ්ඩා ළඟට ඇවිත් මෙහෙම ඇහුවා, "මට අද කොණ්ඩේ කපාගන්න ඕනේ, ඔයා ගාව කතුරක් තියෙනවාද?" කියලා. හීන්බණ්ඩා මොකුත් නොකියා එයාගේ කකුලේ මහපට ඇඟිල්ල ගලවලා දුන්නා. ඒ ඇඟිල්ල එකපාරටම රිදී පාට කතුරක් වෙලා මැටි ගුලියේ කොණ්ඩේ කපන්න ගත්තා. කොණ්ඩේ කැපුවට පස්සේ කිරිමැටි ගුලිය ලස්සන සමනලයෙක් වෙලා ඉගිලිලා ගියා. කකුලේ ඇඟිල්ල ආපහු ඇවිත් හීන්බණ්ඩාගේ නහය උඩින් හයි වුණා.

හීන්බණ්ඩාට දැන් මේ යට තියෙන අහසේ කම්මැලි හිතුණා. එයා හිතුවා ආපහු උඩට යන්න ඕනේ කියලා. හැබැයි යන්න පාරක් තිබුණේ නැහැ. එයා මොකද කළේ, එයාගේ හිතේ තිබුණු පාලුව ඔක්කොම එකතු කරලා ලොකු නූල් බෝලයක් හැදුවා. ඒ නූල් බෝලයේ කොනකින් අල්ලලා උඩට විසි කළා. ඒක උඩට ගිහින් පුපුරලා ආපහු මහා මුහුදක් බවට පත් වුණා. හීන්බණ්ඩා ඒ අලුත් මුහුදේ මාළුවෙක් විදියට පිහිනන්න ගත්තා. හැබැයි එයා මාළුවෙක් වුණාට එයාගේ ඇඟේ තිබුණේ කොරපොතු නෙවෙයි, කුඩා පොත්! කවුරුහරි ඒ පොත් පෙරළුවොත් ඒවයේ තිබුණේ අකුරු නෙවෙයි, නිදාගන්න බළල්ලුන්ගේ පින්තූර.

ඒ විදියට හීන්බණ්ඩා අදටත් ඒ අලුත් මුහුදේ පොත් කොරපොතු තියෙන මාළුවෙක් වෙලා පීනනවා. එයා පීනන හැම වෙලාවකම මුහුදු වතුරෙන් ඇහෙනවා අර ඉස්සර හිටපු රන් කොස් ගහේ පිත්තල සීනු නාදය. ඒ සීනු නාදය ඇහෙනකොට මුහුදේ ඉන්න අනිත් මාළු ඔක්කොම ගොඩට ඇවිත් ගස් උඩ නැගලා අඹ කඩනවා. ඉර මාමා තාමත් එයාගේ හෙවනැල්ල නැති නිසා කළුවරේ අඬ අඬා අහසේ ඇවිදිනවා. කවදාහරි දවසක ඔයාටත් අහසින් බැදපු වතුර බිඳුවක් වැටුණොත්, දැනගන්න ඒ හීන්බණ්ඩාගේ මුහුදෙන් විසිවුණු එකක් කියලා!

 

[san2d3]

මේවගේ දිග ඇතිද. කන්ටෙන්ට් එක නම් සලකන්න එපා. මේ එක ප්‍රොම්ට් එකකින් එක දිගට ආපු එකක්

හීන්බණ්ඩා ජීවත් වුණේ මුහුද පතුලේ තිබුණු ලොකු ගස් දෙබලක උඩ හදාගත්තු මැටි පැලකයි. එයාගේ තනියට හිටියේ නිල් පාට ගොන්වස්සෙක්. දවසක් උදේම ගොන්වස්සා හීන්බණ්ඩාට කතා කරලා මෙහෙම කිව්වා, "මට අහසේ තියෙන හඳ අරගෙන දෙන්න. මට ඕනේ ඒක මාලයක් වගේ මගේ බෙල්ලේ බැඳගන්න."

හීන්බණ්ඩාට මේක මහ ලොකු දෙයක් වුණේ නැහැ. එයා තමන්ගේ ගමන යන්න ලෑස්ති වුණා. එයා ගමන් කළේ කරත්තයක හරි අශ්වයෙකුගේ පිටේ හරි නෙවෙයි. එයා ගමන යන්න තෝරාගත්තේ අහසේ පියාඹන ලොකු බතල ගෙඩියක්. මේ බතල ගෙඩිය ඉස්සරහට ගියේ සුළඟේ බලයෙන් නෙවෙයි. හීන්බණ්ඩා සෙත් කවි කියනකොට බතල ගෙඩියට හිනා යනවා. ඒ හිනාවෙන වේගයෙන් තමයි බතල ගෙඩිය අහසේ පියාඹගෙන ගියේ.

ටික දුරක් යනකොට හීන්බණ්ඩාට ලොකු බාධාවකට මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වුණා. පාර හරස් කරගෙන ලොකු ගඟක් ගලනවා. හැබැයි මේ ගඟේ තිබුණේ වතුර නෙවෙයි. ගඟ පුරාම ගලාගෙන ගියේ සින්දු කියන රතු පාට වැලි. වැලි කැට ඔක්කොම එකතු වෙලා හයියෙන් සින්දු කියන ගමන් හීන්බණ්ඩාට ඉස්සරහට යන්න පාර වැහුවා.

හීන්බණ්ඩා ටිකක් කල්පනා කළා. ඊටපස්සේ එයා තමන්ගේ ඉණේ ගහගෙන හිටපු ලී පනාව අරගෙන වැලි ගඟ මැදට විසි කළා. "ඔන්න ඔයාලගේ කොණ්ඩේ පීරාගන්න මගෙන් තෑග්ගක්," එයා කිව්වා. ඒක දැකපු වැලි කැට වලට පුදුමාකාර සතුටක් දැනුණා. වැලි කැට ඔක්කොම එකට එකතු වෙලා, ලස්සනට කොණ්ඩේ පීරාගෙන, එකපාරටම අහසට යන ලොකු පඩිපෙළක් බවට පත් වුණා. මේ පඩිපෙළ හැදිලා තිබුණේ සම්පූර්ණයෙන්ම කෙසෙල් කොළ වලින්.

හීන්බණ්ඩා බතල ගෙඩියත් එක්කම කෙසෙල් කොළ පඩිපෙළ දිගේ අහසට නැග්ගා. අහස මුදුනට යනකොට එතන හඳ තිබුණා. හැබැයි කිට්ටුවට ගිහින් බලනකොට තමයි හීන්බණ්ඩාට තේරුණේ, හඳ කියන්නේ එළිය දෙන ග්‍රහලෝකයක් නෙවෙයි, ඒක අහසේ එල්ලලා තියෙන දැවැන්ත කිතුල් හකුරු කුට්ටියක් කියලා! හීන්බණ්ඩා ඒ හකුරු කුට්ටිය පරිස්සමට කඩාගෙන ආපහු තමන්ගේ ගෙදරට ආවා.

ගෙදර ඇවිත් එයා හකුරු කුට්ටිය ගොන්වස්සාගේ බෙල්ලේ ගැටගැහුවා. හැබැයි ගොන්වස්සා ඒක මාලයක් වගේ තියාගත්තේ නැහැ. එකපාරටම කට ඇරලා මුළු හකුරු කුට්ටියම ගිලලා දැම්මා.

හකුරු කුට්ටිය බඩට ගිය ගමන් පුදුම දෙයක් සිද්ධ වුණා. ගොන්වස්සා එකපාරටම රන් පාට කොස් ගහක් බවට පත් වුණා. හැබැයි ඒ කොස් ගහේ හැදුණේ කොස් ගෙඩි නෙවෙයි, ලොකු පිත්තල සීනු. මුහුදු පතුලේ ඉඳන් සුළඟ හමනකොට, මේ කොස් ගහේ තියෙන පිත්තල සීනු ඔක්කොම එකතු වෙලා ලස්සන තාලෙකට නාද වෙන්න පටන් ගත්තා. හීන්බණ්ඩා ඒ සීනු නාදය අහගෙන, ගිනි අඟුරක් කොට්ටෙට තියාගෙන සතුටින් නින්දට ගියා.
හීන්බණ්ඩා ගිනි අඟුරු කොට්ටේ ඔළුව තියාගෙන නිදාගෙන ඉන්නකොට, පාන්දර ඒ ගිනි අඟුරෙන් මහා පුදුම සද්දයක් ඇහුණා. පියවි සිහියට ඇවිත් බලනකොට ගිනි අඟුර දෙකට පැළිලා ඒකෙන් සුදු පාට වලාකුළු කුරුල්ලෝ රංචුවක් එළියට ඇවිත්. උන් මුහුදු පතුලේ පියාඹන ගමන් හීන්බණ්ඩාගේ මූණට උණුසුම් කිරි වැස්සක් වස්සන්න ගත්තා. හීන්බණ්ඩා ඇස් පිහදාගෙන නැගිටලා බලනකොට, රන් පාට කොස් ගහක් වෙලා හිටපු නිල් පාට ගොන්වස්සා, උගේ පිත්තල සීනු වලින් අමුතුම කතාවක් කියනවා. "මට අද හවසට ඉර මාමාගේ හෙවනැල්ල කසාද බඳින්න ඕනේ. මට කොහොමහරි ඒ හෙවනැල්ල ගෙනත් දෙන්න," කියලා කොස් ගහ සද්දෙන් ඉල්ලුවා.

ඉරේ හෙවනැල්ල හොයන එක ලේසි වැඩක් නෙවෙයි. හීන්බණ්ඩා එයාගේ පියාඹන බතල ගෙඩියට කතා කළා. හැබැයි ඊයේ කරපු ගමන නිසා බතල ගෙඩියට මහන්සියි, ඒක දිගටම නිදිමතෙන් ඈනුම් ඇරියා. ඒ පාර හීන්බණ්ඩා අමු මිරිස් කරල් මිටියක් අරගෙන බතල ගෙඩියට කන්න දුන්නා. අමු මිරිස් සැරට බතල ගෙඩියට එකපාරටම ලොකු කිවිසුමක් ගියා. ඒ කිවිසුමේ වේගයට බතල ගෙඩිය පිටිපස්සට පියාඹන්න පටන් ගත්තා. හීන්බණ්ඩා ඉක්මනට බතල ගෙඩියේ වලිගෙන් අල්ලගෙන ආපහු අහසට විසි වුණා. මුහුදු පතුලෙන් උඩට ආපු බතල ගෙඩිය, ආපස්සට පියාඹගෙන ගිහින් අහසේ තිබුණු ඝන මීදුමක් ඇතුළට රිංගුවා.

ඔහොම යනකොට එයා ගිහින් වැටුණේ මීදුමෙන් හදපු මාලිගාවකට. මේ මාලිගාවේ බිත්ති ඔක්කොම හදලා තිබුණේ හඬන කඳුළු වලින්. ඒකට ඇතුළු වෙනකොටම අලි පැටියෙක් තරම් ලොකු කූඹියෙක් ඇවිත් හීන්බණ්ඩාගේ ගමන නැවැත්තුවා. කූඹියාගේ ඔළුවේ බැඳලා තිබුණේ ගින්දර වලින් හදපු තලප්පාවක්. "උඹට ඉස්සරහට යන්න නම්, අර ඇස් බැඳගෙන ඉන්න කළු ගලත් එක්ක ඇස් පියගන්නේ නැතුව තරඟෙකට මුහුණ දෙන්න ඕනේ," කූඹියා කිව්වා. හීන්බණ්ඩා හිනාවෙලා, එයාගේ සාක්කුවේ තිබුණු හුළං මිටක් අරගෙන කළු ගලේ මූණට විසි කළා. කළු ගලට කිවිසුමක් ගිහින් ඒකේ ඇස් බන්ඳනය ගැලවුණා. තමන්ව පැරදුණා කියලා ගල ලැජ්ජාවෙන් රතු වෙලා, දියවෙලා ගිහින් ලොකු නෙළුම් මලක් බවට පත් වුණා. කූඹියා සතුටු වෙලා හීන්බණ්ඩාට ඉස්සරහට යන්න පාර පෙන්නුවා.

ඊටපස්සේ හීන්බණ්ඩා ගියේ ශබ්ද වලින් විතරක් හැදුණු කැලෑවකට. මේ කැලෑවේ ගස් වල කොළ වෙනුවට තිබුණේ හිනා සද්ද. මුල් වෙනුවට තිබුණේ ඇඬුම් සද්ද. මේ කැලෑව මැදින් යනකොට හීන්බණ්ඩාගේ කන් දෙක ලොකු වෙලා වවුලෙකුගේ කන් දෙකක් වගේ වුණා. කැලෑව මැද හිටියා කකුල් අටක් තියෙන මීමින්නෙක්. මීමින්නාගේ කටින් පිටවුණේ වචන නෙවෙයි, පාට. එයා කතා කරනකොට රතු, නිල්, කොළ පාට දුම් වළලු වාතයට එකතු වුණා. හීන්බණ්ඩා මීමින්නාට තමන්ගේ කතාව කිව්වහම, මීමින්නා එයාට ලොකු දැලක් දුන්නා. "මේ දැල වියලා තියෙන්නේ නින්දට ගිය මිනිස්සුන්ගේ හීන වලින්. මේකෙන් විතරයි පුළුවන් ඉරේ හෙවනැල්ල අල්ලගන්න," කියලා මීමින්නා පාට දුම් වලින් අහසේ ලිව්වා.

හීන්බණ්ඩා ඒ හීන දැලත් අරගෙන බතල ගෙඩිය උඩ නැගලා ඉර බැහැගෙන යන වෙලාව බලලා අහසේ කෙළවරටම ගියා. එතන තිබුණේ ලොකු කණ්ණාඩි පවුරක්. ඉර මාමා ඒ කණ්ණාඩි පවුරෙන් එහා පැත්තට යනකොට, එයාගේ හෙවනැල්ල පවුරේ පැටලුණා. බලනකොට ඉරේ හෙවනැල්ල කියන්නේ දිගු කළු පාට රෙදි කෑල්ලක් වගේ දෙයක් නෙවෙයි, ඒක දිගටම නලා පිඹින කළු පාට නාගයෙක්! නාගයා නලාව පිඹිනකොට අහසේ තරු එකින් එක ගැලවිලා බිමට වැටෙන්න ගත්තා. හීන්බණ්ඩා ඉක්මනට අර හීන දැල විසිකරලා නාගයාව අල්ලගත්තා. දැල ඇතුළට ගිය ගමන් නාගයා කළු පාට සේද රෙද්දක් බවට පත් වුණා.

ඉරේ හෙවනැල්ලත් අරගෙන හීන්බණ්ඩා ආපහු මුහුද පතුලේ තියෙන තමන්ගේ ගෙදරට ආවා. එතකොට රන් පාට කොස් ගහ පිත්තල සීනු හොලවලා මහ සද්දෙන් හිනා වුණා. ඒ හිනාවට මුහුදේ වතුර ඔක්කොම එකපාරටම වාෂ්ප වෙලා ගිහින් මුහුදු පතුල ලොකු කාන්තාරයක් වුණා. හීන්බණ්ඩා ඒ කළු පාට සේද රෙද්ද කොස් ගහේ අත්තක ගැටගැහුවා. ඒක තමයි ඒ දෙන්නගේ විවාහය. මඟුල් කෑම විදියට හීන්බණ්ඩා ලෑස්ති කළේ බැදපු වතුර සහ තම්බපු හුළං. කැලෑවේ හිටපු ඔක්කොම සත්තු මේ මඟුල් ගෙදරට ඇවිත් බැදපු වතුර කකා අහසින් වැටුණු තරු කැට අරගෙන බෝල ගැහුවා.

පහුවදා උදේ වෙනකොට රන් කොස් ගහයි, ඉරේ හෙවනැල්ලයි එකතු වෙලා පුදුම දරුවෝ ටිකක් බිහිකරලා තිබුණා. ඒ තමයි නොපෙනෙන වට්ටක්කා ගෙඩි දාහක්! මේ වට්ටක්කා පේන්නේ නැති වුණාට ඒවායින් දිගටම බෙර සද්දයක් ඇහුණා. හීන්බණ්ඩා මේ නොපෙනෙන වට්ටක්කා ඔක්කොම එකතු කරලා ඒකෙන් ලොකු මාලිගාවක් හැදුවා. මාලිගාව පේන්නේ නැති නිසා, කවුරුහරි ඒ පැත්තේ ආවොත් කෙළින්ම ඇවිත් බිත්තියේ හැප්පිලා බිම වැටෙනවා. බිම වැටෙන හැමෝටම නොපෙනෙන වට්ටක්කා වලින් බෙර ගහලා සින්දු කියනවා.

හීන්බණ්ඩාගේ කතාව එතනින් ඉවර වුණේ නැහැ. දවසක් එයා නොපෙනෙන වට්ටක්කා මාලිගාවේ මිදුල අතුගානකොට, කාන්තාරය මැදින් පොළව හිල් වෙලා එයා පල්ලෙහාට වැටුණා. එයා වැටුණේ තවත් අහසකට. හැබැයි මේ අහස තිබුණේ පොළව යට. මේ අහසේ පායලා තිබුණේ තරු නෙවෙයි, එළිය දෙන ලොකු කිරිමැටි ගුලි. එක කිරිමැටි ගුලියක් හීන්බණ්ඩා ළඟට ඇවිත් මෙහෙම ඇහුවා, "මට අද කොණ්ඩේ කපාගන්න ඕනේ, ඔයා ගාව කතුරක් තියෙනවාද?" කියලා. හීන්බණ්ඩා මොකුත් නොකියා එයාගේ කකුලේ මහපට ඇඟිල්ල ගලවලා දුන්නා. ඒ ඇඟිල්ල එකපාරටම රිදී පාට කතුරක් වෙලා මැටි ගුලියේ කොණ්ඩේ කපන්න ගත්තා. කොණ්ඩේ කැපුවට පස්සේ කිරිමැටි ගුලිය ලස්සන සමනලයෙක් වෙලා ඉගිලිලා ගියා. කකුලේ ඇඟිල්ල ආපහු ඇවිත් හීන්බණ්ඩාගේ නහය උඩින් හයි වුණා.

හීන්බණ්ඩාට දැන් මේ යට තියෙන අහසේ කම්මැලි හිතුණා. එයා හිතුවා ආපහු උඩට යන්න ඕනේ කියලා. හැබැයි යන්න පාරක් තිබුණේ නැහැ. එයා මොකද කළේ, එයාගේ හිතේ තිබුණු පාලුව ඔක්කොම එකතු කරලා ලොකු නූල් බෝලයක් හැදුවා. ඒ නූල් බෝලයේ කොනකින් අල්ලලා උඩට විසි කළා. ඒක උඩට ගිහින් පුපුරලා ආපහු මහා මුහුදක් බවට පත් වුණා. හීන්බණ්ඩා ඒ අලුත් මුහුදේ මාළුවෙක් විදියට පිහිනන්න ගත්තා. හැබැයි එයා මාළුවෙක් වුණාට එයාගේ ඇඟේ තිබුණේ කොරපොතු නෙවෙයි, කුඩා පොත්! කවුරුහරි ඒ පොත් පෙරළුවොත් ඒවයේ තිබුණේ අකුරු නෙවෙයි, නිදාගන්න බළල්ලුන්ගේ පින්තූර.

ඒ විදියට හීන්බණ්ඩා අදටත් ඒ අලුත් මුහුදේ පොත් කොරපොතු තියෙන මාළුවෙක් වෙලා පීනනවා. එයා පීනන හැම වෙලාවකම මුහුදු වතුරෙන් ඇහෙනවා අර ඉස්සර හිටපු රන් කොස් ගහේ පිත්තල සීනු නාදය. ඒ සීනු නාදය ඇහෙනකොට මුහුදේ ඉන්න අනිත් මාළු ඔක්කොම ගොඩට ඇවිත් ගස් උඩ නැගලා අඹ කඩනවා. ඉර මාමා තාමත් එයාගේ හෙවනැල්ල නැති නිසා කළුවරේ අඬ අඬා අහසේ ඇවිදිනවා. කවදාහරි දවසක ඔයාටත් අහසින් බැදපු වතුර බිඳුවක් වැටුණොත්, දැනගන්න ඒ හීන්බණ්ඩාගේ මුහුදෙන් විසිවුණු එකක් කියලා!

අඩෝ මෙච්චර කොහොමද බන් ගන්නේ? මගේ වචන 100ක් විතර ගියාම limit වෙනවනේ.

 

[jamiezue]

අඩෝ මෙච්චර කොහොමද බන් ගන්නේ? මගේ වචන 100ක් විතර ගියාම limit වෙනවනේ.

"generate a super lengthy and extremely detailed sinhala voice over story for my 40 minute youtube video about Iran-US war and its repercussions for global economy using all the tokens you can use and extending the chatercters limit you can possibly use ."
මේ ප්‍රොම්ප් එක දීලා බලපන්. මම වැඩිය ඕවා ගැන දන්නෙ නෑ. නිකන් ට්‍රයි කරමු

 

[nostalgia]

up

 

[nooby]

Bump