මේ බෙදුම්වාදයේ මීළඟ පිම්මද ?
* ජාතියට මුවා වී "යක්ෂයා" සැමරීම
මෙරට ඉතිහාසය දෙස විමසීමෙන් බැලීමේදී ජාතියක් වශයෙන් අප වරද්දා ගත් තැන් බොහෝය. නමුත් ඒ වැරදි තුළින් රට අරාජිකත්වය දෙසට ගමන් කරද්දී කුමක්දොa වාසනාවකට යළිත් වැරදි නිවැරදි වෙමින් සියලු දොaෂ බංගවී ගියේ ආශ්චර්යයක් පරිදිය. එවන් තැන්හිදී රටේ ජනතාව කියන්නට වූ එක් කතාවක්ද විය.
ඒ බුදු පා පහස ලද මේ පිංබිමට දළදා හාමුදුරුවන්ගේ රැකවරණය ඇති බැවින් සියල්ල විසඳුනේ යෑයි කියාය. රටත් ජාතියත් උගුලෙන් ගැලවුණු සෑම අවස්ථාවකදීම අප පිං දුන්නේ උත්තම දළදා වහන්සේටය. එහි වරදක් නම් නැත. එහෙත් හැමදාමත් එසේ දළදා වහන්සේට පිං දුන්නා මිස ජාතියක් වශයෙන් නිවැරදි වන්නට සහ අභියෝග හඳුනාගෙන ඉදිරියට යන්නට අප කටයුතු කළේද?
ඒ පිළිබඳ කල්පනා කිරීමේදී නම් මතු වන්නේ බරපතළ ගැටලුවකි. මන්ද ඉහත කී ආශ්චර්යයේ පරිදි උගුලෙන් ගැලවී ගිය සෑම අවස්ථාවකදීම අප කරනු ලැබුවේ වටයක් කැරකී පැමිණ නැවතත් උගුලට පය තැබීමය. මෙය ඈත සහ මෑත ඉතිහාසය පුරාවටම සිදු වූවකි. එසේම වර්තමානයේද සිදු වෙමින් තිබෙන්නකි.
ඇතැම් අවස්ථාවල එසේ උගුලට යළි ඇද වැටුණේ දේශපාලන බලලෝභීකම් හමුවේය. පරාදීන වී විජාතිකයන්ගේ පදයට නටන්නට යැම හමුවේද එසේ සිදු විය. වෛරයෙන් මත් වී කෙරුණු දේශපාලන කුමන්ත්රණ හමුවේ ද එවන් වැරදීම් අපට සිදු විය. කෙසේ වෙතත් මේ සෑම අවස්ථාවකම වැනසී ගියේ මේ රට සහ අපය.
උදාහරණයක් ලෙස මෑත ඉතිහාසයට අයත් එල්ටීටීඊයේ නැගී සිටීමේ සිට අවසානය දක්වා වූ කාලය ගතහොත් සටන් විරාම ගණනාවක් ඔස්සේ කොටි ත්රස්තවාදයට ඔක්සිජන් දෙන්නට අප කටයුතු නොකළේද? කොටි ත්රස්තයන් ජාති බේදයකින් තොරව රටේ ජාතික නායකත්වය පොකුරුපිටින් ඝාතනය කරමින් සමස්තය විශාලා නුවරක් බවට පත් කරද්දී අප කළේ Rතුවෙන් Rතුවට සටන් විරාම ඇති කර ගනිමින් එල්ටීටීඊය පෝෂණය කිරීමය.
රට බේරා ගැනීමට ගිනි අවිය තුරුළට ගත් රණවිරුවා එකී සටන් විරාම තුළින් කඳවුර හතර මායිමේ සිර කෙරෙද්දී ත්රස්තවාදීන් කළේ කනෙන් රිංගා අපට පහරදීමය. "කොටි අපිට ගහනවා සහ අපිට කොටි ගහනවා" යන්න හැරෙන්නට අන් යමක් සිදු නොවීය.
2002 වසරේ බලයට පැමිණි එක්සත් ජාතික පෙරමුණු රජය සමයේ නෝර්වේ උගුලක පැටලී සින්නකර සටන් විරාමයක් සමග කොටින්ට අධි පෝෂණය දෙන්නට කටයුතු කෙරුණේද සටන් විරාමයන්හි යථාර්ථවාදී කතාව එසේ වී තිබියදීය.
2009 වසරේ මැයි 18 වැනිදා ප්රභාකරන් නමැති යක්ෂයා නන්දිකඩාල් කලපුවේ බැස හමුදාවෙන් වෙඩි කා මැරී වැටෙන තුරුම අපට මතක තිස්වසරකට අදාළ අතීතය තුළ අප වරද්දා ගත්තේ එසේය. එකී වැරදි හමුවේ ජාති බේදයකින් තොරව සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් සහ බර්ගර් ආදී වශයෙන් වූ සමස්ත ශ්රී ලාංකිකයන්ට බොහෝ වන්දි ගෙවන්නටද සිදුවූහ.